แบคฮยอนนอนซุกอยู่บริเวณซอกคอของชานยอลจนตากำลังจะปิดแล้ว เมื่อไรแม่นางยุนอาจะมาเขาจะหลับแล้วนะ
'ท่านคะ อันนี้ของคุณหนูเล็กคะ'
'เก็บเส้นไว้ก่อน'
'ได้ค่ะ'
ฟ่านปิงเก็บกล่องกำมะยีก่อนจะส่งให้การ์ดก่อนจะเดินออกจากห้องไป
'คุณยุนอามาแล้วครับ'
การ์ดเดินเข้ามาบอก ก่อนที่ยุนอาจะเดินเข้ามาด้วยความเชิ่ด และเฉิดฉาย แบคฮยอนมองคนมาใหญ่ก่อนจะเบ้ปากเล็กน้อย ไม่ชอบคุณคนนี้สะเลย
'เธอไปทำอะไรไว้'
ยุนอายังไม่ทันได้นั่งก็ถูกชานยอลถามทันที
'อะไรล่ะคะ'
เธอทำหน้าเสแสร้งก่อนจะมองมาที่แบคฮยอน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก เพราะคุณท่านยังอยู่
ชานยอลไม่ตอบแต่สั่งให้คนเปิดจอโทรทันส์จอใหญ่ก่อนที่มันจะฉายภาพในร้านเครื่องสำอางที่ยุนอาทำร้ายแบคฮยอน
แบคฮยอนเปลี่ยนท่านั่งก่อนจะมองวิดีโอที่กำลังฉายมันอยู่ตอนนี้ มันคือ่ที่เขาถูกทำร้ายร่างกายนั้นเอง
'พูดทำไมให้เปลืองน้ำเลย ในเมื่อวิดีโอตรงหน้ามันฟ้องทุกอย่าง'
'ท่านคะ'
ยุนอาปรี๊ดแตก ก่อนจะลุกขึ้นแล้วมองมาที่ชานยอล ชานยอลเองก็มองกลับด้วยท่าทีสบายๆ
ยุนอากำหมักแน่น ก่อนจะสะบัดก้นแล้วเดินหนีออกจากห้องไป
'ยึดบ้านและรถคืนทั้งหมด มีกี่คันก็เอาคืนทั้งหมด ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีสิทธิ์อ้างยศใดๆทั้งสิ้น'
ชานยอลสั่งการ์ดก่อนจะอุ้มแบคฮยอนขึ้นแล้วเดินขึ้นห้องทันที
'คะ คุณท่านครับ ผมขอถามได้ไหม'
ชานยอลวางแบคฮยอนลงบนเตียง
'อืม'
'คะ คุณยุนอาเธอจะยอมหรอครับ'
แบคฮยอนว่าคงต้องมาอาลวาดที่ห้องเขาอีกแน่ๆถ้ารู้เื่นี้แล้ว แล้วใครซวย กูเนี้ยซวย
'จะยอมไม่ยอมฉันก็จะยึด นั้นเป็สิทธิ์ของฉัน'
แบคฮยอนพยักหน้าทราบเื่ ก่อนที่คุณท่านจะเดินออกจากห้อง แล้วก็มีแม่บ้านเข้ามาเพื่อที่จะได้เตรียมของให้แบคฮยอนได้อาบน้ำที่อ่างอาบน้ำแทน การอาบฝักยัว
ฟ่านปิงเข้ามาเป่าผมและช่วยสวมใส่เสื้อผ้าให้
'คุณท่านจะไปดูไบ 3 วันนะคะ'
'แล้วจะไปเมื่อไรหรอครับ'
'อาทิตย์หน้าคะ'