ณ กระท่อมกลางป่า เห้อเ้าเด็กนั่นมันหายไปไหนนะนี่ก็ 1 เดือนแล้วที่เ้าเด็กนั่นไม่กลับมาที่กระท่อม หวังว่าเ้าจะหาสมบัตรของท่านผู้นั้นพอ ข้าจะได้จบสิ้นภาระท่านผู้ขอร้องไว้สักที
ในมิติห้วงเวลา หลังจากอาการาเ็ภายใน ผลจากใช้วิชาะเิเพลิงรัตติกาล
#*':##ผู้ถูกเลือกแห่งโชคชะตา ผู้มีสายเืของท่านผู้นั้น จงตาหาพวกข้า#'*##
เสียงนั่น เสียงเมื่อคราวนั้น ท่านเป็ใครโปรดแสดงตัวออกมาเถิด
อีกไม่นานเ้าจะได้รู้เอง จงเดินทางมาทิศเหนือสุดของมิติห้วงเวลา เเละจงตามหา "สายน้ำที่ไม่อาจย้อนกลับแม้ดูธรรมดาสามัญแต่กลับทรงพลัง" เมื่อเ้าไปถึงนั่นจะพบผู้นำทาง กล่าวจบเสียงนั้นก็เงียบไป
สายน้ำที่ไม่อาจย้อนกลับแม้ดูธรรมดาสามัญแต่กลับทรงพลัง. หยางเฟยทบทวนคำพูดของเสียงลึกลับ
มันคือไรกันแน่มีทางเดียวคือต้องไปตามคำกล่าวนั่น หยางเฟยไม่รอช้าใช้ออกด้วยท่าย่างเก้าเหยียบนภาขั้น2พุ่งขึ้นเหนือทันที 1ปีที่ผ่านมาทำให้หยางเฟยฝึกสำเร็จ ย่างเก้าเหยยีบนภาขั้น2แล้ว
ใช้เวลากว่า 1ชั่วยามครึ่ง หยางเฟยก็เดินทางมาถึงเหนือสุดของมิติห้วงเวลา
ซู่ ซู่่!! เสียงน้ำนี่ลองไปตามเสียงน้ำดูก่อนแล้วกัน เมื่อหยางเฟยเดินตามเสียงน้ำมาจนมาพบกับต้นต่อของเสียง
นี่....มันน้ำตก หรือที่นี่คือสถานที่ ที่เสียงลึกลับกล่าวไว้ "สายน้ำที่ไม่อาจย้อนกลับแม้ดูธรรมดาสามัญแต่กลับทรงพลัง" ไม่ผิดแน่ต้องเป็ที่นี่อย่างแน่นอน แต่ไหนหละผู้นำทาง
หยางเฟยพูดไม่ทันขาดคำ จู่ๆมีเงาดำขนาดใหญ่ ใต้ผืนน้ำปรากฏขึ้น ก๊าชชชชช เสียงคำรามของสิ่งมีชิวิตขนาดใหญ่ดังลั่นทั่วทิศเหนือ ทำให้สัตว์น้อยใหญ่พากันวิ่งหนีกันจ้าหละหวั่น
มะ......ัวารี ทำไมสิ่งมีชีวิตที่่ไม่เคยปรากฏมานับ 1000ปี ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ไม่รอดแน่ระดับลมปราณในตอนนี้ไม่สามารถต่อกรกับมันได้แน่นอน ขณะที่หยางเฟยกำลังวิตกกังวลอยู่นั้นเอง ัวารีก็มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
เวร ไม่รอดแน่ ในตอนนั้นเองขณะที่หยางเฟยคิดว่าตนเองไม่มีโอกาศรอดแล้วนั้น จู่ๆัวารีหมอบลงกับพื้นราวกลับว่ากำลังแสดงความเคารพ
ท่านผู้ถูกเลือกและทายาทของท่านผู้นั้น ข้าัวารี ต้าจิว ขอทำความเคารพแก่ท่าน
หยางเฟยที่กำลังงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า อะไรกันเนี่ยยยย จู่ๆมีัโผล่มาจากน้ำและก็ทำความเคารพ ไหนจะท่านผู้นั้น อีก ความเงียบเข้าปกคุมขณะที่ัวารียังหมอบลงอยู่กับพื้น
1เค่อต่อ เอ่ออท่านัวารีท่านลุกขึ้นเถิด และท่านก็เล่าเื่ราวให้จ้าฟังด้วย
ัวารีได้ยินเช่นนั้น ก็ลุกขึ้น
ท่านทายาทของท่านผู้นั้น ข้าจะเล่าเื่ราวคร่าวๆให้ท่านฟัง
ขณะที่ัวารีกำลังจะกล่าว หยางเฟยก็ขัดขึ้น
เรียกข้าว่าทายาทของท่านผู้นั้น2รอบแล้ว ข้าอยากรู้ว่าทานผู้นั้นเป็ใคร
อืมเื่นั้นยังคงบอกท่านไม่ได้มันยังไม่ถึงเวลาอันสมควร
งั้นก็สุดแล้วแต่ท่านัวารี อย่างที่2 ไม่ต้องเรียกข้าว่าทายาทของท่านผู้นั้น ข้ามีนามว่าหยางเฟย
รับทราบท่านหยางเฟย 'มังวารีกล่าว'
ไม่ต้องเรียกข้าว่าท่านด้วย บางที่ท่านอาจจะอายุเยอะกว่าข้าซะอีก
ถ้างั้น นายน้อยหละเป็ไง "ตามนั้น"
นายน้อยหยางเฟยตัวข้ามีนามว่า ต้าจิว นายน้อยจะเรียกอย่างไงก็แล้วแต่นายน้อย ส่วนที่มาพบนายน้อยวันนี้ ข้ามาเป็ผู้นำทาง
งั้นก็นำทางเถอะ ท่านต้าจิว ข้าไม่อยากเสียเวลามากกว่านี้