(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 62 เรียกรถพยาบาล

เมื่อสัมภาษณ์เหลียงหวนเสร็จสิ้น เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็โล่งใจ ต่อไปก็แค่รอผลจากน้องชายของพระเอกก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว! รอสะสมคะแนนภารกิจเยอะๆ จากนั้นค่อยดูว่าระบบปัญญาอ่อนจะมอบรางวัลอะไรให้เธอ! 

หลังจากที่เหลียงหวนออกไปแล้ว หนุ่มหล่อคนนั้นก็ออกไปด้วย หลิวเหลียนที่แอด WeChat กับหนุ่มหล่อสำเร็จรีบวิ่งมาหาเซี่ยเสี่ยวเล่ย เล่าเรื่อง "ตกหลุมรักเพียงแวบแรกที่สบตา" ของเธออย่างตื่นเต้น 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยดันเหล้าที่เหลียงหวนให้คนเอามาให้ออกไป หยุดไว้ตรงหน้าหลิวเหลียน สร้างบรรยากาศให้เธอกินเหล้าพลางเล่าเรื่องไปพลาง 

รอหลิวเหลียนดื่มจนพอใจและสนุกจนเริ่มเหนื่อยแล้ว พวกเธอก็เตรียมกลับมหาวิทยาลัย 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยอยากจะนอนให้เต็มอิ่ม ช่วงนี้เธอนอนดึกบ่อย เริ่มมีรอยคล้ำใต้ตา 

ตอนที่เดินออกมาจากบาร์ก็ดึกแล้ว แต่ใจกลางเมืองก็ยังคงคึกคักเหมือนตอนกลางวัน มีคนเดินผ่านไปมา ประดับประดาด้วยแสงไฟส่องสว่าง

จริงๆแล้วบาร์อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย ทั้งสองคนก็เลยเดินกลับเหมือนเดินเล่นไปพลางชมวิวเมืองยามค่ำคืนไปพลาง เผื่อจะเจอเรื่องสนุกๆ 

แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยเพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ๆก็รู้สึกวิงเวียน 

"เสี่ยวเล่ย?" หลิวเหลียนประคองเธอไว้ ถามอย่างกังวล "เป็นอะไร?" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยมึนหัวหนักขึ้น ได้ยินเสียงของหลิวเหลียนเลือนลาง แต่สติของเธอยังอยู่ ไม่ได้ดับลงอย่างสมบูรณ์

"ไม่เป็นไร…" เธอยกมือขึ้นโบกบอกหลิวเหลียนว่าไม่ต้องห่วง 

แต่วินาทีถัดมา ร่างกายก็ทรยศตัวเอง แข้งขาเริ่มอ่อนแรง เกิดอาการมึนหัว หูอื้อ เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นลมอีกครั้ง

แล้วโลกก็มืดลง และเงียบสงัด 

หลิวเหลียนเห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยกำลังจะล้มก็ตกใจ รีบเข้าไปประคอง แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยสูงเกินไป ส่วนหลิวเหลียนสูงแค่ 160 เซนติเมตรแถมยังตัวเล็กอีกต่างหาก สุดท้ายประคองไว้ไม่ไหว เธอก็เลยนั่งยองๆ ประคองหัวของเซี่ยเสี่ยวเล่ยพิงไว้ที่ตัวเธอ 

เธอเรียกเซี่ยเสี่ยวเล่ยหลายครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ หลิวเหลียนร้อนใจจนลืมไปเลยว่าต้องทำยังไง ในสมองว่างเปล่า 

จนกระทั่งมีเสียงที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นเหนือหัวของเธอ "เรียกรถพยาบาล" 

หลิวเหลียนได้สติเหมือนกับคนหลงทางที่จู่ๆก็พบทางออก แล้วรีบควานหาโทรศัพท์โทรไปที่เบอร์ฉุกเฉิน "ใช่ๆๆ! รถพยาบาล! เรียกรถพยาบาล!" 

"ฮัลโหล? เบอร์ฉุกเฉินใช่ไหมคะ?ฉันอยู่ที่…" เธอมองไปรอบๆอย่างงงๆ 

"ให้มารับที่บาร์พิงค์ควีน" เสียงนั้นเตือนเธอ 

"ขอบคุณค่ะ" หลิวเหลียนรีบกล่าวขอบคุณและบอกที่อยู่ไป

หลังจากที่เรียกรถพยาบาลแล้ววางสาย เธอก็เพิ่งนึกได้ว่ามีคนที่ช่วยเธอ 

"เอ่อ…ขอบคุณค่ะ…" หลิวเหลียนกำลังกล่าวขอบคุณ แต่พอเห็นหน้าตาของเขา เธอก็พูดไม่ออก 

เพราะผู้ชายคนนี้หน้าตาดีสุดๆ หลิวเหลียนเผลอกลืนน้ำลายอย่างไม่อยากจะเชื่อ จิตวิญญาณแห่งการมโนกำลังจะปะทุ

ผู้ชายคนนั้นก้มลงมองเธอเล็กน้อย แล้วก็มองเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่หมดสติอยู่ สองคิ้วขมวดเข้าหากัน 

จากนั้นเขาก็นั่งยองๆ รับตัวเซี่ยเสี่ยวเล่ยจากหลิวเหลียนมาอุ้ม 

หลิวเหลียนได้สติกลับมาทันที 

"เดี๋ยวก่อนค่ะ!" เห็นผู้ชายคนนี้อุ้มเสี่ยวเล่ยไปเธอก็รีบวิ่งตาม "จะพาเพื่อนฉันไปไหนคะ? รู้จักกันเหรอ? ไม่ใช่คนไม่ดีใช่ไหม? ชื่ออะไรคะ?" 

"เหลียงเฉิน" ผู้ชายคนนั้นตอบแค่สองคำแล้วก็เงียบ 

แต่คำตอบนี้ทำให้ปากที่กำลังอ้าเตรียมเปล่งเสียงของหลิวเหลียนหุบลง ไม่กล้าเอ่ยคำใดอีกเลย

*เรื่องนี้อ่านแล้วพอใช้ได้ไหมคะ ถ้าชอบยังไงไรท์ฝากรีวิวให้ด้วยน้าา ขอบคุณค่ะ

**หลังจากนี้ไปจะรวม 2 ตอนเป็น 1 ตอนนะคะ เช่น ตอนต่อไปคือ 63+64 ค่ะ และจะลงวันละ 3 ตอน (พรุ่งนี้ลง 63+64 ,65+66 , 67+68)