ณ จุดบริจาคอาหาร
เหล่าคนไร้บ้านมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามารับของ สายตาของพวกลุงเถื่อนที่จ้องมองทำให้หญิงสาวร่วงระหงหวั่นไหว มือหนาสากกร้านที่เคยล่วงเกินััตอนรับข้าวกล่อง มันทำให้คุณหนูดารินเบียดน่องขาที่ยังไม่เสร็จสมด้วยความแน่นสนิท ลมหายใจร้อนรุ่มระบายออกมาเรื่อยๆ
แต่ระหว่างนั้นดวงตาก็จ้องมองหาชายร่างสูงใบหน้าป่าเถื่อนอยู่ตลอดเวลา
“ดาริน เป็อะไรหรือเปล่าลูก”
“ม…ไม่เป็อะไรค่ะคุณแม่”
“หน้าแดงเชียว อากาศร้อนใช่มั้ย”
“น่าจะใช่ค่ะ”
“อดทนอีกนะ เดี๋ยวเราสร้างภาพเสร็จเมื่อไหร่แม่จะพาหนูกลับทันที”
คุณนายหัวฟูกระซิบบอกลูกสาวพรางกับยื่นข้าวกล่องและยิ้มแย้มให้กับเหล่าคนไร้บ้าน โดยที่มีช่างกล้องคอยแชะภาพตลอดเวลา เมื่อผู้คนเริ่มซา หญิงสาวก็ชะโงกหน้ามองหาใครบางคนอีกรอบ ปลายเท้าค่อยๆเดินไปยังซอกตึกคับแคบที่เคยไป ก่อนจะถูกรุ่นพี่จิตอาสาคนหนึ่งทักท้วงเข้าเสียก่อน
“จะไปไหรหรอจ๊ะดาริน”
“พ…พอดี ข้าวกล่องเหลืออีกแล้วน่ะค่ะ ดารินเลยจะเอาไปให้…คุณลุง….ที่นอนอยู่ในตึกตรงนั้น”
“โอ้ย ตาลุงที่นอนอยู่ในลังใช่มั้ย”
“ค…ค่ะ พี่รู้จักแกด้วยหรอคะ”
“แกชื่อลุงบุญช่วย ขี้เมาโวยวายจะตาย เดี๋ยวพี่ให้คนเอาข้าวไปให้แกเอง หนูดารินอย่าไปยุ่งกับคนแบบนั้นเลย”
“ค….ค่ะ”
หญิงสาวก้มหน้า แต่ร่องสวาทของเธอกระหายที่จะอยากเจอไอ้บุญช่วยอีกครั้ง
ดารินใช้โอกาสที่ทุกคนกำลังวุ่นวายในการแจกจ่ายน้ำดื่มลักลอบเข้าไปในซอกตึก กลิ่นชื่นแฉะของเมือกมอสสีเขียวทำให้นึกถึงภาพเหตุการณ์วันนั้นอีกครั้ง เมื่อเห็นลังกระดาษที่ถูกสร้างเป็ที่กันบัง ความคันกระสันก็เร่งฝีเท้าให้มุ่งเข้าไปหายเร็วกว่าเดิม
“….ไม่อยู่หรอ”
สถานที่ที่ไอ้บุญช่วยใช้หลับนอนว่างเปล่า มีเพียงขวดเหล้าขาววางอยู่พร้อมกับหนังสือโป๊สีซีด ดารินนั่งจ้องภาพผู้หญิงเปลือยกายเ่าั้ แม้ว่าภาพจะซีดเซียวเหมือนกับถูกทิ้งมานาน แต่คราบแห้งกรังบางอย่างที่เลอะเปรอะเปื้อนก็ทำให้ร่องสวาทเยิ้มไปด้วย
ไอ้บุญช่วยได้หนังสือลามกเหล่านี้มาจากกองขยะ หลังจากที่มันได้เจอของดี ไอ้ลุงคนไร้บ้านจอมหื่นก็ทำการขัดจรวดพุ่งน้ำราดแสดงความเป็เ้าของจนหน้าหนังสือกรอบแห้งติดกันเป็แผ่น!
โจกกก...
“หือ?”
เสียงน้ำบางอย่างที่ไหลกระทบพื้นทำให้คุณหนูดารินหันไปมองด้วยความใ แต่ด้านหลังของเธอก็ยังไม่มีใครโผล่หน้าออกมา หญิงสาวเริ่มเคลื่อนตัวตามหาเสียงนั้น ก่อนจะมาหยุดที่หลังผนังตึกใกล้ๆอันเสื่อมโทรม ใบหน้าครึ่งหนึ่งแอบส่องไปมอง ก่อนจะเจอกับร่างสูงใหญ่ของชายไร้บ้านคนเดิมที่กำลังยืนกำแท่งลำดำเมี่ยมฉี่เรี่ยราดอย่างอิสระ!
