ตอนที่ 24 จับตัวได้
เมื่อเห็นบริกรที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องกำลังมุ่งตรงมาที่โต๊ะของพวกเขา เฉินอันหลานก็แสร้งปัดไพ่ในมือตัวเองให้ร่วงลงบนพื้นคล้ายไม่ทันระวัง เขาโน้มตัวลงไปเก็บไพ่ขึ้นมาเป็จังหวะเดียวกันกับที่บริกรคนนั้นเดินผ่านหน้าเขาไปหาลานเซลอตพอดี และในตอนนั้นเอง เฉินอันหลานก็สังเกตเห็นวัตถุโลหะสีเงินน่าสงสัยชิ้นหนึ่งติดอยู่ใต้ถาดที่ถูกถือมาด้วย เขายืดตัวขึ้นและแสร้งทำเป็ไม่เห็นมัน จากนั้นจึงเอ่ยเรียกบริกรให้เข้ามาหา
“ผมกำลังคอแห้งอยู่พอดี ขอไวน์แดงสักแก้วได้มั้ยครับ?”
เกมก่อนหน้านั้นที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะเป็แค่การลองเชิงเท่านั้น เพราะตอนนี้เฉินอันหลานกำลังแข่งขันกับลานเซลอตอย่างจริงจัง พฤติกรรมที่หลากหลายของเฉินอันหลานสร้างความสับสนงุนงงให้กับคนทั้งโต๊ะเป็อย่างมาก เขาทำเป็ทีเล่นทีจริง1คล้ายกับกำลังจงใจยั่วโมโหลานเซลอตอยู่อย่างไรอย่างนั้น
ยั่วโมโห...คนที่อยู่บนจุดสูงสุดของพวกอัลฟ่าเนี่ยนะ?
บริกรที่ถูกเฉินอันหลานเรียกไว้มองไปทางลานเซลอตทีหนึ่ง และหันไปมองเฉินอันหลานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกทีหนึ่งด้วยความลำบากใจ เวลานี้เขาจึงกำลังตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก2อย่างเลี่ยงไม่ได้
“คุณชายเฉินอยากดื่มไวน์สินะครับ เดี๋ยวผมบริการให้คุณเอง” เว่ยเชียนเฉินที่ยืนอยู่ด้านหลังลานเซลอตกล่าวขึ้น เดิมทีเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าเฉินอันหลานอยู่แล้ว จึงอยากจะใช้โอกาสนี้สั่งสอนอีกฝ่ายเสียหน่อย
เว่ยเชียนเฉินเตรียมจะยื่นมือออกไปรับถาดเครื่องดื่มมาจากบริกรและเดินไปหาเฉินอันหลาน แต่กลับถูกอีกฝ่ายเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน
“ไม่จำเป็ต้องรบกวนคนของโอดินหรอกครับ แค่ให้บริกรมาเสิร์ฟให้ผมก็พอ” เฉินอันหลานไม่คิดจะไว้หน้าเว่ยเชียนเฉินเลยแม้แต่นิดเดียว เขาเอ่ยปากปฏิเสธความหวังดีนั้นอย่างไร้เยื่อใย
เว่ยเชียนเฉินจ้องมองไปทางเฉินอันหลานด้วยแววตาวาวโรจน์
เฉินอันหลานไม่ได้สนใจแววตาโกรธเคืองของเว่ยเชียนเฉินและสายตาตื่นตะลึงของเหล่าคุณชายเลยสักนิด เขาปรายตามองไปทางบริกรคนนั้นแล้วเอ่ยเรียกเขาอีกรอบ
“คุณจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม เสิร์ฟไวน์ให้ผมได้แล้วครับ”
บริกรไม่อาจปฏิเสธเฉินอันหลานได้ เขาโค้งตัวให้เว่ยเชียนเฉินเล็กน้อย จากนั้นจึงหยิบไวน์แดงในถาดออกมาเสิร์ฟให้กับเฉินอันหลาน เว่ยเชียนเฉินรู้สึกโมโหจนอยากจะสั่งสอนเฉินอันหลานสักหมัดสองหมัดแต่ติดที่นายน้อยยกมือห้ามเขาไว้เสียก่อน
บรรยากาศรอบโต๊ะพนันได้พลันแปรเปลี่ยนเป็ซับซ้อนยิ่งขึ้น
ทางฝั่งเฉินอันหลาน เขาอาศัยจังหวะ่ที่บริกรกำลังวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะตรงหน้า แอบหยิบวัตถุสีเงินออกมาจากถาดเครื่องดื่มอย่างรวดเร็ว พอได้ของที่้าแล้ว เฉินอันหลานก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องไปทันทีโดยไม่แตะต้องไวน์แก้วนั้นแม้แต่น้อย
“นายน้อยครับ เขา...”
