ตกเย็นทุกคนนั่งกินข้าวกันเสร็จ อาอิงก็เอากระดาษที่เขียนออกมาให้ทุกคนดู
วิธีปลูกผักแบบใหม่โดยใช้ดินบนูเาปลูกผักแล้วใช้ไม้ไผ่เจาะรูให้น้ำออก เป็วิธีง่ายๆๆ ที่ พิมฐา เคยสอนนักเรียน
อาอิงน้อยนำไม้ไผ่มาใช้ปลูกผัก ส่วนน้ำที่นำมารดต้นไม้ ต้องใช้น้ำบนูเาลงมาตามแบบท่อปล่อยน้ำมาให้ทุกคนดู
อาอิงน้อยแบ่งหน้าที่กัน ท่านยายหลิน ท่านแม่ ทำสวนผัก ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ประกอบท่อไม้ไผ่ตามแบบที่อาอิงทำแบบจำลองไว้
เมล็ดผักอาอิงน้อยก็บอกให้แม่นำมาแช่น้ำ แล้วค่อยปลูกผักใส่กระบอกไม้ไผ่วางรอบๆ รั่วบ้านเป็แบบลอยฟ้า เรียงอย่างเป็ระเบียบไว้ก่อน เมื่อท่อน้ำใกล้เสร็จ ค่อยนำผักลงปลูก
อาอิงน้อยคิดให้พี่ใหญ่ ขุดบ่อน้ำแล้วหาดินเหนียวมาทารอบๆ บ่อแล้วตากแดดให้แห้ง. พี่ใหญ่ขุดบ่อเสร็จตากแดด 3 วันเมื่อดินเหนียวแห้งก็ปล่อยน้ำจากท่อลงบ่อ
ให้ท่านตาหลินและพี่ใหญ่ทำทางน้ำสองทาง ทางแรกเจาะรู เพื่อปล่อยน้ำรดต้นไม้ เมื่อรดจนครบ ปิดทาง ที่เหลือก็ปล่อยน้ำลงบ่อ
อาอิงน้อยวาดแบบตัวอย่างวิธีทำเครื่องกรองน้ำและเอาแบบมาให้ทุกคนดูแล้ว บอกท่านแม่ ท่านตาท่านยายหลินเื่ทำเครื่องกรองน้ำอุปกรณ์เอาดินเหนียวมาปั้นทำเป็กรวยขนาดใหญ่ตากแดดให้แห้งสัก 10 วัน"
วัสดุที่ต้องใช้
1.หินเล็ก
2.หินใหญ่
3.ทรายหยาบ
4.ทรายละเอียด
5.ถ่าน
6.นุ่น เมื่อหาครบแล้ว ทุกอย่างพร้อม
วันนี้เป็วันดี อาอิงให้พี่ใหญ่ ทำตามที่อาอิงน้อยบอก ยกน้ำมาเทใส่้าแล้วนำถังมาลองน้ำ น้ำก็ค่อยๆ หยดลงมาแล้วนำมาให้ทุกลองกิน เป็น้ำบริสุทธิ์ ทุกอย่างที่ทำสำเร็จแล้ว
ทำให้ทุกคนที่อยู่ในบ้านต่างดีใจจนน้ำตาไหล อาอิงฟันน้ำนมช่างเป็เด็กที่์ประทานมาจริงๆ ช่างเก่งจริงๆ ผักเริ่มโต ต้นอวบอ้วน
วันนี้ท่านตาหลินต้องขึ้นเขาไปหาสมุนไพร อาอิงน้อยวิ่งดุ๊กดิ๊ก ๆๆ ขาสั้นๆๆ เข้ามาหาท่านตาหลินขอตามไปด้วย ทุกคนพูดพร้อมกัน "ไม่ได้" เสียงดังฟังชัดมากคะแม่
อาอิงน้อยที่ยิ้มฟันหายไปหนึ่งซีกตาละห้อยหูตกขาสั้นๆ เดินดุ๊กดิ๊ก กลับมานั่งที่เดิม ท่านตาหลินจึงบอกอาอิงน้อยไว้เป็คราวหน้าถ้าพี่ใหญ่ของเ้าไปด้วยค่อยตามตาไปนะอาอิงก็ไม่สนใจแล้ว หันมาสนใจปลูกผัก มีผักบางชนิดใช้เวลาน้อยโตไวเช่น ผักบุ้ง ผักกวางตุ้ง ผักกาดขาวเมื่อปลูกเสร็จผ่านมา 15 วันทุกคนก็มาผักที่ปลูกผักนั่นต้นอวบอ้วนน่ากินมาก อาอิงน้อยเลยบอกวิธีเก็บผักกับทุกคน ท่านแม่ ท่านยายหลิน พี่ใหญ่เก็บผักขายแบบเป็กำจะสะดวกในการขายและนับง่ายต่อการคิดเงิน ผักที่มีราคาแพง แถมไม่สวย สู้ผักในบ้านอาอิงน้อยไม่ได้ ท่านยาย ท่านแม่ จึงวางแผนไปขายผักกันวันพรุ่งนี้ รอท่านตาหลินมาค่อยไปเช่าเกวียนเข้าไปขายที่ตลาดท่าเรือ
