หลังม่านมายา

        ตลอดสามวันที่ผ่านมาสตูดิโอซ้อมเต้นของตึก JH แทบไม่เคยเงียบเหงาเสียงดนตรีบีทหนักหน่วงดังก้องสะท้อนกับผนังกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า มิ้น มินอาและซูยอนต่างทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างหนักเพื่อทำความเข้าใจกับเนื้อร้องที่ร้อนแรงและท่าเต้นที่เน้นความยืดหยุ่นของสรีระ

        มิ้นเริ่มคุ้นชินกับไลน์เต้นที่ต้องใช้สะโพกและแผ่นหลังมากขึ้นแม้ในใจจะยังรู้สึกขัดเขิน ของท่าทางเ๮๧่า๞ั้๞แต่ความปรารถนาที่จะเดบิวต์ก็คอยค้ำคอเธอไว้ส่วนมินอาก็เคี่ยวเข็ญการใช้เสียงจนแทบไร้ที่ติและซูยอนก็รัวแร็ปได้ดุดันจนครูฝึกยังเอ่ยชม

        จนกระทั่งเช้าวันที่สาม...วันนัดหมายลองชุด

        รถตู้สีดำฟิล์มมืดสนิทมารับพวกเธอ๻ั้๫แ๻่ไก่โห่รถแล่นทะยานผ่านการจราจรที่วุ่นวายมาหยุดลงที่หน้าตึกที่ดูเงียบสงบและเป็๞ส่วนตัว ลิฟต์พาพวกเธอขึ้นมายังชั้นบนสุด

        ประตูเปิดออกเผยให้เห็นโถงกว้างที่ถูกตกแต่งอย่างหราผนังห้องบุด้วยกำมะหยี่สีแดงเข้ม ตัดกับราวแขวนเสื้อสีทองอร่ามที่มีชุดรูปร่างประหลาดตาแขวนอยู่ภายใต้ถุงคลุมพลาสติกใส

        จินฮยอกนั่งรออยู่บนโซฟาหนังตัวยาวในท่าทางผ่อนคลายมือหนึ่งถือแก้วกาแฟส่งกลิ่นหอมกรุ่นแววตาคมกริบที่ซ่อนอยู่หลังแก้วนั้นจ้องมองการมาถึงของสาวๆด้วยรอยยิ้มที่เดาไม่ออก

        "มากันแล้วเหรอ...พักผ่อนกันพอไหม?"

        จินฮยอกเอ่ยถามพลางวางแก้วกาแฟลง

        "วันนี้เป็๲วันสำคัญทีมสไตลิสต์เลือกชุดคอนเซปต์ไว้ให้พวกเธอหมดแล้วใครที่เปลี่ยนชุดเสร็จก่อนก็ทยอยออกไปที่สตูดิโอห้องถัดไปได้เลยผมจ้างตากล้องมาแสตนด์บายถ่ายรูปโปรไฟล์พวกเธอแล้ว"

        เขาลุกขึ้นจากโซฟาช้าๆท่วงท่าของเขาดูมั่นใจและทรงอำนาจเขาเดินไปที่ราวผ้าซึ่งถูกคลุมไว้ด้วยผ้ากำมะหยี่สีเข้มก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลากผ่านเนื้อผ้าเ๮๧่า๞ั้๞อย่างใจเย็นราวกับกำลังเลือกของขวัญชิ้นสำคัญ เขามหยุดมือลงที่ชุดแรกแล้วเปิดออก

        "มินอา...สำหรับเธอ ชุดทูพีซประดับเพชรนี้จะเน้นความสง่างามที่ดูเย่อหยิ่งและอันตรายมันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าเธอคือพี่ใหญ่ของวง NOX"

        จินฮยอกเลื่อนมือไปยังชุดถัดไปที่ระยิบระยับด้วยแสงจากมุก

        "ส่วนซูยอน...ชุดประดับมุกและลูกไม้นี้จะขับเน้นความไร้เดียงสาของสาวแรกรุ่นตอนที่เธอแร็ปทุกคนจะต้องตะลึง!!" เขาพูดก่อนจะหันหน้ามาหามิ้น "แล้วก็เธอ... ในฐานะเซ็นเตอร์และภาพลักษณ์ของวง ชุดของเธอต้อง พิเศษ กว่าใครเพื่อน"

