ตอน 4 ขับไล่นางงูพิษ
คืนที่เงียบสงัด ผู้ตรวจการหลี่ได้วางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้วก่อนถึงวันแต่งงาน 3 วัน ผู้ตรวจการหลี่เดินทางไปที่จวนสกุลซ่งอย่าลับๆ เพื่อเจรจาขอยกเลิกการแต่งงานระหว่างเขากับซ่งเหลียงจวี๋
คำขอนั้นที่ผู้ตรวจการหลี่ขอ เป็การไม่ให้เกียรติสกุลซ่งมากนายท่านสกุลซ่งโกรธมาก
แต่ยังควบคุมสติเอาไว้ได้ เพราะเป็ขุนนางชั้นผู้หญิงได้คิดไตร่ตรองเป็อย่างดี
"วันนี้ผู้ตรวจการหลี่มาพบข้าอย่างลับๆเพื่อจะยกเลิกงานแต่งลูกข้าอย่างเดียวงั้นหรือ"
"หรือว่ามีการทำคดีเข้ามาเกี่ยวข้องการที่เ้ากล้ามาปฏิเสธข้าถึงจวน เป็การหยามสกุลเรามากแต่ข้าคิดว่าคนฉลาดเช่นเ้าคงจะมีเื่จำเป็ในใจ"
"เรียนกับนายท่านตามตรง ข้าน้อยแซ่หลี่ไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ท่านเพียงแต่ข้าน้อยเคยปฏิญาณตนว่าจะไม่มีฮุหยิน อุทิศตนให้ราชสำนัก นำสุขสู่ชาวเมืองแต่เมื่อมีการสู่ขอฮูหยิน กลับต้องพบจุดจบอย่างน่าอนาถ "
"ฮูหยินคนก่อนยังไม่ทันแต่งเข้า ถูกคนร้ายวางยา ข้าน้อยเป็ห่วงว่าคุณหนูซ่งเหลียงจวีจะไม่ปลอดภัยข้าน้อยเดินทางมาเจรจานี้เพื่อพวกท่าน เจตนาของข้ามีเท่านี้นายท่านจะยินยอมหรือไม่"
" อืมมมมม พอมาคิดดูแลก็จริงอย่างที่เ้าว่าข้าก็ได้ยินมาบ้างไม่น้อยเกี่ยวกับคดีการตายบุตรสาวสกุลเผยที่แต่งเข้าจวนเ้า...งั้นเื่นี้ข้าไม่ถือโทษเอาความกับเ้าเ้าจงกลับไปเถอะ ข้าคงไม่ส่งนะ "
"เอ่อ นายท่านซ่งข้าน้อยหลี่ฉงปิน มีอีกหนึ่งเื่ที่ยังต้องรบกวนท่าน "
" หืม ว่ามาเถอะ"
"ข้าน้อยยังอยากให้สกุลซ่งทำเหมือนยังไม่ได้ยกเลิกการแต่งงานให้ทุกอย่างดำเนินไปปกติ ข้าน้อยจะตามจับผู้ที่กระทำผิดวางยาฮูหยินของข้า "
"อืม ดี งั้นข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าใคร บังอาจจะมาลอบสังหารลูกสาวของข้า"
"งั้นข้าน้อยหลี่ไม่รบกวนนายท่านซ่งแล้วขอตัวลา"
หลี่ฉงปินโค้งตัวคำนับแสดงความน้นอบน้อม แล้วจากไป
………………………… คืนก่อนแต่งงาน ……………………………-
ตามแผนที่ผู้ตรวจการหลี่วางไว้ คือเชิญให้คุณหนู ซ่งเหลียงจวีมาพักที่จวนเพื่อเตรียมพิธีร่วมกัน
สาวใช้ที่ปรนิบัตินาง เป็สาวใช้ชุดใหม่ที่เพิ่งมาทำงานที่จวน………
เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ เซียวเจ๋อชวงซุ่มดูสถานการณ์ที่สวนด้านอก เต๋อฉางหว่าน ผู้ช่วยของฉงปิน ซุ่มดูสถานการณ์อยู่บนหลังคาห้องทั้งสองคนได้เตรียมการแสดงละครชุดใหญ่นี้ร่วมกับคุณหนูซ่งเป็ที่เรียบร้อยแล้วเพื่อหาตัวคนร้าย หลังจากสาวใช้ทั้งสองคนยกอาหารเย็นออกไปจากห้องของคุณหนูจงใจยกสำรับอาหารนั้นผ่านหน้าหงอวี๋หัวหน้าสาวใช้
"เอ๋ ทำไมสภาพสำรับอาหารเละแบบนั้นล่ะ "
"คุณหนูซ่งไม่ยอมทานอาหาร บังคับให้พวกเราไปหาขนมกุ้ยฮวากับชาหมื่นบุฟผาเ้าค่ะ"
"หึหึ แม่นางนี้ขนาดยังไม่ได้เข้ามาเป็ฮูหยินน้อย ยังแผลงฤทธิ์ขนาดนี้ต้องรีบกำจัดนางภายในคืนนี้ ถ้าปล่อยให้นางแต่งเข้าสกุลหลี่ข้าก็แทบจะไม่มีโอกาสให้ท่าคุณชายหลี่ได้เลย (พูดกับตัวเองหลังจากที่สาวใช้สองคนเดินไป)"
