เมื่อถูกยั่วยุ ทันย่าก็แสยะยิ้มออกมา คมเขี้ยวของเขาส่องประกายแหลมคม สะท้อนแสงดวงตะวันที่เริ่มพลบค่ำ เขาเองก็เริ่มก้าวเดินไปทางซากศพขนาดใหญ่กว่าร้อยเมตร แววตาเต็มไปด้วยความกระหาย จ้องมองช้างเผือกสามหัวประหนึ่งเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่าอย่างแท้จริง
ขณะที่ทันย่าได้เริ่มเคลื่อนไหว
อยู่ดีๆบริเวณทุ่งหญ้าแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยมอนเตอร์นาๆชนิด พวกมันปรากฏตัวออกมาเมื่อตะวันได้เริ่มลับหายไป ทั้งหมดได้กลิ่นอายที่หอมหวน ทำให้ร่างกายเกิดความหิวกระหาย มีความปรารถนาอันแรกกล้าผุดขึ้นมาจากในส่วนลึก
“ไว้รอให้น้องสาวของข้ากินอิ่มซะก่อน! เดี๋ยวชิ้นส่วนที่เหลือพวกเจ้าค่อยเข้ามากัดกินกัน!”
ตอนนั้นร่างขนาดใหญ่ก็ได้บอกกล่าวกับเหล่ามอนเตอร์ที่อยู่ภายในอาณาเขตของตน
“กรร!/โฮกกกกกกกก!”
ซึ่งพวกมันก็ส่งเสียงคำรามเป็นการตอบรับ มีไม่บ่อยครั้งที่มอนเตอร์ชนชั้นราชาจะมอบซากศพชั้นสูงนี้ให้ พวกมันสามารถรอคอยกันได้ ขอเพียงแค่ได้กลืนกินนิดหน่อย ร่างกายก็ถึงขีดจำกัดแล้ว
“น้องสาวของผู้ปกครองอาณาเขตตัวใหม่?”
“อย่าไปยุ่งย่ามกับมอนเตอร์ตัวสีดำนี้กันละ”
“เออ พยายามอยู่ให้ห่างจากมอนเตอร์ตัวนี้!”
มอนเตอร์ระดับสูงมากมายต่างพูดคุยสื่อสารในแบบฉบับของตนเอง พวกมันพยายามจดจำมอนเตอร์ประหลาดที่มีความสูงเพียงแค่ 1 เมตรตนนี้ สลักรูปลักษณ์ของเขาเอาไว้ภายในหัวสมอง เพราะถ้าเกิดว่าพวกมันไปหาเรื่องน้องสาวของผู้ปกครอง พวกมันนี่แหละที่จะต้องถูกตามล่า
“น้องสาว? ฉันเป็นผู้ชายนะเห้ย!!”
ทันย่าส่งเสียงฟุดฟัดออกมาอย่างหงุดหงิด แต่เขาก็ไม่ได้เข้าไปโต้แย้งอะไรในตัวของอินทรีทองคำ ยังไงรูปลักษณ์ของเขาก็เป็นเหมือนกับผู้หญิงทุกประการ ใบหน้างดงามและมีเสน่ห์ที่เย้ายวนยิ่งกว่าผู้หญิงคนใดซะอีก ไม่แปลกที่เจ้านกบ้าตัวนี้จะมองเขาเป็นมนุษย์เพศหญิง
[ฮ่าฮ่าฮ่า ในอนาคตถ้าอยากเป็นผู้หญิงก็ทำได้นะ ภายในจักรวาลมีวิธีการมากมายให้เลือกทำ เอาแบบใช้ชีวิตสองเพศแบบนั้นดีไหมทันย่า มีทั้งสามีและภรรยา สามารถเลือกได้ว่าจะรุกหรือรับ?]
คำพูดของดาวาลได้ทำให้สีหน้าของทันย่าต้องเหยเก เขาไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ออกมาดี
“ขอเถอะท่านอาจารย์ แค่นี้ชีวิตของฉันก็บัดซบมากเกินพอแล้ว หลังจากนี้ขอใช้ชีวิตในสถานะเพศชายให้สมภาคภูมิหน่อยละกัน”
“ทันย่าคนนี้จะไม่ยอมกลายไปเป็นผู้หญิงเพื่อให้พวกมันเอาทั้งประตูหน้าประตูหลังหรอก มันจะไม่มีเรื่องนั้นเกิดขึ้นอีกโดยเด็ดขาด!”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยห้วงอารมณ์อันแรงกล้า ทำให้ดาวาลต้องหัวเราะออกมาอย่างหนัก ถึงขั้นมีน้ำตาเล็ดออกมาอยู่นิดๆ
[เข้าใจแล้วละศิษย์รัก เรื่องนี้มันได้กลายมาเป็นสิ่งที่เลวร้ายสำหรับเจ้าอย่างแท้จริง]
[มีความสวยงามที่ไม่ต่างไปจากนางมารร้าย มันได้กลายมาเป็นหายนะสำหรับเจ้า!]
เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกศิษย์รักของตน ดาวาลก็หยุดหัวเราะ แม้แต่เธอก็ยังคาดไม่ถึงเลยว่าทันย่าจะต้องพบเจออะไรแบบนี้มาเนิ่นนานนับหลายปี เขาเป็นผู้ชายอย่างสมบูรณ์ ทว่าต้องถูกข่มขื่นโดยผู้ชายด้วยกันเอง ตอนแรกที่พบเจอกันจิตใจของเขาแทบพังทลายเลยด้วยซ้ำ
ไม่แปลกที่ห้วงอารมณ์ของเขาจะดูบิดเบี้ยวและวิปริตอยู่เล็กน้อย ในอนาคตเขาคงใช้เรื่องนี้ในการตอบสนองต่อพวกมนุษย์ทั้งหมด
ความเกลียดชังของทันย่าที่มีต่อพวกมนุษย์นั้น มันแทบไม่ต่างไปจากมอนเตอร์ที่แท้จริง ไม่ใช่ซิ มันอาจมายิ่งกว่าหลายสิบเท่าเลย
[เริ่มกันได้แล้วศิษย์รัก!]
[กินร่างของช้างตนนี้เท่าที่จะสามารถทำได้ รีบยกระดับไปเป็นสัตว์อวกาศที่แข็งแกร่ง แล้วพอถึงตอนนั้น อาจารย์จะสนับสนุนเจ้าเพื่อเริ่มต้นการแก้แค้นพวกมนุษย์บนดาวเคราะห์โลกแห่งนี้ซะ]
หลังจากนั้น ทันย่าที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิมก็ได้เข้ากัดกินซากศพของช้างเผือกสามหัวอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ แปรเปลี่ยนบรรยากาศอันเงียบสงัดให้เยียบเย็นขึ้น
มอนเตอร์มากมายที่รอคอยอยู่รอบบริเวณก็ต่างกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่ พวกมันต้องรอคอยอย่างเงียบๆ เพราะนี่คือสิทธิพิเศษเพียงหนึ่งเดียวของผู้เป็นน้องสาวของผู้ปกครองอาณาเขตแห่งนี้
ต่อให้จะกระหายอยากและมีความปรารถนามากเพียงใด พวกมันก็ไม่กล้าเคลื่อนไหว ตราบใดที่อินทรีทองคำผู้ยิ่งใหญ่ตนนี้ยังคงเฝ้าปกป้องอยู่
[อย่าลืมโคจรเทคนิคการขัดเกลาร่างดวงดาวและคริสตัลจิตดาวฤกษ์ด้วยนะทันย่า]
[ขณะที่กลืนกินพลังงาน เจ้าต้องพยายามทำให้วิชาทั้งสองนี้ยกระดับไปเป็นขั้นที่ 2]
เมื่อเห็นทันย่าเริ่มกลืนกินเพื่อวิวัฒนาการ เธอเองก็ยังไม่ลืมถึงสิ่งสำคัญสำหรับการยกระดับของร่างกายและจิตวิญญาณ เมื่อพลังงานได้ถูกเติมเต็มเข้าไปในร่าง เวลานี้จึงเป็นอะไรที่เหมาะสมกับวิชาระดับจักรวาลอย่างถึงที่สุด เธอจึงไม่อยากให้ทันย่าต้องพลาดโอกาสที่น่ายินดีนี้ไป
“ระ..รู้แย้ว เอ้าไจแล้วท่านอาหาน!”
เสียงอู้อี้ดังขึ้นจากในลำคอ ทันย่าเต็มไปด้วยความจริงจัง รีบใช้ปากกัดกินเนื้ออันหนักแน่นของช้างเผือกสามหัวเข้าไปอย่างต่อเนื่อง
ในปากของเขาเต็มไปด้วยเนื้ออันโอชะ พร้อมกับเทคนิคการขัดเกลาร่างดวงดาวที่โคจรขึ้นไปทั่วร่างกาย ยีนพันธุกรรมเริ่มถูกกระตุ้นด้วยพลังอันมหาศาล พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวราวกับเป็นสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่ง รีบเข้าไปกลืนกินยีนกลายพันธุ์และแปรเปลี่ยนพวกมันมาเป็นพลังงานของตน
ยีนเบฮีมอทเริ่มยกระดับและวิวัฒนาการขึ้นอีกครั้งนึง เปล่งแสงประกายอันเจิดจรัส ไม่ต่างไปจากดวงดาวบนท้องฟ้า
“ฮ่าฮ่าฮ่า กินมันเข้าไปเลยน้องสาวของข้า กินให้ท้องแตกไปเลย”
“เจ้าช้างสามหัวพิการนี่คงทำให้เจ้าอิ่มไปอีกหลายวันเลยเชียวละ”
อินทรีทองคำจ้องมองการกลืนกินของเขาอย่างมีความสุข ประหนึ่งจ้องมองครอบครัวที่กำลังได้เติบโตขึ้น
ทว่าเมื่อเวลาได้ล่วงเลยผ่านไป จากหนึ่งนาทีได้กลายมาเป็นสิบนาที จากสิบนาทีได้กลายมาเป็นหนึ่งชั่วโมง จากหนึ่งชั่วโมงได้กลายมาเป็นหลายชั่วโมง ทันย่าตอนนี้ก็ยังคงกลืนกินเนื้อของช้างเผือกสามหัวเข้าไปยังร่างกายเล็กๆ กัดกินพวกมันอย่างไม่หยุดพัก เหมือนเป็นหลุมดำ
ขนาดตัวที่ใหญ่โตกว่า 100 เมตรของช้างเผือกสามหัวได้ลดขนาดลงจนเหลือเพียงแค่ 30 - 40 เมตรเท่านั้น
ร่างเกินกว่าครึ่งของมันได้ถูกทันย่ากินลงท้องไปจนหมดสิ้น ทำให้มอนเตอร์ทั้งหมดได้แต่อ้าปากค้างออกมา
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับทันย่ากัน ข้าสัมผัสได้ถึงพลังที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก”
“หรือว่ายีนกลายพันธุ์ได้ยกระดับมาถึงขั้น 9 แล้ว มาถึงขีดจำกัดแล้วงั้นเรอะ?”
