บทที่ ๒๘ : ผิดแผน
กุ่ยเต๋อหวงนำทางเฟยหลงออกจากห้องประชุมขนาดใหญ่ พวกเขาก้าวเดินลงมายังโถงรับรองชั้นล่างเพื่อกลับมาหาเหล่าองครักษ์พิทักษ์ดวงดาวทั้งแปดที่ถูกลืมเอาไว้
หญิงสาวทั้งแปดคนผู้อยู่ในห้องรับรองกำลังจ้องมองโทรทัศน์ขนาดหกสิบนิ้วสายตาของคนทุกผู้จับจ้องหน้าจอตาไม่กะพริบ เมื่อซีรี่ย์ละครดังถูกฉายออกมาอย่างต่อเนื่อง
“ท่านอ๋องนี่ท่านกินหญ้าหรือตาบอด” เยี่ยนเอ๋อทำสีหน้าโมโห สายตามองภาพที่ปรากฏฉายออกจากจอโดยไม่สนใจสิ่งใด
“ไม่สมกับเป็ปรมาจารย์ลัทธิแมวเลยช่างฉลาดน้อยนัก” หรงเอ๋อสำทับ ั์ตาสีฟ้ากำลังไม่สบอารมณ์“หน้าต่างบานนี้ ทำให้เราเห็นธาตุแท้ของคน”
“มันไม่ใช่หน้าต่างแต่มันเรียกว่าโทรทัศน์ แล้วก็... ไปกันได้แล้ว” เฟยหลงเท้าสะเอวหรี่ตามองบรรดาสาวกผู้ติดตามหากแต่ว่าคนทุกผู้ยังคงนั่งนิ่งไม่ฟังคำสั่ง “หม่อมฉันขอบังอาจขัดพระบัญชา...คือหม่อมฉัน อยากรู้เื่ราวของพวกเขาว่าจะเป็เช่นไรเหมือนว่าอีกนิดเดียวทุกอยากจะจบลงแล้ว” อ้ายเหรินถวายบังคมแต่สายตายังมองโทรทัศน์จอั์ค้างนิ่ง ในขณะที่สาวกคนอื่นๆ ก็พยักหน้าแบบเห็นด้วย
เฟยหลงฉีกยิ้มมุมปากั์ตาหรี่ลงแบบไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ เนื่องจากกลุ่มองครักษ์ที่เขาก่อตั้งขึ้นมากำลังขัดคำสั่งของเขาแบบชัดเจน “พวกเ้าอยากจะลองดีเองนะดังนั้นข้าจะไม่เกรงใจพวกเ้าแล้ว ทั้งทั้งที่คิดว่า...จะใจดี เอาซีรี่ย์เื่นี้ไปเปิดให้พวกเ้าดูต่อที่คฤหาสน์...แต่ในเมื่อเื่มาถึงขั้นนี้ ข้าจะสปอยล์ให้พวกเ้าหลอนกันไปเลย”
“สปอยล์?”ทุกคนพึมพำทวนคำพร้อมกันั์ตาของทุกคนยังคงมองจอขนาดั์ไม่หันเหไปทางไหน ราวกับโดนสะกดจิตก็มิปาน
“ตอนจบเื่นี้...ท่านอ๋องตาย! ไม่มีผู้สืบทอดลัทธิแมวต่อ และเฟยฟางเทียนขึ้นเป็เ้าสำนักลัทธิสุนัข”ชายหนุ่มในร่างหญิงสาวฉีกยิ้มสยองสะใจ ขณะที่กุ่ยเต๋อหวงทำจมูกบานเขาก้มหน้าก้มตาสงสารบรรดาสาวกทั้งแปดอย่างสุดซึ้ง “น้องเซียนทำเกินไปแล้วนะรู้ตอนจบกันแบบนี้ พวกเขาที่ติดซีรี่ย์จะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร”
“ม่ายยยยยยยยยยยยยย”เหมยลี่เอาหมวกฟางมาขยี้จนยับยู่ลั่วลั่วหันมาทำสีหน้าจริงจังกับเฟยหลง ขณะที่อ้ายเหรินเอามือกุมขมับเยี่ยนเอ๋อตีลังกาหงายหลังจากเก้าอี้ หรงเอ๋อถึงขั้นเอากำปั้นชกโทรทัศน์จนหน้าจอแตก