หงอวี๋รีบเข้าไปในห้องครัว เตรียมขนมกุ้ยฮวา กับชงชาหมื่นบุปผาแอบใส่ยาพิษเข้าไปในขนมและชา ยกไปที่ห้อง
งพักของคุณหนูซ่ง
"คุณหนูซ่งเ้าค่ะ บ่าวเอาของว่างมาให้สาวใช้ในความดูแลของข้าบอกว่าคุณหนูไม่ทานอาหารเย็นเลย "
"ข้านำขนมที่คุณหนูอยากทานมาให้เ้าค่ะ "
"อืม เ้าเข้ามาเถอะ เข้ามาแล้ววางไว้ "
"เ้าทำมาเยอะขนาดนั้นข้ากินไม่หมดหรอกข้าเข้ามาที่จวนนี้วันแรก ข้าโดดเดี่ยว เหงาไม่เคยชินกับคนที่นี่ เ้าพอจะดื่มชาและขนมเป็เพื่อนข้าได้ไหม"
"บ่าวไม่กล้า ไม่เหมาะสมเ้าค่ะคุณหนูถ้าฮูหยินใหญ่รู้เข้า บ่าวจะโดนลงโทษเ้าค่ะ โปรดเมตตาบ่าวด้วยเ้าค่ะคุณหนู"
"เห้อ คนสกุลนี้ช่างน่าเบื่อจริงๆ ไม่สนุกเลยงั้นช่างเถอะข้าไม่กวนเ้า"
"ขอบคุณคุณหนูที่เมตตา(ถอยตัวออกไปกำลังจะลุกขึ้นเดินออกจากห้อง )"
"ใครส่ังให้เ้าออกไปข้าแค่อนุญาตให้เ้าไม่ดื่มชากับข้า ไม่ได้บอกให้เ้าออกไป "
คุณหนูซ่งทำท่าดื่มชา แล้วทำท่าทีมึนหัวแล้วสลบไป ทันทีที่หงอวี๋เห็นคุณหนูซ่งสลบไปจากที่นั่งหมอบอยู่ก็ลุกขึ้น หัวเราะ
"ฮ่าๆ ตายไปซะเถอะแกรู้ไว้ซะว่าแกไม่คู่ควรกับสกุลหลี่ ไม่คู่ควรกับคุณชายหลี่ฉงปินของฉัน คอยดูเถอะสักวันฉันจะแต่งเข้าเป็เมียของหลี่ฉงปิน เป็นายหญิงสกุลหลี่ "
สิ้นสุดเสียงพูดอันแสนเพ้อฝันของหงอวี๋คุณหนูซ่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วหัวเราะ ฮ่าๆ
หงอวี๋ทำหน้าใ
"นี่ นี่ ...คุณหนูไม่เป็อะไรได้ยังไง เป็ไปไม่ได้ เป็ฉันที่ใส่ยาพิษลงไปกับมือไม่จริงๆๆ"
ผู้ตรวจการหลี่กับแม่ที่หลบอยู่หลังม่านก็เดินออกมา
"ไม่จริงใช่ไหมหงอวี๋ข้าไม่คิดว่าเ้าจะกำเริบขนาดนั้น บังอาจวางยาคนที่ข้าเลือกมาเป็ผลฮูหยินไม่พอเ้ายังหวังสูง หวังจะเป็อนุของปินเอ่อร์ เสียงแรงที่ข้าไว้ใจเมตตาเอ็นดูชุบเลี้ยง เ้ามันไม่ต่างอะไรกับงูพิษ ถ้าวันนี้ข้าไม่ได้ยินกับหูไม่ได้เห็นกับตาข้าคงจะไม่เชื่อ ข้าคงจะเลี้ยงงูพิษไว้ในบ้านไปจนตาย"
หงอวี๋ร้องไห้ กอดขาฮูหยินใหญ่
"ไม่นะ ไว้ชีวิตหงอวี๋ด้วยถือว่าเมตตาหงอวี๋ที่อยู่รับใช้สกุลหลี่มาั้แ่เด็กด้วยเถอะนายหญิง "
"เจ๋อชวง ฉางหว่าน พาตัวนางออกไป เอาไปขายที่ตลาดทาสอย่าได้กลับมาที่สกุลหลี่อีก "
"ขอรับผู้ตรวจการ"
"ก่อนไปข้าขอกอดคุณชายหลี่หน่อยเถอะหงอวี๋พุงตัวเข้าไปกอดผู้ตรวจการหลี่ "
"ข้าไว้ชีวิตเ้าเพราะเห็นว่าเ้าเคยดูแลสกุลหลี่มานานเ้าเอาตัวออกไปจากข้าซะ อย่าให้ต้องลงมือรุนแรง"
หงอวี๋ถูกลากตัวออกไป
คุณหนูซ่งลุกขึ้นยืน
"เอาล่ะ ถ้าเื่ราวในจวนของพวกท่านสงบลงแล้วข้าน้อยคงต้องขอตัวกลับจวนซ่งแล้วเ้าค่ะ"
"ขออภัยนายหญิงหลี่ที่ซ่งเหลียงจวี่ต้องขอลากลับไปอย่างกะทันหัน"
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่แล้วงานแต่งงานของลูกพรุ่งนี้ล่ะ ปินเอ่อร์ประคองแม่ แม่จะเป็ลม "
"ท่านแม่ มานั่งก่อนเดี๋ยวลูกจะกลับมาพูดความเป็มาให้ท่านฟัง ลูกขอตัวไปส่งคุณหนูซ่งที่จวนก่อนขอรับ"
873
