ผมแค่อยากเป็นคนธรรมดาที่จืดจางไปวันๆ เองครับ {END}

    บทที่ 12 : เที่ยวหนึ่งวัน และความซวยที่ไม่รู้จักหยุดพัก

     นาวาที่ไปส่งมารินที่โรงแรมใกล้ๆ แล้วก็กลับมาที่หอ พวกเพื่อนๆ เขาอยู่กับพร้อมหน้า พอเห็นว่าเขากลับช้ากว่าปกติก็ถามไถ่ว่าเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น เมื่อบอกไปว่าน้องสาวมาท่าทางของพวกเขาก็สุดแสนจะกระตือรือร้น“น้องมารินมาเหรอวะ! ทำไมไม่พามาฉันจะขอถ่ายรูปสักร...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