ทะลุมิติมาด้วยระบบเลี้ยงลูกในยุค 60

เย่ชิงหรั่นและฉีหงเซียงเดินกลับบ้านด้วยกันอย่างเงียบๆ

ฉีหงเซียงเดินก้มหน้าลง และคิดอย่างสับสน ทำไมพี่จิงหลินถึงโกหกเธอ เขาบอกว่าเธอเป็๞ผู้หญิงที่สวยและใจดีที่สุดในโลก

เขาเคยกอดเธอไว้ในอ้อมแขนแล้วบอกว่าในอนาคตเขาจะแต่งงานและทำดีกับเธอไปตลอดชีวิต มันคือเ๱ื่๵๹โกหกทั้งหมดหรือไม่?

ฉีหงเซียงทนไม่ไหวและร้องไห้ออกมาอย่างขมขื่น “ฮึก ฮือ”

เมื่อเย่ชิงหรั่นได้ยินเสียงร้องไห้ของฉีหงเซียง ก็รู้ว่าเธอคิดถูกแล้ว ฉีหงเซียงชอบผู้ชายคนนั้นจริงๆ เธอตบหลังฉีหงเซียงเบาๆ เพื่อปลอบโยน “เกิดอะไรขึ้น? บอกให้ฉันฟังได้ไหม”

ฉีหงเซียงพยายามหยุดร้องไห้แล้วตอบเย่ชิงหรั่น “พี่ชิงหลินเคยบอกว่าเขาจะแต่งงานกับฉัน แต่มันคือเ๹ื่๪๫โกหกใช่ไหมพี่สะใภ้ เขาเห็นฉันอยู่ตรงนั้น แต่เขาไม่ได้แก้ตัวด้วยซ้ำ”

เย่ชิงหรั่นเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ นี่มันคนขี้โกงตัวจริง! “เขาเคยขออะไรจากหงเซียงไหม”

ฉีหงเซียงครุ่นคิดและส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ แต่ฉันมักจะแอบเอาหมั่นโถว หรือไข่ต้มไปฝากเขา พี่สะใภ้คงไม่รู้ว่าพี่ชิงหลินเป็๞เยาวชนที่มีการศึกษาจากปักกิ่ง เขาไม่เคยทำงานเกษตรมาก่อน และกินไม่พอ”

เธอเม้มปากเบาๆ “เขาเคยช่วยฉันมาก่อน วันนั้นฉันไปตัดหญ้าเลี้ยงหมูบน๺ูเ๳าและล้มลง เขาก็ช่วยประคองฉันลงมา”

เมื่อฉีหงเซียงคิดถึงเหตุการณ์ของวันนั้นเธอก็ก้มหน้าลงอย่างเขินอาย แต่เมื่อจำเ๹ื่๪๫วันนี้ได้เธอก็เศร้าอีกครั้ง

เย่ชิงหรั่นอยากสาดน้ำเย็นใส่ฉีหงเซียงให้ตื่นจริงๆ นี่มันนิสัยของผู้ชายแมงดาไม่ใช่เหรอ? หลอกให้ผู้หญิงรัก และรอรับผลประโยชน์ แล้วไม่ได้ทำกับผู้หญิงคนเดียวด้วย ไม่รู้ว่ายังมีเหยื่ออีกกี่คน

เย่ชิงหรั่นถอนหายใจแล้วปลอบฉีหงเซียง “หงเซียง ฟังฉันเถอะ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนดี เขาคงหลอกผู้หญิงหลายคนเพื่อผลประโยชน์ และบอกว่าจะแต่งงานด้วย เพื่อรับผลประโยชน์ที่มากขึ้น หงเซียงยังเด็กอยู่ ในอนาคตจะได้เจอคนดีกว่านี้แน่นอน”

ฉีหงเซียงร้องไห้เบาๆ และพยักหน้า เธอจะแต่งงานกับคนที่แม่เลือกให้ เธอโง่มากจนถูกหลอกมาตลอดหนึ่งปี

เมื่อเย่ชิงหรั่นกลับมาถึงบ้าน เธอก็นอนแช่ตัวในอ่างอาบน้ำ และคิดว่าทำไมผู้ชายขี้โกงถึงมีอยู่ทุกที่? คืนนี้เธอต้องเล่าเ๱ื่๵๹นี้ให้ฉีหงซิงฟัง ผู้ชายคนนั้นต้องถูกสั่งสอนจริงๆ

เมื่ออาบน้ำเสร็จเธอก็เข้าไปในครัวเพื่อเริ่มทำอาหาร

"ภรรยา ออกมาทักทายลุงเฉียน"

เธอได้ยินเสียงฉีหงซิงเรียกก็รีบออกไป และทักทายผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ สามีของเธอทันที

"ลุงเฉียน ฉันชื่อเย่ชิงหรั่น  ทำเตียงคั่งเสร็จแล้วอยู่ทานข้าวกับหงซิงก่อน อย่าเพิ่งกลับนะคะ"

เฉียนต้ากังเห็นภรรยาคนสวยของฉีหงซิงก็ยิ้ม และพยักหน้าสองสามครั้ง “ตกลง ตกลง ฉันจะลองชิมฝีมือภรรยาของหงซิง”

หลังจากนั้นฉีหงซิงก็พาลุงเฉียนไปในห้องนอนเพื่อก่อเตียงคั่ง ส่วนเย่ชิงหรั่นก็ไปทำอาหารในครัว

เมื่อลุงเฉียนจากไปก็มืดค่ำแล้ว พวกเขาอาบน้ำเสร็จ ก็นั่งพูดคุยกันบนเตียง เย่ชิงหรั่นรีบเล่าเ๹ื่๪๫เมื่อเช้าให้ฉีหงซิงฟัง

ฉีหงซิงขมวดคิ้ว และตบเตียงเสียงดัง

ปัง

“ไอ้สารเลว กล้าหลอกหงเซียงได้ยังไง!”

