H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

        07.58น

        .

        'สายแล้วโว๊ยยยยย' ฉันรีบเด้งตัวจากเตียงวิ่งผ่านน้ำ แต่งตัว เติมหน้านิดหน่อย และรีบวิ่งลงมาที่รถ

        ให้ตายเถอะ รถสตาร์ทไม่ติด เอาไงดีวะ อีก 10นาที รวมรับน้องแล้ว ยัยน้ำอุ่นก็โทรหาเป็๞ระยะ ฉันไม่รับ เพราะวิ่งมาที่วินมอไซค์ โชคดีที่มีคันว่าง

        "ไปมหาวิทยาลัยKค่ะ ซิ่งเลยนะพี่" ฉันบอกพี่วิน พร้อมโดดขึ้นมอไซค์ ฉันนั่งเกร็งตัวมาตลอดทาง เกรงว่าคันอื่นๆจะเสยขาฉัน =..=

        8.28น

        .

        มหาวิทยาลัยK

        "นี่ค่ะพี่" ฉันยื่นเงินให้พี่วินและจะรีบวิ่งไปลานรับน้อง

        "เดี๋ยวน้อง" พี่วิน๻ะโ๷๞เรียกฉัน

        "ไม่ต้องทอนค่ะพี่ ให้ทิป นู๋รีบ" ฉัน๻ะโ๠๲กลับไป

        "ที่น้องให้มามันไม่พอ" ฉันหยุดวิ่งและหันไป

        "น้องให้มาแค่ 20เอง ค่าวิน 80" เพล้งงง ฉันหยิบแบงค์ผิด

        "อ่ะนี่ค่ะ ไปก่อนนะคะ" ฉันยื่นแบงค์ 100 ให้ และรีบวิ่งทันที

        8.32น.

        ฉันวิ่งมาถึงสถานที่รับน้อง แต่...ฉันสายไง แงงงง

        "น้องที่มาสายเชิญด้านหน้าครับ" พี่เฮดว๊ากแหกปากเรียกฉัน

        "..." ฉันไม่ตอบอะไรแต่เดินไปหาเขา

        "น้องมาสายนะครับ ผมนัด 8.30น." พี่เฮดว๊ากแหกปากใส่หูฉัน ขี้หูเต้นระบำแล้ว!

        "ค่ะ"

        "น้องมาสายไป 2นาที 39วินาทีนะครับ" จับวินาทีด้วยหรอวะ ไอ้บ้าเอ๊ย

        "รู้ค่ะมีนาฬิกา" ฉันยกแขนขึ้นให้เขาเห็นนาฬิกา ฉันกวนตีนเขานั่นแหละ หมั่นไส้!

        "ขนาดมีนาฬิกา คุณยังไม่ตรงต่อเวลาเลยนะครับ" จึกกก แร๊งง

        "ค่ะ" ตอบแค่นี้แหละ ไม่รู้จะตอบอะไร -___-

        "บทลงโทษของคุณคือ โน่นครับ" เขาชี้ไปที่สนามบอล

        "ถางหญ้าหรอ" ฉันเลิกคิ้วถามเขา

        "วิ่งครับ วิ่ง5รอบ!" เขาพูดแล้วยักคิ้ว

        "ห๊ะ" 5รอบ สนามไม่ใช่เล็กๆเลยนะยะ

        "ไม่ต้องห๊ะ เชิญครับไปวิ่ง"

        "ค่าาาาาาา" ฉันลากเสียงยาว และเดินไปที่สนาม เขาเดินตามฉันมาด้วย

        "ตามมาทำไม"

        "มานับรอบ เผื่อน้องโกงครับ"

        "..." ฉันนี้เบ้ปากมองบนเลย

        "ไม่ต้องมองบน เดี๋ยวตาก็เหลือกหรอก เชิญวิ่ง"

        เออ วิ่งก็วิ่งวะ

        1รอบ ร้อนโว๊ยร้อน

        2รอบ เหนื่อยโว๊ยเหนื่อย

        3รอบ ไขมันฉันหายไปขนาดไหนแล้วนะ

        4รอบ เหนื่อยมากจนหายใจแทบไม่ทัน

        5รอบ....

