เมื่อมาสเตอร์เเอรอนติดต่อไปถึงแอนดรูว์และโซเฟียเสร็จแล้ว เขาก็เคลื่อนตัวไปที่ห้องพักของนักฟุตบอลในทันที
บริเวณหน้าประตูห้องพักของทีมนักกีฬาฟุตบอลประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์ในตอนนี้มีผู้ก่อการร้ายยืนเฝ้าอยู่ 3 คน
1 คนในนั้นที่ท่าทางจะเป็หัวหน้า กำลังสั่งการอะไรบางอย่างกับอีก 2 คนที่เหลือ
คราวนี้มาสเตอร์แอรอนไม่ได้เข้าโจมตี เขาร่ายเวทย์อำพรางกาย แล้วรอคอยให้โทมัสเดินทางมาถึง
โทมัส ชายหนุ่มอายุ 20 ปีต้นๆ มองจากภายนอกเขาก็เหมือนเด็กนักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบออกมาจากมหาวิทยาลัยทั่วๆไป
แต่ความจริงแล้วโทมัสมีอายุถึง 70 ปีและเขาก็เป็ลูกศิษย์คนที่ 3 ของมาสเตอร์วิลเเอรอน
โทมัสมีกายาเวทย์แห่งไฟ วิชาเวทย์มนต์ส่วนใหญ่ของเขาจึงเกี่ยวข้องกับไฟและโทมัสยังชอบสวมชุดคลุมพ่อมดในโทนสีแดง
มาสเตอร์แอรอนรอคอยอยู่ไม่นานนัก จากนั้นเขาก็เห็นโทมัสในชุดคลุมพ่อมดสีแดงใช้เวทย์อำพรางกายเดินทางมาถึงที่บริเวณห้องพักนักฟุตบอล
มาสเตอร์แอรอนจึงสื่อจิตถึงโทมัสให้เตรียมพร้อมเข้าโจมตีผู้ก่อการร้ายทั้ง 3 คน
โทมัสไม่สามารถมองเห็นร่างของมาสเตอร์แอรอนในตอนที่มาสเตอร์แอรอนใช้เวทย์อำพรางกายได้ เนื่องมาจากตบะญาณเวทย์ของมาสเตอร์แอรอนนั้นอยู่ในระดับที่สูงกว่าโทมัสมาก แต่มาสเตอร์แอรอนสามารถมองเห็นโทมัสในขณะที่โทมัสใช้เวทย์อำพรางกายได้อย่างชัดเจน ซึ่งเื่นี้โทมัสก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด
"โทมัส..เดี๋ยวพอคุณได้รับสัญญาณจากผม ให้คุณใช้เวทย์อัมพาตทำให้ทั้ง 3 คนนั้นหยุดการเคลื่อนไหว"
"แล้วคุณค่อยเข้าไปดูพวกนักฟุตบอลกับทีมงานในห้องว่ายังปลอดภัยกันดีอยู่ไหม"
"อย่ามัวเเต่เสียเวลาไปขอลายเซ็นต์นักฟุตบอลล่ะ" มาสเตอร์แอรอนสั่งการพร้อมทั้งหยอกโทมัสเล่นเบาๆ เพราะเขาก็รู้อยู่แล้วว่าทุกคนที่เป็ตัวประกันนั้นเคลื่อนไหวตัวไม่ได้
"ครับ..มาสเตอร์" โทมัสรับคำและแอบขำนิดๆ
แล้วมาสเตอร์แอรอนก็ส่งคลื่นพลังแห่งจิตออกไปสำรวจรอบๆบริเวณนั้น เพื่อหาดูว่ายังมีผู้ก่อการร้ายคนอื่นแอบซุ่มอยู่อีกหรือไม่ เมื่อมาสเตอร์แอรอนมั่นใจดีแล้ว จึงออกคำสั่ง "เอาล่ะ..โทมัส ลงมือได้"
โทมัสในชุดคลุมพ่อมดสีแดงเมื่อได้รับคำสั่งให้ลงมือ เขาก็กระโจนเข้าไปโจมตีพวกผู้ก่อการร้ายทั้ง 3 คนในทันที
จากผลของเวทย์อำพรางกาย ทำให้พวกผู้ก่อการร้ายมองไม่เห็นโทมัสที่กำลังพุ่งทะยานวิ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความรวดเร็วและไม่ได้ยินแม้กระทั้งเสียงฝีเท้าในการวิ่ง
