ข้ามภพหมื่นลี้จรดพู่กันคนึงหา

    จริงจริงจริงจริง

    "ท่านอ๋องหลงยุค ท่านต้องไปนอน"พยุงหวางอี้ตันให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลดีที่เขาไม่ขืนตัวไว้ยอมก้าวเดินตามทางแสดงว่ายังพอมีสติอยู่บ้างประตูใหญ่ถูกเปิดออกโดยเสี่ยวปา"ข้าไปเตรียมน้ำอุ่นมาเช็ดตัวท่านอ๋อง"น้ำหวานพยักหน้า พยุงหวางอี้ตันยังแท่นนอนอย่างทุลักทุเ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