        ~

        พรึ่บ

        ~ ฉันล้มลงเมื่อครบรอบที่5

        "เฮ๊ยๆแพรว" เขาวิ่งมารับฉันไว้ และดึงมานั่งที่โต๊ะม้าหิน

        "ไหวมั้ยเนี่ย" เขาเอ่ยถามฉัน

        "ไม่ต้องถามเลย พี่สั่งแพรววิ่งตั้ง5รอบเลยนะ ไอ้พี่เจมส์!!" ใช่ค่ะ ไอ้พี่เฮดว๊าก ก็คือไอ้พี่เจมส์นี่แหละ -*-

        "ก็แพรวกวนพี่อ่ะ พี่ก็ทำตามหน้าที่ ไม่งั้นใครจะกลัวพี่ล่ะ" เออยอมรับว่าฉันกวนเขา

        "ไหวมั้ยแก" ยัยน้ำอุ่นเดินมาหาฉัน

        "จะไม่ไหวแล้วแก" ฉันหายใจหอบมาก

        "น้ำอุ่นพี่ฝากแพรวด้วยนะ ขอไปดูตรงนู้นก่อน" พี่เจมส์หันไปบอกน้ำอุ่นและเดินออกไป

        ยัยน้ำอุ่นหยิบพัดในกระเป๋ามาพัดให้ฉัน จนฉันรู้สึกดีขึ้นมาก เลยเดินเข้ามาที่ลานรับน้องต่อ

        ฉันนั่งมองพวกหนุ่มๆ  H.D ที่ยืนเก็กขรึม ดึงหน้าตึง และมองพี่เจมส์ ที่พูดแหกปากเสียงดัง

        "แหกปากขนาดนั้นไม่เจ็บคอหรอวะ" ฉันหันไปกระซิบกับยัยน้ำอุ่น

        "แกเงียบๆเหอะ" ยัยน้ำอุ่นตอบกลับ

        "คุยอะไรกันครับ" ไอ้พี่เจมส์เล่นฉันอีกแล้ว -*-

        "..." ฉันและยัยน้ำอุ่นไม่ตอบ

        "น้องแพรวชวนเพื่อนคุยหรอครับ"

        "อือ" ฉันตอบด้วยสีหน้าเอือมๆ จะแกล้งอะไรฉันอีก

        "เชิญด้านหน้าครับ"

        "..." ฉันลุกและเดินไปหาเขา

        "คุยอะไรหรอครับ คุยให้พี่และเพื่อนๆฟังหน่อยสิ่"

        "แน่ใจนะว่าจะฟัง"

        "ครับ ไหนบอกมาหน่อยว่าคุยอะไรกับน้องน้ำอุ่น"

        "แพรวหันไปพูดกับน้ำอุ่นว่า พี่แหกปากขนาดนี้ไม่เจ็บคอหรอวะ" ฉันพูดและมองหน้าเขา

        "ฮ่าๆๆๆ/ฮ่าๆๆๆ" เสียงนักศึกษาหัวเราะกันดังขึ้นมา แม้แต่หนุ่มๆแก๊งค์ H.D ก็ยังหัวเราะ

        "เงียบ" ไอ้พี่เจมส์แหกปากบอกทุกคนให้เงียบ

        "น้องพูดวะกับรุ่นพี่หรอครับ"

        "ป่าวค่ะ แพรวแค่พูดประโยคเดียวกับที่พูดกับน้ำอุ่นค่ะ"

        "ไม่รู้หรอครับว่าเวลารุ่นพี่พูดอยู่ ห้ามคุยกันน่ะ"

        "รู้ค่ะ แต่สงสัยเลยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเพื่อน"

        "บทลงโทษนะครับ ให้น้องแพรวเต้น ที่คิดว่าน่าเกลียดที่สุดให้เพื่อนดู"

        "ห๊ะ"