“นายรออยู่ที่นี่แหละ”
ลานเซลอตยกมือขวางเว่ยเชียนเฉินไว้ก่อนที่ตัวเขาเองจะลุกขึ้นจัดสูทของตนให้เข้าที่และรีบเดินตามเฉินอันหลานออกไป
เมื่อออกจากห้อง VIP มาได้ไม่กี่เมตร เฉินอันหลานก็เดินเลี้ยวตรงหัวมุมทางเดิน ที่ตรงนั้นเขาพบกับฟาวิโนที่กำลังยืนสูบหรี่อยู่ คนทั้งคู่สบตากันไม่กี่วิ จากนั้นก็เป็เฉินอันหลานที่เมินสายตาตกตะลึงของฟาวิโนแล้วกระชากคอเสื้อของเขาให้เปิดออกก่อนจะหย่อนวัตถุสีเงินที่พึ่งได้มาเข้าไปในเสื้อของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ฟาวิโนดึงสติของตัวเองกลับมาและพยายามหาทางจัดการกับเฉินอันหลาน เขาดึงชายหนุ่มออกจากมุมทางเดินและกำหมัดแน่นเตรียมส่งมันออกไป
เฉินอันหลานกำลังจะหมุนตัวเพื่อหันกลับไปแต่สายตาของเขากลับปะทะเข้ากับั์ตาสีดำลึกซึ้งยากคาดเดาของลานเซลอตเข้าเสียก่อน พริบตานั้นหัวใจของเขาพลันหยุดเต้นไปชั่วขณะ
ฟาวิโนคาดไม่ถึงว่าจะได้พบกับลานเซลอตในสถานการณ์แบบนี้ เขารีบคลายมือออกแล้วหันมาทำสายตาน่าสงสาร ร้องขอความเห็นใจจากลานเซลอต อัลฟ่าหนุ่มไม่ได้ให้ความสนใจกับท่าทีน่าสงสารของฟาวิโนเลยสักนิด เขามองไปทางเฉินอันหลานด้วยความสงสัยก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เขาล่วงเกินนายเหรอ?”
“เขาเริ่มก่อน ผมยังไม่ได้ล่วงเกินเขาเลยนะครับ” ฟาวิโนรีบแย้งออกมา
ลานเซลอตไม่สนใจฟาวิโน เขาเอาแต่จ้องเขม็งไปทางเฉินอันหลานแล้วกล่าวขึ้นอีกครั้ง
“ให้เขาพูด”
เฉินอันหลานมองไปทางลานเซลอตก่อนจะยอมเอ่ยปากในที่สุด เขาแสร้งปลายหางตาไปทางฟาวิโนด้วยท่าทีไม่พอใจก่อนจะพูดขึ้น
“เขาไม่ได้ล่วงเกินผม แต่ผมจะสั่งสอนเขาเพราะเขาล่อลวงคนของผม”
ั์ตาสีดำขลับฉายแววประหลาดใจออกมา ลานเซลอตไม่ได้พูดอะไรแต่หันไปมองฟาวิโนที่แสดงสีหน้าใออกมา
“คุณชายครับ คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ผมจะไปล่อลวงคนของคุณได้ยังไงกัน?”
“เมื่อคืนนี้ ที่งานเลี้ยงนายจ้องมองคนของฉัน?”
“เมื่อคืนผมเข้าเวร ไม่ได้เหยียบเข้าไปในงานเลี้ยงเลยนะครับ”
“แต่เขาบอกชัดเจนว่าเจอนายในห้องน้ำ ถึงคนของฉันจะซุกซนไปบ้างแต่เขาก็เลือกนะ และที่สำคัญเขาไม่เคยโกหกฉัน”
“นั่นมันจอร์จ...”