เมื่อโทมัสเข้ามาใกล้พวกผู้ก่อการร้ายทั้ง 3 คนในระยะประมาณ 5 เมตรแล้ว เขาก็ทำการร่ายเวทย์อัมพาตเข้าใส่ทั้ง 3 คนนั้นพร้อมๆกันในทันที
ผลก็คือผู้ก่อการร้ายทั้ง 3 คนหยุดการเคลื่อนไหว ยืนนิ่งค้างในท่าเดิมขยับตัวไม่ได้เลย ซึ่งเป็อาการเดียวกันกับตัวประกันทุกคน
เพียงแต่เป็คนละวิธีการ หนึ่งนั้นใช้เทคโนโลยีคลื่นเสียง ส่วนอีกหนึ่งนั้นใช้เวทย์มนต์
จากนั้นโทมัสก็เปิดประตูเข้าไปตรวจในห้องพักนักฟุตบอล ส่วนมาสเตอร์แอรอนก็ออกจากเวทย์อำพรางกายแล้วเดินเข้ามายืนต่อหน้าคนที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าคนนั้น
มาสเตอร์แอรอนไม่เสียเวลามาก เขาทำการปลดเวทย์อัมพาตของโทมัสออกจากร่างของหัวหน้าคนนั้น แล้วทำการร่ายเวทย์ลวงใจเข้าใส่แทนในทันที
"พวกนายมากันกี่คน" มาสเตอร์แอรอนถาม
"120 คน" ชายคนนั้นตอบแบบสลึมสลือ
เมื่อเห็นว่าคำตอบตรงกันกับ 2 คนแรกที่โดนเล่นงานไปก่อนหน้า มาสเตอร์แอรอนจึงถามต่อว่า "นายชั้นยศอะไรและภารกิจของนายคืออะไร"
"ผมมียศผู้หมวด นำกำลังพล 10 นายเข้ามาคอยควบคุมบริเวณห้องพักนักฟุตบอลและทางเดินหลัก"
"พวกนายมีการจัดวางกำลัง กันยังไง" มาสเตอร์แอรอนถามต่อ
"บริเวณอาคารสเตเดี้ยมทั้ง 4 ฝั่ง เราใช้กำลังพลฝั่งละ 20 นาย รวมเป็ 80 นาย คอยควบคุมและลาดตระเวณป้องกันการบุกเข้ามาช่วยตัวประกัน"
"อีก 20 นาย คอยควบคุมตัวประกันอยู่ที่บริเวณอัฒจันทร์"
"ส่วนผู้พันเงากับกำลังพลที่เหลือประจำการอยู่ที่ศูนย์บัญชาการชั่วคราว"
"ศูนย์บัญชาการชั่วคราวอยู่ที่ไหน" มาสเตอร์แอรอนถาม
"ไม่รู้..ผู้พันเงาปิดเอาไว้เป็ความลับ แต่พวกเราก็ติดต่อกันผ่านวิทยุสื่อสาร"
"แล้วเทคโนโลยีคลื่นเสียงหยุดการเคลื่อนไหว พวกนายได้มันมายังไง" มาสเตอร์แอรอนถามอีก
"ไม่รู้..ผู้พันเงาเป็คนนำมา"
"อืม..ขนาดเราตั้งใจมาที่ห้องพักนักฟุตบอลเพื่อจะสอบถามพวกระดับหัวหน้าแล้วแท้ๆ ยังได้เบาะแสอะไรมาไม่มากนัก คงต้องไปที่ห้อง VIP เผื่อว่าจะมีพวกยศผู้กองอยู่ที่นั่น" มาสเตอร์เเอรอนคิดในใจ
แล้วโทมัสก็กลับมารายงานว่า พวกนักฟุตบอลและทีมงานทุกคนปลอดภัยดี ไม่มีพวกผู้ก่อการร้ายอยู่ภายในห้องพักของนักฟุตบอลทั้ง 2 ทีม
"เอาล่ะ..พวกเราหาที่นั่งรอแอนดรูว์กับโซเฟียแถวๆทางเดินหลักนี่กันก่อนเถอะ" มาสเตอร์แอรอนกล่าวออกมา
"ครับ..มาสเตอร์" โทมัสรับคำ
แล้วเวลาก็ผ่านไปอีกประมาณ 15 นาที แอนดรูว์กับโซเฟียและเ้าแจ๊กก็เดินทางมาถึง