“ฝ่าาฝ่าาใจร้าย ทรงรู้อนาคตล่วงหน้าด้วยหรือเพคะ”หลินฮุ่ยเอามือจับแผลเป็รูปพระอาทิตย์ น้ำตาคลอเบ้าพร้อมกับชูไม้กายสิทธิ์ขึ้นเหนือหัว“หม่อมฉันจะลบความทรงจำของตัวเอง”
“เลิกปัญญาอ่อนกันได้แล้วมีหลายเื่ที่สนุกกว่านี้รอพวกเ้าอยู่ ตามข้ามา” เฟยหลงเดินหันหลังหายลับออกไปจากประตูห้องรับรองโดยมีกุ่ยเต๋อหวงยิ้มแหยแบบเป็ห่วงบรรดาสาวๆ ทั้งแปด “เดี๋ยวค่อยให้พนักงานมาเปลี่ยนทีวีที่พังก็แล้วกัน”
เหล่าองครักษ์พิทักษ์ดวงดาวลุกขึ้นยืนเหมือนหมดแรงทุกคนทำสีหน้าตายซากเดินตามหลังเฟยหลงออกไปอย่างว่าง่าย “ไม่เป็ไรกันนะ หนูๆเดี๋ยวพี่กุ่ยจะเตรียมซีรี่ย์ที่บันเจิดกว่านี้ไว้ให้เอง หลังจากที่พวกเรากลับคฤหาสน์ล่ะก็นะ”
เฟยหลงสาวเท้าผ่านโถงกว้างในชั้นล็อบบี้ของโรงแรมห้าดาวเหล่าพนักงานทุกคนต่างกุลีกุจอเข้าเรียงแถวต้อนรับด้วยสีหน้าซีดเผือดขณะที่คุณหนูชิงชิงแห่งชิงเยว่กรุ๊ปปั้นสีหน้ายิ้มหวานพร้อมเอื้อนเอ่ยทักทายฟางเซียนขณะที่หญิงสาวเดินผ่าน
“คุณหนูเ้าคะดิฉันชิงชิง จากชิงเยว่กรุ๊ป ขออภัยที่ก่อนหน้านี้เสียมารยาทเพราะเ้าผู้จัดการโรงแรมนั่นทำให้ดิฉันเข้าใจผิด”
“เหรอแล้วไง?” เฟยหลงมองหญิงสาวหน้าปลาจวดด้วยหางตาระหว่างที่กุ่ยเต๋อหวงและบรรดาสาวกพิทักษ์ดวงดาวทั้งแปดเข้ามาสมทบทีหลัง
ใบหน้าซูบผอมของชิงชิงมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าปากคอสั่นเกร็ง ก่อนจะเอ่ยเสริมขึ้นว่า “ยินดีที่ได้รู้จักกับคุณหนูฟางเซียนจากฟางเซียนกรุ๊ปเ้าค่ะถ้า... ถ้าหากว่าไม่เป็การรบกวน พวกเราพอจะเป็เพื่อนกันได้ไหมเ้าคะ” ั์ตาแหลมเล็กแฝงไปด้วยเลศนัยวาวโรจน์ ‘ถ้าเป็เพื่อนกับมันได้ล่ะก็อนาคตของบริษัทชิงเยว่จะต้องสดใสแน่’ ห้วงสมองขบคิดจินตนาการถึงภาพฝัน
เฟยหลงก้าวเท้าเดินต่อแบบไม่สนใจไยดีพร้อมเอื้อนเอ่ยทิ้งท้ายโดยไม่หันหลังกลับไปมองอีกฝ่าย “จำได้ไหม? เมื่อ่เช้าเธอบอกเองว่าพวกเรามันคนละชั้น ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า พวกเรามันคนละชั้นกันจริงๆ ...ฉันเลยลดตัวลงไปเป็เพื่อนกับเธอไม่ได้เสียแล้วล่ะ” ใบหน้าดวงนั้นฉีกยิ้ม แล้วหายลับไปจากโถงทางออกของโรงแรมปล่อยให้คุณหนูชิงชิงแห่งชิงเยว่กรุ๊ปยืนเอ๋ออยู่คนเดียว
