ค่ำคืนนี้ นาฟ คิดถึงการแลกเปลี่ยนหินเท็นซี่สีแดงว่าจะดำเนินการยังไง ให้ปลอดภัยและได้ประโยชน์มากที่สุด ทั้งหมดมี 5 ก้อนเราควรแลกเปลี่ยนไว้สัก 4 ก้อนก่อนดีกว่าแต่จะเริ่มต้นยังไงดี นึกถึงคน คนหนึ่งที่ไว้ใจได้
เช้าวันต่อมา นาฟ เดินทางไปที่หน่วยความมั่นคงแสดงความ้าอยากเข้าพบกับ หัวหน้าแม็ค ไม่นานแม็คเดินออกจากเต็นท์มา “น้องชายอยากพบข้ามีเื่อะไรหรือเปล่า “ข้ามีเื่บางอย่าง อยากปรึกษาท่าน แต่คุยตรงนี้ไม่สะดวก
“ได้น้องชาย เดี๋ยว ข้าออกเวร แล้วจะไปหาที่ ที่พักของนาย
“นาฟพยักหน้าตอบรับ
พอถึง่ใกล้ค่ำ แม็คเข้ามาหานาฟในที่พัก “น้องชายมีอะไรบอกข้าได้ไม่ต้องเกรงใจ ข้าช่วยเต็มที่! นาฟ ยกกล่องใบหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะเปิดกล่องออก “หา! นะ นะ นี้มัน หินสีแดง”
“นี่แหละ สิ่งที่ข้าอยากปรึกษาท่าน แม็ค ยังไม่หายจากอาการใ ผ่านไปสักระยะเริ่มสงบสติลง “ข้าเข้าใจละ เ้าอยากแลกเปลี่ยนหินแดง 4ก้อนนี้ “ถูกต้องตอนนี้ข้าไม่รู้จักใคร ไม่สามารถไว้ใจใครได้
“น้องชาย จะใช้เงินมากเหรอ?
“ ใช่!ข้าว่ามันจะเป็ประโยชน์กับคนหลายคน
อืม ถูกของเ้ามันค่อนข้างจะอันตราย ยิ่งเป็่นี้ที่ผู้จัดการหยวน เข้ามารับตำแหน่งแทน หัวหน้าคนเก่า ยิ่งเกิดการเอารัดเอาเปรียบในหน่วยแลกสิทธิ์กันมากขึ้น ที่ข้าต้องเข้าไปอยู่ในแดนกักขังก็เพราะว่าข้าทนเห็นเื่พวกนี้มากไม่ได้ อารมณ์มันขึ้น
“ผู้จัดการ หยวน รึ !
ใช่ คนใหญ่โตจากข้างในอาณานิคม ฝากให้มารับตำแหน่ง เหมือนมาเพื่อหาประโยชน์จากตำแหน่งนี้โดยเฉพาะ เ้าลี ที่น้องชายฆ่าไปก็เป็คนของมัน ใช้อำนาจจากข้างใน ฝากฝังให้มาอยู่ ที่หน่วยความมั่นคง “นาฟ เริ่มชักสีหน้า แล้วหัวหน้ากราฟรู้เื่มั๊ย?
รู้อยู่แล้ว แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ “แล้วอย่างนี้มันจะมีผลอะไรกับการแลกเปลี่ยนในครั้งนี้ “ข้ากำลังคิดว่าถ้าพวกมันรู้ว่าเ้ามีของที่มูลค่าสูงอยู่แบบนี้มันอาจคิดร้ายกับเ้าได้ หินเท็นซี่สีแดงเหล่านี้ ถ้าขนาดประมาณนี้ ก็น่าจะตกอยู่ก้อนละ 9 แสน ถึง 1 ล้านเหรียญทองแดง หรือ 1 หมื่นเหรียญเงิน “นาฟแอบใว่ามูลค่าสูงขนาดนี้เลย
“เ้ามีของแบบนี้อยู่มันอาจเป็เื่ดี และอาจเป็ภัยกับเ้าด้วย ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้เราไปที่หน่วยแลกสิทธิ์กัน ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน ข้าอาจต้องขอความช่วยเหลือจากใครบางคน
