รอด!
ออสการ์รอดจากปากของเ้างูั์นั่นมาได้
ในสภาพที่สมบูรณ์อวัยวะครบ 32 ไม่มีอะไรขาดหายไป ไม่มีาแปรากฏให้เห็น
เขากำลังวิ่งผ่านทุ่งหญ้าอยู่ด้วยความเร็วสูงสุด ด้วยความหวังว่าจะผ่านไปได้โดยเ้าเสือร้ายไม่รู้ตัว ถ้ารอดกลับไปถึงจุดเริ่มต้นได้ การกลับมาฆ่ามันจะไม่ใช่เื่ยากอีกต่อไป
กึก!
ออสการ์หยุดเท้าของตัวเองลงอย่างฉับพลัน อีกแค่ประมาณ 200 เมตร เด็กหนุ่มก็จะพ้นจากเขตทุ่งหญ้า และตรงนั้นมีรังหมาป่าเป็จุดปลอดภัยให้พักเหนื่อยได้อย่างปราศจากอันตราย และถ้าไปถึงรังหมาป่าได้ เส้นทางหลังจากนั้นก็โปร่งโล่งสบาย มันแทบจะไม่มีสัตว์นักล่าอะไรเหลืออยู่เลย
“บ้าเอ้ย!! นึกว่าหนีหางจุกตูดไปแล้ว กลายเป็ว่ามารอดักอยู่ที่นี่ไปเสียฉิบ!”
เด็กหนุ่มสบถพึมพำ พร้อมกับพยายามสูดหายใจยาวเอาอากาศเข้าไปในปอดให้ได้เร็วและมากที่สุด หอกสั้นถูกเรียกสะบัดออกมาถือเอาไว้ที่มือขวา ในขณะที่มือซ้ายมีคันธนูปรากฏขึ้นมา
ทั้งเนื้อทั้งตัว ออสการ์มีเหลืออยู่แค่นี้!
โมกขศักดิ์กับเพื่อนของมันสละชีพไปแล้ว พร้อมกับยาฟื้นฟูเม็ดสุดท้าย…
…….
จากการที่อยู่ใน ‘เกมส์’ มาเกิน 30 วัน ทั้งต่อสู้และฆ่าฟันสัตว์ชนิดต่าง ๆ ไปแบบนับไม่ถ้วน
ออสการ์เก็บเกี่ยวประสบการณ์ความรู้ที่จำเป็ได้หลายอย่าง
ความรู้ที่ทำให้เขาเอาชนะ และมีชีวิตรอดอยู่ได้มาจนถึงตอนนี้
ความรู้ที่จำเป็ต่อการเล่น ‘เกมส์’
สัตว์ทุกตัวที่ถูกโจมตีจะได้รับาเ็ มีเืไหล มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเ็ป แต่พวกมันไม่อ่อนแรงลงจากอาการาเ็นั้น!
จ่าฝูงของหมาป่าสีเทายังกระโจนใส่ออสการ์ได้อย่างคล่องแคล่วแม้จะเสียขาหน้าไป 1 ข้าง หมูป่าโทนยังมีแรงเหลือพอที่จะขวิดงัดเขาจนไส้ไหล หลังจากที่ถูกดาบฟันใส่เป็สิบเป็ร้อยครั้ง ทั้ง ๆ ที่ปริมาณเืที่ไหลออกมาน่าจะทำให้มันหมดแรงนอนตายไปได้ 4-5 รอบแล้ว
กลับกัน! กวางตัวโตเต็มวัยกระโจนหนีได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นก็สิ้นใจ หลังจากที่โดนธนูพุ่งเสียบที่ท้อง แน่นอน!มันเป็าแที่ทำให้เสียชีวิตได้ แต่ในโลกแห่งความเป็จริง มันจะไม่เร็วปุบปับขนาดนั้น
‘การโจมตีถึงตาย’
เป็สิ่งสำคัญในการฆ่าสังหาร ต้องสร้างความเสียหายที่รุนแรงถึงตายให้ได้ในการจู่โจมเดียว นี่คือสิ่งที่ออสการ์สรุปออกมาได้จากประสบการณ์
และนั่นอาจเป็เหตุผลที่ทำให้เด็กหนุ่มพุ่งเข้าปากงูั์ไปอย่างบ้าบิ่น
เสี่ยงเข้าไปทำการโจมตีที่ถึงตาย!
