หลังจากที่ผมได้โทรไปหามิเชลว่าจะช่วยเหลือเธอแล้วให้เธอมาหาผมที่ห้องหึแต่ก่อนที่ผมจะช่วยเธอนั้นผมก็มีเงื่อนไขของผมที่ผมเป็นักธุรกิจนะจ๊ะทำอะไรมันต้องคิดถึงผลได้ผลเสียกันบ้าง
หลังจากวันนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยนี่ก็ผ่านมาได้ 4-5วันได้ เพราะเธอและผมต่างก็ยุ่งอยู่กับงาน
ในระหว่างที่เราไม่ได้เจอกันนั้นผมก็หาผู้หญิงอื่นเพื่อมาปลดปล่อยเหมือนทุกครั้งที่เคยทำในแต่ละคืนผมไม่ผิดนิเพราะเราทั้งสองคนไม่ได้เป็อะไรกัน แต่มันกลับไม่เหมือนเดิมไม่มีใครเลยที่ทำให้ผมเสร็จเลยสักคน แม้แต่ผู้หญิงที่ผมคิดว่าเธอเด็ดที่สุดผมยอมละทิ้งอุดมการณ์ของตัวเองเพื่อติดต่อเธอไปอีกครั้งแต่เธอก็ไม่สามมาถทำให้ผมถึงฝั่งได้
บทสรุปของทุกครั้งผมไล่พวกเธอออกไปแล้วใช่แม่นางทั้งห้าในการช่วยตัวเอง แต่ช่างน่าแปลกเมื่อผมคิดถึงใบหน้าและเสียงครางของเธอก็ทำให้ผมเสร็จสมอย่างง่ายดายมันน่าอายมากถ้ามีใครมารู้ว่านายใหญ่แห่งตระกูลเมอร์มาริก ที่สาว ๆทุกคนพร้อมจะพรีกายให้ต้องมานั่งช่วยตัวเองอยู่อย่างนี้
"หึ มิเชลเด็กน้อยของฉัน เธอทำให้ฉันเป็ได้ขนาดนี้เลยหรอ ถ้าอย่างนั้นเธอต้องรับผิดชอบแล้วละ" ชาร์ดเตอร์ได้แต่ยิ้มแล้วพึมพำออกมาคนเดียว
….
วันถัดมา
มิเชลตัดสินใจที่จะไปหาชาร์ดเตอร์พร้อมกับคเชนทร์เลขาของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขาอีกอยากเธอก็อยากรู้ว่าชาร์ดเตอร์้าอะไรจากเธอกันแน่
หลังจากนั้นไม่นานมิเชลก็มาถึงที่นัดหมายซึ่งมาร์คมือขวาของชาร์ดเตอร์ยืนรอเธออยู่แล้ว
"เชิญครับ คุณมิเชล "
มิเชลไม่ได้พูดอะไรได้แต่เดินตามมาร์คไปแต่คเชนทร์กลับถูกมอสดักไว้ไม่ให้เขาตามเข้าไป
"ขอโทษด้วยนะครับ คนที่เข้าไปได้แค่คุณมิเชลคนเดียวเท่านั้น "มอสจ้องเขม็งไปที่คเชนทร์ แล้วพูดออกมาเสียงเข็ม
เมื่อมิเชลได้ยินเช่นนั้นก็หันกลับมาบอกให้คเชนทร์รอที่นี่
"พี่เชนทร์รออยู่ตรงนี้ก็ได้ค่ะ มิเชลเข้าไปคนเดียวได้"
"แต่ว่า…นายหญิง"
“มิเชลดูแลตัวเองได้พี่เชนทร์ไม่ต้องห่วง”
“ครับนายหญิง”
จากนั้นมิเชลก็เดินตามมาร์คเข้าไปซึ่งมาร์คได้พาเธอมาที่ชั้นบนสุดของตึกซึ่งเป็ห้องของชาร์ดเตอร์
" เชิญครับ นายท่านรอคุณอยู่แล้ว ผมต้องของตัวก่อน"พูดจบมาร์คก็เดินออกไป
จากนั้นมิเชลก็เดินเข้าไปในห้องแต่เมื่อเธอเดินพ้นประตูเข้ามาไม่กี่ก้าว….