เช้าวันต่อมา แม็ค มารับนาฟ เดินทางไปด้วยกัน นาฟเคยเห็นขั้นตอนการแลกสิทธิ์จากผู้เฒ่าซู ครั้งหนึ่งแล้ว เลยรู้ขั้นตอนพอมาถึงเต็นท์ของหน่วยแลกสิทธิ์ นาฟ ไปหยิบเอกสารเขียนรายการของที่จะแลก ยื่นให้เ้าหน้าที่ ส่วนเ้าที่รับเื่สังเกตเห็นกลุ่มของ นาฟ ั้แ่ไกลแล้ว รีบแจ้งคนไปบอกเ้าหน้าที่ชั้นสูงในหน่วยรอไว้อยู่แล้ว พอรับเอกสารจากนาฟ มาอ่านถึงกับอ้าปากค้าง ไม่กล้าทำอะไรต่อวางทุกอย่างลง แล้วลุกออกจากที่นั่ง เพื่อไปแจ้งเ้าหน้าที่ชั้นสูง ให้ไปแจ้ง กับรองหัวหน้าหน่วย
ไม่นานรองหัวหน้าหน่วยถือใบรายการ เดินเข้าไปหา หัวหน้าหน่วย
“ผู้จัดการครับมีเื่ใหญ่แล้ว”
“มีอะไร “เ้าเด็กหนุ่มที่ชื่อนาฟ เอาหินเท็นซี่ มาแลกเปลี่ยน4 ก้อนครับ “แล้วยังไง” มันเป็หินสีแดงครับ
“ว่ายังไงนะ! “ ผู้จัดการหยวนถึงกับลุกขึ้นจากโต๊ะ คิดถึงเื่ราวที่
เ้าลีเคยพูดถึง เ้าคนเด็กนี้อาจรู้ตำแหน่งหินเท็นซี่ ที่มีจำนวนมากกว่านี้“เอาไงดีครับผู้จัดการ” “ฮ่าๆ ก็ดีข้าก็อยากรู้จักมันไว้เหมือนกัน”
พวกนาฟ ยืนรอ อยู่สักพักใหญ่ กลุ่มของผู้จัดการหยวน เดินออกมาจากห้อง มาถึงโต๊ะสำหรับยื่นแลกเปลี่ยนสิทธิ์แม็ค ที่อยู่ข้างๆ โค้งคำนับ เพื่อเป็การให้เกียรติกับระดับหัวหน้าหน่วย
“พวกเ้าหน่วยความมั่นคงมาทำอะไรแถวนี้ ไม่ใช่ธุระอะไรของพวกเ้า
“บังเอิญข้าเป็เพื่อนกับน้องชาย เลยอาสา มาเป็เพื่อน ไม่มีอะไรหรอกครับท่านผู้จัดการหยวน
“ข้าก็แค่อยากให้น้องชายได้ราคาที่เหมาะสม
“ข้าจำเ้าได้ เ้าทำร้ายคนของข้า หัวหน้าเ้า จับเ้าไปขังในคุกแล้วไม่ใช่เหรอแล้วนี่ทำไม ปล่อยออกมา ไหนว่าหน่วยความมั่นคงให้ความยุติธรรมยังไงเล่า
“แต่ก็ช่างเถอะคงไม่ใช่สาระสำคัญอะไร” ผู้จัดการหยวนหันหน้ามามองนาฟ “เ้าชื่อ นาฟใช่ไหม ไหนล่ะของที่จะแลกเปลี่ยน “นาฟ สังเกตเห็นคนรอบๆ เริ่มมากขึ้นมีประจักษ์พยานชัดเจน เลยหยิบกล่องใบหนึ่งออกมาวางที่บนโต๊ะแล้วเปิดออก “โอ้โห! คนรอบข้างถึงกับใเห็นหิน ขนาดเท่ากำปั้นมีสีแดงเข้ม วางอยู่ในกล่องจำนวน 4 ก้อน แม้แต่เ้าหน้าที่หน่วยแลกสิทธิ์ หลายคนยังเข้ามาดูเพราะว่าไม่เห็นเห็นแท็กซี่สีแดง ปรากฏขึ้นนานแล้วครั้งนี้ถึงจะขนาดเท่ากำปั้นแต่มูลค่าของมัน ก็สูง ทีเดียว
ผู้จัดการหยวนมองหน้านาฟ “ขอถามเ้าว่า เ้าไปเอาหินเท็นซี่สีแดงเหล่านี้มาจากไหน “ข้าได้มาจากทางทิศตะวันตกบริเวณที่ข้าฟื้นขึ้นมา
“ช่วยเจาะจงระบุให้ชัดเจนได้มั๊ย “ท่านผู้จัดการหยวนครับ ข้าเกรงว่ามันจะเป็การละเมิดสิทธิ์ส่วนบุคคลเกินไป แม็ครีบเอ่ยขัด
“ เกินไปยังไงในเมื่อข้าเป็คนรับแลกสิทธิ์ ข้าย่อมมีสิทธิ์ที่จะรู้ที่มาได้
นาฟ ดูสถานการณ์แล้ว ถ้าเป็อย่างนี้ต่อโอกาสจะตกเป็เบี้ยล่างสูง
นาฟ เดินไปปิดกล่อง ทำท่าถือเดินออกมา ผู้จัดการหยวน เห็นรีบทัก
