นอกเมือง
เฟยหงได้กลับมาหาลูกศิษย์ของตัวเองอีกครั้งหลังจากที่ทิ้ง่ห่างหายไปสักพักจากงานราชการในสำนัก เมื่อศิษย์ทั้งสามต่างได้เห็นอาจารย์ก็ดีใจกันยกใหญ่
“ อาจารย์ท่านกลับมาแล้ว!! ”
“ ข้าคิดว่าท่านทิ้งพวกเราไปแล้วซะอีก”
เด็กสาวกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเศร้าออกมาเล็กน้อยแต่เมื่อได้เห็นเฟยหงความเศร้าเ่าั้ต่างจางหายไป
“ ใช่ๆข้าก็คิดเช่นนั้น ท่านดูสิพวกเราสามคนสร้างที่พักเล็กๆขึ้นมาเพื่ออาศัยรอท่านอาจารย์กลับมา บอกตามตรงถ้าพวกเราไม่ได้รับการปลุกเส้นลมปราณจากท่านอย่าว่าแต่ะโขึ้นต้นไม้เลย แรงที่จะตัดไม้พวกเรายังไม่มี ที่พวกเราสามารถทำสิ่งต่างๆเหล่านี้ได้เพราะมีอาจารย์ที่ดี ”
เด็กหนุ่มหน้าจิ้มลิ้มกล่าวขึ้นพลางเกาหัวท่าทีเขินอาย เฟยหงที่ได้ยินเเบบนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา ตลอดระยะเวลาที่เฟยหงอยู่ในพระราชวัง เขาจะลดการป้องกันไม่ได้ แต่เมื่ออยู่กับเหล่าเด็กๆไม่มีฐานะจักรพรรดิ์เข้ามาเกี่ยวข้อง ทุกอย่างก็เป็ไปได้ด้วยดี
“ ข้าเห็นหน้าพวกเ้าทั้งสามคนแล้วทำให้ข้านึกถึงบุตรสาวของข้ายิ่งนัก ้ถ้าเป็ไปได้ข้าก็อยากให้นางมาฝึกกับพวกเจา แต่ตอนนี้นางไม่สบายเลยไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ ”
เฟยหงมองหน้าเด็กทั้งสามคนไม่ต่างจากลูกของตนเองแม้เวลานี้ภายนอกเขาจะดูเหมือนผู้เยาว์อายุราวๆยี่สิบสองยี่สิบสามปีก็ตาม
“ ท่านอาจารย์มีบุตรด้วยอย่างงั้นเหรอ งั้นที่อาจารย์หายไปนานเพราะว่า...”
“ อืม ใช่แล้วข้าต้องดูแลบุตรพร้อมกับเป็อาจารย์ของพวกเ้าไปในตัว เอาละๆนางใกล้จะหายดีแล้วคราวหลังข้าจะให้นางมาฝึกกับพวกเ้า”
แน่นอนว่าเื่ที่เฟยหงกล่าวขึ้นมาเป็เื่จริงในตอนท้าย แต่ก่อนจะถึงตอนนั้นตนต้องอธิบายเื่ทั้งหมดให้กับลูกสาวของตัวเองได้รู้เกี่ยวกับรูปลักษณ์ของพ่อที่เปลี่ยนไป และเื่ต่างๆที่เกิดขึ้น
“ นอกจากนี้ ข้ายังคิดชื่อให้กับพวกเ้าได้แล้ว มานี่มายืนเรียงแถวหน้ากระดานข้าจะตั้งชื่อให้กับพวกเ้าทีละคน ”
เด็กน้อยทั้งสามคนเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็แสดงท่าทางดีใจกันยกใหญ่
“ คนแรกเ้าเป็เด็กหนุ่มที่ดูเฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง แววตาตั้งมั่นแสดงให้เห็นถึงความมุมานะและพยาม เพราะฉะนั้นเ้าชื่อคือเจียเหวินอวี้ ”
เด็กหนุ่มได้ยินเช่นนั้นก็ปริยิ้มยินดีก่อนจะคุกเค่าลงคำนับเฟยหง
“ ข้าน้อยเจียเหวินอวีี้ ยินดีรับใช้ท่านอาจารย์ตลอดชีวิต!! ”
เฟยหงประคองเด็กคนนั้นขึ้นพร้อมกับปัดฝุ่นที่หัวเข่าของเด็กที่สกปรก สร้างความตราตรึงใจให้กับเด็กหนุ่มเป็อย่างมาก
“ ถึงแม้จะเป็ลูกศิษย์ข้า พวกเ้าทั้งสามคนก็เปรียบเสมือนลูกของข้าในเวลาเดียวกัน”
