ลิลิธที่ลอยอยู่กับนอสตลอดเวลาก็เริ่มพูดกับนอส
“จากที่ฟังชายคนนั้นเล่ามา และลองสังเกตดูก็ไม่มีอะไรผิดปกติหรือมีพิรุธเลยค่ะ ฉันคิดว่าคนๆนี้ไว้ใจได้ในระดับหนึ่งเลยค่ะ”
“อืม ฉันก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน ดูเขาเป็คนใสซื่อไม่มีพิษมีภัยมากกว่าจะเป็พวกหลอกลวงนะ แถมฉันว่าถ้ากลับออกไปจากยูโทเปียเมื่อไหร่จะไปหาข้อมูลของตระกูลริชาจเพิ่มสักหน่อยด้วย ฉันไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลของคุณควานเลย”
ั้แ่เด็กแล้วที่นอสจะถูกคุณแม่ลากออกไปฝึกซ้อมทีู่เาหลังบ้านตลอดเวลา ก็เลยทำให้นอสไม่มีเวลาตามเื่ข่าวสารข้อมูลด้านนอกพวกนี้มากเท่าไหร่ นอสก็เลยเป็พวกที่ไม่ค่อยจะทันข่าวสารบ้านเมืองสักเท่าไหร่และเื่พวกตระกูลอื่นๆนอสก็แทบจะไม่รู้เื่เลย
“อ่ะจริงสิ จำได้ว่าเราได้อาวุธิญญาจากตั๊กแตนใบมีดมานี่น่า จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่ได้เช็คมันดูเลย ก็ว่าจะตรวจสอบดูแต่ก็ดันมาเจอเ้าพวกฉิงนี้ซะก่อน”
นอสเริ่มหลับตาและตรวจสอบภายในจิตใจของเขา ตอนนี้ภายในจิตใจของนอสมีอาวุธิญญาอยู่สามอย่างเท่านั้น สองอย่างแรกเป็ ลิลิธอาวุธิญญาประจำตัวของนอสเอง และถุงมือหมีของฮันนี่แบร์
และชิ้นสุดท้ายของที่ได้มาล่าสุด
“หื้ม!! นี่มันรองเท้าหรอ?”
นอสเรียกของที่ได้มาออกมาด้านนอกจิตใจ มันคือรองเท้าหนังรูปร่างปกติทั่วไป
ด้วยความสงสัยนอสจึงได้ลองสวมมันดู เมื่อนอสใส่แล้วนอสก็รู้สึกได้ว่าตัวของนอสนั้นเบาลงกว่าเดิม
“อาวุธิญญาประเภทชุดเกราะ รองเท้าสปีด”
นอสลองสวมแล้วชื่อของอาวุธิญญานั้นก็เด้งเข้ามาที่หัวของนอสโดยอัตโนมัติ
ตรงตามชื่อของมันเมื่อใครสวมเอาไว้จะทำให้มีความเร็วในการวิ่งเพิ่มมากขึ้น ความเร็วอาจจะเทียบเท่ากับความเร็วของตั๊กแตนใบมีดได้เลย
“บ้าจริง!! ถ้าเราหยิบเอาสิ่งนี้มาใช้แล้วก็เข้าไปสู้กับฉิงเราอาจจะไม่ต้องลงทุนลงแรงสู้กับหมอนั่นถึงขนาดนี้ก็ได้ เสียดายชะมัด”
นอสรู้สึกเสียดายที่ตัวเขาเองไม่รีบเช็คอาวุธิญญาที่ตัวเองได้มาทันทีหลังจากจัดการกับตั๊กแตนใบมีดเสร็จ ถ้าเกิดนอสใช้เ้ารองเท้าคู่นี้สู้กับฉิงนอสก็จะได้เปรียบฉิงในด้านความเร็วอย่างแน่นอน
“ครั้งหน้าถ้าเราได้อาวุธิญญามาอีก ต้องรีบเช็คมันก่อนดีกว่า น่าจะดีที่สุด”
นอสปฏิญาณกับตัวเองว่าเขาจะรีบเช็คดูอาวุธิญญาทันทีที่ได้มาให้ไวที่สุด เพื่อที่จะไม่ได้พลาดแบบครั้งนี้อีก
………
ตลอดทั้งคืนที่นอสอยู่เฝ้ายามนั้น โล่งอกไปที่ไม่ได้มีมอนสเตอร์เข้ามาใกล้ที่เต้นท์ของพวกเขาเลย นอสก็เลยใช้เวลาว่างที่อยู่เฝ้ายามนั้นในการฝึกให้ตัวเองเคยชินกับระดับความเร็วของรองเท้าที่นอสได้มา
แม้่แรกๆตอนที่นอสเริ่มออกวิ่งด้วยรองเท้าสปีดจะเผลอล้มหน้าไถไปกับพื้นบ้างบางครั้ง แต่พอเริ่มฝึกไปสามสี่ครั้งนอสก็เริ่มจับจังหวะและค่อยๆเคยชินกับมันจนในที่สุดนอสก็สามารถใช้มันได้อย่างชำนาญเพียงเวลาไม่นาน
