กามเทพตัวน้อย สายรอยรัก

                วันนี้เป็๲วันสุดท้ายที่แล้วทำให้ตอนนี้เขาไม่ปล่อยให้เธอว่างเลยหลังจากกลับจากดำน้ำดูปะการังตอนที่เธอเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวกลับบ้านเขาก็เข้ามาด้วย

"อะ อะ อะ อืออออ่า"เธอร้องครางออกมามองกระจกเห็นเงาสะท้อนเขากำลังกระจ้วงเข้ามาจากด้านหลังมือก็บีบขยี้หน้าอกเธอริมฝีปากก็จูบคอ

"อ่า ชอบไหมฝ้ายชอบหรือเปล่า"ถามเสร็จเป่าลมใส่หู๰่๥๹ล่างก็ขยับเข้าออกไม่หยุดก่อนจะยกขาเธอข้างหนึ่งขึ้นแล้วขยับซอยแท่งยาวของออกเร็วขึ้นตับ ตับ ตับ

"อือออ อะ อะ อะอ่า อะ อ๊า"

"อืมอ่าาาาา" ปล่อยน้ำรักไหลออกมาตามท่อนขาถอดแท่งยาวออกคุกเข่าลงแล้วปาดลิ้นเลียดอกไม้งามตามรอยแยกขบเม้มติ่งดอกไม้ไปด้วย

" อือออ อะ อะอ่า" แล้วเขาก็เปลี่ยนจากลิ้นเป็๞นิ้วแทนขยับเข้าออกรัวเร็วได้ยินเสียง แจะแจะ แจะ

"อือออ อะ อะ อ่าอะ อ๊าาาาาา" เธอปล่อยน้ำหวานออกมาชุ่มฉ่ำนิ้วมือเขาแล้วเขาหันเธอมาหันพร้อมเอาแท่งยาวเข้าไปถูดอกไม้งามช้าๆพอจหัวแท่งยาวจะเข้าเขาก็เอาออกทำอยู่อย่างนั้นจนเธอเริ่มทนไม่ไหว

"อืออออ พี่วินอย่าแกล้ง" เธอเอ่ยบอก

"ฝ้ายอยากได้อะไรครับ"เอ่ยถามอย่างเ๽้าเล่ห์

"อืออออยากได้พี่วินค่ะ" ตอบกลับไปพร้อมเอาท่อนล่างเซยเข้าไป

"ได้ครับ"เขาตอบแล้วใส่เข้าไปที่เดียว พรวดดดด

"อืม อ่าาาา"

"อะ อะ อือออออ่า"

"อืม ดี แน่นมากอ่า"

"อะ อะ ซื้ดดด สะเสียว"

"ของฝ้ายแน่นมากอ่าา อืม"

"พะพี่วินไม่ไหวแล้ว"

"อ่าพร้อมกันนะครับ" แล้วเขาก็ขยับเข้าออกเร็วขึ้น รัวขึ้น ตับ ตับ ตับ

"อะ อือ อะอ๊าาา"

"อืม อ่า อืมอ๊าาา"

                หลังจากนั้นเขาก็ช่วยเธออาบน้ำโดยที่เธออยู่นิ่งๆเพราะไม่มีแรงจะอาบน้ำเองแล้วนอกจากนี้เขายังช่วยแต่งตัวก่อนเราจะออกเดินทางกลับบ้านกัน

"ฝ้ายครับ"เอ่ยเรียกแต่เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากคนนั่งข้างจึงหันไปมองเห็นนอนหลับเลยหยุดรถข้างทางและปรับเบาะให้เอนไปด้านหลังเล็กน้อยพร้อมหยิบผ้ามาห่มและหรี่แอร์ลงเขาไม่น่ารังแกเธอมากเกินไปต้องให้เธอค่อยๆเรียนรู้ก่อนแต่เพราะอดใจไม่ไหวพลอยทำให้เธอเหนื่อยไปด้วยแต่ไม่เป็๞ไรทำบ่อยๆเดี๋ยวก็ชินเองเขาคิดและหันไปขับรถอย่างอารมณ์ดีและคิดว่าต้องไปพูดคุยกับที่บ้านของเธอแล้ว

"กลับมาแล้วเหรอยัยน้องสาวตัวดี"เสียงพี่เมย์เอ่ยขึ้นทันทีที่เดินเข้าในตัวบ้านดีแล้วที่ไม่ได้ให้เขาเข้ามาหาคุณลุงคุณป้าก่อนอย่างที่เขาอยากทำเพราะเธอเหนื่อยอยากพักก่อนยังไม่อยากสู้รบตบมือกับใครทั้งนั้นถ้าไม่เห็นด้วยโดยเฉพาะคนที่กำลังเรียกเธออยู่ตอนนี้

"ฉันเรียกไม่ได้ยินหรือไง"พี่เมย์พูดขึ้นพร้อมเดินมาดักหน้าฉันหลังจากที่เรียกแล้วครั้งหนึ่งแต่ฉันไม่สนใจ

"ค่ะฝ้ายกลับมาแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ" เธอบอกพร้อมเดินไปอีกทาง

"คงจะเหนื่อยไม่ได้หลับไม่ได้นอนสินะ"พี่เมย์พูดขึ้น

"ถึงได้เดินหนีกลับห้องแบบนี้"พร้อมมองด้วยสีหน้าดูแคลน

"..." เธอปล่อยให้เขาพูดไม่คิดว่าคงพูดจบแล้วจึงเดินออกมา

"คิดเหรอว่าเขาจะจริงจังด้วย"คำพูดนั้นทำให้ฉันหยุดลงไม่ใช่เพราะกลัวแต่เพราะอยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะเอายังไง

"พี่เมย์มีอะไรคะพูดมาเลย ฝ้ายอยากพักแล้ว" เธอพูดอย่างเบื่อหน่าย

"ก็ขนาดตัวตนจริงๆของเขาเขายังไม่บอกเธอเลย เธอคิดว่าเขาจะจริงจังกับเธอจริงๆ เหรอ"พี่เมย์เว้นระยะไว้

"เขาก็คงเห็นว่าเธอเป็๞เด็กซื่อๆหลอกอะไรก็เชื่อ เวลาเหงาก็ไม่ต้องไปหาใครมีเด็กอย่างเธอที่อยู่บ้านข้างๆแบบนี้สะดวกดี" พี่เมย์พูด

"แค่นี้ใช่ไหมคะที่จะพูดฝ้ายขอตัว" หันหลังไป

"แล้วเธอค่อยดูว่าที่ฉันพูดมันจริง"พี่เมย์พูดเสร็จเดินออกจากบ้านคงไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ ของเธอตามเคยส่วนเธอตอนนี้เริ่มคิดว่าเพราะอะไรพี่เมย์ถึงพูดแบบนั้นหรือพี่เมย์แค่ไม่อยากเห็นเธอมีคนรักมีความสุขแล้วถ้าจริงอย่างที่พูดล่ะ ไม่หรอกพี่เมย์ไม่ได้รู้จักเขานี่เคยเจอแค่ครั้งสองครั้งแค่นั้น

เพราะความเหนื่อยล้าที่ไม่ได้พักอย่างเพียงพอทำให้กลับถึงห้องหัวถึงหมอนเธอก็หลับทันทีลืมเ๹ื่๪๫ที่พี่เมย์พูดทั้งสิ้น