อาอิงน้อย"ขอตามไปด้วย นางอยากไปเห็นตลาดท่าเรือสมัยโบราณมากจริงๆๆ "ท่านตาหลินเก็บสมุนไพร พวกแก้ไข้ร้อนใน แก้ท้องเสีย มาได้จำนวนน้อยเลยตากแห้งไว้ทำยาให้ครอบครัวแล้วท่านตาหลินก็รีบไปเช่าเกวียนของหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อนำผักไปขาย ผักรอบแรกยังได้น้อย ได้แค่ ผักบุ้ง 100 กำ อีก 15 วันก็จะได้ผักกวางตุ้ง อีก 15 วันก็จะได้ผักกาดขาวและผักบุ้งจะได้ผักหมุนวนอ้วนๆ น่ากินจริงๆ
ท่านแม่ได้เก็บผักไปผัดกินแล้วอร่อยมากหวานกรอบอวบอ้วนสุดยอด อาอิงน้อยจอมฉลาด "หลังกินข้าวเสร็จก็มานั่งวางแผนขายผักกันจะขายผักบุ้งกำละ 20 อีแปะ
มีทั้งหมด 100 กำ โดยท่านตาหลิน พี่ใหญ่และอาอิงน้อยจะเดินทางไปขายผักที่ตลาดท่าเรือ ท่านแม่ท่านยายหลินจะเก็บผักและปลูกผักอยู่ที่บ้าน
พอทุกคนกลับมาก็จะมาช่วยกำผักไปขาย ท่านแม่ทำอาหารให้ท่านตาหลิน พี่ใหญ่ อาอิงน้อย เพื่อนำไปกินระหว่างทางไปตลาดท่าเรือ
ส่วนท่านแม่ ท่านยายหลิน อยู่บ้านปลูกผักทดแทนที่ตัดไป การที่อาอิงทำทางรดน้ำทำให้ทุ่นแรงรดน้ำไปได้มากปลูกเสร็จปล่อยน้ำรดผักทำให้ท่านแม่กับท่านยายไม่ต้องทำงานหนัก ส่วนเครื่องกรองน้ำใช้งานได้อย่างดี
ในการเดินทางไปตลาดท่าเรือ อาอิงน้อยนั่งหลับตลอดทางน้ำลายไหลยืดส่ายไปมาตามแรงเดินของวัว จนพี่ใหญ่ต้องส่ายหัวนั่งขำ อี้เฟยนั่งคิดตลอดทางชีวิตที่เปลี่ยนไปจากแต่ก่อนต้องลำบากตอนอยู่จวนหยาง ชีวิตมาอยู่ตอนใต้ถึงลำบากแต่ก็มีความสุขเวลาผ่านมา 2 ปี ตอนนี้อี้เฟยอายุ 12 หนาว อาอิงฟันน้ำนม อายุ 4 หนาว น้องสาวเขาฉลาดมากๆๆ เป็อัจฉริยะ ประดิษฐ์ของใช้หลายอย่างที่มีประโยชน์ ทำให้ทุกคนมีความสุขสบายมากขึ้น พี่ใหญ่อี้เฟยนั่งในเกวียนรับลมเย็นที่กำลังพัดผ่านอย่างมีความสุขขอให้ทุกคนในครอบครัวมีความสุขแบบนี้ตลอดไปเถอะ
เกวียนเริ่มเข้าตลาดท่าเรือยังไม่สว่างมาก คนเริ่มเยอะขึ้นเสียงดังวุ่นวาย ทำให้อาอิงน้อยลืมตาตื่น อือๆถึงแล้วหรือตลาดท่าเรือ มีเรือลำใหญ่ๆจอดอยู่ที่ท่าเรือ ตลาดเป็แบบแผงลอยริมทางเป็ล็อกๆ ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่อี้เฟย รีบเอาผักลงจากเกวียน แล้วรีบเอาเกวียนไปฝากในที่จอดเกวียน อี้เฟย อาอิงน้อน ยืนรอท่านตาหลินติดต่อคนดูแลตลาด ขอจองที่ตรงที่เอาของลง ท่านตา พี่ใหญ่ รีบจัดแผงขายผัก ทุกคนที่เห็นผักบุ้งต้นอวบอ้วน ก็ตื่นเต้นรอซื้อทุกคนต่างสงสัยว่าไปเอาผักมาจากไหนถึงได้อวบอ้วนน่ากินได้ขนาดนี้ อาอิงน้อยตื่นเต็มตา จึงพูดเสียงดัง...