“เธอคือชิงชิงจากชิงเยว่กรุ๊ปใช่ไหม?” กุ่ยเต๋อหวงเอ่ยถามขึ้นสำทับเขากำลังเดินตามติดเฟยหลงอยู่ไม่ห่าง ใบหน้าของชายจมูกบานปรากฏแววเหี้ยมเกรียมพลางจ้องมองหญิงสาวหน้าปลาจวดตาไม่กะพริบ “เื่เมื่อ่เช้าจนถึง่บ่ายพวกพนักงานโรงแรมเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฉันฟังแล้ว จากนี้ไปก็ดูแลรักษาตัวดีๆ ล่ะเพราะบริษัทของเธอ... ถูกถอดออกจากสาขาย่อยของกลุ่มฟางเซียนกรุ๊ปั้แ่บัดนี้เป็ต้นไป”
คุณหนูชิงชิงน้ำลายฟูมปากสลบเหมือดไปอีกรอบเหล่าพนักงานโรงแรมตรงเข้าปฐมพยาบาลเบื้องต้นด้วยความเป็ห่วงขณะที่กุ่ยเต๋อหวงและองครักษ์พิทักษ์ดวงดาวทั้งแปดออกจากโถงทางเข้าของโรงแรมด้วยสีหน้าเรียบเฉยพวกเขาทำตัวเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเลยสักนิด
ร่างระหงออกมายืนอยู่ด้านหน้าถนนพร้อมบิดี้เีพระอาทิตย์เลื่อนคล้อยหลังเหมือนกำลังจะตกดินในไม่ช้า
กุ่ยเต๋อหวงยืนโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งไม่นานเท่าไหร่ รถลีมูซีนแบบเปิดประทุนรุ่นพิเศษก็แล่นเข้ามาจอดเทียบด้านหน้าโรงแรม...
“เชิญหนูๆทุกคนขึ้นไปนั่งได้เลย วันนี้เป็ทริปพิเศษ พี่กุ่ยอาสาพาเที่ยว”
หญิงสาวทั้งเก้าคนเปิดประตูขึ้นไปนั่งกันหน้าสลอนคนทุกคนมองบรรยากาศของมหานครปักกิ่งยามค่ำคืนด้วยั์ตาเบิกกว้างพึงพอใจ
“ราชรถภพเซียนนี่ช่างสุดยอดไปเลยที่ภพเซียนใครๆ ก็มีราชรถวิเศษเป็ของตนเองกันทั้งนั้น ช่างน่าอิจฉา” ลั่วลั่วมองบรรดารถยนต์ที่สัญจรไปมาบนท้องถนนพร้อมฉีกยิ้มตื่นเต้นขณะที่เฟยหลงเอามือเท้าคางมองตึกสูง ในหัวสมองกำลังครุ่นคิดถึงเื่อื่น ‘กำจัดปีศาจ สังหารเทพหรานหนาน เฮ้อ!มีแต่เื่ไม่หยุดไม่หย่อน’ชายหนุ่มในร่างหญิงสาวทอดถอนหายใจเบื่อหน่าย
หรงเอ๋อยื่นหน้าออกไปด้านข้างของรถสาวลูกครึ่งแลบลิ้นรับลม ในขณะที่รถลีมูซีนคันหรูกำลังแล่นไปเบื้องหน้า...ผ่านตึกรามบ้านช่องสมัยใหม่ที่ดูแปลกตา
“ดูนั่นเดะพวกคุณหนูที่อาเจ้เจียงลี่บอกให้ไปลักพาตัวมา” ชายชุดดำคนหนึ่งะโบอกพรรคพวกที่นั่งอยู่บนหลังมอเตอร์ไซด์ั์ตาจ้องรูปถ่ายฟางเซียนเขม็งกร้าว เพื่อเปรียบเทียบกับเงาร่างระหงที่นั่งอยู่บนรถลีมูซีนคันหรูด้วยกล้องส่องทางไกล“แบบนี้หวานแล้วล่ะ แก๊งกระทิงดุลุยโว้ยงานง่ายเงินดีแบบนี้มีที่ไหน”กลุ่มมอเตอร์ไซด์สี่สิบกว่าคันติดเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม
บรืน!!!