"ว๊าย! "
เธอต้องร้องใเมื่อร่างของเธอโดนกระชากเข้าปะทะเข้ากับแผงอกของใครบางคนอย่างจังจากนั้นชาร์ดเตอร์ก็ประกบปากเข้ากับปากเธอทันที
"อื้ม อือออ" เธอส่งเสียงออกมาจากลำคอริมฝีปากประกอบจูบเร่าร้อนเรียวลิ้นร้อนเกียวตวัดหยอกล้ออย่างชำนาญและเต็มไปด้วยความรู้สึกโหยหา
"อื้อ" มิเชลส่งเสียงบอกบอกว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจชาร์ดเตอร์จึงผละออกสักครู่ก่อนจะก็ประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้งอย่างหนักหน่วงราวจะสูบิญญาออกจากร่าง
ริมฝีปากได้รูปยังตะโบมจูบไม่ลดระตอนนี้เขาและเธอจูบกลับมานานมากกว่า 10นาทีแล้วจนน้ำลายไหลออกมาจากปากของเธอจากนั้นเธอก็เริ่มจะหายใจไปทันอีกครั้ง จึงผลักอีกฝ่ายออก
ชาร์ดเตอร์ผละออกแล้วใช้ลิ้นเลียน้ำลายที่ไหลออกมาจากปากที่ไหลอยู่บริเวณคางของมิเชลจนหมด
ตอนนี้มิเชลไม่มีแรงแม้แต่จะยืนถ้าไม่มีอ้อมกอดชาร์ดเตอร์เธอคงลงไปกองกับพื้นแล้ว
ชาร์ดเตอร์จึงอุ้มเธอในท่าเ้าสาวพาไปที่ห้องนั่งเล่นนั่งก่อนที่เขาจะนั่งลงบนโซฟาแล้วให้เธอนั่งบนตักของเขาพอนั่งเสร็จชาร์ดเตอร์ทำท่าจะจูบมิเชลอีกครั้ง แต่มิเชลห้ามไว้ก่อน
"หยุดเลยนะ! คุณชาร์ดเตอร์ " ชาร์ดเตอร์หยุดชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มมิเชลทั้งสองข้าง
ฟอด ฟอด
"อือ บอกให้หยุดไง " มิเชลบ่นอุบอิบออกมา
"ที่คุณบอกฉันว่าจะช่วยเหลือฉัน คุณจะช่วยจริง ๆ ใช่ไหม? "
"ใช่ ผมจะช่วยคุณเด็กดี แต่ว่าผมมีเงื่อนไขในการช่วยเหลือในครั้งนี้นะ"ชาร์ดเตอร์พูดออกมาพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก
ซึ่งมิเชลคาดคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าชาร์ดเตอร์คงไม่ช่วยเธอฟรี ๆ หรอก
" เงื่อนไขของฉันก็คือ ่ที่ฉันอยู่ที่ประเทศไทย 3 เดือนนี้เธอต้องมาอยู่กับฉันที่นี่ที่รักเธอจะตกลงไหม "
มิเชลถึงกับอึ้งไม่คิดว่าเงื่อนไขในการช่วยเหลือในครั้งนี้จะเป็แบบนี้ชาร์ดเตอร์เห็นสีหน้าของมิเชลแล้วอยากจะหัวเราะออกมาช่างทำหน้าได้น่ารักเหลือเกินเด็กน้อยของเขา
"ถ้าเธอตกลงตามเงื่อนไขของฉันฉันจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเธอทำให้ธุรกิจของเกร์ยเนอร์กลับมามั่นคงอีกครั้ง "
"แต่ถ้าเธอไม่ตกลงก็ตัวใครตัวมันละนะ เธออาจจะถูกปลดออกจะการเป็หัวหน้าแก๊งก็ได้นะเธอยอมหรอที่อำนาจตกไปอยู่ในมือคนอื่น "
"ได้! ฉันตกลง 3 เดือนใช่ไหม ฉันจะมาอยู่กับคุณ"
"แล้วคุณจะให้ฉันมาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่ล่ะ? "
มิเชลตอบตกลงไปอย่างไม่มีทางเลือกเพราะเธอไม่ยอมให้อำนาจนี้ไปอยู่กับใครได้หรอกและอีกเื่คือการที่มาอยู่กับเขาก็ดีเหมือนกันเธอจะได้สืบหาความจริงเื่พ่อของเธอได้ง่ายขึ้นอีกด้วย
แท้จริงลึก ๆในใจเธอก็คิดถึงเขามาก หลังจากวันนั้นเราไม่ได้เจอกันมาหลายวันซึ่งเธอคิดถึงเขาแทบทุกวัน และยังจำทุกััที่เขามอบให้เสมอเหมือนว่าเื่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
"หึหึ ตอนนี้ วันนี้ เดี๋ยวนี้เลยที่รักเธอโทรไปบอกลูกน้องเธอซะว่าให้เก็บของ ของเธอมาที่นี่"ชาร์ดเตอร์พูดอย่างคนเอาแต่ใจและถือไพ่เหนือกว่า
มิเชลถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะโทรบอกให้คเชนทร์ให้นำเสื้อผ้าของเธอมาที่นี่
ครั้งแรกที่คเชนทร์ได้ยินก็ใอย่างมากแต่เธอบอกว่าจะบอกเหตุผลทีหลังให้ทำตามที่เธอสั่งก่อนคเชนทร์ก็ได้แต่ทำตามคำสั่งโดยไม่ถามอะไรอีก
"โทรเสร็จแล้ว แต่ฉันขอได้ไหมให้เื่ที่เราอยู่ด้วยกัน 3 เดือนนี้ปิดเป็ความลับ"มิเชลพูดโดยความกังวลเพราะเธอยังไม่พร้อมให้ใครรู้เื่ของเธอกับเขาตอนนี้
"หึหึ มันแน่นอนอยู่แล้วเด็กน้อย" ชาร์ดเตอร์หัวเราะในลำคอก่อนจะประกบปากเข้ากับปากเธอทันที
…………………………………………………