บทที่ 1: ฉันช่วยคุณได้นะ!
เวลาสี่ทุ่ม เหยียนซีพาร่างที่เหนื่อยล้าจากความเมามายของตัวเองกลับไปที่อพาร์ตเมนต์
วันพรุ่งนี้เธอกำลังจะแต่งงาน ดังนั้นคืนนี้หญิงสาวกับเพื่อนอีกสองสามคนจึงปาร์ตี้สละโสดกันอย่างสุดเหวี่ยง แต่ดูเหมือนพวกเธอจะดื่มมากไปหน่อย และตัวเธอเองก็เริ่มจะเวียนหัวแล้ว...
เหยียนซีทรุดตัวลงบนโซฟา ก่อนจะหลับตาลงเพื่อพักสายตาที่อ่อนล้าจากอาการเมามายและถูกใช้งานอย่างหนัก แต่ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมาจากในห้องน้ำ
"อย่าทำให้เหยียนซีตื่นนะ เร็วเข้า! เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณกลับบ้าน!" เสียงผู้ชายที่เธอรู้สึกคุ้นเคยเอ่ยออกมาอย่างแ่เบา
“ทำไมกันคะ? คุณกลัวเธอเหรอ? ไม่ต้องกลัวน่า… คืนนี้เธอดื่มไปเยอะมาก แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้คุณก็จะได้แต่งงานกับเธอแล้วด้วย”
ริมฝีปากแดงของเจียงอวี้เิยกยิ้มขึ้น แต่สายตาของเธอก็กวาดไปยังร่างที่ดูเหมือนหมอกราง ๆ หลังประตูห้องน้ำ
จากนั้นมุมปากของเธอก็แสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน… นี่แหละคือสิ่งที่เจียงอวี้เิ้า…
เหยียนซี… เธอควรจะยอมแพ้สักทีถูกไหม? เด็กในท้องของฉันจะได้ถูกรับรองตัวตนอย่างถูกกฎหมาย!
เหยียนซีที่อยู่นอกประตูห้องน้ำพยายามกลั้นน้ำตา ก่อนจะเดินถอยหลังไปสองสามก้าว หญิงสาวพยายามประคองตัวเองไว้กับผนังแม้จะยากมากขนาดไหนก็ตาม ใบหน้าของเธอในตอนนี้ซีดขาวราวกับไม่หลงเหลือเืฝาดบนใบหน้าอยู่เลย
เหยียนซียอมแพ้แล้วจริง ๆ กับความตอแหลเสแสร้งของหญิงร้ายชายเลวคู่นี้! คู่หมั้นของเธอกับนังสุนัขตัวเมีย… เจียงอวี้เิ!
เป็เพราะคำพูดของเขา เธอจึงทุ่มเทและใช้สมบัติทั้งหมดของตัวเองเพื่อสนับสนุนยกย่องนังคนนี้!
แต่ความจริงก็คือ… พวกเขาแอบคบกันมานานแล้ว! พร้อมใจกันสวมเขาให้เธอราวกับเป็ผู้หญิงหน้าโง่คนหนึ่ง
เหยียนซีนอนหงายลงบนโซฟาอย่างเงียบ ๆ พยายามบรรเทาความเ็ปที่พุ่งพล่านอยู่ในใจ
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เจียงอวี้เิก็ควงแขนชายคนนั้นออกไปจากอพาร์ตเมนต์
เหยียนซีที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านมองดูสองคนนั้นกอดกัน ในหัวใจของเธอก็แตกสลายพร้อมกับมีน้ำตาเอ่อล้นออกมา...
ชายคนนั้นสัญญากับเธอว่าจะไปที่สำนักงานเขตในวันพรุ่งนี้เพื่อจดทะเบียนสมรสของเธอใช่ไหม? แล้วดูซิว่าเขาจะเอายังไงต่อไป?!
หัวใจของเหยียนซีในตอนนี้ทั้งเปล่าเปลี่ยวและรู้สึกสมเพชตัวเอง คืนนั้นเธอเกือบจะนอนไม่หลับ เพราะในใจท่วมท้นไปด้วยความเ็ปและความเกลียดชังเกินกว่าที่ใครจะประมาณได้!
ในวันรุ่งขึ้น เหยียนซียังคงขับรถไปที่สำนักงานเขตตามข้อตกลง เพราะสงสัยว่าไป๋ลั่วฝานจะปฏิบัติต่อเธออย่างไร!
เมื่อถึงเวลาที่ตกลงกันไว้ ไป๋ลั่วฝานกลับหายตัวไปเสียอย่างนั้น...
หญิงสาวรออยู่ที่โถงทางเดินเป็เวลาหนึ่งชั่วโมง และในที่สุดก็ได้รับโทรศัพท์จากชายสารเลวผู้นั้นว่า "เสี่ยวซือ เจียงอวี้เิได้รับาเ็ระหว่างฝึกพนักงานคนใหม่ให้คุณ และผมต้องไปจัดการให้ตอนนี้ เื่จดทะเบียนสมรสขอเลื่อนไปก่อนนะ!"