เมื่อพวกมันพบเห็นรถหรูที่บรรทุกสาวน้อยทั้งเก้าและกุ่ยเต๋อหวงขับผ่าน...คนทุกผู้ก็ดึงอีโม่งปกคลุมใบหน้า
รถจักรยานยนต์เกือบสี่สิบคันพลันเร่งเครื่องทะยานตามไปแบบกระชั้นชิดขณะที่รถลีมูซีนมุ่งหน้าออกไปบนถนนสายเปลี่ยวในแถบชานเมือง
กุ่ยเต๋อหวงที่นั่งโดยสารอยู่หันมองไปรอบทิศเพราะรู้สึกตัวว่าจุดหมายที่เขา้าจะไปไม่ใช่แถวนี้ “คนขับรถ นี่ผิดเส้นทางแล้วนี่”เขาะโบอก ขณะที่เหล่าสาวกแห่งดวงดาวยังคงนั่งเม้าท์มอยไม่สนใจรอบด้าน ยกเว้นเฟยหลง
คนขับรถฉีกยิ้มมุมปากเขาหักพวงมาลัยเปลี่ยนเส้นทางแบบเฉียบพลัน รถหรูบึ่งทะยานลงบนถนนรุกรัง ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยป่าไม้หนาทึบ“ยิ่งใหญ่แล้วไง คุณชายกุ่ย และคุณหนูฟางเซียนตอนนี้แม้แต่พระเ้าก็ช่วยพวกคุณไม่ได้แล้ว”พลขับปลอมตัวมาสบถบ่นพึมพำ ใบหน้าแสยะยิ้มชั่วร้าย
เมื่อเข้าสู่พื้นที่ลับตาคนลีมูซีนเปิดประทุนก็เข้าเทียบจอดใกล้บ้านร้างหลังหนึ่งอันเป็จุดนัดพบ
หญิงสาวในชุดเดรสสีแดง‘เจียงลี่หยู’ นั่งไขว่ห้างรออยู่ด้วยสีหน้าแช่มชื่นพร้อมเหล่าลูกน้องอันธพาลอีกเป็จำนวนมาก
“ว่ายังไงคุณชายกุ่ยเ้าคะ กล้าถอนหุ้นออกจากบริษัทของฉันทั้งหมด หวังให้ฉันหมดทางทำมาหากินเื่นี้คงไม่จบลงง่ายๆ หรอกเ้าค่ะ” ใบหน้าศัลยกรรมราวกับตุ๊กตายางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบั์ตาจดจ้องไปที่ฟางเซียนแบบมุ่งร้าย “คุณหนูฟางเซียนวันนี้คุณเองก็จะหายตัวไปแบบเงียบเชียบ เช่นกัน หากจะเสียใจ สำนึกผิดก็รีบก้มกราบขอขมาดิฉันเสีย แล้วดิฉันจะยกโทษให้ เพื่อให้ตายแบบทรมานน้อยลง”
รถมอเตอร์ไซด์สี่สิบคันตามมาจอดปิดท้ายพวกเขาลงมายืนจังก้าเข้าขวางทาง เพื่อไม่ให้ใครสักคนหลบหนีออกจากสถานที่แห่งนี้ไปได้