เฟยหงเดินมาแตะหัวของชายหนุ่มคนที่สองที่มีท่าทีเขินอายคล้ายกับสตรี
“ เ้าเป็เด็กที่มีนิสัยอ่อนโยน มีเมตตากรุณา ในเวลาเดียวกันเ้าก็มีความเเข็งแกร่งที่แฝงเอาไว้ เป็เสน่ห์ของเ้าไปอีกแบบ เ้าชื่อเจียเหวินหลง ”
“ ข้าเจียเหวินหลง คำนับท่านอาจารย์ ”
เฟยหงพยักหน้าพลางยิ้มอ่อนก่อนจะนั่งย่อตัวลงก่อนที่จะจับมือของเด็กสาว
“ ส่วนเ้ามีหน้าสะสวยั้แ่เยาว์วัย มีความสามารถเกินวัยทั้งด้านฝีมือและด้านความรอบรู้ โตขึ้นไปจะต้องมีชายหนุ่มเข้ามาตอแยเ้าแน่ๆ เหวิี้นอวี้ เหวินหลง ดูแลน้องเล็กของพวกเ้าให้ดี ต่อไปนี้เ้าชื่อเจียฮุ่ยหราน ”
“ เจียฮุ่ยหรานยินดี ติดตามอาจารย์ตลอดชีวิต ”
เฟยหงพยักหน้าก่อนจะลูบหัวของทั้งสามคน ขณะนั้นเองซีโร่ก็กล่าวบอกกับเฟยหง
[ นายท่าน จากการที่ท่านตั้งชื่อให้กับเด็กทั้งสามคนนี้ทำให้ พันธะสัญญาได้เริ่มขึ้นแล้ว ต่อไปนี้เด็กทั้งสามคนจะไม่สามารถทำอะไรท่านได้หากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมา หากมีใครคนใดคนหนึ่งในสามคนนี้คิดมุ่งร้ายกับท่านตราประทับจะบดขยี้หัวใจของคนผู้นั้นทันที แต่ผลจากการที่ท่านตั้งชื่อทำให้ท่านสามารถมองเห็นขีดความสามารถของเด็กทั้งสามคนรวมถึงสามารถถ่ายทอดเคล็ดวิชาต่างๆได้เพียงแค่ท่าน้า ]
แน่นอนว่าเฟยหงย่อมทราบดีถึงผลของมัน แต่นั่นไม่ได้ทำให้เฟยหงวิตกกังวลแม้แต่น้อย
“ เด็กทั้งสามคนนี้ไม่มีทางเป็แบบนั้นแน่นอน ข้าเชื่อในตัวศิษย์ของข้า ”
[ ในเมื่อนายท่านพูดแบบนั้นก็ไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ผู้ช่วยเป่าจือจะสามารถหนีรอดจากการลอบสังหารไปได้ ตอนนี้ข้ารู้ตำแหน่งที่ตั้งของมันให้ข้าลงมือจัดการกับคนผู้นั้นหรือไม่? ]
“ ไม่จำเป็ ตกเย็นข้าจะเป็คนไปเยี่ยมเยียนเป่าจือด้วยตัวเอง”
เฟยหงไม่รีบร้อนแต่อย่างใด เพียงแค่้าใช้เวลากับเด็กๆทั้งสามคนที่เปรียบเสมือนบุตรของตนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็เท่านั้น
“ เอาละวันนี้ข้าไม่ได้มาเพื่อตั้งชื่อให้กับพวกเ้าเพียงอย่างเดียว แต่ข้าจะให้พวกเ้าฝึกเคล็ดวิชาพื้นฐานที่ข้าได้นำมาให้พวกเ้าได้ฝึกกัน ”
เฟยหงนำตำราสามเล่มมอบให้กับทั้งสามคน
“ ตำราทั้งสามเล่นนี้รวบรวมเคล็ดวิชาจำเป็ที่เ้าพวกเ้าต้องฝึก ให้พวกเ้าพลัดเปลี่ยนตำราการฝึกวิชากันอาทิตย์ละหนึ่งครั้งสลับกันไปปเรื่อยๆ หลังจากนั้นข้าจะทดสอบดูความสามารถของพวกเ้า”
“ อาจารย์ข้ามีคำถามขอรับ ”
เหวินอวี้ยกมือถามเฟยหงพร้อมกับชี้ลงไปยังสัญลักษณ์และตัวอักษรบนตำราเคล็ดวิชา
“ นี่มันสัญลักษณ์ขององค์จักรพรรดิ์โดยเฉพาะ แล้วตรงนี้มันก็เขียนว่าเคล็ดวิชาส่วนตัวขององค์จักรพรรดิ์ซูเฟยเหยียน ”
“................ ”
จบ...
408
