[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

    เล่มที่ 1 บทที่ 50 เป็นฝ่ายสังหารแทน


    ท่าทีของคนจากตระกูลเยี่ยนเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดจากตระกูลหลี่ ตระกูลหลี่วางแผนที่จะสังหารเหล่าอัจฉริยะทั้งหมดของตระกูลเยี่ยนในระหว่างการทดสอบ แผนการของหลี่ชางหมิงเหี้ยมโหดมาก



    "พวกเราจบสิ้นแล้วล่ะ......พวกเราทั้งหมดจะต้องตายที่นี่วันนี้"



    สีหน้าของคนตระกูลเยี่ยนราวกับคนที่กำลังจะตาย



    "ฮ่าฮ่า ถูกต้อง รู้ตัวดีนี่...ในความเป็นจริงแล้วไม่เพียงแค่พวกเจ้า แต่ทุกๆคนจากตระกูลเยี่ยนจะต้องตายทั้งหมดในวันนี้ แม้แต่เยี่ยนหยาง เจียงเฉินก็ต้องตายเช่นกัน พี่ชายหมิงกำลังตามล่าเขาอยู่ เขาจะไปฉีกเจียงเฉินออกเป็นพันๆชิ้น"



    ชายหนุ่มผู้นำกลุ่มตระกูลหลี่หัวเราะออกมาอย่างโอหัง



    "เยี่ยนจง พวกเราทั้งสองจะถ่วงเวลาพวกมันให้เองเจ้าจงหนีไปนำข่าวไปบอกแก่พี่ใหญ่เยี่ยนหยางบอกให้เขาหนีไปในตอนที่มีโอกาสอยู่"



    สมาชิกคนหนึ่งจากตระกูลเยี่ยนกระซิบบอก หน้าของเขาเผยถึงความเหี้ยมโหด พร้อมที่จะแลกชีวิตคนประเภทนี้ได้เสี่ยงชีวิตตนเพื่อแลกกับความปลอดภัยของผู้อื่นในช่วงเวลาคับขัน แม้โอกาสที่จะหนีไปได้น้อยนิด แต่ก็เป็นสิ่งที่น่าชื่นชม



    "ไม่มีทาง พวกเราจะตายด้วยกัน ข้าไม่ต้องการทิ้งพวกเจ้าเพื่อที่จะหนีไปคนเดียว"



    เยี่ยนจงเองก็มีสีหน้าเด็ดเดี่ยวเช่นกัน เขารู้ตัวว่าเขาอาจไม่ได้อยู่ถึงวันถัดไปดังนั้นเขาจะสู้จนตัวตาย



    "ซาบซึ้งกินใจนัก แต่อย่ากังวลไปเลย พวกเจ้าต้องตายพร้อมกันนี่แหละ ลงมือ!"



    หัวหน้ากลุ่มยิ้มเย็น ชายหนุ่มสองคนที่อยู่ข้างๆยกดาบขึ้นเหนือหัวและพุ่งไปโจมตีเยี่ยนจงและคนอื่นๆ



    วิ้ง!วิ้ง!



    ลำแสงทั้งสองพุ่งมาแต่ไกลและเกิดเสียงจากการลอบโจมตีขึ้น ลำแสงสีทองทั้งสองสายพุ่งมาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าฟาด พวกมันพุ่งทะลวงใส่ระหว่างคิ้วของชายทั้งสอง



    ปุ! ปุ!



    เกิดเสียงเจาะทะลุขึ้น ชายทั้งสองของตระกูลหลี่ยังยืนอยู่ แต่ร่างของพวกเขาแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อนโดยสิ้นเชิง เกิดหลุมขนาดนิ้วมือเต็มไปด้วยเลือดอยู่ระหว่างคิ้วของพวกเขา เลือดไหลทะลักออกจากรูนั่น



    ตุบ ! ตุบ !