“อึก…”
ดวงตากลมโตจ้องเขม่ง...
หัวใจของคุณหนูดารินเต้นระริกด้วยความสยิว เธอแอบมองคนไร้บ้านทำธุระส่วนตัวราวกับตัวเองเป็พวกโรคจิต ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นเมื่อได้เห็นลำเอ็นสีดำกวัดแก่งไปมา น้ำสีทองอร่ามหลั่งไหลออกมาจากหัวบานดอกเห็ดสีม่วงเข้ม
เมื่อไอ้บุญช่วยปลดทุกข์จนตัวกระตุก มันก็จับขาที่สามของมันสะบัดไปมาตามประสาผู้ชายทั่วไป!
ปึก!
“อ๊ะ…”
มือเรียวสั่นไหวด้วยความเสียว ทำให้ข้าวกล่องที่ถือมาหล่นลงพื้นกระจัดกระจายไปทั่ว ไอ้บุญช่วยได้ยินเสียงนั้นจึงรีบเดินเข้ามาหา จนมันได้เจอกับใบหน้าแดงระเรื่อของดารินที่กำลังลุกลี้ลุกลน!
“มึงเป็ใครวะ มาทำอะไรในที่ของกู”
“ค…คือ หนู…หนูชื่อดารินค่ะ…วันนี้หนูมา….”
“อ๋อ ที่แท้ก็ลูกอีคุณนายคนนั้นนี่เอง”
“หนูเอาข้าวกล่องมาให้ เผื่อ…เผื่อว่าคุณลุงจะยังไม่ได้”
ร่างระหงพยายามพูดให้เป็ปกติ แต่ความกระชุ่มกระชวยบางอย่างในกายกลับทำให้คำพูดติดขัดไปด้วย ชายรุ่นลุงผู้มีอายุห้าสิบกลางๆจ้องมองหญิงสาวรุ่นลูกั้แ่หัวจรดเท้า สายตาของมันดุร้ายแถมการพูดยังไม่มีหางเสียงราวกับว่าโกรธเคืองอยู่ตลอดเวลา กลิ่นกายอันหยาบช้าโชยเข้าจมูกของคุณหนูมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อร่างดิบเถื่อนเดินเข้ามาใกล้!
“มึงรู้ได้ไงว่ากูอยู่ที่นี่”
“…ค….คือ”
“มึงจะมาไล่ให้กูออกไปใช่มั้ย”
“ม…ไม่ใช่นะคะ หนู…หนูแค่เอาข้าวกล่องมาให้คุณลุง แต่…แต่มันตกพื้นซะก่อน”
หญิงสาวกระสับกระส่าย...
ร่องสวาทร้อนระอุทำให้เม็ดเหงื่อไหลฟูมกายไปทั้งตัว ดารินคันกระสันจนต้องเบียดเรียวขา หัวใจของเธอสูบฉีดเืรุนแรงจนเริ่มหายใจลำบาก ไอ้บุญช่วยจ้องมองทรวงเต้าและบั้นท้ายผายกว้างทีละนิด เสื้อผ้าที่ร่างระหงใส่นั้นมันรัดแน่นเกินไปจนเห็นรูปทรงทุกอย่างชัดเจน!
“ถ…ถ้าคุณลุงอยากได้ข้าวกล่อง อ…ออกไปเอาข้างนอกนะคะ”
“…..”
พูดจบ คุณหนูร่างอวบอิ่มก็หันหลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปจากตึกร้าง
ร่องง่ามของเธอเปียกแฉะชุ่มฉ่ำจนไหลเยิ้มออกมาตามเรียวขาเป็เม็ดๆ ไอ้บุญช่วยจ้องมองบั้นท้ายกลมงอนส่ายไปมาด้วยความสงสัย หญิงสาวผู้นั้นคงเป็คุณหนูที่เพื่อนๆของมันไปแอบดูในห้องน้ำเมื่อไม่นานมานี้แน่ๆ ั้แ่ที่ไอ้สามลุงโรคจิตไปแอบส่องดารินวันนั้น เื่ราวเรือนร่างของเธอก็สะพัดไปทั่วจนมาเข้าหูไอ้บุญช่วย
ตอนแรกไม่อยากเชื่อเพื่อนฟูงของมันเท่าไหร่นัก...
แต่พอได้เห็นดารินตัวจริง เต้านมอวบใหญ่และตูดอวบอ้วนก็ทำให้รู้ว่าเพื่อนของมันพูดความจริง เธอมีรูปร่างน่าขย้ำอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตบนใบหน้ารูปไข่งดงามยิ่งกว่านางฟ้า แต่สิ่งที่ชายไร้บ้านให้ความสนใจมากที่สุด คงหนีไม่พ้นกลิ่นกายน้ำหอมราคาแพงของเธอที่โชยติดจมูกจนอยากจะสูดดมใกล้ๆ !