ครื่นน... ซ่าาาา....
ค่ำคืนที่พายุโหมกระหน่ำซัดสาดกับหลังคาบ้านริมรักหลังเล็กจนเกิดเสียงดังลมห่าใหญ่ก็พัดแรงไม่ยอมหยุดจนพราวพิ้งค์หญิงสาวในชุดนอนสีหวานนั้นนอนไม่หลับด้วยห่วงกลัวว่าต้นไม้ใหญ่หน้าบ้านจะโค่นลงมาทับบ้านหลังเล็กของเธอ
"ทำไมลมแรงแบบนี้นะ"
มือเรียวแหวกม่านสีครีมมองลอดผ่านหน้าต่างบานกระจกออกไปยังข้างนอกบ้านด้วยสีหน้ากังวล
เปรี้ยงง..
"ว้ายย.."
สาวเ้าสะดุ้งโหยงกรีดร้องเสียงดังเมื่อจู่ๆอัสนีบนฟากฟ้าก็ฟาดลงมาเสียงดังกระหึ่มจนบ้านสั่นไปทั้งหลัง
"แอะ...แอ้..."
เสียงของยัยหนูตัวน้อยที่นอนอยู่ในเปลส่งเสียงงอแงเพราะความใเสียงฟ้าจนตื่นคนเป็แม่จึงรีบเดินห่างออกจากบานหน้าต่างปรี่เข้ามาอุ้มลูกสาวมากอดไว้ในอ้อมอก
"ชู่ว...ไม่เป็อะไรนะคะ..แม่อยู่นี่แล้วน้าคนเก่ง"
"แอ้..แง่..แง่.."
ยัยหนูแก้มย้วยวัยสองขวบยังคงร้องให้ไม่คิดผ่อนจนคนเป็แม่ต้องรีบเปิดฝาขวดนมให้คนที่กำลังงอแงได้กินนมเสียงร้องจึงสงบลงได้มือเรียวขยับตบก้นลูกสาวเบาๆขณะที่เ้าแก้มย้วยกำลังง่วนอยู่กับการกินนมเพื่อเป็การกล่อมให้หลับ
พราวพิ้งค์เปรยสายตามองลูกสาวที่อยู่ในอ้อมอกพรางนึกถึงคนที่เป็พ่อของลูกด้วยใบหน้าของลูกสาวไม่มีส่วนไหนเลยที่เหมือนกับเธอ
"ถ้าพ่อเค้ารู้ว่าแม่มีหนูเค้าจะว่ายังไงนะ"
เสียงหวานเปรยอ่อนดวงตากลมโตหลุบลงต่ำนัยห์ตาฉายแววเศร้าพราวพิ้งค์เชื่อว่าคนๆนั้นคงไม่สบอารมณ์แน่หากรู้ว่าเธอปล่อยให้ตัวเองท้องแต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่คิดจะกลับไปเจอเขาหรือบอกกับเขาเื่ลูกอยู่ดี
พราวพิ้งค์คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัย24ปีเธอเป็หญิงสาวตัวเล็กหุ่นนาฬิกาทรายอกเป็อกเอวเป็เอวสูง158หน้าตาน่ารักน่าชังใบหน้าของเธอรูปไข่ผมยาวดกดำสลวยคิ้วเรียวบางได้รูปดวงตากลมโตดั่งลูกแมวขนตางอนยาวปากนิดจมูกหน่อยผิวพรรณผุดผ่องขาวอมชมพู
หญิงสาวค่อนข้างเป็คนที่เข้มแข็ง มองโลกในแง่ดีแอบมีนิสัยติดลูกดื้อเล็กน้อยแต่จะทำนิสัยเช่นนี้กับบางคนเท่านั้น
ก่อนหน้านี้เมื่อเรียนอยู่มหาลัยปี2จากที่เป็ลูกคุณหนูอยู่สบายกับคนเป็พ่อทางบ้านของเธอก็ถูกฟ้องล้มละลายพ่อของเธอก็เครียดจนหัวใจวายเสียชีวิต
หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เคว้งคว้างเงินที่จะใช้เรียนก็ไม่มีเธอจึงต้องทำงานกลางคืนที่ผับแห่งหนึ่งเพื่อหาเงินเรียนให้จบเพราะการศึกษาคือทางเดียวที่จะทำให้เธอมีชีวิตที่ดีในอนาคต