        "ไม่ห๊ะครับเชิญเต้นครับ" กร๊าซซซ ฉันอยากพ่นไฟใส่หน้าเขา -*-

        "มาพี่เต้นเป็๞เพื่อน" พี่ไกด์เดินมาหาฉัน และเต้นท่าบ้าๆบอๆ ไปกับฉัน

        "ขอบคุณนะพี่ไกด์" ฉันเอ่ยขอบคุณพี่ไกด์และเต้นต่อ

        "ฮ่าๆๆ/ฮ่าๆๆ" เสียงนักศึกษาหัวเราะดังลั่นเลย ฉันล่ะอายจนอยากมุดดินหนี ยังดีนะที่พี่ไกด์มาเต้นเป็๞เพื่อน

        "โอเคพอๆ เชิญนั่งที่ครับ"

        "ขอบคุณ" ฉันเคืองไอ้พี่เจมส์มากกกก บอกเลย

        "น้องๆครับ เดี๋ยวรับข้าวกล่องและไปกินให้เรียบร้อย พี่ให้เวลา 40นาที เดี๋ยวเราจะมาจับสายรหัสกันนะครับ"

        "ครับ/ค่ะ" นักศึกษาปี1 ตอบรับ และเดินไปรับข้าวกล่อง

        ฉันและยัยน้ำอุ่นไปรับข้าวและไปนั่งกินที่โต๊ะม้าหินริมสนาม

        "อ่ะน้ำ" ไอ้พี่เจมส์เอาน้ำมาให้ฉันที่โต๊ะ

        "..."ฉันรับโดยที่ไม่พูดกับเขา

        "ตัวเองงงง เอามาให้เค้าป่าว" ยัยน้ำอุ่นหันไปถามพี่คิม

        "อ่ะนี่" พี่คิมก็ยื่นน้ำให้น้ำอุ่น ฉันเดาว่าพี่คิมต้องมีใจให้น้ำอุ่นแล้วแน่ๆ

        "งุ้ยขอบคุณนะคะ มานั่งกินข้าวด้วยกันสิ่"

        "อืม" พี่คิมก็นั่งลงข้างๆน้ำอุ่น  ยัยน้ำอุ่นจ้องจะแย่งพี่คิมกินตลอด ฮ่าๆ

        "อร่อยมั้ย" พี่เจมส์เอ่ยถามฉัน

        "..."  ฉันเงียบไม่ตอบ

        "แพรวงอนพี่หรอครับ"

        "ก็พี่ให้แพรวเต้นอะไรน่าเกลียดๆ"

        "คนน่ารัก ทำน่าเกลียดขนาดไหน ก็ยังดูน่ารักอยู่ดี" เขาตอบกลับมา

        ~

        ตึกตัก

        ~ ฉันใจเต้นแรงกับคำพูดของเขา

        "บ้า!" ฉันดุกลบเกลื่อน แล้วนั่งกินข้าวกันต่อ

        "ฮ่าๆ พี่พูดจริงๆนะ" เขายิ้มหวานให้ฉัน

        "บ้าาา กินข้าวไปเลย" ฉันเขินตัวจะแตกแล้วนะ

        "แล้วนี่ เด็กแพรวเขาว่าไงอ่ะ ทำไมถึงทิ้งแพรวไว้ที่ห้าง" เด็กที่ว่า คงหมายถึงพี่เอก

        "เขาเพิ่งโทรหาแพรวเมื่อวานอ่ะ บอกว่ามีธุระกับแม่ด่วนมาก"

        "ฮึ ใช่แม่หรอ" พี่เจมส์พูดแบบนี้หมายความว่าไงกันนะ

        "ช่างเขาเถอะ แพรวก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา"

        "แพรวพูดจริงหรอ"

        "จริงสิ่ แพรวไม่ได้รู้สึกกับเขาแบบคนรัก รู้สึกแค่เหมือนพี่ชายคนนึง"

        "ก็ดีครับ" เขาตอบฉันยิ้มๆ

        ***************END EP7***************

        SPOIL

        "ไปไหนคะพี่เจมส์"

        "ไปคอนโดพี่ก่อน ไปเอาเสื้อผ้า"

        *******************************