    วินาทีถัดมา ร่างทั้งสองร่วงหล่น เลือดไหลนองบนพื้น



    ทั่วทั้งพื้นที่เงียบสนิทในทันที เยี่ยนจงและคนอื่นๆที่คิดว่าต้องตายแล้วได้มองไปยังร่างของชายทั้งสองที่อยู่บนพื้น พวกเขาตื่นตระหนกและไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น



    คนตระกูลหลี่ที่เหลืออีกสามคนอ้าปากค้าง เมื่อพวกมันเห็นสหายของมันตกตายอนาถ พวกมันรู้สึกหนาวไปถึงไขกระดูก



    คนที่ตายทั้งสองนั่นเป็นผู้เชี่ยวชาญฉีไห่ แต่พวกเขากลับโดนฆ่าตายทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยซ้ำ นี่มันอธิบายได้ว่าอย่างไร? นี่สามารถบอกพวกมันที่เหลือได้ว่าผู้ที่ลงมือนั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด



    "สิ่งที่พวกเจ้าพูดมานั้นถูกต้องแล้ว  จะไม่มีพวกเจ้าคนไหนที่จะรอดไปได้ถึงวันพรุ่งนี้"



    เสียงออกมาจากป่าที่อยู่ด้านหลัง เยี่ยนจงและคนอื่นๆหันไปมองพบชายหนุ่มสวมชุดสีขาวเดินมาทางพวกเขา ด้านหลังเขามีเจ้าหมาเหลืองตามมาด้วย



    "นั่น พี่ใหญ่เจียงเฉิน!"



    เยี่ยนจงและคนอื่นๆแทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความยินดี แม้เจียงเฉินจะอายุน้อยกว่าพวกเขา แต่ความสามารถเหนือกว่าพวกเขามาก นั่นเป็นเหตุที่พวกเขาเรียกเจียงเฉินว่าพี่ใหญ่



    เทียบกับทั้งสามคนที่กำลังปิติยินดี คนจากตระกูลหลี่หน้าขาวซีดราวกับคนตาย เมื่อมองไปยังเจียงเฉิน พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาเห็นความตาย ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาหากพบกับเจียงเฉินไม่ต่างจากรนหาที่ตาย



    หัวหน้ากลุ่มของตระกูลหลี่ไม่หลงเหลือความยโสโอหังอยู่อีก ตอนนี้เขาหวาดกลัวจนตัวสั่น ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นเทา



    "พี่ใหญ่เจียงเฉิน"



    เยี่ยนจงเรียก



    "อืม"



    เจียงเฉินผงกหัวก่อนเดินตรงไปยังคนจากตระกูลหลี่ 



    "ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าจะฆ่าคนจากตระกูลเยี่ยนทุกคน โดยเฉพาะข้าสินะ"



    "ไม่... ไม่ ไม่ใช่"



    แม้หัวหน้ากลุ่มที่มีความแข็งแกร่งไม่เลว มีระดับการบ่มเพาะขอบเขตฉีไห่ขั้นปลาย เขาเพิ่งเลื่อนขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกับหลี่ชางฮ่าว แต่ทว่าไม่อาจเทียบหลี่ชางฮ่าวได้แม้แต่น้อย หลี่ชางฮ่าวแข็งแกร่งกว่ามันมากและอยู่ในระดับฉีไห่ขั้นปลาย แต่ก็โดนเจียงเฉินสังหารอย่างง่ายดาย



    หวาดกลัว คนตระกูลหลี่ทั้งสามกำลังหวาดกลัว เจียงเฉินเพียงแค่ยืนตรงหน้าพวกเขาเท่านั้น.....ก็ทำให้พวกเขาขวัญหนีดีฝ่อแล้ว



    แหมะ แหมะ..........



    กลิ่นของปัสสาวะโชยออกมาจากหนึ่งในสามของคนตระกูลหลี่ หนึ่งในพวกเขาตัวสั่น ขาทั้งสองข้างสั่นเทา ปัสสาวะรดใส่กางเกงมันด้วยความหวาดกลัวสุดขีด



    "อะไรฟะเนี่ย เจ้าหน้านกนี่มันไร้ค่าชะมัด เป็นผู้เชี่ยวชาญฉีไห่ขั้นปลายเสียเปล่า กลับปัสสาวะรดกางเกงเช่นนี้"



    เจ้าหมาเหลืองรับไม่ได้ มันแสดงออกถึงความรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด



    หมาพูดได้ มันดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที



    'เดี๋ยวนะ เจ้าหมานี่ดูคุ้นๆ มันเหมือนเคยเห็นที่ไหน ...ไม่สิได้ยินจากที่ไหนมากกว่า'



