นางร้าย(RETURN)

บทที่ 9

กาแฟเป็๞เหตุ 2

          เมื่อแยกจากร้านกาแฟก็รีบเดินตรงเข้าห้องเรียน ระหว่างทางเดินเข้าคณะทุกคนมองฉันแปลกๆแต่ก็ไม่ได้สนใจว่าใครมองบ้าง เหนียวตัวจะแย่อยากกลับไปอาบน้ำใจจะขาดแต่ติดที่วิชานี้เช็คชื่อทุกคาบนี้สิ 

         "พริก แกใส่เสื้อช็อปใครมาอะ"ก้อยถามขึ้นทันทีที่ฉันนั่งลงเก้าอี้ข้างๆมัน

         "มีเ๱ื่๵๹นิดหน่อยอ่ะกาแฟหกใส่เสื้อ เปื้อนนิดหน่อยพี่เขาเลยให้ยืมเสื้อมา" พูดจบอาจารย์ก็เข้าสอนโดยเหล่ตามองฉันนิดหน่อย แน่ละเด่นซะขนาดนี้ 

         "วันนี้อาจารย์จะให้จับคู่ทำวิจัยแต่มีข้อแม้ต้องไม่ใช่คู่เดิมกับเ๹ื่๪๫ที่แล้วจับคู่ได้แล้วก่งรายชื่อที่ประธานรุ่นได้เลยนะ เลิกคลาได้เลย อาจารย์มีประชุมด่วน"พูดจบก็เดินออกจากห้องเรียนไปเลย ทิ้งให้นักศึกษาอย่างเราต้องวิ่งหาคู่กันอย่างวุ่นวาย

           ฉันรีบเก็บของบนโต๊ะแล้วลุกไปหาอั้มทันทีนี้เป็๲โอกาสดีที่จะอยู่ห่างจากก้อย เพื่อนรักของฉัน!!

           "อั้มแกมีคู่ยังทำคู่กับเรามั้ย"ฉันเดินไปสะกิดอั้มที่นั่งก้มหน้าเล่นมือถืออยู่ อั้มเงยขึ้นพร้อมกับพยักหน้าให้

           "เอาดิเราก็ยังไม่มีคู่เหมือนกัน"ได้ยินแบบนั้นฉันก็รีบจดชื่ออั้มและชื่อฉันใส่กระดาษอย่างรีบร้อน

           "งั้นเราไปก่อนนะมีธุระแล้วค่อยนัดกันอีกที" พูดเสร็จก็รีบเอากระดาษรายชื่อไปส่งให้ประธานรุ่น ก่อนเดินออกจากห้องเรียนอย่างรีบร้อนเพื่อที่จะรีบเอาเสื้อไปคืนพี่เกียร์แล้วจะกลับไปอาบน้ำนอนดูซีรีย์ที่คอนโดแต่ต้องมาสวนกับพวกพี่วินที่เพิ่งจะเลิกคลาสเหมือนกัน

          "อ้าว น้องน้ำพริกเดี๋ยวนี้ไปค่อยเจอหน้าเลยนะ" พี่ซันเพื่อนพี่วินร้องทักขึ้น

         "อ่อ พอดีพริกไม่ค่อยว่าง โทษทีนะคะหนูรีบ"ฉันพยายามเลี่ยงการคุยพร้อมตัดบทเดินออกมา

          "จะรีบไปไหน"พี่วินถามพร้อมคว้าข้อมือไว้  ฉันกรอกตาขึ้นมองบนอะไรอีกวะเนี่ย

          "มีธุระค่ะ"ฉันหันไปตอบพี่วินที่จ้องหน้าฉันสลับกับมองเสื้อช็อปที่ฉันใส่อยู่

         "แล้วจะกลับยังไง"

          "เดี๋ยวให้เฮียไปส่งค่ะแล้วต่อไปพี่วินไม่ต้องคอยไปรับไปส่งแล้วนะคะพริกจะเอารถที่บ้านมาใช้จะได้ไม่ต้องลำบากคนอื่น ไปก่อนนะคะ เผอิญว่ารีบ!!"เมื่อสะบัดข้อมือออกได้ ก็รีบเดินหนีออกไปทันที

         "น้องเขาแปลกไปจริงวะแต่ก่อนเกาะมึงยังกะปลิง ตอนนี้หนียังกับว่าเจอผี"เอ็มพูด

         มาร์วินมองตามอย่างสงสัยคู่หมั้นเขาแปลกไปจริงๆ และที่สำคัญเสื้อช็อปที่เ๽้าตัวใส่เป็๲ของใครกัน เพราะคงไม่ใช่ของเฮียขุนพลแน่

คณะวิศวกรรมศาตร์

          "พี่เกียร์หนูอยู่หน้าคณะแล้วค่ะ"ฉันโทรหาเ๯้าของเสื้อช็อปทันทีที่ถึงคณะวิศวกรรมศาตร์ก่อนมาฉันไม่ลืมที่จะแวะชื้อขนมเพื่อที่จะตอบแทนน้ำใจของพี่เกียร์และเพื่อนๆของพี่เขา

          "น้องพริกหาที่นั่งรอแป่บนึงนะพวกพี่เตรียมรับน้องอยู่ กำลังเดินออกไปเอา"พี่เกียร์พูดแล้ววางสายฉันไปเมื่อหาที่นั่งรอได้ก็มองไปรอบๆคณะวิศวะที่มีนักศึกษาใส่เสื้อช็อปเยอะไปหมดมีแต่งานดีๆกันทั้งนั้น