“จับข่มขืนท่าทางจะสนุกยังไงอาเจ้เจียงลี่ก็ไม่คิดจะปล่อยพวกมันให้มีชีวิตรอดออกไปได้อยู่แล้ว” กลุ่มชายชุดดำจ้องมองสาวน้อยทั้งเก้าแบบกลืนน้ำลาย ขณะที่กุ่ยเต๋อหวงหน้าซีดหวาดวิตกสองมือควานหาอาวุธในรถหวังปกป้องกลุ่มหญิงสาว
“ความแค้นน่ะเรอะพวกน้องเซียนและเพื่อนๆ ไม่เกี่ยวอะไรด้วย ถ้าจะลงมือทำอะไร ก็ทำแค่ฉันคนเดียว”ชายจมูกบานหยิบหนังสือพิมพ์มาม้วนเป็กระบอง พลันก้าวลงจากรถแบบขาสั่น
“น้องเซียน...หึหึ ไม่ต้องห่วงคุณชายกุ่ย น้องเซียนที่น่าทะนุถนอมของคุณจะเล่นหนังสดให้คุณชายดูพวกเรามีพระเอกเข้าฉากเป็ร้อย รับรองคุณชายได้บันเทิงก่อนตายแน่” เจี่ยงลี่หยูยิ้มเยาะ “ประมาทเหลือเกินเดินทางโดยไร้บอดี้การ์ด คิดว่ารวยแล้วจะทำอะไรก็ได้ ไม่มีคนคิดปองร้ายหรือไร?แต่มันจบแล้ว”
วินาทีต่อมา...
เฟยหลงโยกคอไปมาแก้ปวดเมื่อยก่อนจะะโขึ้นไปยืนบนฝากระโปรงรถ กวาดสายตามองไปโดยรอบ
“ฉันจะให้เวลาพวกแกหนึ่งนาทีก้มกราบแนบเท้าของฉันซะ แล้วพวกแกจะรอดชีวิต”
ทุกคนในบริเวณหันมามองหน้ากันไปมาก่อนจะแผดเสียงหัวเราะลั่น“นี่น้องสาวกลัวจนเพ้อไปแล้วเหรอ ไม่เป็ไรน่าเดี๋ยวคืนนี้ พี่จะเอ็นดูร่างกายของหนูเป็พิเศษ อย่าเพิ่งสติแตกเลยขาวสวยหุ่นดีแบบนี้แหละพี่ชอบ” ชายชุดดำหัวหน้าแก๊งกระทิงดุตอบกลับปนขำขันสองขาของมันยังคงมุ่งหน้าเข้าหาร่างระหงทั้งเก้าแบบหื่นกาม
“ดี!ถ้าอย่างนั้น! พวกแกทั้งหมดน่ะ ตาย ไป แล้ว” เฟยหลงะโสุดเสียง พร้อมทำสัญญาณมือเป็เชิงบอกเหล่าสาวกพิทักษ์ดวงดาวให้เตรียมพร้อม“นี่ก็คือการฝึกวิชา พวกเ้าพร้อมนะ”
หญิงสาวทั้งแปดะโลอยหวือออกมาตั้งท่าคุ้มกันจักรพรรดินีใบหน้าคมสวยของทุกคนดูขึงขังจริงจังกับเหตุการณ์เบื้องหน้า
“รับพระบัญชาเพคะฝ่าา” คนทั้งหมดเอ่ยขึ้นพร้อมกันแบบประสานเสียง
โปรดติดตามตอนต่อไป