ตามปกติแล้วงูจะมีขนาดหัวเล็กกว่าเหยื่อที่้าโจมตีเสมอ มันต้องอ้าปากกว้างแทบจะเกือบ 180 องศาเพื่อที่จะสร้างมุมให้เขี้ยวที่ยาวโค้งนั้นฝังเข้าไปที่ร่างกายของเหยื่อแบบเต็ม ๆ เวลาฉกจู่โจม
โชคดีที่เ้างูั์ก็มีสัญชาตญาณแบบนี้ติดตัว แม้ว่าหัวจะใหญ่กว่าตัวของออสการ์ที่เป็เหยื่อ แต่มันก็อ้าปากกว้างจนสุดก่อนฉกเข้าใส่ กลายเป็ช่องว่างให้เด็กหนุ่มกระโจนสวนเข้าไป
ความแหลมคมของหอกยาว 2 เล่ม แรงที่กัดงับลงมา จังหวะเวลาที่เหมาะสมเพียงเสี้ยววินาที
3 สิ่งนี้ประกอบกันเป็ ‘การโจมตีที่ถึงตาย’ ออกมา
ใช่แล้ว! หอกยาว 2 เล่ม ออสการ์ไม่ได้นำดาบกับโล่ติดตัวมา ธนู หอกสั้น 2 เล่ม และหอกยาว 2 เล่มคือสิ่งที่เขาใส่มาในช่องเก็บอาวุธทั้ง 5 ช่อง มันถือเป็การตัดสินใจที่ถูกต้องเลยทีเดียว แม้ว่าจะไม่ใช่การใช้ในสถานการณ์ที่ตัวเองตั้งใจไว้ก็ตาม
ไม่รู้ว่าเป็โมกขศักดิ์หรือเพื่อนของมันที่ฆ่าเ้างูั์ เพราะออสการ์สะบัดมือเรียกออกมาในเวลาเดียวกัน และพวกมันทั้งคู่หักสะบั้นลงไปแทบจะทันทีที่ใบหอกปักทะลุเพดานปากบนของเ้างูั์เข้าไปที่สมองจนมิด
สภาพของเด็กหนุ่มไม่ได้ต่างจากหอกยาวทั้ง 2 เล่มเลย กระดูกของเขาแหลกเหลวไปหมดทั้งตัวจากแรงบดขยี้ คงจะไม่ต่างไปจากการถูกอัดก๊อบปี้อยู่ระหว่างหน้ารถบรรทุก 18 ล้อ 2 คันที่พุ่งชนประสานงากันด้วยความเร็วสูงมากนัก แต่ออสการ์ไม่ตาย!
ต่างกับสัตว์ทุกตัวในเกมส์ ‘ผู้เล่น’ อย่างเขาน่าจะมีหลอดเืพลังชีวิตซ่อนอยู่ ถ้าเืไม่หมดหลอด ถ้าเจตจำนงไม่ขาดสะบั้นลง ไม่ว่าจะาเ็แค่ไหน ออสการ์ก็ไม่ตาย!
ยิ่งด้วยมีเม็ดยาฟื้นฟูเม็ดสุดท้ายอมอยู่ในปากด้วยแล้ว
เขารอดมาได้ก็ไม่ใช่เื่ที่น่าแปลกใจนักเลย
ชัยชนะจะตกเป็ของผู้ที่เตรียมพร้อมเอาไว้เสมอ!
…….
“แฮ่ก! แฮ่ก! โอย! เจ็บชิบ! ทำไมคราวนี้มันถึงเจ็บนานนักนะ? ให้ตายเถอะ!”
เสียงหอบหายใจ เสียงพึมพำอย่างเหนื่อยเ็ปดังออกมาจากราวป่าให้ได้ยินอีกครั้ง และเป็อีกครั้งที่ออสการ์โผล่ออกมาจากราวป่าด้วยสภาพแขนขวาข้างเดียว
แต่มันไม่มีอาการาเ็อื่นที่หนักหนาสาหัสปรากฏให้เห็น เขายังเดินอยู่บน 2 เท้าได้อย่างมั่นคง มือขวายังถือหอกสั้นเปื้อนเืกระชับแน่นอยู่
ด้วยการสละแขนซ้ายและคันธนูที่ไร้ลูก เด็กหนุ่มสามารถจัดการสังหารเ้าเสือโคร่งเบงกอลตัวนั้นลงได้อย่าง… ง่ายดาย!
แผนการเดิม ๆ ยังใช้ได้ผล จะเป็จระเข้ หรือเสือ สัตว์ป่าก็ยังคงเป็สัตว์ป่า มันไม่ได้ฉลาดอะไรนักเลย
ออสการ์ยัดเยียดมือซ้ายตัวเองพร้อมคันธนูเข้าไปในปากของเ้าเสือั์ตอนที่มันกระโจนเข้าใส่ มันช่วยให้เขากะระยะได้ถูกต้องแม่นยำขึ้น หอกสั้นในมือขวาปักทะลุเข้าไปในหูซ้ายของเ้าเสือใหญ่ลายพาดกลอนอย่างที่ควรจะเป็ั้แ่การเสี่ยงสู้กับมันครั้งแรก
และมันก็ตายลงไป พร้อมกับแขนซ้ายของออสการ์ที่ขาดสะบั้นลง
วูบ!
