วันต่อมา
วันนี้ฉันมีเรียนตอนเก้าโมงเช้า ส่วนตอนเย็นพวกพี่นัดอีกเเล้ว หนูแหวนละเพลียหุ้ย!! เเต่ท่องไว้เพื่อพี่เบลซพี่เบลซ อีหนูเเหวนสู้ตาย(เื่เรียนหนู ทุ่มเทได้แบบนี้มั้ยลูก)
ฉันกำลังนั่งอยู่ใต้ตึกเพราะรอพวก ยัยเกล กับ ยัยเเซม ยัยสองคนนั่นช้าชะมัด นึก ไปนึกมาเมื่อคืนฉันไปเคาะห้องเฮียเบลซ เเต่ทำไมเขาไม่เปิดก็ไม่รู้ ชิ
ฉันกำลังคิดอะไรไปเรื่อยๆจนมีคนเข้ามาทักเหมือนหมอนี่จะอยู่ปีเดียวกับฉันนะ ใช่ป่าวหรา ฮ่าๆลืมง่ะ
" เธอๆ ยังไม่ขึ้นเรียนเหรอ "
" ห่ะ เรารู้จักกันเหรอ "
" เออลืมเเนะนำตัว ฉันชื่อตุลย์นะอยู่คณะเดียวกับเธออ่ะ "
" เหรอๆ เราชื่อหนูแหวนนะ " ฉันบอกออกไปแล้วยิ้มให้ตุลย์ พร้อมกับยัยเกล ยัยเเซมเดินมาพอดี
" อ้าวไอ้ตุลย์ มาทำห่าไรนี่ " เสียงยัยเเซมทักมันไป ว่าเเต่ มันรู้จักกันเหรอ?
" มาทักหนูแหวนไง เเล้วมึงพึ่งมา "
" เออ "
" อะเเฮ่ม จะไม่เเนะนำเพื่อนกันบ้างเหรอห่ะ ยัยเเซม " เสียงยัยเกลท้วงขึ้นมา
" เออๆ นี่อีเกล ส่วนนั่นหนูเเหวนมึงคงรู้จักละ ส่วนมันชื่อตุลย์เพื่อนข้างบ้านกูเอง " มันเเนะนำยัยเกลกับไอ้ตุลย์ให้รู้จักกัน
" เออๆ งั้นคุยกันปกติเหอะ " เสียงยัยเกลบอก มันคงจะอยากให้คุยกันแบบปกติไม่ต้องเฟคใส่กันอ่ะ
" เออว่าเเต่! เมื่อวานกูเห็นมีผู้หญิงอีกคนป่ะคณะเรา " ฉันถามพวกมันออกไป เพราะจำได้ เเต่โดนอีนางเกลสวนกลับมา
" อย่าไปรู้จักเลย เเม่งเฟคเชี่ยๆ "
" เออ จริงเมื่อวานเเม่งหยิ่งสัส " เสียงนางเกลพูดตามด้วยยัยเเซม
" อ้าวเหรอ กูนึกว่าจะนิสัยดีอุส่าห์จะผูกมิตร " ฉันบอกพวกมันออกไป
" อย่าเลยคนนี้เชื่อดิ " ตามด้วยเสียงของไอ้ตุลย์
" เออช่างเหอะ ป่ะเรียนกัน " ฉันพูดออกไปก่อนที่พวกเราทั้งหมดจะพากันเดินไปยังห้องเรียน