    "หวงต้า ข้ายกเจ้าพวกนี้ให้เจ้า"



    เจียงเฉินส่ายหัวและหันกลับเดินตรงไปยังเยี่ยนจงและคนอื่นๆทั้งสอง เขาไม่หันมามองยังคนตระกูลหลี่ทั้งสามอีกเป็นครั้งที่สอง เมื่อหวงต้าลงมือ ชะตากรรมของพวกเขาทั้งสามไม่จำเป็นต้องคิด



    "ว๊ะ ก่ะก่ะ"



    หวงต้าหัวเราะออกมาด้วยความตื่นเต้น หลังการต่อสู้อย่างรุนแรงกับเจียงเฉินจนถึงตอนนี้ มันไม่ได้อะไร มันกำลังเบื่อหน่าย และตอนนี้เจียงเฉินให้โอกาสยืดเส้นยืดสายแก่มัน มันจึงนับเจียงเฉินเป็นสหายที่ดี



    ฟ้าวว



    หวงต้ากระโจนใส่พวกมันอย่างไร้ความปรานี ผู้เชี่ยวชาญฉีไห่ขั้นปลายจากตระกูลหลี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าหวงต้า เขาโดนกดลงบนพื้นดิน หวงต้าดุร้ายยิ่งนัก มันอ้าปากกว้างและกัดไปที่หัวของชายหนุ่มตระกูลหลี่และขย้ำทั้งศรีษะของหัวหน้ากลุ่มตระกูลหลี่ และหัวของชายหนุ่มผู้นั้นอยู่ในปากมัน



    อ๊ากกกก...



    เสียกรีดร้องอย่างน่าสยดสยองดังออกมาจากปากของหวงต้า ตามด้วยเสียงกระดูกถูกบดแตก หัวของชายหนุ่มได้ถูกหวงต้ากัดขาด เลือดพุ่งออกจากคอดั่งน้ำพุสาดกระเซ็นไปทั่ว



    ถุ้ย!



    หวงต้าคายหัวออกมาจากปาก กะโหลกของชายหนุ่มกระเด็นไปไกลหนึ่งจ้าง ใบหน้าของเขาแหงนมองฟ้าคราบเลือดติดเต็มหน้าและดวงตาเบิกกว้าง



    เฮือก...........



    ทุกๆคนยกเว้นเจียงเฉินต่างกลั้นลมหายใจหนาวเหน็บ เจ้าหมาเหลืองตัวนี้โหดเหี้ยมยิ่งนัก ฉากที่เกิดขึ้นน่าสยดสยองยิ่งนัก



    ตระกูลหลี่อีกสองคนหวาดกลัวอย่างมาก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้หวาดกลัวจนตาย แต่ไม่อาจทนรับฉากที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ได้ สภาพอันน่าอนาถของชายหนุ่มตระกูลหลี่ ทำให้พวกเขาเสียขวัญจนหมดสิ้น



    หวงต้าหาได้สนใจทั้งสองที่กำลังหวาดกลัวไม่ ใบหน้าของมันเผยรอยยิ้มเหี้ยม มันอ้าปากกว้างอีกครั้ง และกระโจนขย้ำชายหนุ่มอีกคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว



    อ๊าาาาาา....



    ในที่สุดคนตระกูลหลี่คนสุดท้ายกุมหัวและกรีดร้องออกมาเสียงดัง ในใจของเขาพังทลาย จากนั้นดวงตาของเขากลอกขึ้นและเป็นลมล้มลงบนพื้น เขาหวาดกลัวจนเป็นลม



    แม้ว่าเขาจะเป็นผู้เชี่ยวชาญฉีไห่ แต่เขาเติบโตมาท่ามกลางความชื่นชมนับถือ แทบไม่พบเจอการสังหารใดๆต่อหน้าพวกเขา ไม่ต้องพูดถึงฉากสังหารที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ จิตใจของพวกเขาไม่อาจเทียบกับเจียงเฉินได้แม้แต่น้อย



    ไม่เพียงแค่เขา กระทั่งเยี่ยนจงและคนตระกูลเยี่ยนอีกสองคนต่างหน้าซีดขาวด้วยความหวาดกลัว ความเหี้ยมโหดของหวงต้าทำให้พวกเขาหวาดกลัวอย่างมาก