ทั้ง 2 คนกับ 1 ตัวนี้ไม่ได้ใช้รถในการเดินทางมาที่สนามฟุตบอลเหมือนคนปรกติทั่วๆไป แต่ทั้ง 2 คนกับ 1 ตัวใช้เวทย์ย่นระยะทางในการเดินทางมา อันเป็เวทย์มนต์ที่เกี่ยวกับมิติในรูปแบบหนึ่งที่มาสเตอร์แอรอนได้สอนเอาไว้ให้
เมื่อทั้งหมดมารวมตัวกันเเล้ว มาสเตอร์แอรอนก็เล่ารายละเอียดข้อมูลทั้งหมดที่เขารู้เกี่ยวกับพวกผู้ก่อการร้ายให้ลูกศิษย์ทั้ง 3 คนกับแมวดำอีก 1 ตัวฟัง
แอนดรูว์ เวียร์โบเคติก ลูกศิษย์คนที่ 1 ผู้เป็ทายาทรุ่นหลังของมาสเตอร์แอรอน เวียร์โบเคติก แอนดรูว์มีผมสีทองตาสีฟ้าตามสายเืของตระกูลเวียร์โปเคติก แอนดรูว์เป็พ่อมดขั้นกลางซึ่งมีกายาเวทย์แห่งน้ำและมีอายุ 300 กว่าปี
แต่แอนดรูว์เลือกที่จะอยู่ในรูปลักษณ์ของเด็กหนุ่มอายุประมาณ 16 ปี โดยที่แอนดรูว์ชอบสวมชุดคลุมพ่อมดในโทนสีฟ้า
โซเฟีย สาวผิวสี หน้าตาสวยรูปร่างดี เธอไม่ใช่คนของตระกูลเวียร์โบเคติก มาสเตอร์แอรอนพบว่าเธอมีพร์ในด้านเวทย์มนต์จึงรับเธอมาเป็ลูกศิษย์คนที่ 2
โซเฟียมีกายาเวทย์แห่งมายา มีอายุ 100 กว่าปี แต่เธออยู่ในรูปลักษณ์ของหญิงสาวอายุประมาณ 25 ปี เธอเป็แม่มดขั้นต้นและชอบสวมชุดคลุมแม่มดในโทนสีดำ
ส่วนเ้าเเจ็กแมวดำตัวน้อย สัตว์เลี้ยงคู่หูของมาสเตอร์แอรอน ไม่มีใครรู้ว่ามันอายุเท่าไหร่ เพราะลูกศิษย์ทุกคนก็เห็นมันอยู่กับมาสเตอร์แอรอนมาตลอดั้แ่ต้น
เมื่อ 3 ศิษย์กับ 1 แมวได้รับข้อมูลของผู้ก่อการร้ายไปแล้ว มาสเตอร์แอรอนจึงสั่งการว่า "แอนดรูว์นายเชี่ยวชาญเื่เทคโนโลยีและวิศวกรรม นายไปตรวจสอบและค้นหาะเิของพวกมันที่บริเวณอัฒจันทร์และบริเวณอาคารสเตเดี้ยม ตรวจสอบให้ละเอียดทั่วทั้งสนามฟุตบอลแห่งนี้"
"แล้วทำการปลดชนวนะเิให้หมด"
"ครับ..มาสเตอร์" แอนดรูว์รับคำ
ที่มาสเตอร์แอรอนใช้สรรพนามเรียกแอนดรูว์ว่า *นาย* โดยที่ไม่ใช้ว่า *คุณ* นั่นก็เป็เพราะพวกเขาเป็ญาติในตระกูลเดียวกัน ซึ่วแอนดรูว์เป็ญาติรุ่นหลังของมาสเตอร์แอรอน หลังมากๆ หลังไปเกือบ 500 ปี
"ส่วนคุณ..โซเฟีย คุณมีกายาเวทย์แห่งมายา คุณเข้าไปตรวจสอบเครื่องส่งสัญญาณคลื่นเสียงที่ทำให้คนขยับตัวไม่ได้หน่อย"
"ผมว่าเทคโนโลยีทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันไม่น่าจะสร้างเครื่องชนิดนี้ขึ้นมาได้"
"เครื่องนี้อาจมีความเกี่ยวข้องกับเวทย์มนต์หรือพลังพิเศษของเผ่าพันธุ์อื่นๆจากโลกต่างมิติก็เป็ได้"
"ค่ะ..มาสเตอร์" โซเฟียรับคำ
"ส่วนคุณโทมัส คุณออกไปสำรวจและทำแผนที่จุดที่พวกมันวางกำลังพลเอาไว้ทั่วทั้งสเตเดี้ยม รวมทั้งหาทางทำลายอาวุธของพวกมันให้หมด ยกเว้นะเิ"
"ครับ..มาสเตอร์" โทมัสตอบกลับ
