เมื่อมาถึงประเทศญี่ปุ่นตอนบ่ายโมง ทั้งสี่คนก็เดินทางไปยังบริษัทเช่ารถ ธามอาสารับหน้าที่เป็คนขับ ของขวัญจึงนั่งข้างคนขับเพื่อให้คู่รักได้นั่งด้วยกันที่เบาะหลัง
“เราไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวนี้กันไหม” ธีร์เอ่ยถามทุกคนขณะที่นั่งมองลิสต์รายการที่ต้องใช้สำหรับตั้งแคมป์
“โอเค” ธามรับคำสั้น ๆ แล้วกดจีพีเอสไปยังห้างสรรพสินค้า
“ขวัญเอากล้องมาด้วยเหรอ” ณัฐธิดาถามขึ้นเมื่อเห็นของขวัญหยิบกล้องออกมาถ่ายวิดีโอข้างทาง
“ค่ะ ขวัญจะถ่ายคลิปไปลงช่องของวงเรา แต่ถ่ายแค่วิวนะคะ สบายใจได้ว่าไม่ติดคุณธามกับคุณธีร์ค่ะ” ของขวัญรีบออกตัวเพราะสองหนุ่มไม่ใช่บุคคลสาธารณะ อาจจะอึดอัดใจที่เธอถ่ายคลิประหว่างท่องเที่ยว
“ดีเลย หลัง ๆ ช่องเราแทบจะร้าง ไม่ได้ถ่าย Vlog กันมานานมาก” ณัฐธิดาพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี
“แต่ช่องของพี่ไนน์กับคุณธีร์อัปเดตตลอดเลยนะคะ” ของขวัญหันไปแซว เพราะทั้งสองคนทำช่องยูทูบคู่กันจนกลายเป็คู่รักยอดนิยมั้แ่ตอนที่เพิ่งคบกันอย่างเปิดเผย
“พี่ธีร์น่ะสิ ชวนถ่ายนั่นนี่ทุกอาทิตย์เลย” ณัฐธิดาได้ทีจึงแอบบ่น
“แล้วไม่ชอบเหรอ” ธีร์หันไปทำปากยื่นถามแฟนสาว
“ชอบสิคะ คนดูก็ชอบ” ณัฐธิดาพูดเอาใจเมื่อเห็นเขาทำสีหน้างอน ๆ นั้น
ของขวัญเลิกสนใจคู่รักข้างหลังที่กำลังแง่งอนใส่กัน เธอยกกล้องมาอัดคลิปต่อ ไม่นานนักรถก็แล่นมาจอดยังที่หมาย ทั้งหมดจึงลงไปซื้อเสบียงที่จะใช้สำหรับเดินป่าและแคมปิงกันวันรุ่งขึ้น
เมื่อซื้อของจนครบทุกรายการ ธามก็ขับรถมาถึงโรงแรมห้าดาวที่จองไว้ พนักงานขนกระเป๋าเดินนำทั้งสี่คนไปยังห้องพัก ซึ่งณัฐธิดากับของขวัญพักห้องเดียวกัน ส่วนธามกับธีร์พักห้องข้าง ๆ กับสองสาว
“เดินทางหลายชั่วโมงน่าจะเหนื่อย แยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนนะครับ เดี๋ยวตอนเย็นค่อยไปกินข้าวกัน” ธามบอกทุกคน
“ค่ะ” ณัฐธิดากับของขวัญพยักหน้ารับ
“ตอนเย็นอากาศน่าจะเย็นมาก อย่าลืมใส่เสื้อที่หนากว่านี้ด้วยนะ อีกสองชั่วโมงพี่มาเรียก” ธีร์บอกแฟนสาวทิ้งท้าย ก่อนจะเดินเข้าห้องตามพี่ชายไป
ของขวัญเปิดประตูเข้าห้องตัวเองแล้วจัดการถอดเสื้อโคตที่ใส่อยู่แขวนไว้หน้าห้อง แล้วเปลี่ยนเป็รองเท้าสลิปเปอร์ที่ทางโรงแรมวางไว้ให้