เมื่อหลุดพูดชื่อนี้ออกมา ฟาวิโนก็รู้ตัวว่าถูกจับได้เสียแล้ว เขาหัวเราะเสียงต่ำ ๆ ให้กับเฉินอันหลานและลานเซลอตก่อนจะชักปืนออกมา
ลานเซลอตตอบสนองต่อการกระทำนั้นอย่างรวดเร็ว เขาฟาดสันมือลงไปที่แขนของฟาวิโนอย่างรุนแรง
ฟาวิโนรู้สึกเจ็บจนไม่อาจถือปืนเอาไว้ได้อีก มือข้างที่ถือปืนอยู่เมื่อครู่ตกลงอยู่ข้างตัว
และในขณะนั้นเว่ยเชียนเฉินก็ตามมาได้ทันเวลาพอดี เขากระชากหัวของฟาวิโนออกมาและกระแทกหน้าของเขาเข้ากับผนังห้องและกดมือทั้งสองข้างไว้ไม่ให้สามารถขยับเขยื้อนได้อีก
เมื่อเห็นฟาวิโนถูกจับแล้ว เฉินอันหลานก็แอบโยนรีโมทควบคุมะเิที่ฉกออกมาจากตัวของฟาวิโนได้โยนทิ้งลงถังขยะไป จากนั้นจึงคิดจะอาศัยจังหวะ่ชุลมุนรีบออกจากที่เกิดเหตุ
“ไอ้ไก่อ่อน นายจะไม่สอบสวนเขาหน่อยเหรอ?”
“น้ำเสียงที่แสนเกลียดดังไล่หลังมาทำเฉินอันหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าชายหนุ่มยังคงเดินต่อไปเรื่อย ๆ ไม่ได้สนใจเว่ยเชียนเฉิน”
“ดูเหมือนนายจะชอบโสเภณีที่นั่งกับนายเมื่อคืนมากเลยสินะ น่าเสียดายที่อายุสั้นไปหน่อย”
“...”
ครั้งนี้ได้ผล เฉินอันหลานหยุดชะงักและหันมามองเว่ยเชียนเฉินด้วยสายตาที่แสนเ็า
เว่ยเชียนเฉินเห็นปฏิกิริยาตอบสนองของเฉินอันหลานก็ยิ้มด้วยความพอใจ
“หยุดเดินแล้วเหรอ?”
“คนของตระกูลเอสเตตอบแทนบุญคุณคนด้วยถ้อยคำแบบนี้หรือนี่?”
“นายหมายความว่ายังไง?”
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน นายน้อยของนายคงจะตายไปนานแล้ว เขาไม่มีทางได้มายืนอยู่ตรงนี้หรอก?”
“นาย!”
เฉินอันหลานพูดจบก็มองทางลานเซลอตก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ ติดจะเ็า
“คุณน่าจะรู้แก่ใจดีนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่เดินตามผมออกมาอย่างนี้ ผมก็ไม่ได้อยากจะหาเหาใส่หัวตัวเองซักเท่าไหร่ นี่ก็แค่แก้แค้นแทนเซียร์เท่านั้น”
สายตาแปลกใจที่มีให้เฉินอันหลานค่อย ๆ จางหายไป ลานเซลอตมองไปทางเฉินอันหลานไม่พูดไม่จา ทว่ารอบตัวเขากลับแผ่กลิ่นอายของอัลฟ่าที่ทรงพลังออกมาจนแทบหายใจไม่ออก
เฉินอันหลานเมื่อเห็นว่าเว่ยเชียนเฉินและลานเซลอตไม่พูดอะไรอีกก็หมุนตัวเดินจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก
“นายน้อยครับ...”
“เอาตัวไปด้วย”
“ครับ นายน้อย”
เว่ยเชียนเฉินลากฟาวิโนตรงไปที่ลิฟต์
ลานเซลอตจ้องมองแผ่นหลังของเฉินอันหลานที่เดินจากไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ เขาไม่ได้เดินออกไปขึ้นลิฟต์พร้อมกับเว่ยเชียนเฉิน แต่กลับมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกับเฉินอันหลานแทน
1ทีเล่นทีจริง (สำ) ก. แสร้งทำเล่น ๆ หรือล้อหลอกเป็การลองเชิง แต่เมื่อเห็นเขาเผลอตัวหรือไม่ว่าก็เอาจริง, เล่นก็ได้ จริงก็ได้.
2กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก. อาการที่รู้สึกพะอืดพะอมไม่รู้จะเลือกอย่างไรดี.
229
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)