          คณะเฮียนี้ใหญ่จริงๆ ตอนนี้พี่แกอยู่ปี4แล้วมัวแต่วุ่นทำโปรเจ็ค ว่าแล้วก็โทรหาซะหน่อยดีกว่าว่าแล้วฉันก็กดโทรศัพท์ต่อสายหาพี่ชายสุดหล่อของฉันทันที

         รอสายไม่นานเฮียขุนพลก็กดรับสายพี่ชายของฉันไม่เคยปล่อยให้ฉันรอสายนาน หรือไม่เคยที่จะไม่รับโทรศัพท์ของฉันไม่เหมือนใครบางคน

         "เฮียอยู่ไหนอ่ะ"

         "ว่าไงตัวแสบอยู่คณะพี่สิค่ะ"เฮียขุนพลตอบกลับมาอย่างกวนๆ

          "หนูอยู่หน้าคณะเฮียตอนนี้ชื้อขนมมาฝาก ออกมาเอาหน่อยสิ"

          "ได้ๆ คิดยังไงถึงมาเนี่ย"พอวางสายสักพัก เฮียก็รีบวิ่งออกมาพร้อมพี่กรเพื่อนสนิทของเฮีย

         "สวัสดีค่ะพี่กร"ทักเพื่อนพี่ชายแต่เฮียนี้จ้องมาที่เสื้อช็อปที่ใส่อยู่ พร้อมทำหน้าสงสัย

         "มีเ๱ื่๵๹นิดหน่อยกาแฟหกใส่เสื้อน้อง มีพี่คนหนึ่งเขาใจดีเลยให้ยืมเสื้อมาคลุมน้องก็เลยเอาเสื้อมาคืนเขานี้แหละ" ฉันอธิบายโดยไม่ลงรายละเอียดมากนัก

          เฮียขุนพลพยักหน้าอย่างเข้าใจ พร้อมกับเสียงเรียกของพี่เกียร์ที่ตอนนี้ใส่เสื้อนักศึกษาแทนเสื้อช็อปวิ่งออกมาจากทางหอประชุมของคณะวิศวะ

         "อ้าวหวัดดีเฮียพลหวัดดีเฮีย" พี่เกียร์ ร้องทักพี่ชายฉันและพี่กรอย่างสนิทสนม รู้จักกันสินะ

         "อ้าว เป็๞มึงหรอไอ้เกียร์ที่ให้น้องกูยืมเสื้อ"เฮียของฉันหันไปถามพี่เกียร์

         "ครับเฮียพล ผมบังเอิญอยู่ในร้านกาแฟพอดี"พี่เกียร์ตอบคำถามเฮียแล้วหันหน้ามาสบตาฉันจนเฮียต้องกระแอ้มขัดขึ้นมา

        "พริกนี่เกียร์น้องชายไอ้กรมัน ส่วนนี้น้ำพริกน้องสาวกูเอง"เฮียแนะนำอย่างเป็๞ทางการฉันส่งคืนเสื้อให้เกียร์ พร้อมขนมที่ชื้อมาตอบแทนน้ำใจ

        "อ่อเฮียน้องว่าจะเอารถที่บ้านมาใช้นะ ไปไหนจะได้ไม่ลำบากเฮีย"

        "ไม่ลำบากหรอกเฮียว่างไปรับไปส่งอยู่แล้ว"

        "เผื่อน้องมีธุระ หรือไม่ก็อยากไปช็อปปิ้งบ้างไงนะๆ"ฉันพูดพร้อมกับเกาะแขนแล้วเอาหน้าถูแขนเฮียเหมือนแมว

          "ก็ได้ๆเฮียตามใจเราแล้วกัน"เฮียพูดพร้อมกับลูบหัวฉันเบาๆ อย่างเอ็นดู แพ้ทางลูกอ้อนน้องพริกคนนี้ละสิ อิอิ

         "งั้นน้องกลับคอนโดก่อนนะเฮียบอกที่บ้านเอารถมาส่งน้องที่คอนโดด้วยนะ"

         "แล้วเราจะกลับยังไงรอเฮียแป่บนึงได้ไหม งานเฮียยังไม่เสร็จเลย" เฮียพูดพร้อมทำหน้าหนักใจ

         "ผมไปส่งน้องน้ำพริกให้ก็ได้ครับเฮีย"พี่เกียร์อาสาจะไป่งฉันแทน

         "งั้นฝากด้วยนะไอ้เกียร์เฮียจะได้ไม่เป็๞ห่วง ไม่อยากให้นั่งแท็กซี่กลับ"

         "ไปก่อนนะคะเฮียพี่กร หวัดดีค่ะ" หลังจากยกมือไหว้พี่กร ฉันก็เดินตามพี่เกียร์มาที่รถบีเอ็มแดงคันหรู 

         "อยู่คอนโดไหนคะ"พอขึ้นรถพี่เกียร์ก็หันมาถามฉัน ที่ตอนนี้เริ่มจะง่วงแล้ว

         "คอนโด xx ค่ะ" ฉันตอบออกไป พร้อมกับเอนตัวลงนอน 

        "ง่วงหรอคะเอาเสื้อนี้ห่มก่อน ถึงแล้วพี่จะปลุกนะ" ฉันพยักหน้าพร้อมกับหลับตาลง