เขาพูดเบา ๆ
ปิ๊บ!
เหยียนซีวางสายอย่างโกรธเกรี้ยว เพราะเมื่อคืนเธอรู้ความจริงหมดแล้วว่าเขาไม่้าจะแต่งงานกับเธอ!
วันอื่นงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!
ถ้าในเมื่อเจียงอวี้เิ… นังกะหรี่คนนั้นสำคัญกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาที่มีมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอก็จะปล่อยให้หญิงร้ายชายเลวคู่นี้มันสมสู่กันให้พอใจ!
ผีเน่ากับโลงผุ!
เหยียนซีหันหน้าจากไป แล้วก็พบว่าที่ประตูมีรถหรูคันหนึ่งมาจอดไม่ไกลจากเธอมากนัก
ทันใดนั้นชายร่างสูงคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากรถ ขณะที่เดินมา เขาก็ยกมือขึ้นถอดแว่นกันแดดที่รับกับสันจมูกออก
ทันทีที่แว่นกันแดดถูกถอดออก ทุกสิ่งในโลกนี้ก็ดูเหมือนจะพร่าเลือนไปเสียหมด
ชายคนนี้… ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความกดดันที่ลึกลับดูเ็าและน่าเกรงขามอย่างยิ่ง
ซึ่งมันดูราวกับ…จักรพรรดิ!
เหยียนซีจำได้ทันทีว่าเธอกับชายคนนี้เคยพบกันที่งานอีเวนต์แห่งหนึ่ง และเขาคือประธานบริษัทของต้าฮวา เอนเตอร์เทนเมนต์… เจียงโม่เฉิน!
หลังจากผ่านไปสองปี ท่วงท่าและบุคลิกของชายคนนี้ยังคงดูดีเหมือนเช่นเคย ประกอบกับชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างดีเยี่ยมบนตัวเขา ยิ่งทำให้เขาดูน่าหวั่นเกรง ทว่าก็มีเสน่ห์ล้นเหลืออย่างไม่น่าเชื่อเช่นกัน
"ท่านประธานครับ ผมยังติดต่อคุณมู่ไม่ได้… คุณ้าส่งคนไปรับเธอหรือไม่ครับ?” ผู้ช่วยของเจียงโม่เฉินถามด้วยน้ำเสียงแ่เบา
"ไม่ต้อง! ผมจะไม่รอผู้หญิงที่ไม่ตรงต่อเวลากับงานแต่งงาน"
เมื่อเสียงทุ้มพูดจบลง ใบหน้าของเขาก็มืดทะมึนลงมาก คิ้วที่ขมวดมุ่นอยู่ก็บ่งบอกถึงความเ็าที่ปรากฏชัดขึ้นในรังสีของเขา
"แต่นายท่านขอให้คุณแต่งงานวันนี้ หรือไม่อย่างนั้น..." ยิ่งผู้ช่วยพูดมากเท่าใด เสียงของเขาก็ยิ่งเบาลงเท่านั้น
"ผมให้เวลาคุณยี่สิบนาทีในการหาผู้หญิงคนไหนสักคนที่เข้าท่ามาให้ผม"
เจียงโม่เฉินสั่งผู้ช่วยของตัวเองด้วยเสียงอันเ็าเพื่อกดดันอีกฝ่าย
เอ๊ะ?!
ดวงตาของเหยียนซีกะพริบเล็กน้อยอย่างพอใจ
เจียงโม่เฉิน้าหาผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วย และตัวเธอเองก็กำลัง้าหาผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ ดูดี และสามารถอยู่กับเธอได้ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับไป๋ลั่วฝาน อีกทั้งยังอาจสามารถซัดหมัดเข้าหน้าชายสารเลวผู้เป็อดีตคู่หมั้นเธอได้อีกด้วย!
เธอ้าตีแสกหน้าไป๋ลั่วฝานว่าต่อให้เธอไม่มีเขา คนอย่างเธอก็สามารถหาคนที่ดีกว่าและทำให้เขาเสียใจได้!
เหยียนซีตัดสินใจแน่วแน่ จากนั้นเธอก็ตรงดิ่งเข้าไปทักทายเจียงโม่เฉินอย่างรวดเร็ว
"สวัสดีค่ะคุณเจียง… ถ้าตอนนี้คุณยังหาเ้าสาวไม่เจอ ทำไมคุณไม่เลือกฉันล่ะคะ ฉันคือเหยียนซีค่ะ "
เวลาในขณะนี้พลันหยุดนิ่ง เจียงโม่เฉินอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น และดวงตาของเขาก็จ้องมองร่างบอบบางตรงหน้า…
ผู้ช่วยของเจียงโม่เฉินถึงกับทำหน้าฉงนเมื่อเห็นเหยียนซี
อะไรกัน…? ผู้หญิงคนนี้!
120
