ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมหนะโชคดีสุดๆ

หลังจากที่โทชิโร่เข้ามาอยู่ในปาร์ตี้ในตอนนี้ก็ผ่านไป1เดือนแล้วความสัมพันธ์ของผมกับคนอื่นๆในปาร์ตี้ก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว

ณห้องของปาร์ตี้

"ขอโทษนะที่เรียกทุกคนมากระทันหันแบบนี้พอดีมีเ๱ื่๵๹สำคัญจะมาบอกน่ะ"ฮาเซเฟียพูดออกมา

"ไม่เป็๞ไรหรอกคะ เ๹ื่๪๫สำคัญที่ว่าคืออะไรหรอคะ?"ลูเคียถามออกไปด้วยความสงสัย

"พวกเราจะออกจากเมืองนี้กัน"

เอ๋!!!!!!!!!!

"ออกจากเมืองเนี่ยจะไปที่ไหนหรอครับ?"โทชิโร่ถามออกมาด้วยความสงสัย

"เป็๞คำถามที่ดีมากโทชิ เราจะไปเมืองแนวหน้ากัน"

'ไม่ต้องสงสัยกันนะครับว่าทำไมผมถึงถูกเรียกว่าโทชิน่ะ เหตุผลมันก็แค่พวกเธอบอกว่าโทชิโร่มันยาวไปก็เลยตัดไป1คำ'

"แล้วไปทำอะไรล่ะ" อาเดไลด์ถามออกมาในขณะที่กำลังจิบชาอยู่

"แน่นอนฉันจะส่งพวกเธอไปสอบเข้าโรงเรียนเฟลเล่ล่ะ ก็ในเมื่อพวกเธอทุกคนนอกจากฉันก็อายุ16เท่ากันหมดเลยนี่"

'เห้อโรงเรียนอีกแล้ว....ไม่อยากไปเลยแฮะ...อุตส่าได้มาต่างโลกทั้งทีทำไมต้องไปโรงเรียนด้วยนะแถม.....ดูจากสภาพคนอื่นๆแล้วยังไงก็ไม่ไหว' โทชิโร่บ่นอยู่ในใจ

ทุกคนที่ได้ยินแบบนั้นต่างทำท่าทางไม่พอใจกัน

"เอาหละแยกย้าย ห้ามโต้แย้งอะไรทั้งสิ้น เจอกันตอนเช้าที่หน้าประตูเมือง"พูดจบฮาเซเฟียก็เดินออกจากห้องไปทิ้งไว้แต่ความงุนงงไห้กับสมาชิกคนอื่นๆในปาร์ตี้

"โรงเรียนหรอน่าสนุกจัง ค่าาาาา"

"ไม่ๆมันไม่สนุกเลยซักนิด" 'สนุกก็บ้าแล้วน่าเบื่อจะตายชัก อุตส่าหนีมาต่างโลกดันมาเจอโรงเรียนอีก'

และหลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันออกไป

"ไห้ตายสิ"โทชิโร่สบฐอกมาในขณะที่เขากำลังนอนอยู่บนเตียง

'ไปแนวหน้าหรอ.......ถ้าเป็๲ไปได้ก็ขอไห้ที่แนวหน้าไม่มีพวกน่ารำคาญอยู่ลางสังหรณ์มันแปลกๆ'โทชิโร่คิดขึ้นและเขาก็เลิกสนใจไปและหลังจากนั้นโทชิโร่ก็เข้านอน

เช้าวันถัดมา

"เอาล่ะพร้อมกันแล้วใช่ไหม"

ทุกคนพยักหน้าตอบ

"ไปกันเลย!"ฮาเซเฟียพูดออกมาด้วยท่าทีที่ร่าเริง

ในการเดินทางครับนี้คุณฮาเซเฟียบอกกับทุกคนว่าน่าจะใช้เวลาประมาณ4วันในการเดินทางและในระหว่างทางพวกเราต้องสู้กับมอนเตอร์เพื่อเก็บประสบการณ์ก่อนไปสอบเข้าโรงเรียน แน่นอนว่าผมคงหวังอะไรกับคนพวกนี้ไม่ได้หรอกตลอด1เดือนที่ผมอยู่ในปาร์ตี้นี้มันคือหายนะ ทำได้แค่วันละเควสแถมยังใช้เวลา2-3ชัวโมงในการกำจัดมอนเตอร์แค่ตัวเดียวและมันก็ทำไห้ผมได้รู้ถึง๰่๭๫เวลาชีวิตที่ลำบากที่สุด....แต่มันก็ไม่ใช่แบบนั้นซะทีเดียว ถึงจะมีรายได้น้อยแต่ผมก็แทบจะไม่ได้ใช้เงินอยู่แล้วทั้งโรงแรมก็ได้พักฟรี ทั้งอาหารการกินก็แทบจะฟรีเพราะเวลาผมเข้าไปในร้านไหนก็ตามมันจะมีโปรโมชั้นคนที่100บ้าง1000บ้าง9999บ้างต่างๆนาๆ และในระหว่างการเดินทางมันก็เกิดเ๹ื่๪๫ต่างๆมากมาย

วันที่1

ในวันนี้พวกเราได้พบกับมอนเตอร์ต่างๆมากมาย เช่น หมาป่า ออค หมี๶ั๷๺์ สไลม์ โกเลมขนาดกลางและอื่นๆ แต่ส่วยใหญ่พวกเราจะวิ่งหนีซะมากกว่าพวกเราจะสู้กับมอนเตอร์ที่มาแค่ตัวเดียวเท่านั้นถ้าเจอพวกมันมากันหลายตัวพวกเราจะหนีและในตอนกลางคืนผมก็ไปเจอเข้ากับผลไม้หน้าตาคุ้นๆเข้าและพอผมลองกินมันเข้าไปจู่ๆผมก็ได้สกิลใหม่มา1สกิลใช่แล้วมันคือผลไม้วิเศษนั้นเองไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆผมก็เจอมันออกผลมาบนต้น คาดว่าน่าจะเป็๞เพราะดวงของผมด้วยในระหว่างที่ทุกคนหลับกันหมดแล้วนั้นผมก็ย่องออกมาหาที่นั่งคนเดียวและเช็คสกิลดู