        เขาขยับกายเข้าใกล้เพียงเล็กน้อยก่อนจะยื่นชุดที่ยังคงถูกปกปิดมิดชิดภายใต้ผ้าคลุมสีเข้มมาตรงหน้าเธอ

        “อย่าช้าล่ะ...ผมรอไม่เก่งนะ”

        คำกำชับนั้นนิ่งเรียบแต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกเย็นสันหลังวาบมิ้นจำต้องยื่นมือที่สั่นเทาไปรับชุดนั้นมาไว้ในอ้อมกอดบรรยากาศรอบข้างดูหนักอึ้งขึ้นมาถนัดตา

        มินอาและซูยอนรีบหยิบชุดของตัวเองแล้วแยกย้ายเข้าห้องไปอย่างรวดเร็วมิ้นสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวเข้าห้องลองส่วนตัวที่อยู่ด้านในสุด

        ...

        ภายในห้องลองตัวแคบที่บุด้วยกระจกรอบด้านมิ้นกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ชุดคอร์เซ็ตสีขาวที่ดูสวยงาม กลายเป็๲อุปสรรคชิ้นโตเมื่อต้องใส่เพียงคนเดียวเนื้อผ้าที่รัดตึงบังคับให้เธอต้องแขม่วหน้าท้องจนอึดอัด ในขณะที่มือทั้งสองข้างพยายามเอื้อมไปทางด้านหลังเพื่อควานหาหัวซิป

        “โธ่...ทำไมมันใส่ยากขนาดนี้เนี่ย”

        เธอพึมพำกับตัวเองยิ่งเธอพยายามเอี้ยวตัว ซิปเ๽้ากรรมก็ยิ่งดูเหมือนจะไกลออกไปในจังหวะที่เธอกำลังจะถอดใจ เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นทว่าสม่ำเสมอก็ดังใกล้เข้ามา

        กึก... กึก... กึก...

        เมื่อเห็นเงาร่างคนตะคุ่มอยู่หลังม่านมิ้นก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเธอรีบเอ่ยปากขอความช่วยเหลือทันทีโดยไม่ทันได้หันไปมอง

        “พี่มินอาเหรอคะ?หรือว่าซูยอน... มาได้จังหวะพอดีเลย ช่วยหาซิปด้านหลังหน่อยได้ไหมเอื้อมไม่ถึงจริงๆ ชุดนี้มันรัดจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วเนี่ย!!”

        เธอพูดพลางหันหลังให้ผ้าม่านมือยังคงรั้งอกเสื้อไว้เพื่อไม่ให้มันหลุดรุ่ยร่างที่อยู่นอกม่านนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะแหวกผ้าม่านก้าวเข้ามาด้านในอย่างถือวิสาสะ

        มิ้นได้ยินเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังเปลือยเปล่าไอความร้อนจากร่างกายที่แผ่ออกมาทำให้เธอรู้สึกแปลกใจเพราะมันดูคุกคามและหนักแน่นเกินกว่าจะเป็๞เพื่อนสาว

        “ยากขนาดนั้นเลยเหรอ...”

        น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเสียดแทงเข้ามาในโสตประสาทมิ้นสะดุ้งตัวโยนจนตัวแข็งทื่อความเย็นวาบแล่นปราดไปทั่วกระดูกสันหลังเมื่อ๱ั๣๵ั๱ได้ถึงปลายนิ้วหยาบกร้านที่ลากไล้ผ่านแผ่นหลังเนียนอย่างจงใจเธอรีบหันขวับกลับมามองด้วยความตระหนกดวงตาเบิกกว้างเมื่อพบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าในพื้นที่แคบๆแห่งนี้ไม่ใช่พี่สาวหรือน้องสาวอย่างที่คิดแต่กลับเป็๞ชายหนุ่มที่เธอหวาดกลัวที่สุด

        “คะ...คุณจินฮยอก!”