"ท่านลุง ท่านป้า ท่านอา ท่านน้า ทั้งหลายวันนี้มีผักมาขาย 100 กำ กำละ 20 อีแปะ ซื้อได้คนละ 5 กำ เ้าค่ะ"
ใครสนใจเข้าแถวมาเลยเ้าค่ะ หมดแล้วหมดเลย มีผู้ดูแลเหลาอาหารไป่หู สนใจจะเหมาผักทั้งหมด แต่อาอิงน้อยเลยบอกว่าจะให้สั่งจองไว้ก่อน วันนี้จะขายให้ชาวบ้านก่อนทุกท่านก็แบ่งๆกันนะเ้าค่ะ พรุ่งนี้ข้ายังมีผักอีก ทำให้ผู้ดูแลเหลาไป่หูไม่พอใจ เ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ทำไมไม่ขายผักข้าให้หมด
อาอิงหัวเราะ คริคริ".ท่านลุงเ้าค่ะ ส่วนใหญ่ทุกคนจะเรียกข้าว่า อาอิงฟันน้ำนม ข้าโตแล้วไม่ได้กินนมแล้ว ข้าสิ้นกลิ่นน้ำนมไปนานแล้วท่านลุงจะโกรธอะไร วันนี้ก็ซื้อเหมือนคนอื่นไปก่อนแล้วท่านก็สั่งผักข้าซิ ว่าจะเอาเท่าไหร่ พรุ่งนี้ข้าก็เอามาส่งท่านลุงจะโมโหข้าไปทำไม เดี๋ยวท่านจะหน้าเหี่ยวไวนะเ้าค่ะ"
เื่ง่ายๆแบบนี้ทำไมผู้ใหญ่ถึงเข้าใจยากนะ ข้าละไม่เข้าใจ ท่านตาหลิน พี่ใหญ่อี้เฟย หันมองหน้ากันแล้วส่งสายตาแบบรู้ๆกันว่าเ้าเด็กแสบหาเื่มั้ยละนั้น
พี่ใหญ่ท่านเอาผักห่อละ 5 กำ กำละ 20 อี้แปะ 5 กำ 100 อี้แปะ ต่อแถวเลยเ้าค่ะ ใครแซงแถวข้าไม่ขายนะ ทุกคนต้องมีระเบียบในการซื้อนะเ้าค่ะ ขายผักหมดภายใน 2 ชั่วยาม
" เอ้าท่านลุงวันนี้ท่านจะเอามั้ยเ้าค่ะ 5 กำ นี่ข้าเก็บไว้ให้ท่านโดยเฉพาะเลยนะเ้าค่ะ "
เถ้าแก่ที่ดูแลเหลาไป่หู ถึงกับค้อนเ้าเด็กน่าตายนี่มันจริงๆเลย
" ท่านลุงผู้หล่อเหลา ท่านจะสั่งผักข้าพรุ่งนี้เท่าไหร่หรือเ้าค่ะ"
เถ้าแก่ไป่หู ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ "นังหนูเ้านี่ตาถึงมากที่ชมข้า"
อาอิงน้อยเอียงคอซ้าย ขวาแล้วมองบน คนแก่นี่บ้ายอหรือนี่ แต่ช่างเถอะอาอิงยิ้มฟันหลอไปหนึ่งซีก คริคริ
เถ้าแก่เหลาไป่หู"พรุ่งนี้เอาผักบุ้งเ้า 50 กำ เอาไปส่งที่เหลาอาหารไป่หู เ้ารู้ใช่มั้ย อาอิงเอียงคอแทบหักมันอยู่ไหนใครรู้ ไม่เป็ไรทางอยู่ที่ปาก เดียวถามคนแถวนี้คงรู้ คริคริ ได้เ้าค่ะ ท่านลุงผู้หล่อเหลา พรุ่งนี้ข้าจะนำผักไปส่งแต่ถ้ามีคนมารับจะดีมากเลยเ้าค่ะ"
อาอิงน้อย ขายผักหมด พูดจนคอแห้งเกือบวางมวยเ้าของเหลาอาหาร ท่านตาหลิน พี่ใหญ่ ดีใจมากวันนี้ขายผักได้ 2000 อีแปะ เท่ากับ 2 ตำลึงเงิน
"ท่านตาหลินช่วยพาอาอิงเดินเที่ยวตลาดท่าเรือหน่อยซิเ้าค่ะ "
ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่จับมืออาอิงน้อยคนละข้างแล้วเดินพาอาอิงน้อยเดินเที่ยวเพื่อดูของที่จะซื้อกลับบ้าน ไปร้านขายเกลือเพื่อจะซื้อกลับบ้านแต่เกลือแพงมาก
อาอิงจึงดึงมือท่านตาหลิน "แล้วกระซิบข้างๆหู ไม่ต้องซื้อเกลือเ้าค่ะ ข้าจะทำเกลือกินเอง "
ตาหลินมองหน้า"อาอิงน้อยทำเกลือเป็หรือ "
อาอิง"ทำเป็เ้าค่ะ"
ท่านตาหลิน จึงพาเด็กแสบออกมาจากร้านเกลือ
แต่มีคนผู้นึงได้ยินที่ตาหลานคุยกันทำให้เขาสนใจในตัวอาอิงน้อย เด็ก 3-4 หนาว บอกทำเกลือเป็ ดูมันจะเกินจริงไปหน่อยนะ เขาเห็นั้แ่เด็กน้อยคนนี้ขายผักแล้ว นางฉลาดมาก จัดการเถ้าแก่เหลาอาหารไป่หู อยู่หมัด แถมจัดระเบียบคนซื้อได้อย่างดี
อือ น่าสนใจ ดูนางน่ารัก น่าจับกลับจวนไปให้ฮูหยินที่จวนจริงๆ เขามีแต่ลูกชาย 3 คน เ้าหน้าเหม็นทั้ง 3 คน ไม่น่ารักสักนิด อยากได้ลูกสาวก็ไม่มี จนฮูหยินต้องบอกว่าพอแล้ว 3 คนท่านค่อยรอหลานสาวแล้วกัน ไม่รู้รออีกนานมั้ย ลูกชาย 3 คนไม่มีใครยอมแต่งงานสักคนแล้วจะมีหลานตอนไหน ตัวเขาจะกล้าเถียงภรรยาสุดที่รักหรือ
สามคนตาหลานเดินตลาดท่าเรือคนที่สนุกที่สุดคงเป็ อาอิงน้อย เข้าร้านนี่ ร้านนั้นไปเรื่อยๆ ก็ชอบหลายร้านแต่ไม่อยากใช่เงินที่พึ่งขายผักได้มาซื้อ
กำลังจะเข้าร้านเครื่องเขียน อาอิงอยากได้สีและกระดาษวาดรูป ก็เห็นคุณชายแต่งตัวเสื้อผ้าราคาแพง ที่ยืนนิ่งอยู่ แต่มีเสียงดังวุ่นวายอยู่ข้างๆ
คุณชายท่านนั้น ท่านอ๋อง และองครักษ์อยู่ร้านนี้รวม 20 คน มาพร้อมล่ามแปล หลายคน ตลาดท่าเรือมีคนหลายสัญชาติ อังกฤษ ญี่ปุ่น เกาหลี แต่คนนี้เป็ชาวฮอนลันดา
อาอิงฟันน้ำนม ยืนมองดูว่าพวกเขาทำอะไรกันและมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ เ้าของร้านก็พยายามพูดอธิบายแต่ ล่ามเองก็ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร เ้าของร้านพูดจนเมื่อยมือ
อาอิงน้อยหัวเราะคริคริ แล้วอธิบาย "เื่สีน้ำมันวาดรูปที่มีสีมากมาย ปากกาก็มีหลายแบบ กระดาษที่สะอาดและเรียบมากเหมาะสำหรับวาดภาพ "
เ้าของร้านและทุกคนใ.อะไรนี่เด็กน้อยขายผักอายุ 3-4 หนาวพูดภาษาชาวต่างชาติได้
อาอิงน้อย "คุณชาย ท่านลุง พวกท่าน้าอะไรหรือเ้าค่ะ เ้าของร้านเขามีสีหลายชนิดมีสีน้ำมัน สีน้ำสำหรับวาดภาพหลายสี มีปากกาหลายแบบ หลายสี และมีกระดาษหลายแบบสำหรับเขียนและวาดภาพ ด้วยเ้าค่ะ"