ในตอนนั้นอินทรีทองคำทำได้เพียงเบิกตากว้างจนแทบจะถลน จ้องมองไปยังร่างเล็กๆด้วยแววตาที่ดูตื่นตระหนกและตกตะลึง
[ดูเหมือนจะถึงเพดานของร่างกายแล้วละศิษย์รัก ต่อให้จะกินมากเข้าไปยิ่งกว่านี้เจ้าก็ไม่อาจยกระดับไปเป็นขั้นดาวเคราะห์ได้]
ดาวาลที่ลอยอยู่ด้านข้างก็รีบบอกกล่าว
ขณะที่ม่านตาของเธอก็เต็มไปด้วยข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ภายในภาพนั้นคือข้อมูลดัชนีพลังของทันย่า จากการประเมินยีนพันธุกรรมที่อยู่ภายในร่าง ตอนนี้ลูกศิษย์ของเธอได้กลายมาเป็นมอนเตอร์ระดับ 9 อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
อีกเพียงนิดเดียวทันย่าจะสามารถยกระดับไปเป็นขั้นดาวเคราะห์ได้ กลายมาเป็นสัตว์อวกาศที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง
“เข้าใจแล้วท่านอาจารย์”
เมื่อรู้ว่าไม่ต้องกินแล้ว ทันย่าก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ โดยที่ลิ้นภายในปากก็กำลังเลียเลือดของมอนเตอร์ที่เปรอะเปื้อนไปมา
จากนั้นเขาก็ได้หันหลังและเดินออกมาจากบริเวณซากศพขนาดใหญ่ สายตามากมายได้จรดจ้องมองเข้ามาประหนึ่งเขาเป็นตัวประหลาด
“นี่เจ้าเป็นสัตว์ประหลาดตัวน้อยจริงๆ?!!”
อินทรีทองคำไม่รู้จะพูดถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ยังไงดี เขารู้สึกว่าตนเองนั้นมีประสบการณ์ที่น้อยมากเกินไป
ช้างเผือกสามหัวที่มีพลังระดับชนชั้นราชา ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตก็ย่อมเต็มไปด้วยยีนกลายพันธุ์ที่อัดแน่นไปด้วยพลังอันมหาศาล ต่อให้จะเป็นมอนเตอร์ระดับ 9 กลืนกินพวกมันเข้าไป ยังไงร่างกายก็ต้องถึงขีดจำกัด ทว่าน้องสาวของมันคนนี้กลืนกินได้ไม่ต่างไปจากหลุมดำ
ที่สำคัญ แรงกดดันที่ปล่อยออกมาจากร่างกายก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม หมายความว่าทันย่าได้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้นนึงแล้ว ไม่ต่างไปจากการที่พวกมันได้พบเจอกับมอนเตอร์ชนชั้นราชา เขาอาจมีความแข็งแกร่งเทียบเท่า หรือเหนือยิ่งกว่าเจ้าช้างพิการในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ซะอีก
“อิอิ ทันย่าผู้นี้คือเบฮีมอท ผู้ที่จะกลายมาเป็นจอมเขมือบแห่งจักรวาลในอนาคตเลยนะ”
ชายหนุ่มคึกคักเมื่อถูกเอ่ยชม จากนั้นนัยน์ตาของเขาก็เริ่มจริงจังเมื่อได้นึกถึงเป้าหมายต่อไป
“แต่ก่อนหน้านั้นฉันจำเป็นต้องหาหนทางในการยกระดับไปเป็นขั้นดาวเคราะห์ ยังไงก็ต้องยกระดับไปเป็นขั้นนี้ให้ได้”
“ถ้าสามารถเลื่อนระดับได้ ฉันก็จะได้รับร่างที่เป็นมนุษย์กลับคืนมา แล้วยังสามารถสลับไปมาระหว่างร่างทั้งสองได้อีกด้วย”
...
คำพูดของทันย่านี่มันทะแม่งๆนะ จะบอกว่าได้หมด? 555+
146K
![ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720273465_92582176.webp)