จากความยากลำบากและทุ่มเทเพื่อให้เกิดความเคยชิน แต่ตอนนี้สิ่งเ่าั้ค่อยๆแปรเปลี่ยนกลายมาเป็ความสนุกให้กับนอสแทน นอสฝึกไปเพราะความสนุกแทนเสียแล้วตอนนี้และเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงเช้าโดยที่นอสไม่ได้ผลัดเปลี่ยนเวรเฝ้ายามกับควานเลย
ควานที่ตื่นแล้วออกมาจากเต้นท์ก็รู้สึกใว่าทำไมนอสถึงไม่ได้มาปลุกเขามาผลัดเวรยามเมื่อคืน
“คุณนอสครับทำไมไม่-”
ควานเงียบไปหลังจากเห็นนอสที่ตอนนี้เป็เหมือนกับลิงที่กำลังวิ่งไปมาอย่างซุกซน พื้นบริเวณโดยรอบและตามต้นไม้กิ่งไม้จะมีรอยรองเท้าของนอสประทับไว้เต็มไปหมด
นอสหยุดวิ่งและมาหยุดที่ตรงหน้าของควาน
“อ้าวคุณควานอรุณสวัสดิ์ครับเช้าแล้วหรอเนี่ย”
“เอ่อ คุณนอสกำลังทำอะไรอยู่หรอครับทำไมคุณถึงไปเที่ยวเอาเท้าไปทำตราประทับไว้ที่ต้นไม้และตามพื้นเต็มไปหมดแบบนี้ ฮ่าๆ”
ควานถามนอสไปด้วยความไม่รู้และสงสัยในสิ่งที่นอสกำลังทำ
“อ่อนี่น่ะหรอก็กำลังฝึกตัวเองให้คุณชินกับรองเท้าคู่ใหม่อยู่ แต่มันเพลินไปหน่อยก็เลยเผลอฝึกจนถึงเช้าเลยน่ะครับ”
นอสตอบควานไปพร้อมแสดงอาการแก้เขินนิดหน่อย
“เอาล่ะครับ ไหนๆคุณควานก็ตื่นแล้วเตรียมตัวให้เรียบร้อยแล้วออกเดินทางกันเถอะครับ เดี๋ยวจะเสียเวลาเปล่าเอา”
นอสรีบเปลี่ยนเื่คุยกับควานทันที
ควานก็เห็นด้วยกับนอสที่จะรีบเตรียมตัวแล้วออกเดินทางกันเลยเพราะอยู่นานๆก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่าๆ ผ่านไปไม่นานควานก็เก็บทุกอย่างเรียบร้อยเพราะมีแหวนมิติอยู่ก็เลยไม่ต้องทำอะไรมากนอกจากใช้พลังเวทย์ให้แหวนดูดสิ่งของเข้าไป
ก่อนจะออกเดินทางควานได้เรียกนอสให้มาอยู่ใกล้ๆตัวเขา และควานก็เริ่มวาดแผนที่ทางที่จะใช้ในการไปยังเมืองใกล้ๆนี้ฉบับย่อๆ แม้จะดูไม่ค่อยออกแต่นอสก็พอจะรู้จักเส้นทางนี้อยู่บ้าง
เมืองที่นอสต้องไปตามที่ควานบอก พวกนอสจะต้องตรงไปทางทิศ9นาฬิกา จากจุดที่นอสอยู่มันก็ไม่ค่อยไกลเท่าไหร่ เมื่อได้เส้นทางนอสก็เริ่มออกเดินทางกันทันที
วิ่งกันมาได้สักระยะควานที่ตามหลังนอสอยู่เริ่มจะโดนทิ้งห่าง
“คุณนอสช้าลงหน่อยได้ไหมครับ ผมจะตามไม่ทันแล้ว”
ควานร้องะโให้นอสลดความเร็วลง
เพราะตอนนี้นอสกำลังใส่รองเท้าสปีดไว้ทำให้ความเร็วของนอสเพิ่มขึ้นมากกว่าปกติ
“อะ! ขอโทษครับเดี๋ยวจะลดความเร็วให้นะครับ แฮ่ะๆ”
นอสลดความเร็วลง ทำให้ควานนั้นกลับมาตามนอสได้ทัน
ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งสองคนตลอดการเดินทางในครั้งนี้ แต่ควานก็ได้เปิดคำถามให้นอสตอบเพื่อทำลายบรรยากาศอึดอัดนี้
“เอ่อคุณนอสครับไม่รู้ว่าควรจะถามดีไหม แต่ผมสงสัยั้แ่ที่เจอกับคุณนอสแล้วว่าหนังสือปึกหนาๆเก่าๆที่ลอยข้างคุณนอสตลอดเวลานี่คืออะไรหรออครับ”
ควานชีนิ้วไปที่ลิลิธที่กำลังลอยอยู่ข้างนอสอย่างสงบสงเี่ยมอยู่ตอนนี้
เมื่อเห็นว่าควานชี้ไปที่ลิลิธนอสก็จับลิลิธมาไว้ในมือ