“ขวัญอยากทำอะไรเป็พิเศษไหม มีเวลาเที่ยวตั้งหลายวัน” ณัฐธิดาที่นั่งค้นหาเสื้อกันหนาวหนา ๆ ในกระเป๋าเอ่ยถามเพราะทริปนี้เธอเป็คนแพลนเองทุกอย่าง แต่ก็เผื่อเวลาให้มี่เดินเที่ยวเล่นอยู่หลายวัน
“อืม...ยังไม่มีที่ไหนที่อยากไปเลยค่ะ เป็ทริปตามใจพี่ไนน์ละกัน พี่ทำอะไร ขวัญทำด้วย” ของขวัญส่งยิ้มแหย เธอแค่มาเที่ยวเป็เพื่อนรุ่นพี่สาวเฉย ๆ ไม่ได้มีอะไรที่อยากทำเลยสักนิด
“งั้นถ้านึกออกว่าอยากไปไหนหรืออยากกินอะไรก็บอกได้ตลอดเลยนะ” ณัฐธิดายิ้มตอบอย่างใจดี
“ค่ะ”
“พี่ดูรีวิวแล้วว่าแถวนี้มีร้านราเม็งเ้าอร่อยที่พลาดไม่ได้ เราไปกินข้าวที่นั่นกัน”
“ได้ค่ะ”
“เตียงนุ่มมากเลย” ณัฐธิดาพูดขณะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงขนาดใหญ่ เธอเลือกห้องที่มีสองเตียงเพราะแฟนหนุ่มไม่อยากนอนเตียงเดียวกับพี่ชาย แม้เขาจะงอแงว่าอยากพักห้องเดียวกับเธอ แต่ทริปนี้เธออยากให้บรรยากาศออกมาเหมือนมาเที่ยวกับเพื่อนมากกว่า เพราะยังไงทริปสองคนจะมาเมื่อไหร่ก็ได้
“ใช่ค่ะ เดี๋ยวขวัญตั้งนาฬิกาปลุกไว้สองชั่วโมงนะคะ ของีบแป๊บหนึ่งก่อน” ของขวัญเองก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของเธอ ก่อนจะควักมือถือออกมาตั้งปลุกเอาไว้
“พี่ก็ของีบสักพักเหมือนกัน” พูดจบเธอก็ปิดเปลือกตาลงทันที
และแล้วสองสาวก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็วด้วยความอ่อนเพลียจากการเดินทางมาหลายชั่วโมง
ก๊อก ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้สองสาวที่กำลังเติมหน้าหันไปสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองหน้ากระจกเป็ครั้งสุดท้าย เมื่อเปิดประตูห้องก็พบกับธามและธีร์ที่ยืนรออยู่ ทั้งหมดเดินออกไปหาร้านอาหารที่ณัฐธิดาได้เลือกไว้
“อิ่ม ๆ” ธีร์พูดขึ้นพลางลูบหน้าท้องของตัวเองไปด้วย
“ไปเดินย่อยแถวนี้กันไหม” ณัฐธิดาถามเมื่อเห็นว่าทุกคนกินกันเสร็จแล้ว
“ก็ดีนะ” ธีร์พยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นดีเห็นงาม
ของขวัญกับธามเองก็พยักหน้าตามเงียบ ๆ
บรรยากาศยามค่ำคืนในฤดูใบไม้ร่วงนั้นหนาวเหน็บจนมีควันพวยพุ่งออกจากลมหายใจทุกครั้งที่พูดคุย เมื่อเดินกันมาสิบนาทีของขวัญก็เริ่มหดคอและถูมือไปมาเพื่อเพิ่มความอบอุ่น
“หนาวเหรอ” ธามที่เดินอยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้น
“นิดหน่อยค่ะ พอดีขวัญขี้หนาวอยู่แล้ว” ของขวัญยิ้มตอบ แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อธามถอดผ้าพันคอของตัวเองมาสวมให้กับเธอ