เขาจะสั่งสอนเสิ่นจิงหลินอย่างดีแน่นอน

เย่ชิงหรั่นพยักหน้าเห็นด้วย เธอขยับเข้าไปกอดเขา ยื่นมือไปลูบหน้าอกเขาเบาๆ แล้วพูดอย่างออดอ้อน "โชคดีที่ฉันได้เจอคุณ ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วฉันทำบุญด้วยอะไรมา"

ฉีหงซิงหัวเราะ และก้มหัวลงไปจูบเธออย่างดูดดื่ม

หลังจากจูบจนพอใจแล้วเขาก็ปล่อยเธอไป และกระซิบข้างหูเธอ "ภรรยา ของผมปากหวานเหมือนน้ำผึ้งจริงๆ"

จากนั้นกดเธอลงกับเตียง "ไม่รู้ว่าน้ำตรงอื่นจะหวานเหมือนน้ำผึ้งด้วยไหม?"

หลังจากนั้นเขาก็เริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอทันที

เย่ชิงหรั่นบิดตัวอย่างเขินอายและยื่นมือไปทุบไหล่ของเขา

ผู้ชายคนนี้อยากชิมน้ำอะไร? เธอหุบขาไว้แน่น แต่ก็ทัดทานแรงของเขาไม่ได้

คืนนั้นสามีและภรรยาในห้องส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างต่อเนื่อง จนเกือบรุ่งสางเสียงถึงหยุดลง

วันต่อมากว่าเย่ชิงหรั่นจะตื่นก็เป็๞เวลาเกือบเที่ยงวันแล้ว เมื่อคืนเธอถูกฉีหงซิงพลิกไปพลิกมาจนเกือบเช้า ข่าวที่พี่สะใภ้รองท้องคงกระตุ้นเขาจริงๆ เขาทำงานหนักมากเพื่อลูกคนนี้

เธอเรียก ‘ระบบเลี้ยงลูก’ในใจของเธอสามสี่ครั้ง แต่ไม่มีเสียงตอบรับเหมือนเดิม มีคนที่ทะลุมิติแล้วได้รับนิ้วทองง่อยๆ เหมือนเธอไหม?

พวกเขามีมิติเก็บของ มีซุปเปอร์มาเก็ต หรือห้างตามมาด้วย

เธอมีแต่ระบบที่บอกเธอให้รีบมีลูก เพื่อจะได้ทำภารกิจและรับรางวัล อย่างน้อยก็ควรมียาช่วยให้ท้องง่ายขึ้นเป็๲ของขวัญหรือไม่?

เย่ชิงหรั่นนอนคิด และถอนหายใจออกมา แล้วรีบลุกขึ้นมาหาอะไรกิน บางทีเธออาจจะหิวจนน้ำตาลตกเกินไปเลยเวิ่นเว้อไปหน่อย

แน่นอนว่าหลังจากเย่ชิงหรั่นทานซุปไก่ที่ฉีหงซิงต้มไว้ให้ เธอก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที เธอโชคดีแค่ไหนที่ได้เจอผู้ชายคนนี้ ถ้าเธอเจอผู้ชายที่ไม่มีแรงทำลูกกับเธอล่ะ นั่นคือชีวิตที่น่าสังเวชจริงๆ

ฉีหงซิงเข้ามาเห็นเย่ชิงหรั่นนั่งกินซุปไก่อย่างอารมณ์ดีเขาก็โล่งใจ เมื่อเช้าเขารีบตื่นขึ้นมาและไปหาแม่ เพื่อขอซื้อไก่มาต้มซุปบำรุงภรรยาของเขา

เขากลัวว่าเธอจะโกรธจริงๆ เมื่อคืนเธอขอร้องให้เขาหยุดหลายครั้งแต่เขาอดไม่ได้และทำมันต่อไป เขาจึงต้มซุปไก่เพื่อปลอบใจเธอและจะพาเธอไปเที่ยวเมืองในวันนี้ ฉีหงซิงยิ้มและคิดว่าเขาฉลาดจริงๆ

เย่ชิงหรั่นเห็นฉีหงซิงยืนยิ้มก็งงเล็กน้อย เขาอารมณ์ดีอะไร?

“คุณยิ้มอะไรคะ”

ฉีหงซิงหุบยิ้ม กลับมาเคร่งขรึมเหมือนเดิม “วันนี้ไปในเมืองกันไหม ผมจะพาคุณไปทุกที่ที่คุณอยากไป”

เย่ชิงหรั่นขมวดคิ้วและมองเขาอย่างสงสัย ผู้ชายคนนี้เป็๲อะไร อยากพาเธอไปเที่ยวไหม? ในเมืองรกร้างและไม่มีอะไรให้เที่ยวจริงๆ มันร้อนมากจนเธอแทบไม่อยากขยับตัว เธอปฏิเสธเขาตรงๆ “ไม่ดีกว่าค่ะ มันร้อนมาก”

ฉีหงซิงพยักหน้า และไม่ได้ชักชวนเธออีก เขารู้ว่าเธอรักผิวสีขาวของเธอมากที่สุด และเขาก็รักมันเหมือนกัน