หลังจากได้เงินมา 4หมื่นบาท ผมก็เก็บมันไว้กับ กล่องปริศนาสีดำที่บอสมอนสเตอร์ดรอป และเดินกลับบ้าน ระหว่างทาง ได้ผ่านสถานีรถไฟแห่งหนึ่ง ณ ที่นั่น จู่ๆกล่องปริศนาสีดำก็ปรากฏแสง แล้วผมก็โดนดูดเข้าไปในดันเจี้ยนปริศนา
...เฮ้ย ตะกี้ตรูยังเล่นเกมส์อยู่เลยนะ ผมคิด ขณะเดินไปเดินมา รอบๆสถานีรถไฟ
กรรร เสียงของสิงโตเผือก มอนสเตอร์แรงค์E จำนวนหนึ่ง จู่ๆก็มารุมล้อมผม ผมจึงสะบัดมือเรียกดาบคู่ใจที่ยืมตังค์พี่ไปซื้อในราคา 18 ล้านบาทออกมา
ให้มันรุ้ฝีมือ ของบุรุษราตรีอย่างเรามั่ง ผมะโ และฟันพวกมันอย่างกับผัก แต่นั่นเป็เหตุการณ์เมื่อ 1ชั่วโมงก่อนฝูงสิงโตเผือก ค่อยๆกลายเป็ฝูงสิงโตนรกเผือก ที่เป็มอนสเตอร์ คลาสC ซึ่งมีความเก่งกาจกว่าเดิมมาก
" ทำไมตรูต้องมาเจอเื่แบบนี้ด้วยฟระ " ผมแทบอยากจะร้องไห้ แต่เมื่อดูๆไป เ้าสิงโตนรกเผือก ก็ไม่ได้โจมตีต่างจากสิงโตเผือกซักเท่าไหร่ ผมจึงเอาชนะพวกมันได้
ผมเดินเข้าไปลึกขึ้น และลึกขึ้นอีก เสียงหัวใจค่อยๆเต้นระทึกตัวสั่นเทิ้ม เมื่อมาถึงจุดลึกสุด แต่ที่นั่นดันไม่มีบอสมอนสเตอร์อย่างที่ผมคิด กลับมีสาวงามนางหนึ่ง ยืนรอผมอยู่ เธอหน้าตาสะสวย ขนาดนางฟ้ายังอาย เทวดาตบะแตก
" ดีใจด้วย คุณได้เลื่อนจากฮันเตอร์แรงค์ E เป็ฮันเตอร์แรงค์ C แล้ว ถ้าหากคุณมีไอเทมกล่องปริศนาชิ้นนี้ " สาวงามกล่าว
" คุณเป็ใคร " ผมถาม
" ชั้นคือผุ้ชี้นำของคุณไงล่ะ มีชื่อว่า รินนะ " รินนะ กล่าวอย่างเปิดอก
" รินนะ ผมไม่ตลกไปกับคุณด้วยนะ " ผมกล่าว
"ปริศนา ชั้นไม่ได้หรอกคุณหรอกนะ คุณได้รับพรจาก์ ให้มีความสามารถพิเศษ สามารถเลื่อนแรงค์ได้ เมื่อสะสมพ้อย เก็บไว้ในกล่องปริศนาสีดำนั่น และมันเลือกคุณ " รินนะ กล่าว
" แล้วพ้อยหาจากไหนอ่า " ผมกล่าวถามรินนะ
"จากการทำเื่ทะลึ่ง หรือไม่ก็ฆ่ามอน รวมถึงการจ่ายตังค์เข้าไปในกล่องปริศนาด้วย แน่นอนมันมีรางวัลให้กับคุณด้วย รวมทั้งการลงโทษถ้าหากคุณไม่ทำมัน "รินนะกล่าว
" ทำเื่ทะลึ่ง? " ผมทำหน้าสงสัย รินนะ จึงเดินเข้ามาจุ๊บที่แก้มซ้ายผมทีนึง
[ ท่านได้รับ 20 พ้อย จากการทำเควส ] เสียงจากระบบบางอย่างดังขึ้นมา
" pay to win ยังไงล่ะ " รินนะกล่าว
และก่อนที่ผมจะถามรายละเอียดอื่นๆ เธอก็หายไป พร้อมกับตัวผมถูกวาร์ปออกมาจากดันเจี้ยน เป็ขณะเดียวกันกับรถไฟกำลังวิ่งมา
ปรื๊นนนนนนน เสียงรถไฟ เฉียดหน้าผมไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ทำให้ผมหน้าซีด วันนี้ผมเกือบตายมาสองครั้งแล้ว
" คุณมาทำอะไรที่นี่ นี่จะเที่ยงคืนแล้วนะ" ตำรวจคนหนึ่งะโแล้วส่องไฟฉายมา
" ขอโทษครับผมจะรีบออกไป " ผมกล่าว แล้วรีบกลับบ้านทันที โดยไม่ได้ถามชื่อตำรวจคนนั้น
.
.
30 นาทีต่อมา ผมก็กลับบ้าน แล้วรีบเปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค เพื่อทำกิจวัตรประจำวัน มันคืออะไรนะเหรอ ไม่อยากจะบอกเลย ก็แต่งนิยายน่ะสิ ผมแต่งนิยาย กับเว็บ เหมียวเหมียว มาก็4ปีแล้วั้แ่วันที่พี่ผมเริ่มป่วย นิยายของผมเป็เื่เกี่ยวกับ จุดเด่นของมนุษยชาติ ถ้าหากใครยังไม่เคยอ่าน ผมก็จะแอบสปอยนิดๆ
บรรพบุรุษของมนุษย์ เริ่มปรากฏตัวเมื่อ 2.5 ล้านปีก่อน พวกเขาเป็พรานป่าโดยสมบูรณ์ จนกระทั่งค้นพบไฟ พวกเขาจึงเริ่มเปลี่ยนมาตั้งรกราก แล้วเลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ และสิ่งที่ต้องขอบคุณนอกจากไฟแล้ว ก็คือ ตัวอักษร ที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมา สิ่งนี้ทำให้มนุษย์สามารถถ่ายทอดความรู้ที่ตนค้นพบแล้วไปสู่ลูกหลานได้ บลา บลา บลา...
ผมเขียนนิยายจนดึก และจู่ๆก็มีคนส่งอีเมลล์ให้ผม เธอก็คือมูระ สาวหมวยที่เล่นเกมส์กับผมนั่นเอง
เนื้อหาในเมลล์ บอกว่า บริษัท ซินลี้เจี้ยน กำลังเปิดรับสมัครคนเข้าทำงาน มันเป็งานเกี่ยวกับการเล่นเกมส์ ชื่อ อันโนเวิร์ล ถึงแม้เกมส์นี้จะเพิ่งเปิดให้บริการได้แค่ 1เดือน แต่ก็มีผุ้เล่นจากทั่วโลกมาเล่นกว่าร้อยล้านคน และบริษัท ซินลีเจี้ยน ยินดี จ่ายเงินอย่างงาม ให้กับคนที่สามารถเคลียเกมส์นี้ได้
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
3K