“ผมขี้ร้อนครับ” เขาบอกนิ่ง ๆ ระหว่างที่พันผ้าพันคอให้หญิงสาว
“แต่...” เธอกำลังจะถอดผ้าพันคอคืนแต่เขาก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“ใส่ไปเถอะครับ ปากคุณสั่นั้แ่เมื่อกี้แล้ว”
“ขอบคุณค่ะ” ของขวัญไม่สามารถปฏิเสธความจริงได้ จึงได้แต่รับน้ำใจของเขาแล้วเอามือซุกกระเป๋าเสื้อกันหนาวแทน
ทั้งสี่คนเดินเล่นที่สวนสาธารณะท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก คู่รักอย่างธีร์กับณัฐธิดาก็เดินจับมือกันไปด้วยและผลัดกันถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน
“พี่ธามถ่ายรูปคู่ให้หน่อยสิ” ธีร์ยัดกล้องใส่มือพี่ชาย
“อืม” ธามตอบรับอย่างเซ็ง ๆ แต่ก็ถ่ายให้โดยไม่บ่น
“ถ่ายให้ไนน์ของผมสวย ๆ นะ” ธีร์ยังไม่วายกำกับ แล้วโพสต์ท่าต่าง ๆ คู่กับแฟนสาวอีกหลายรูป
“สวยค่ะ” ของขวัญยืนเชียร์รุ่นพี่สาวอยู่ข้าง ๆ ธามไปด้วย
“ไหนขอดูหน่อย” เมื่อพอใจแล้วธีร์ก็เดินมาเช็กรูป
“ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวไนน์ถ่ายให้พี่ธามนะคะ” ณัฐธิดาคว้ากล้องมาจากมือแฟนหนุ่มแล้วพูดกับธาม
“ไม่เป็ไรครับ” ธามปฏิเสธ
“พี่ธามอายกล้องน่ะ งั้นถ่ายคู่กับคุณขวัญสิครับ”
“คะ” ของขวัญที่ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองธีร์อย่างงง ๆ
“ขวัญไปถ่ายเป็เพื่อนพี่ธามหน่อย จะได้สอนพี่ธามโพสต์ท่าด้วย” ณัฐธิดาเห็นด้วยกับไอเดียนี้
“ได้ค่ะ” ของขวัญพยักหน้ารับอย่างไม่คิดอะไรมาก
“พี่ธามเดินไปตรงนั้นเลยครับ วิวข้างหลังสวยมาก” ธีร์ชี้นิ้วไปยังที่ที่เขากับแฟนสาวเพิ่งถ่ายรูป
“เอ่อ...” ธามยกมือขึ้นเกาท้ายทอยอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่ก็เดินไปยืนข้าง ๆ ของขวัญ
“คุณธามขยับเข้ามาดีไหมคะ” ของขวัญพูดขึ้นเมื่ออีกฝ่ายยืนห่างเธอเป็เมตร
“ครับ” ธามได้แต่เดินเข้าใกล้เธออย่างเก้ ๆ กัง ๆ
“พี่ธามยิ้มหน่อยครับ” ธีร์ะโบอกพี่ชาย
“เรามาถ่ายกันสี่คนไหม” ธามเอ่ยชวนหลังจากถ่ายรูปคู่กันสองสามรูปเขาก็รู้สึกทำตัวไม่ถูก
“งั้นตั้งกล้องไว้ตรงนี้กัน” ธีร์หันไปวางกล้องบนม้านั่งแล้วกดตั้งเวลา
ทั้งหมดถ่ายรูปและเดินเล่นต่อจนพอใจแล้วจึงกลับโรงแรม
“เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันหกโมงนะ” ธีร์บอกกับทุกคนเมื่อมาถึงหน้าห้องพัก
“ค่ะ” ของขวัญและณัฐธิดาพยักหน้าตอบรับ
1K