    "สวะเอ๊ย แค่นี้เป็นลมได้อย่างไรกัน? แม้เจ้าไม่เป็นลม เจ้าก็ต้องตายอยู่ดี"



    หวงต้าพูดก่อนใช้กีบเท้าเหยียบลงบนหัวของชายคนนั้น แหลกเหลวเป็นชิ้นๆ



    "เฮ้อ.....เจ้าเป็นแค่หมานะ เหตุใดถึงโหดเหี้ยมขนาดนี้ นุ่มนวลหน่อยสิ"



    เจียงเฉินส่ายหัว เจ้าหมาโง่นี่สามารถที่จะสังหารพวกมันสามคนด้วยวิธีอื่นได้ แต่นี่มันเล็งที่หัวอย่างเดียวเลย



    "ข้าโหดร้ายยังไง ข้าให้มันตายอย่างรวดเร็วนะเฮ้ย ตายแบบทรมานน้อยสุด มาบอกว่าข้าโหดร้ายได้เช่นไร บิดาผู้นี้เมตตาแล้วนะ เจ้ารู้จักคำว่าเมตตาหรือเปล่า เจ้าหนุ่ม?"



    หวงต้ารู้สึกไม่พอใจในทันใด มันเชิดหัวหมาของมันขึ้นแล้วเริ่มโต้เถียงกับเจียงเฉิน



    เส้นสีดำปรากฎขึ้นที่หน้าผากเจียงเฉิน 



    "หยุดเถียงบิดาซะ"



    "หุบปากเจ้าสิ! ปากบิดาอยู่กับร่างกายบิดา  ตัวข้า..บิดาผู้นี้อยากจะพูดสิ่งใดก็ได้ตามที่บิดาต้องการ บิดาช่วยเจ้าสังหารคนพวกนี้ แต่เด็กเหลือขออย่างเจ้ากลับบอกว่าข้าโหดร้ายเนี่ยนะ? เจ้านี่มันไร้หัวใจจริงๆ!"



    หวงต้ายังเถียงต่อ



    "เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว เจ้าเป็นหมาที่มีเมตตา เจ้าเป็นหมาที่เมตตาที่สุดในโลก แบบนี้พอใจไหม?"



    เจียงเฉินรีบยอมรับความผิดของเขา แม้เขาจะไม่ได้รู้จักหมาตัวนี้นานนัก เขาเข้าใจอย่างดีเกี่ยวกับบุคลิกภาพของมัน ถ้าได้เริ่มเถียง มันจะเถียงยันชั่วโคตร



    เยี่ยนจงและอีกสองคนที่อยู่ด้านหลังเจียงเฉินอ้าปากค้าง เจ้าหมาประหลาดนี่มาจากไหนกัน มันประหลาดมากๆ เหมือนกับว่ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจียงเฉิน



    หากทั้งสามรู้เรื่องก่อนหน้านี้ คนกับหมาได้ต่อสู้ถึงตายกัน พวกเขาคงจะพูดไม่ออก ความสัมพันธ์ที่ดีเกิดจากการต่อสู้ของพวกเขา



    "พี่ใหญ่เจียงเฉิน หลี่ชางหมิงคิดที่จะสังหารคนในตระกูลเยี่ยนทั้งหมดที่อยู่ในภูเขาขอรับ ..หากเขาลงมือด้วยตัวเองพี่ใหญ่เยี่ยนหยางตกอยู่ในอันตรายแน่นอน พวกเราต้องตามหาพี่ใหญ่เยี่ยนหยางและคนของเขาให้ไวที่สุดนะขอรับ"



    เยี่ยนจงพูดออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล



    "เข้าใจล่ะ ในเมื่อหลี่ชางหมิงต้องการที่จะเล่น พวกเราจะเล่นกับเขา วันนี้ข้าจะทำให้ตระกูลหลี่ทั้งหมดที่อยู่บนเขาตายที่นี่อย่างแน่นอน จะไม่มีผู้ใดรอดไปได้"



    เจียงเฉินพูดพร้อมรอยยิ้มเย็น 



    ทั้งสามต่างมองกันเอง แต่ละคนมองเห็นความหวาดกลัวภายในตาของอีกฝ่าย เมื่อเทียบกับหลี่ชางหมิงแล้ว ชายผู้นี้โหดเหี้ยมกว่ามาก