“เ้าหนุ่มเ้าจะทำอะไร!” “ข้าไม่แลกเปลี่ยนแล้ว” ทุกคนบริเวณรอบๆเริ่มฮือฮา
“ใจเย็นๆ เ้าหนุ่มข้าว่าดูแล้วเ้าน่าจะเป็คนที่ไม่ใจร้อนโผงผางเหมือนคนข้างๆเ้านะ ถ้าเ้าไม่แลกเงินกับหน่วยของข้าแล้วเ้าจะทำไงกับของเ่าั้ “ถึงข้าจะพึ่งเข้ามาอยู่ที่นี่แต่ข้าก็พอจะรู้จักคนในอาณานิคมบ้าง ข้าก็แค่ขอแลกเปลี่ยนกับพวกเขาก็ได้นี่ นาฟทำท่าพูดเสร็จจะถอยหลังจะเดินหนี
“เดี๋ยวๆๆๆ ใจเย็นๆ น้องชายพูดคุยกันได้ ผู้จัดการหยวนเริ่มกังวลไม่คิดว่าเ้าหนุ่มอายุแค่นี้จะมีลูกเล่นเยอะขนาดนี้ มีชั้นเชิงต่อรอง หยั่งกะเป็ผู้ใหญ่เ้าจะได้ก้อนละ 5 แสนเหรียญทองแดง เอาของกลับมาวางไว้แล้วข้าจะจัดการเื่เงินให้เ้า
นาฟ หัวเราะแล้วทำท่าจะเดินออกไปเหมือนไม่สนใจ “เดี๋ยวสิ! เ้าหนุ่ม ราคานี้ก็สมเหตุสมผลแล้วกับหินที่ไม่รู้ที่มาที่ไป ตัวข้าเองก็ต้องแจ้งที่มาที่ไปให้กับอาณานิคม ข้ามีส่วนแบ่งความรับผิดชอบในเื่นี้นะเ้าต้องคิดถึงส่วนของข้าบ้าง
“ก็ข้าบอกแล้วว่าไม่เป็ไรเดี๋ยวข้าไปแลกกับคนอื่น”
“ก็ได้ 7 แสนเหรียญทองแดงต่อก้อน” นาฟ หันกลับมาชี้นิ้วขึ้น 1 ล้านเหรียญ ต่อก้อน “มันจะมากไปแล้วนะเ้าหนุ่มแกเป็ใครกล้ามาต่อรองกับข้า ข้าเป็ถึงระดับหัวหน้า หน่วย ที่ใหญ่สุดในแคมป์กลางแกเป็ใครเพิ่งได้เป็ พลเมืองอาณานิคม ไม่มี ยศถาบรรดาศักดิ์ อะไรก็คิดจะมาต่อรองกับข้า
“ข้าขอใช้สิทธิ์สืบสวนความเป็มาของหินเหล่านี้ข้าขออายัดสิ่งของเหล่านี้ไว้ก่อน รอการตรวจสอบ “เ้าหน้าที่อายัดของกลางไว้เดี๋ยวนี้!”
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของหน่วยแลกสิทธิ์วิ่งเข้ามาล้อมกรอบนาฟฝั่งละ 10 คน แม็ค ที่ทนฟังอยู่ข้างๆ มาสักพักหนึ่งชักปืนสั้นออกจากซอง “ใครกล้าเข้ามาจับกุมโดยไม่มีหมายจากหน่วยความมั่นคงก็เข้ามาอยากกินะุของฉันก็เข้ามา
“เ้าเป็หัวหน้าหน่วยตัวเล็กๆแถมละเลยการปฏิบัติหน้าที่ ข้าไม่สนใจจับมันทั้งคู่
จู่ๆมีเสียงหัวเราะขึ้นมา “ฮ่าๆ ๆ เ้าอ้วนหยวนพึ่งย้ายมาอยู่ ที่แคมป์กลาง ของพวกเราไม่นานจะใช้อำนาจบาตรใหญ่ไปทั่วเลยนะ
ชายวัยกลางคนร่างกายบึกบึนดูแข็งแรงเดินเข้ามาตอนไหนไม่รู้ ทุกคนโดยรอบพากันโค้งคำนับ
“หัวหน้าหน่วยสำรวจอังเก้ เื่นี้ไม่เกี่ยวกับเ้า”
“แหม จะพูดอย่างนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียวนะพี่หยวนเ้าหนุ่มนี่เคยออกสำรวจ กับหน่วยสำรวจอาณานิคม เสมือนเป็คนเคยทำงานให้กับหน่วยสำรวจมาแล้วก็เหมือนอยู่ในความดูแลของฉันนะ
“และก็อย่างที่เ้าหนุ่มบอกนั้นแหละ ถ้าเค้าไม่สะดวกจะแลกเปลี่ยนของกับหน่วยของเ้ามันก็เป็สิทธิ์ของเค้า “กลับกันเถอะเ้าหนุ่มไปนาฟทำท่าจะเดินออกไปพร้อมกับหัวหน้าหน่วยสำรวจ