ผมรู้ว่ามันคงไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ หากจะเดินกลับบ้านคนเดียวกลางดึกในซอยเปลี่ยวแบบนี้ ถึงแม้ผมจะเป็ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่กว่าหนุ่มๆ ในวัยเดียวกัน แถมมีอาวุธป้องกันตัวติดมาอยู่ในกระเป๋าสะพาย แต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ เื่ผีไม่ต้องพูดถึง ั้แ่เกิดมาผมไม่เคยเจอเลย หรืออาจจะเจอแต่ไม่รู้ว่าเป็มันไม่ใช่คน ก็คือไม่เคยเจอนั่นแหละ ทั้งที่อาจจะเห็นเป็ตัวเป็ๆ หรือปรากฏเป็สัญญาณอื่นใดที่จะบ่งบอกตัวเองว่าเป็ผี…
แต่ที่ผมหวาดระแวงอยู่ในขณะนี้ก็คือคนที่มีชีวิตเหมือนกับผมนี่แหละ เคยเห็นในข่าวทีวี พวกชิงทรัพย์ ปล้น ฆ่า หรือแม้กระทั่งข่มขืน อันหลังนี่ผมไม่กลัวหรอก เพราะอาจจะเป็ผมเองต่างหากที่จะเป็ผู้กระทำเสียเอง เมียก็ไม่มีกับเขาสักที ได้แต่ช่วยตัวเองไปวันๆ หากวันไหนเบื่อๆ อาจจะดอดไปมีอะไรกับผู้หญิงตัวเป็ๆ ดูบ้าง และผมก็ตัวใหญ่ออกขนาดนี้ ถึงแม้อาจจะเตะตาพวกที่ชอบไม้ป่าเดียวกันอยู่ไม่น้อย แต่ผมขอยืนยันว่ามันไม่อาจหาญกล้ามาเล่นจับก้นผมอย่างแน่นอน นอกเสียจากว่าจะมากันหลายคน อันนั้นค่อยว่ากันอีกที
นึกถึงมอเตอร์ไซค์ที่ส่งซ่อมไว้ที่อู่ซ่อมรถเมื่อตอนเช้า หากซ่อมเสร็จพรุ่งนี้นะพ่อจะก้มลงกราบแทบเท้าไอ้คนซ่อมสักสามสี่ที ถึงแม้ผมจะไม่ชอบขี้หน้ามันก็ตามเถอะ มีอย่างที่ไหน มองหน้าผมยังกับว่าผมไปแอบเป็ชู้กับเมียมันอย่างนั้นแหละ แต่จะว่าไปผู้หญิงก็สวยใช่เล่น แค่เห็นหน้าเธอผมก็ของขึ้นแทบจะแทงทะลุกางเกงออกมาต่อหน้าต่อตาแฟนเธอเสียให้ได้ ยิ่งตรงเนินอกกลมกลึงเป็ลูกส้มโอเต่งตึงขนาดนั้น รวมทั้งสะโพกผึ่งผายเวลาเธอเดินกลับเข้าไปในร้าน มันทำให้ผมใจเต้นโครมครามแทบจะกระเด็นกระดอนออกมาข้างนอก ฮอร์โมนเพศชายพลุ่งพล่านกว่าที่เคยเป็มา เืในทุกส่วนของร่างกายสูบฉีดไปทั่วกล้ามเนื้อวัยหนุ่ม ผมขอสาบานเลยว่ากลับถึงบ้านเมื่อไหร่จะจัดการกับตัวเองทั้งคืนอีกแน่ๆ หลังจากคืนที่ผ่านมาจัดเต็มจนข้อมือแทบล็อก!!!
เสียงสุนัขเห่าเริ่มดังขึ้นตรงหน้าปากซอยตอนที่ผมเดินมาถึง นี่ก็อีกอย่างหนึ่งที่ผมกลัว แต่ไม่ใช่เพราะกลัวมันจะกัดหรอกนะ เพราะโบราณว่าไว้ หมาเห่าไม่กัด… แต่ผมกลัวติดคุกที่บังอาจบันดาลโทสะฆ่าสุนัขพวกนี้เสียมากกว่า กลัวตำรวจจะเอาไปฝากขังในคุกโทษฐานทารุณกรรมสัตว์ล่ะยุ่งแน่ เอ๊ะ! หรือว่าผมจะไปดอดไปข่มขืนผู้หญิงแล้วบันดาลโทสะฆ่าปาดคอทิ้ง ซึ่งผมจะได้รับการคุ้มกันอย่างแ่าจากพวกที่จะมารุมประชาทัณฑ์ เพราะตำรวจเกรงว่าจะได้รับอันตรายถึงชีวิต เดี๋ยวผมขอกลับไปนอนคิดก่อนนะว่าจะเลือกแบบไหนดี?!?
