บทที่ 24 การตัดสินใจอยู่ที่เขา
เยี่ยเจียเรียกแท็กซี่ไปที่บริษัทด้วยตัวเอง ฟู่อวิ่นซางบอกให้เธอพักฟื้นอยู่ที่บ้าน แต่เธอทำไม่ได้ สามีของเธอเกือบจะเป็ของคนอื่นแล้ว เธอจะนิ่งเฉยได้อย่างไร
เมื่อออกมาจากลิฟต์ ก็เห็นว่าทั่วทั้งสำนักงานดูวุ่นวายไปหมด
ปรากฏว่า หลังจากฟู่อวิ่นซางเข้ามาในบริษัทได้ไม่นาน สวีเสี้ยนหย่าก็ตามเข้ามาในห้องทำงานของเขา
เมื่อสวีเสี้ยนหย่าออกมา ก็มีคำสั่งของหัวหน้าตามมาว่า “ให้ปรับตำแหน่งสวีเสี้ยนหย่าจากผู้จัดการฝ่ายขึ้นเป็รองประธานบริษัทในสำนักงานใหญ่ และแต่งตั้งให้เป็ผู้จัดการทั่วไปของสาขาทางภาคใต้!”
สวีเสี้ยนหย่าเป็คนที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของหนัวต้ากรุ๊ป เปรียบเสมือนได้นั่งเครื่องบินขึ้นไปยังจุดสูงสุดโดยไม่ต้องใช้ความสามารถเหมือนคนอื่น ๆ
หัวใจของเยี่ยเจียรู้สึกชาวาบ เมื่อเช้าสวีเสี้ยนหย่าโทรไปเรียกฟู่อวิ่นซาง และตอนนี้คำสั่งเลื่อนตำแหน่งก็ออกมาแล้ว
ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็อย่างไร มีความเกี่ยวพันอย่างไรกันแน่
ความลับที่สวีเสี้ยนหย่า้าจะบอกกับฟู่อวิ่นซางทางโทรศัพท์คืออะไร
คำว่า ‘ปกปิดซ่อนเร้น’ ‘กิ๊ก’ ‘ชู้สาว’ ‘การนอกใจ’ เหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของเยี่ยเจียจนเธอแทบหายใจไม่ออก
และตอนนี้ ทั้งบริษัทก็เริ่มคาดเดากันไปว่า สวีเวี้ยนหย่ากับสามีเธอกำลังคบหากันอยู่จริง ๆ
“โอ๊ย! เยี่ยเจีย เธอนี่ไม่ได้เื่จริง ๆ! ในงานเลี้ยงเมื่อวานนี้ เพื่อนร่วมงานทุกคนเห็นกันจะจะ ว่าท่านประธานเอื้อมมือไปประคองเธอขึ้นมา เมื่อคืนเธอเป็นางเอกนะ แต่ยังไม่ทันข้ามวัน ก็โดนยัยสวีคนนั้นแย่งไปซะแล้ว”
เยี่ยเจียหัวเราะอย่างขมขื่น “เมื่อวานฉันแค่ล้มลง คุณฟู่ก็แค่ประคองฉันขึ้นมาเท่านั้นเอง…”
หลีหลี่ตบไหล่ของต้านหนี่เพื่อเตือนสติเขา “ต้านหนี่ อย่าพูดกับเยี่ยเจียเสียงดังนักสิ หัวใจเธอไม่ค่อยดีนะ”
“เธอเป็ลมในงานเลี้ยงเพราะโรคหัวใจ ท่านประธานของเราเป็ห่วงเธอ เลยช่วยประคอง นั่นก็เป็เื่ปกติไม่ใช่เหรอ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอจริง ๆ แล้วเื่หลุดออกไป ก็จะไม่ดีต่อชื่อเสียงของบริษัทเรานะ”
หลังจากที่หลีหลี่พูดอย่างนั้น ก็ไม่มีใครสนใจเื่ที่ประธานฟู่ประคองเยี่ยเจียอีกเลย
ที่จริงแล้ว เยี่ยเจียเป็คนที่ไม่มีเสน่ห์อะไรเลย มันยากที่จะนึกภาพเธอกับฟู่อวิ่นซางยืนอยู่ข้างด้วยกัน
ตอนแรกเยี่ยเจียก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรให้พวกเธอคลายสงสัย โชคดีที่มีหลี่หลี่ช่วยพูดแทน ตอนนี้พวกเขาจึงกลับมาพูดถึงสวีเสี้ยนหย่ากันอีกครั้ง