สภาพร่างกาย เรี่ยวแรง และเสื้อผ้าของเด็กหนุ่มกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์แบบทันทีที่ก้าวผ่านกำแพงโปร่งแสงเข้ามาด้านใน เขาทิ้งตัวลงนอนกับพื้น สายตาเหลือบมองไปยังแผนที่บนจอ และตัวเลขระบุเวลาที่เหลืออยู่
“ลุยไปได้เกินครึ่งเสียที!เวลาเหลืออีกแค่ 18 วัน เอาน่า! ลุยไปให้สุด ๆ ก่อน ไหน ๆ ก็ทนมาถึงนี่แล้ว”
ตัวเลขบนจอนั้นยังเป็ 19 อยู่ แต่ออสการ์หักลบเวลาที่จะพักผ่อนในวันนี้ออกไปเรียบร้อย ตอนนี้ภายนอกเป็เวลากลางคืน เขาไม่ออกไปตะลอนล่าสัตว์อย่างแน่นอน
“เปิดรายการเม็ดยา!”
เด็กหนุ่มพึมพำสั่งออกมาอย่างอดใจไม่อยู่ ระดับความแข็งแกร่งของร่างกายที่เพิ่มขึ้นมา 2 คะแนนมีผลต่อการต่อสู้เป็อย่างมาก เขา้าน้ำยายกระดับร่างกายอีก ยิ่งมากยิ่งดี!
หมาป่าสีเทา 14 เสือโคร่งเบงกอล 1 จระเข้น่าจะเกิน 10 งูอีกนับไม่ถ้วน
เมื่อรวมกับเ้างูใหญ่ที่เป็บอส
ออสการ์หวังว่าอย่างน้อย ๆ มันควรจะปรากฏออกมาให้ซื้ออีกสัก 2-3 ขวด ต่อให้รสชาติแย่แค่ไหนก็จะกลั้นใจกินมันลงไปให้หมด
เพราะมันน่าจะเป็วิธีเดียวที่ทำให้เขาสามารถจัดการกับเ้าเสือใหญ่และฝูงจระเข้ได้ง่ายขึ้น บึงมรณะนั่นจะเป็แหล่งฟาร์มประสบการณ์ชั้นดีเลย
“หือ? บ้าน่า…”
เด็กหนุ่มอ้าปากค้าง ‘ยาน้ำยกระดับเจตจำนง’ กับ ‘ยาน้ำยกระดับร่างกาย’ ปรากฏขึ้นมาอย่างที่คิดจริง ๆ แต่ตัวเลขบอกจำนวน มันไม่ใช่อย่างที่เขาคิดเอาไว้เลย
“5 ขวด! 5 เลเวล! ให้ตายเถอะ นี่เราสู้ข้ามขั้นไปขนาดไหนกัน? ค่าประสบการณ์ถึงได้เยอะแบบนี้?”
ออสการ์เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที เขาไม่น่าจะเอาชนะงูั์ตัวนั้นได้เลย ยังไม่คู่ควรจะไปเจอกับมันเสียด้วยซ้ำ
“ยาน้ำยกระดับร่างกาย 5 ขวด”
เด็กหนุ่มใช้คะแนนแลกเปลี่ยนยาออกมาแบบไม่ต้องคิด และกลั้นใจยกมันกรอกลงปากทีละขวดจนหมด สายตาหันมองไปยังที่หน้าจอแสดงค่าสเตตัสของตัวเอง
‘เจตจำนง 14’
‘สภาพร่างกาย 15’
‘ทักษะ การต่อสู้และใช้อาวุธ’
มีข้อมูล 2 อย่างที่เปลี่ยนไปจากก่อนกินยายกระดับ ตัวเลขที่อยู่หลังสภาพร่างกายจาก 10 ขยับขึ้นมาเป็ 15 และ! คำว่า ‘เบื้องต้น’ ที่เคยอยู่ในช่องทักษะหายไป
“เอ๋! อย่าบอกนะว่า…”
ไวเท่าความคิด ออสการ์รีบสั่งให้หน้าจอเปลี่ยนกลับไปแสดงรายการอาวุธ และภาพที่ปรากฏอยู่บนนั้นทำให้เขาตาเบิกโพลง ปากอ้าค้างอยู่นานทีเดียว…