อาอิงน้อยหันไปคุยกับเ้าของร้านว่าราคาเท่าไหร่กันบ้างแล้วบอกราคากับคุณชายและท่านลุง ทั้งสองคนดูเป็คนร่ำรวยเพราะใส่เสื้อผ้าไหมอย่างดี พอทุกคนซื้อกันเสร็จ
อาอิงน้อยก็ทำท่าจะเดินออก ท่านอ๋องจึงเรียกไว้ "แม่หนูน้อยเ้าอยากได้อะไรข้าซื้อให้เ้าเอง...ดวงตาแวววาวของอาอิงทำให้ทุกคนเห็น"
อาอิงน้อย"ท่านลุงจะซื้อให้ข้าจริงๆๆใช่มั้ย มือน้อยๆเกาแก้มอายๆ"คือข้าอยากได้หลายอย่างท่านลุงให้งบในการซื้อของเท่าไหร่เ้าค่ะ"
ท่านอ๋องหัวเราะดังมาก พึ่งมีคนกล้าถาม ว่าจะให้เงินในการซื้อของเท่าไหร่ ท่านจึงบอกว่า" เ้าซื้อได้เลยข้าให้เ้าซื้อตาม้า "
อาอิงน้อยของเราได้ฟังดังนั้น อิอิ เสร็จโจรละ. รายการสั่งมาแล้ว "ข้าเอาสีน้ำ สีน้ำมัน ทุกสีที่มี ปากกา ดินสอ ยางลบ ท่านมีมั้ยเ้าค่ะ"
เ้าของร้านใ เด็กตัวแค่นี้รู้จักของพวกนั้นด้วยหรือเ้าของร้านบอกว่ามี
คุณชายกับท่านอ๋อง เดินมาดูใกล้ๆ "ของพวกนี่คืออะไร อาอิงเอียงคอน้อยๆ จึงพูดว่าจะวาดภาพควรใช้ดินสอร่างภาพ ยางลบใช้ลบสิ่งที่ไม่้า มันทำให้สะดวกและสะอาดเ้าค่ะ "
พวกเขาสองคนจึงสั่งด้วย สรุปคือเอาทุกอย่างเหมือนเด็กน้อยสั่ง เพราะอาอิง ทำให้ร้านเครื่องเขียนขายดีมาก ออกจากร้านเครื่องเขียน ก็ไปร้านขายอาวุธ ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ไปซื้อของแห้ง อาหารสด บอกให้อาอิงรออยู่แถวนั้น
บอาอิงน้อย ดวงตาแวววาว เมื่อเข้าร้านอาวุธ จึงรีบวิ่งไปหยิบหน้าไม้ "ของท่านยิงได้ลูกเดียวเองหรือ หือ...เ้ารู้จักมันด้วยหรือเด็กน้อย"
อาอิงยิ้มฟันหลอ "ของข้ายิงได้ สามลูกเ้าค่ะ.".
.เ้าไปซื้อที่ไหนมา "ข้าทำเองเป็ของเล่นของข้านะเ้าค่ะ"
คุณชายรูปงามกับท่านอ๋องได้ยินที่เด็กน้อยอาอิงคุยกับเ้าของร้าน ทั้งสองคนก็คิดว่าเด็กคนนี้พูดได้กี่ภาษากันแน่ และสงสัยว่าเด็กคนนี้เป็ใครถึงพูดภาษาพวกนี้ได้
พี่ใหญ่อี้เฟย เดินเข้ามาตามน้องสาว
อาอิงน้อย"พี่ใหญ่ท่านดูหน้าไม้นี่ซิมันยิงได้ลูกเดียวเอง แต่ของอาอิงยิงได้สามลูก คริคริ " เดี๋ยวกลับไปบ้านอาอิงเอาให้พี่ใหญ่ดูอีกครั้งนะ!!!!
อี้เฟย"อาอิงน้อยกลับบ้านได้แล้วท่านตาหลินรออยู่ เ้าค่ะ!! ..อี้เฟยจึงรีบจูงน้องสาวไปขึ้นเกวียนวัวกลับบ้าน
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เด็กน้อยคนนี้น่าสนใจจริง