“อ่อนี่น่ะหรอครับเธอ- เอ่อผมหมายถึงมันเป็อาวุธิญญาประจำตัวของผมเอง”
เมื่อควานได้ยินเขาก็เริ่มสนใจขึ้นมาทันที
“โอ้ววว!! เป็อาวุธิญญาของคุณนอสงั้นหรอครับแล้วมันสามารถทำอะไรได้บ้างหรอครับ”
“เอ่อ…..ก็แค่ลอยได้เท่านั้นเองครับ”
นอสตอบไป
ควานอึ้งกับคำตอบที่นอสบอกกับเขาสักพักควานก็พูดแบบยิ้มแห้งๆตอบนอสกลับไป
“ครับ? แค่นั้นหรอครับไร้ประโยชน์จังนะครับ ฮ่าๆ”
“ห๊าาา!! ว่าฉันไร้ประโยชน์งั้นหรอคะ ฉันไม่ยอมหรอกนะคะ ทำไมฉันถึงต้องมาโดนไอ้เ้าผู้ชายที่ดูจะไร้ประโยชน์มาด่าว่าไร้ประโยชน์ด้วย ท่านนอสคะจัดการมันเลยค่ะหั่นเขาไปเลย#%$!!&%”
ลิลิธที่ได้ยินที่ควานบอกว่าเธอไร้ประโยชน์ก็เริ่มโวยวายไม่หยุดนอสก็เลยส่งเธอกลับเข้าไปในจิตตัวเองก่อนแล้วจึงตอบควานกลับ
“ฮ่าๆ ให้ลอยอยู่ข้างๆตัวเองแล้วมันดูเท่ดีน่ะครับ แต่เธอก็เป็อาวุธิญญาของผมเพราะงั้นผมไม่คิดว่าเธอจะไร้ประโยชน์หรอกนะครับ”
นอสยิ้มตอบกลับควานไป เหตุผลที่นอสไม่ได้บอกความสามารถจริงๆของลิลิธเพราะมันอันตรายเกินไปที่จะบอกของแบบนี้ให้ใครก็ไม่รู้ที่ตัวนอสไม่ไว้ใจ การไม่บอกมันไปก็จะปลอดภัยกับตัวของนอสด้วย
“แล้วอาวุธิญญาของคุณควานคืออะไรหรอครับ”
นอสตัดสินใจถามควานกลับไป
“หืม? ของผมหรอครับ”
พูดจบควานก็เรียกิญญาอาวุธตัวเองออกมามันคือเครื่องคิดเลข ลูกคิด นั่นเอง
“คงเพราะผมเป็พ่อค้าล่ะมั้งครับตอนเข้ามาที่ยูโทเปียผมก็เลยได้เป็ลูกคิดแบบนี้ ส่วนความสามารถก็ทั่วๆไปเอาไว้ใช้คิดราคาของได้เท่านั้นเองครับ ทั้งๆที่ใจอยากจะได้อะไรที่ใช้สู้มากกว่าลูกคิดนี้”
ควานถอนหายใจออกมาเมื่อพูดถึงอาวุธิญญาของตัวเอง
นอสเข้าใจสิ่งที่ควานรู้สึกเพราะเขาก็เคยรู้สึกเสียดายและเสียใจที่เขาได้ลิลิธมาตอนที่เข้ายูโทเปียมา แต่ก็เพราะลิลิธตื่นขึ้นมาเปลี่ยนแปลงชีวิตของนอสและสอนให้นอสได้มีทางเลือกในการต่อสู้และดิ้นรนเพื่อจะแข็งแกร่งขึ้น ก็เลยทำให้ความคิดพวกนี้ของนอสหายไปและถูกแทนที่ด้วยความหวังที่เปี่ยมไปด้วยพลัง
หลังจากนั้นนอสและควานพูดคุยกันแลกเปลี่ยนเื่ของหวังลิ่วกันไปมาในระหว่างกันเดินทาง ควานที่ยิ่งรู้ว่าหวังลิ่วทำอะไรบ้างกับทีมที่ล่าฮันนี่แบร์ก็เริ่มทำหน้าเคียดแค้นหวังลิ่วมากขึ้น
“เลวจริงๆเ้าบ้านี่ อย่าให้ฉันได้เจออีกรอบนะ ฮึ้ย!!”
ก่อนที่ควานจะได้พูดอะไรต่อนอสก็ััได้ถึงบางอย่างใกล้ๆนี้นอสจึงแอบใช้เนตรมนตราในหวะที่ควานไม่ได้มองมาที่เขา
ตาของนอสเปลี่ยนสีและมีดาวสองดวงส่องประกายในนัยตา นอสเริ่มมองไปรอบๆอย่างรวดเร็วและมองเห็นออร่าพลังเวทย์อยู่ใกล้ๆ ดวงตาของมันกำลังจ้องมองมาที่ตัวควาน
ฉึบ!!
ลิ้นสีชมพูเหนียวพุ่งออกมาจากปากของมันอย่างรวดเร็วและพุ่งตรงเข้าไปหาควาน
“คุณควานครับอันตราย!!!”
นอสที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบเร่งสปีดตัวเองและหันกลับไปคว้าตัวของควานให้หมอบลงเพื่อหลบลิ้นนั้นทันที
…………………………….