King of Gods online (อ่านฟรี)

    บทส่งท้าย

                ณร้านกาแฟชานเมืองแห่งหนึ่ง

    “ลูกพี่ขอชามะนาว 1 แก้ว หวานน้อย”

    “ผมเอาอเมริกาโน่เย็นคับ”

    “ของฉันน้ำเปล่า”

    “ได้เลยคร้าบบ เชิญนั่งตามสบายเลยก๊าฟฟ”เรย์เงยหน้าขึ้นมาจากเค้าเตอร์ ก็เห็น 2หนุ่ม1สาว ยืนอยู่ตรงหน้าเค้าเตอร์ พร้อมรอยยิ้ม

    “Surprised.......”   เสียงสาวสวยหนึ่งเดียว ร้องขึ้นหนึ่งหนุ่มท่าทางทะเล้นชูข้าวของที่เค้าเตรียมมาเต็มสองไม้สองมือ  ส่วนอีกคน ทำหน้าแบบไม่เต็มใจนักแต่ก็ดูออกว่าดีใจที่ได้เจอกับเค้าเช่นกัน

    “พวกนายมาได้ยังไงเนี้ยะ...นั่งก่อนๆๆ  แล้วซื้ออะไรมากันเยอะแยะเต็มไปหมดเลย”เรย์รีบออกจากเค้าเตอร์มาต้อนรับเพื่อนๆ ทันที

    “นี่มันเดือนนึงแล้วนะ พวกเรารอให้นายมาเลี้ยงฉลอง ก็หายหัวเงียบกะจะเบี้ยวพวกเราใช่มะ”  สาวสวยบ่น

    “เฮ้ย ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ก็มัวแต่มาทำร้านนี่แหละคนเดียวเลยหัวหมุนไปหมด นี่ก็เพิ่งเปิดร้านวันแรก พวกนายก็มาประเดิมเลยดีใจจริงๆ  มามา เดี๋ยวฉันไปชงน้ำให้นะ”เรย์บอก

    “เดี๋ยวฉันจัดการพวกอาหารนี่เองแล้วกัน ครัวไปทางไหนละ”  หนุ่มหน้าเรียบ ดีกรีเชพร้านดังออกตัวจะทำอาหารมื้อนี้เอง

    เรย์ขอบคุณแล้วชี้ไปทางครัวของเค้า โดยบอกว่ามันยังไม่เรียบร้อยดีแล้วก็ขอบคุณปนดีใจที่เพื่อนๆกลุ่มเดียวของเค้ามาหา

                เรย์นำเครื่องดื่มมาเสริฟพร้อมนั่งลงข้างๆเพื่อนๆของเค้า “พวกนายไม่ทำงานกันหรอ แล้วมาพร้อมกันได้ไงเนี้ยะ”เรย์ถามอีกครั้ง

                “แหมเพื่อนเปิดกิจการวันแรกทั้งที จะไม่มายินดีได้ไง” จริงไหม อาซือ

                “ใช่ๆ ฟางลี่พูดถูกไป๋เซียนจอมยุทธ์คนเก่ง เปิดกิจการทั้งที่ พวกเราจะไม่มาได้ไง” แม็คหรืออาซือพูดแล้วก็หัวเราะ 

                “มาแล้วๆๆๆ  อาหารอร่อยๆ พร้อมเสริฟมาแล้ว”  กุ๊กอาเฉิน นำอาหารมาเสริฟ

                “เห็นไหมขนาดเฉินกังยังลงทุนลางานมาเพื่อมาทำอาหารฉลองให้นายเลยเนี้ยะ”แม็คพูดแหย่ อาเฉินหรือเฉินกัง หนุ่มลูกครึ่งจีนผู้มีฝีมือในการทำอาหารระดับภัตตาคาร

                “ฮาฮ่าฮ่าขอบคุณพวกนายมากๆนะ ฉันก็กะว่าจัดการเ๱ื่๵๹ร้านเสร็จก็จะไปหาพวกนายนี่แหละแต่ก็ไม่ทันพวกนายดันบุกมาเสียก่อน” เรย์บอกเพื่อนๆของพวกเขา

                “นายแต่งร้านได้น่ารักมากๆเลยนะไม่น่าเชื่อนะเนี้ยะว่าทำคนเดียว” หลินสาวสวยคนเดียวในกลุ่มเดินรอบๆร้านและถ่ายรูปเล่น “ชื่อร้าน ไป๋เซียน นายก็เอามาจากเกมส์สินะ”หลินอ่านชื่อร้านพร้อมเมนูที่ออกแบบมาคล้ายร้านน้ำชาที่เราชอบไปประจำที่เมืองหน้าด่าน

                “ใช่ๆ  ฉันตั้งเพื่อเป็๲การขอบคุณที่ทำให้ฉันมีร้านมีชีวิตของตัวเองน่ะ” เรย์ลุกขึ้นไปหาหลิน

                “ไหนๆพวกเราก็มารวมตัวกันแล้ว ตอนนี้ฉันได้ข่าวว่ามีเกมส์ใหม่ที่น่าสนใจ พวกเราจัดมะ...” แม็คพูดพร้อมเอาเกมส์ที่เค้าบอกให้เพื่อนๆดู

    ทั้งสี่มองหน้ากัน แล้วหัวเราะ “จัดไปสิ”  .....