"จำเอาไว้..พวกมันยังไม่ได้สังหารตัวประกัน ดังนั้นเราก็จะยังไม่สังหารพวกมัน"
"แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มีตัวประกันถูกสังหารแม้แต่คนเดียว พวกคุณก็จงสังหารพวกมันให้หมดทุกคน"
"พวกเราเป็พ่อมด,แม่มด ไม่ใช่พวกเทวดา,นางฟ้าที่มีแต่ความเมตตาปราณีอันจอมปลอมพวกนั้น"
"เมื่อถึงเวลาที่จะต้องโเี้ พวกเราก็จะต้องโเี้ให้ถึงที่สุด"
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะตอบรับคำ แอนดรูว์ก็พูดโพล่งขึ้นมาว่า "มาสเตอร์ครับ มีข่าวสนามฟุตบอลถ่ายทอดสดออกทีวีครับ"
แล้วทุกคนก็หยิบโทรศัพย์มือถือของตนขึ้นมาเปิดดูการถ่ายทอดสด
รวมถึงเ้าแจ็กแมวดำด้วย มันเอาอุ้งเท้าหน้าตบกระพรวนที่แขวนอยู่ตรงคอของมันเบาๆ จากนั้นก็มีโทรศัพย์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดออกมาจากมิติภายในลูกกระพรวนของมัน แล้วมันก็ใช้อุ้งเท้าหน้าเขี่ยเลื่อนหน้าจอโทรศัพย์มือถือเพื่อเปิดดูการถ่ายทอดสด
ภาพในการถ่ายทอดสดเป็ภาพของผู้ก่อการร้ายคนหนึ่งที่มีรูปร่างใหญ่โตและสวมชุดพรางรบแบบทหาร กำลังนำดาบอัศวินแบบโบราณวางฟาดไว้ที่ต้นคอของตัวประกันหญิงคนหนึ่ง ซึ่งนั่งคุกเข่าโดยที่ขยับตัวเคลื่อนไหวใดๆไม่ได้อยู่ที่กลางสนามฟุตบอล
"รัฐบาลจงฟัง พวกเราคือกลุ่มเสรี ตอนนี้เราได้จับตัวประกันเอาไว้กว่า 72,000 คน" แล้วกล้องก็ถ่ายภาพมุมกว้างให้เห็นบรรยากาศบนอัฒจันทร์รอบๆสนามฟุตบอลทั้ง 4 ด้าน
"อย่างที่พวกคุณเห็น ตัวประกันเหล่านี้เคลื่อนไหวตัวไม่ได้ แต่พวกเขาก็ยังมีสตินึกคิด พวกเขาจะเห็นและรับรู้ทุกอย่าง"
"หากพวกคุณสิ้นคิดโดยการใช้กำลังเข้าโจมตีพวกเรา พวกตัวประกันเหล่านี้ก็จะได้เห็นฉากสังหารหมู่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยที่มีพวกเขาเป็ผู้แสดงนำ"
"ส่วนข้อเรียกร้องของพวกเรามีดังนี้"
"1.เรา้าให้รัฐบาลและ UN รับรองสถานะของพวกเรา ให้เป็รัฐอาณาเขตปกครองตนเองอย่างถูกต้องตามกฎหมาย พร้อมทั้งมอบดินแดนให้เราปกครองตัวเอง"
"2.เรา้าเงินทุนในการจัดตั้งรัฐอาณาเขตปกครองตนเองของเรา เป็จำนวน 45,000 ล้านยูโร โดยให้จ่ายเป็ทองคำที่มีมูลค่าที่เท่ากัน"
"พวกคุณก็คงรู้ดีว่า นี่คือการจับตัวประกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกและมีจำนวนตัวประกันมากที่สุดในโลก"
"พวกเราได้เตรียมการมาอย่างยาวนาน หวังว่าพวกคุณ คงจะไม่คิดอะไรตื้นๆ"
แล้วภาพในจอก็แสดงรูปะเิที่ติดไว้ใต้ที่นั่งของแฟนบอล รวมถึงะเิที่ติดไว้ตามเสาและคานของอาคารสเตเดี้ยม ตลอดจนรูปเครื่องยิงจรวด RPG และอาวุธาอีกมากมายหลายชนิด