แต่เงินพนักงานเสริฟก็ไม่ได้เยอะจนทำให้พอจ่ายค่าเทอมที่แสนจะแพงได้เธอจึงตัดสินใจที่จะเป็ผู้หญิงของชายหนุ่มเงินหนาคนที่เสนอให้เธอเป็คู่นอนให้เขาแลกกับเงินก้อนโตที่จะทำให้เธอใช้ชีวิตได้อย่างสบายแต่ห้ามทำตัวเป็เ้าของเขาเท่านั้น
ระยะเวลาที่พราวพิ้งค์อยู่ในชีวิตของชายหนุ่มร่วมสองปีคำสั่งที่ห้ามทำตัวเป็เ้าของชายหนุ่มพราวพิ้งค์ก็เริ่มทำไม่ได้เพราะหลงรักเขาไปั้แ่ตอนไหนก็ไม่รู้ตัวบางวันยิ่งเห็นเขาคนอื่นเข้าบ้านเธอก็เ็ปทรมานไม่อยากจะรับรู้ว่าเขาต้องใกล้ชิดผู้หญิงคนไหนจนทำให้เธอตัดสินใจหนีไปจากเขาหลังเรียนจบ
หญิงสาวหนีมาอยู่ที่เชียงใหม่มาอยู่ที่บ้านเก่าของยายไม่นานนักเธอก็ได้รู้ตัวว่าตั้งท้องลูกของชายหนุ่มเธอไม่ได้เสียใจเพราะตั้งใจที่จะไม่กินยาคุมก่อนจะหนีมาอยู่แล้วแม้นเธอไม่มีเขาอยู่ในชีวิตแต่ยังมีลูกที่เป็ตัวแทนของเขามาเติมเต็มชีวิตของเธอให้ได้มีเป้าหมายชีวิตว่าต่อไปนี้จะอยู่และทำเพื่อใคร
พราวพิ้งค์ทำงานเป็บัญชีให้กับไร่เหมวัตไร่ของพ่อเลี้ยงแดนไทยั้แ่เธอเริ่มตั้งท้องอ่อนๆจนถึงตอนนี้คนในไร่ดูแลเธอดั่งลูกหลานการเป็อยู่ที่นี่จึงทำให้เธอค่อนข้างมีความสุขจนลืมความทุกข์ในอดีตไปได้พอสมควร
กรุงเทพมหานคร
โรงพยาบาล
คนที่กำลังนอนเจ็บจากการถูกยิงที่หัวไหล่อย่างภคพลนอนมองเพดานห้องพักฟื้นด้วยความเบื่อหน่ายเป็วันที่สองแล้วที่เขาต้องนอนเป็ผักอยู่เช่นนี้เพราะเพื่อนตัวดีที่รักษาไข้เขายังไม่ยอมให้กลับบ้านง่ายๆ
ภคพลหนุ่มวัย36รูปร่างหล่อเหลาเปรียบนายแบบใบหน้าลูกครึ่งคมเข้มด้วยมีแม่เป็คนอังกฤษสูง190ร่างกายกำยำบึกบึนผิวขาวผมสีน้ำตาลไถเปิดข้างวินเทจคิ้วดกตาคมั์ตาสีฟ้าน้ำทะเลจมูกโด่งเป็สันปากหนาเป็กระจับ
นิสัยค่อนข้างเป็คนโผงผางเอาแต่ใจ เ้าชู้ไม่ชอบผูกมัด เป็ลูกชายคนเล็กของตระกูลซึ่งมีพี่ชายต่างมารดาถึงสองคน
แม้นไม่เรียกตัวเองว่ามาเฟียแต่อิทธิพลของเขาก็เป็ที่รู้จักกันดีในหมู่ธุรกิจทั้งขาวและเทามีศัตรูประปรายเพราะเป็คนโผงผางครั้งนี้ที่เจ็บตัวก็มาจากศัตรูที่ไม่รู้ว่าเป็พวกไหนอีกเช่นกัน
"ไง..คนของนายบอกว่านายไม่ยอมกินอะไรเลย"
ณดลหมอหนุ่มไฮโซเพื่อนรักที่สนิทของภคพลพ่วงตำแหน่งหมอประจำตัวของชายหนุ่มที่นอนเป็ผักอยู่ตอนนี้เขาต้องรีบเข้ามาดูคนไข้เมื่อคนสนิทที่ดูแลภคพลแจ้งว่าเพื่อนของเขาไม่ยอมทานอาหาร
7K