นาฬิกาที่ข้อมือบอกเวลาตีสองตรงเผง หลอดไฟนีออนหน้าปากซอยส่องสว่างแบบสลัวๆ แถมติดๆ ดับๆ อยู่ตลอดเวลา นี่ผมแจ้งคนที่ทำงานอยู่ อบต. (องค์การบริหารส่วนตำบล) ไปตั้งหลายอาทิตย์แล้วนะ ก็ยังไม่เห็นว่าจะมาจัดการเสียที คงต้องรอให้มันช็อตไปเองก่อนละมั้งถึงจะมาทำให้ ผมเดินหลบหลุมน้ำกลางซอยเปลี่ยวจนเซไปปะทะกับเสาไฟฟ้าเข้าเต็มแรง กว่าจะพยุงตัวขึ้นมาได้ก็ทุกทักทุเลเต็มที ดีนะที่มาล้มกลางซอยที่มีหลอดไฟส่องสว่างอยู่ไม่กี่ที่ในซอยนี้
แสงสว่างจากไฟสูงหน้ารถมอเตอร์ไซค์สาดส่องอยู่เบื้องหน้า มันค่อยๆ แล่นหลบหลุมซ้ายขวาใกล้เข้ามาจนผมต้องใช้ฝ่ามือบังหน้าไว้ เพราะแสงไฟมันแยงตาจนต้องเบือนหน้าหนี จนกระทั่งมันแล่นมาหยุดตรงหน้าผม
“อ้าวเฮ้ย! ไอ้นุ เอ็งมาทำอะไรตรงนี้วะ แล้วมอเตอร์ไซค์ล่ะไปไหนแล้ว” เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นแข่งกับเสียงมอเตอร์ไซค์ครางตอดๆ ก่อนจะเงียบเสียงลง ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเ้าของรถที่เห็นเป็เงารำไรอยู่หลังดวงไฟหน้ารถสว่างจ้า ก่อนจะค่อยๆ ดับลงตามเสียงรถ
“ผมเอาไปซ่อมที่อู่ั้แ่ตอนเช้าแล้ว ขาไปก็ยังดีๆ อยู่ แต่พอจะไปถึงที่ทำงานก็ดับเอาเสียดื้อๆ คิวซ่อมก็ยาวเป็หางว่าวเลย นี่ก็เลยได้เดินกลับมืดๆ นี่แหละ” ผมตอบพี่ป้อง พี่ข้างบ้านที่อยู่บ้านติดกัน
“แล้วทำไมเอ็งไม่บอกข้าวะ จะได้มารับ ยังไงเราก็เพื่อนบ้านกัน ไม่ต้องเกรงใจ อย่าบอกนะว่าเอ็งลืมเื่ของเราไปแล้ว คิดๆ ไปแล้วข้าก็นึกเสียใจว่ะที่เคยพาเอ็งหนีไปเที่ยวตอนกลางคืนอยู่บ่อยๆ จนกลายเป็วัยรุ่นใจแตกไปแล้วตอนนี้” พูดพลางหัวเราะร่าเมื่อนึกถึงเื่ที่ผ่านมา ก่อนที่พี่ป้องจะแต่งงานกับสาวที่เคยดอดไปจ้ำจี้ตอนกลางดึกอยู่บ่อยๆ ซึ่งก็ค้นพบรักแท้ในสถานที่แห่งนั้นจนได้
“ไม่เอาน่าพี่ ผมเลิกแล้วเื่พวกนั้นน่ะ ผมก็ไปทำงานทุกวันอยู่แล้วนี่ไง พี่เลิกเที่ยวได้ ผมก็เลิกมันได้เหมือนกัน” ผมยังนึกขำปนเศร้าอยู่ไม่หาย ตอนที่เราสองคนไปเที่ยวผู้หญิงกลางคืนจนแม่จับได้ เลยไม่ให้เรียนต่อทั้งๆ ที่ผมใกล้จะจบ ม.6 อยู่รอมร่อ ส่วนพี่ป้องอยู่มหาวิทยาลัยปี 3 ออกมาแต่งงานกับผู้หญิงกลางคืนจนเป็ข่าวกระฉ่อนไปทั่วหมู่บ้าน แต่ผู้หญิงเหมือนจะรักจริง แรกๆ พ่อกับแม่พี่ป้องก็ขัดขวางไม่ยอมให้ผู้หญิงอย่างว่าเข้ามาร่วมหอลงเรือนกับลูกชาย แต่ก็ยอมใจอ่อนโดยดีเมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะมาทำงานอย่างว่า แต่ถูกหลอกมา จนในที่สุดก็พิสูจน์ตัวเองได้ ผมเชื่อเื่รักแท้ครับ คนที่เป็คู่กันแล้วมักจะไม่แคล้วกัน ไม่ว่าจะเจออุปสรรคมากมายสักแค่ไหน
(เชิญอ่านต่อตอนที่ 2)
(***รบกวนฝากคอมเมนต์ด้วยนะครับ จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขในโอกาสต่อไป ท่านไหนอยากให้กำลังใจนักเขียนหรือให้ของขวัญงานเขียนชุดนี้จะเป็พระคุณอย่างสูงครับ***)
2K
