### **พิรุณโลหิต จอมยุทธ์พเนจร**
**ตอนที่ 1: การล่มสลายของตระกูลเหยี่ยวฟ้า**
*(ฉากเปิด: ค่ำคืนหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ เมืองเป่ยหมางปกคลุมด้วยกลิ่นคาวเื ตระกูลเหยี่ยวฟ้าซึ่งเคยรุ่งโรจน์ถูกไฟเผาผลาญ เหล่าทหารและนักฆ่าชุดดำไล่สังหารผู้คนในจวนใหญ่ ขณะที่สายฝนโปรยปรายราวกับร่ำไห้ให้กับผู้ล่วงลับ…)*
---
**[เรือนหลักตระกูลเหยี่ยวฟ้า]**
*เสียงดาบกระทบกันดังระงมไปทั่วจวน เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลเหยี่ยวฟ้าถูกสังหารลงทีละคน ในห้องโถงใหญ่ “เหยี่ยวเทียนหรง” ผู้นำตระกูลยืนตระหง่านแม้ร่างจะเต็มไปด้วยาแ เบื้องหน้าคือ “ไป๋หวงจวิน” ชายในชุดขาวผู้สง่างาม แต่แฝงไว้ด้วยความเ็า*
**เหยี่ยวเทียนหรง:** *(กระอักเื)* ข้าไม่คิดเลยว่าเ้าจะเป็คนทรยศ… ไป๋หวงจวิน! ตระกูลเหยี่ยวฟ้าเลี้ยงดูเ้ามาั้แ่เด็ก แต่เ้า…
**ไป๋หวงจวิน:** *(ยิ้มเ็า)* ท่านอาจารย์ อย่าได้ตำหนิข้าเลย ท่านเองก็รู้ดีว่าในยุทธภพนี้ ผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะอยู่รอด ตระกูลเหยี่ยวฟ้ากำลังจะล่มสลาย ไม่ว่าใครก็หยุดมันไม่ได้
**เหยี่ยวเทียนหรง:** *(กัดฟันแน่น)* เ้าขายิญญาให้ศัตรูเพียงเพื่ออำนาจอย่างนั้นหรือ!
**ไป๋หวงจวิน:** ข้าก็แค่เลือกข้างที่ถูกต้องเท่านั้น เหยี่ยวฟ้าอ่อนแอเกินไป ข้าจะสร้างโลกใหม่ที่ไม่ต้องมีความเมตตาให้ผู้ไร้พลัง
**(ไป๋หวงจวินสะบัดมือส่งสัญญาณ เหล่านักฆ่าในเงามืดบุกเข้ามาปิดล้อม พร้อมรอคำสั่งสุดท้าย... ขณะเดียวกัน เด็กหนุ่มคนหนึ่งหลบซ่อนอยู่ในเงา ั์ตาเต็มไปด้วยเพลิงแค้น นั่นคือ "เซียวอู่เหยา" ลูกศิษย์คนเล็กของตระกูลเหยี่ยวฟ้า... )**
---
**[เรือนหลังของจวน]**
*เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังใกล้เข้ามา หญิงสาวในชุดฟ้าคราม “ไป๋เสวี่ยฮวา” ค่อยๆ ประคองร่างของมารดาผู้าเ็สาหัส นางมองไปรอบๆ ด้วยดวงตาสั่นระริก เมืองที่เคยน่าอยู่ กลับกลายเป็แดนสังหารในคืนเดียว*
**ไป๋เสวี่ยฮวา:** *(เสียงสั่นเครือ)* ท่านแม่… ข้าจะพาท่านหนีไปให้ได้!
**มารดา:** *(จับมือนางแน่น)* ฮวาเอ๋อร์ ฟังให้ดี… เ้าต้องรอด พ่อเ้า… ถูกพวกมันหักหลัง เ้าต้องมีชีวิตอยู่เพื่อล้างแค้นแทนตระกูลของเรา!
**ไป๋เสวี่ยฮวา:** *(น้ำตาคลอ)* แต่ข้า… ข้าไม่มีพลังพอ…
**(ทันใดนั้น ประตูเรือนถูกกระแทกเปิดออก “เซียวอู่เหยา” พุ่งเข้ามาพร้อมดาบในมือ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยาแและความโกรธแค้น)*
**เซียวอู่เหยา:** ไป๋เสวี่ยฮวา! พวกมันกำลังตามล่าเ้า รีบไปเดี๋ยวนี้!
**ไป๋เสวี่ยฮวา:** *(ใ)* เ้าคือ… ศิษย์พี่เซียว?
**เซียวอู่เหยา:** ไม่มีเวลาคุยแล้ว! *(กระชากมือนาง)* รีบไปก่อนที่พวกมันจะมา!
---
**[หน้าจวนตระกูลเหยี่ยวฟ้า]**
*เปลวไฟลุกโชน เงาของไป๋หวงจวินยืนอยู่บนซากปรักหักพัง ขณะเฝ้ามองความพินาศของตระกูลเหยี่ยวฟ้าอย่างไม่สะทกสะท้าน*
**ไป๋หวงจวิน:** *(พึมพำกับตัวเอง)* เมื่ออ่อนแอก็ต้องถูกลบล้าง ต่อไป… ข้าจะเป็ผู้กุมยุทธภพ
*(กลุ่มเงามัจจุราชก้มศีรษะรับคำสั่ง การล่มสลายของตระกูลเหยี่ยวฟ้าเป็เพียงจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายที่กำลังจะกลืนกินยุทธภพ… ขณะที่เซียวอู่เหยาและไป๋เสวี่ยฮวา กำลังจะเริ่มต้นการเดินทางอันแสนโหดร้ายของพวกเขา…)*
---
**(จบตอนที่ 1)**
649