"พวกคุณอย่าคิดตัดสัญญาณการจุดะเิจากรีโมทคอนโทรล เราได้ใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยป้องกันเอาไว้หลายชั้น หากมีการแทรกแซงเพื่อตัดสัญญาณการจุดะเิ ะเิก็จะทำงานเองโดยอัตโนมัติ"
"เอาล่ะ..เพื่อไม่ให้พวกคุณคิดว่าผมลักไก่ ผมจะแสดงให้พวกคุณดูว่าผมเอาจริง"
จากนั้นชายที่สวมชุดพรางรบแบบทหารคนนั้นก็เงื้อดาบอัศวินโบราณขึ้น แล้วฟันลงมาอย่างแรง
ฉัว..!!! หัวของตัวประกันหญิงขาดกระเด็นออกจากลำตัวพร้อมกับเืที่พุ่งออกมาจากลำคอเหมือนกับน้ำพุในทันที
"ทีนี้พวกคุณคงรู้แล้วสินะว่าผมเอาจริง ข้อเรียกร้องทั้ง 2 ข้อของผม ผมให้เวลาพวกคุณส่งคำตอบมาภายในเวลา 1 ชั่วโมง"
"ผมจะไม่บอกกำหนดเวลาว่าผมจะออกมาฆ่าตัวประกันอีกเมื่อไหร่ อาจจะอีก 30 นาที,อีก 5 นาที หรืออีก 1 นาที เพราะตัวประกันผมมีเยอะ"
"เพราะฉะนั้นขอให้พวกคุณรีบตัดสินใจก็แล้วกัน"
วูบ..แล้วภาพการถ่ายทอดสดก็หายไปพร้อมๆกับสัญญาณโทรศัพย์มือถือที่ถูกพวกผู้ก่อการร้ายทำการตัดสัญญาณ
มาสเตอร์แอรอนที่แม้ใบหน้ายังคงดูสงบ แต่ภายในดวงตาจะมีออร่าประกายแสงสีม่วงสว่างวาบออกมาจากดวงตาทั้ง 2 ข้างของเขาอยู่วูบหนึ่ง
มาสเตอร์แอรอนกำลังโกรธมาก
จากนั้นอีกไม่กี่อึดใจต่อมา มาสเตอร์แอรอนก็พูดขึ้นว่า "เปลี่ยนแผน..ให้โทมัสไปช่วยแอนดรูว์ในการปลดชนวนะเิและต้องรีบปลดชนวนะเิทั้งหมดให้เร็วที่สุด"
"โซเฟียยังคงทำหน้าที่ตามเดิม แต่เปลี่ยนจากการเข้าไปตรวจสอบเครื่องส่งคลื่นเสียง เป็การเข้าไปทำลายมันเสีย"
"เ้าเครื่องส่งคลื่นเสียงนี้อาจจะฆ่าคนได้มากกว่าะเิเสียอีก ถ้าหากว่ามันสามารถทำให้หัวใจของมนุษย์หยุดเต้นได้" มาสเตอร์แอรอนวิเคราะห์
"ส่วนเ้า..เ้าแจ็ก เมื่อพวกเขาถอดชนวนะเิและทำลายเครื่องส่งคลื่นเสียงนั้นได้แล้ว เ้าจงไปไล่ล่า..ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือรอดไปได้แม้แต่คนเดียว"
"เมี้ยว" เ้าแจ็กตอบกลับมาแบบแมวๆ
"แล้วมาสเตอร์ล่ะครับ" แอนดรูว์ถามขึ้นมา
"ผมจะไปคุยกับไอ้เ้าผู้พันเงานั่นหน่อย ดาบอัศวินโบราณเล่มนั้น ดูๆแล้วมันไม่ธรรมดา"
"ไอ้เ้าผู้พันเงามันอาจจะเป็อัศวินศักดิ์สิทธิ์จากยุคโบราณ,เป็ผู้ที่มีพลังพิเศษ,เป็พ่อมดเหมือนพวกเรา หรือเป็พวกเผ่าพันธุ์ที่มาจากโลกต่างมิติอื่นๆก็ได้"
"เอาล่ะ..แยกย้ายกันไปปฏิบัติการได้" มาสเตอร์แอรอนสั่งการ
"ครับ-ค่ะ มาสเตอร์" ลูกศิษย์ทั้ง 3 คนตอบออกมาพร้อมๆกัน
"เมี้ยว" เ้าแจ็กแมวดำตอบออกมาบ้าง..
4K