พวกเธอคุยกันอย่างออกรสชาติ เมื่อเยี่ยเจียดื่มน้ำเสร็จก็รีบกลับไปทำงานของตัวเอง
เยี่ยเจียได้เข้ามาทำงานที่นี่ด้วยความช่วยเหลือของฟู่อวิ่นซาง จัดว่าเป็เลขาของผู้บริหารที่นิสัยดีมากคนหนึ่ง เนื้องานก็แค่เสิร์ฟน้ำชา ถ่ายเอกสารเท่านั้น ในแต่ละวันเธอค่อนข้างที่จะสบาย
“ผู้อำนวยการเจียง ฉันถ่ายเอกสารเสร็จแล้วค่ะ” ใกล้เวลาเลิกงาน เยี่ยเจียทำงานชิ้นสุดท้ายเสร็จแล้วก็รีบนำไปส่ง
ผู้อำนวยการเจียงรับเอกสารมาแล้วเซ็นชื่อด้วยลายเซ็นใหญ่โตของตัวเอง จากนั้นก็สั่งว่า “คุณช่วยเอาเอกสารสามชุดนี้ไปให้ประธานฟู่ด้วยนะ”
เยี่ยเจียมึนงงไปชั่วขณะ แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ “ค่ะ ผู้อำนวยการเจียง”
เยี่ยเจียไม่ค่อยได้เจอฟู่อวิ่นซางในที่ทำงานบ่อยนั้น การติดต่อกันโดยตรงแทบจะเป็ไปไม่ได้ บางครั้งกว่าจะได้เอาเอกสารไปให้สามีเซ็นก็ต้องรอถึงเดือนครึ่ง
เมื่อเยี่ยเจียเพิ่งก้าวออกจากลิฟต์ เธอก็เห็นสวีเสี้ยนหย่าพอดี
ดูเหมือนสวีเสี้ยนหย่าจะเพิ่งออกมาจากห้องทำงานของฟู่อวิ่นซาง
สวีเสี้ยนหย่าเห็นเยี่ยเจียก็เดินมาหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ไม่ใช่ว่าลาป่วยหรือไง ทำไมมาอีกแล้ว มาแบ่งปันความสุขให้ฉันด้วยงั้นเหรอจ๊ะ”
เยี่ยเจียกอดเอกสารไว้แน่น ไม่ตอบโต้คำพูดของเธอ แต่ในหัวใจกลับเ็ปราวกับถูกบีบ เพราะแม้แต่เื่นี้ ฟู่อวิ่นซางก็บอกสวีเสี้ยนหย่าไปด้วย
“เยี่ยเจีย ฉันจะบอกความจริงให้เอาไหม ถึงเธอจะยึดตำแหน่งภรรยาของพี่อวิ่นซางไว้ แต่คนที่เขารักไม่ใช่เธอ คนที่เขาอยากแต่งงานด้วยก็ไม่ใช่เธอ… รู้ไหมว่าทำไมฉันโทรไปแค่ครั้งเดียว เขาถึงรีบมาหาฉันทันที แล้วรู้ไหม… ว่าทำไมฉันถึงถูกเลื่อนตำแหน่งฟ้าผ่า…” สวีเสี้ยนหย่าเอียงคอมองเธอ ยิ้มเยาะอย่างได้ชัยชนะ
“เพื่อที่จะทำลายความสัมพันธ์ของฉันกับฟู่อวิ่นซาง เธอดูตั้งใจทุ่มเทจริง ๆ นะ” เยี่ยเจียกลั้นความเ็ปในใจเอาไว้ แล้วพูดช้า ๆ “แต่ถ้าฟู่อวิ่นซางไม่ขอหย่า ฉันก็จะไม่หย่ากับเขาเด็ดขาด!”
“ฉันต้องรีบไปส่งเอกสาร กรุณาหลีกทางด้วย!” เยี่ยเจียรวบรวมสติ คิดถึงงานที่ต้องทำ
สวีเสี้ยนหย่าประหลาดใจจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “แก…”
ในตอนที่เยี่ยเจียหันหลังกลับ สวีเสี้ยนหย่าก็ไม่อาจควบคุมสติอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป เธอะโเสียงดังว่า “คนที่พี่อวิ่นซางรักไม่ใช่เธอ แต่เป็เ้าของหัวใจนั่นต่างหาก! เขาแต่งงานกับเธอก็เพื่อจะปกป้องหัวใจของผู้หญิงที่เขารักเท่านั้น! แต่ถ้าพี่อวิ่นซางรู้ว่าผู้หญิงที่เขารักยังมีชีวิตอยู่ เธอคิดว่าเขาจะยังเป็สามีของเธอได้อีกนานแค่ไหน?!”