"สเตตัส"

'ชื่อ โอกาซากิ โทชิโร่ อายุ16ปี

ฉายา ผู้ที่โชคดีที่สุดในจักวาล

อาชีพ นักเสี่ยงโชคอัจฉริยะ

เลเวล1(MAX)

พลังกายภาพ1

พลังเวทย์มนต์1

ความเร็ว1

มานา1/1

ความโชคดี999999999999

พลังป้องกัน1

สกิล นักเสี่ยงโชคไร้พ่าย บงการโชคศัตรู ปริดซึ่ม ลบตัวตน และไม่สามารถเรียนรู้สกิลอื่นได้อีก'

'ลบตัวตนหรอ เป็๲สกิลที่ดูขี้โกงดีจังว่าแต่.....ไอ้ 'และไม่สามารถเรียนรู้สกิลอื่นได้อีก' มันจะขึ้นเพื่ออะไรในเมื่อแค่กินผลไม้วิเศษก็ได้สกิลเพิ่มแล้วเนี่ย!...เอ๊ะหายไปแล้ว' จู่สิ่งที่เขียน ว่าและไม่สามารถเรียนรู้สกิลอื่นได้อีก มันก็หายไปแต่โทชิโร่ก็เลิกสนใจและเขาก็มาเช็คสกิลลบตัวตน

'สกิล ลบตัวตน ผลทำไห้ผู้ใช้สกิลนี้หายไปจากสายตาและการรับรู้ของคนอื่นอย่างสมบูรณ์แบบแม้แต่สกิลตาทิพย์ก็ไม่สามารถมองเห็นสกิลนี้ได้ แต่แลกกับการที่ในตอนที่เราใช้สกิลนี้จะทำไห้ฝ่ายตรงข้ามได้ยินความคิดของเรา'

'เป็๲สกิลที่เป็๲ดาบสองคมจริงๆ....เดี๋ยวนะถ้าลองคิดอะไรกวนๆดูหละ' สิ้นสุดความคิดโทชิโร่ก็แสยะยิ้มออกมาและเขาก็กลับไปนอนในเต็นท์

วันที่3

ผมจะไม่ขอเล่าอะไรเกี่ยวกับวันที่สองนะครับก็เพราะวันที่สองมันเหมือนกับวันแรกเกือบทั้งหมดเลยขอข้ามมันเลยก็แล้วกัน ในวันที่3นั้นพวกเราก็ยังคงทำอะไรเหมือนกับวันแรกหรือวันที่สองเว้นแต่ตอนกลางคืนคุณฮาเซเฟียได้เรียกพวกเรามาคุยก่อนนอน

"ที่เรียกทุกคนมาก่อนนอนนี่มีเ๹ื่๪๫อะไรหรอคะคุณฮาเซเฟีย?" ลูเคียถามออกมาด้วยความสงสัย

"ตามนั้นเลยค่าาาาา" เมลเซ่พูดครอยตามลุเคีย

ส่วนผมกับอาเดไลด์ก็ไม่ได้พูดอะไร

"ฉันอยากจะมอบใบเรียนสกิลไห้กับทุกคนน่ะ"

หา! ทุคนสบถออกมาพร้อมกัน

หลังจากนั้นคุณฮาเซเฟียก็อธิบายไห้ฟังว่าใบเรียนสกิลนั้นสามารถเพิ่มสกิลไห้กับเราได้และสกิลที่จะเพิ่มเข้ามานั้นเราจะต้องเป็๲คนเลือกเองในใบเรียนสกิลนั้นจะสุ่มสกิลขึ้นมา3สกิลและเราต้องเลือก1ในนั้น

"ตอนสอบก็ทำไห้เต็มที่หละ ฉันคาดหวังกับพวกเธอไว้มากนะ" ฮาเซเฟียกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนต่างพยักหน้าตอบและไม่พูดอะไร

ไม่นานโทชิโร่ก็ใช้สกิลลบตัวตนกลับเข้าไปในเต็นท์

'ไม่อยากทรยศความคาดหวังของคุณฮาเซเฟียเลยแฮะ...'

'เ๹ื่๪๫นั้นช่างมันเถอะ ขอลองหน่อยก็แล้วกัน อยากรู้จังว่าจะมีสกิลแบบไหนบ้าง'

สิ้นสุดความคิดโทชิโร่ก็เปิดใบสกิลออกมา

'โปรดเลือก1สกิลจาก3

1.บังคับเดิมพัน

2.แบล็คโฮ

3.เวทย์ต้นกำเนิด'

'ไอ้หยา...ไอพวกสกิลดูขี้โกงนี่มันอะไรเนี่ยแถมไม่มีคำอธิบายด้วยสิ.....แต่ว่ามีอันนึงที่น่าสนใจ'หลังจากที่โทชิโร่เลือกสกิลเสร็จเขาก็เข้านอน

'ลองพยายามดูหน่อยก็แล้วกันสอบเข้าโรงเรียนน่ะ....แต่ว่าพอคิดว่าอาจจะเหมือนกับตอนสอบเข้ากิลด์แล้ว.....มันรู้สึงปวดหัวขึ้นมานี่สิ แต่ก็ช่างมันเถอะขอแค่ไม่เจอพวกน่ารำคาญก็พอ....ใช่พวกน่ารำคาญ'