    "พี่ใหญ่เจียงเฉิน ตระกูลหลี่มากันทั้งหมดสิบสามคนขอรับ ห้าคนได้ตายไปแล้วก็ยังเหลืออีกแปดคน ดูจากสิ่งที่พวกมันทำลงไปก่อนหน้า พวกมันคงรวมกลุ่มกันและวางแผนสังหารพวกเราทีละคนๆ"



    เยี่ยนจงพูดออกมา



    "อืม แล้วเจ้าพอจะรู้บริเวณที่เยี่ยนหยางอยู่ตอนนี้หรือไม่?"



    เจียงเฉินถาม



    "รู้ขอรับ"



    เยี่ยนจงตอบ



    "ไปกันเถอะ คนจากตระกูลหลี่จะต้องไปที่นั่นแน่นอน"



    เจียงเฉินกล่าวขึ้น คนจากตระกูลหลี่เริ่มเคลื่อนไหว เขาจะต้องค้นหาที่อยู่ของสมาชิกตระกูลเยี่ยนให้เร็ว หากล่าช้าล่ะก็ ตระกูลเยี่ยนจะต้องพบกับความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง เยี่ยนจงและอีกสองคนต่างทราบถึงประสบการณ์ที่ขมขื่นนี้ดี หากเจียงเฉินช้ากว่านี้อีกนิดเดียว เขาคงพบทั้งสามคนนี้เป็นศพไปแล้ว



    ในอีกฟากด้านของป่า การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้น สมาชิกตระกูลเยี่ยนเจ็ดคนนำโดยเยี่ยนหยาง อีกฝ่ายตระกูลหลี่ทั้งแปดคนนำโดยหลี่ชางหมิง



    การทดสอบกลายเป็นการต่อสู้ตัดสินชี้ชะตาความเป็นความตายระหว่างทั้งสองตระกูล เยี่ยนหยางเป็นอันดับหนึ่งของรุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยน เขาเป็นคนหลักแหลม เขาสังเกตุเห็นถึงพฤติกรรมที่ผิดปกติของตระกูลหลี่ นั่นเป็นเหตุที่เขารวมตัวกับคนอื่นๆอย่างรวดเร็ว



    หลี่ชางหมิงเองก็สังเกตุการเคลื่อนไหวตระกูลเยี่ยนเช่นกัน นั่นเป็นเหตุว่าเขาได้รวบรวมคนของเขาไว้ด้วยกัน เป้าหมายของเขาคือการสังหารสิ้น ด้วยเหตุนี้ทั้งสองกลุ่มจึงได้บรรจบกันที่นี่



    เยี่ยนจงและอีกสองคนอยู่ห่างจากที่นี่ นั่นเป็นเหตุว่าทำไมพวกเขาถึงได้มาเผชิญหน้ากับคนจากตระกูลหลี่ก่อนที่เขาจะรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ โชคดีที่เจียงเฉินได้ช่วยพวกเขาไว้ทันท่วงที



    "หลี่ชางหมิง การกระทำของเจ้าในตอนนี้กำลังละเมิดกฎการทดสอบครั้งนี้!"



    สีหน้าเยี่ยนหยางย่ำแย่อย่างมาก สถานการณ์ในวันนี้เป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับตระกูลเยี่ยน หลี่ชางหมิงเป็นผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ เพียงแค่เขาคนเดียวก็สามารถสังหารพวกเขาได้ทั้งหมด



    "กฏงั้นเรอะ? หลังจากฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดแล้ว ผู้สมัครเข้าร่วมนิกายเทียนเจี้ยนจะเหลือเพียงตระกูลหลี่เท่านั้น นอกจากนั้นข้าได้ทะลวงเข้าสู่แก่นแท้มนุษย์แล้ว ไม่จำเป็นต้องมีอะไรต้องสงสัย ข้าจะเข้านิกายเทียนเจี้ยนแน่นอน แต่ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่าเจียงเฉินมันอยู่ที่ไหน?"



    หลี่ชางหมิงกล่าวออกมาอย่างเย็นชา




    ****************************************



    โปรดติดตามตอนต่อไป...


    คล้ายกับเรื่อง[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ ที่คุณอ่าน