ความตึงเครียดภายนอกคฤหาสน์ค่อยๆ คลี่คลายลงหลังจากกำลังคุ้มกันของเคนจิออกลาดตระเวนและผลักดันเงาลึกลับเ่าั้ให้ล่าถอยไป ทว่าความตึงเครียดภายในเรียวกังโบราณซึ่งเป็ที่พักส่วนตัวของชานนท์และมะปรางกลับเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
ภายในห้องเรียวกังญี่ปุ่นปูเสื่อทาทามิอันเงียบสงบ แสงโคมไฟกระดาษสีส้มสลัวส่องกระทบใบหน้าเรียบตึงของชานนท์ที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จามาั้แ่กลับเข้าห้อง มะปรางในชุดยูกาตะผ้าฝ้ายสีครีมตัวบางขยับกายเข้าไปใกล้ร่างสูงหนาของคนรักด้วยความกังวลและหวาดหวั่นในอารมณ์ของเขา
"บอสขา... โกรธมะปรางเหรอคะ?" มะปรางถามเสียงแ่เบา เอื้อมมือไปจับท่อนแขนแกร่งของเขา
ชานนท์หันขวับมามอง แววตาคมกริบหลังกรอบแว่นแฝงด้วยความดิบเถื่อนและเพลิงตัณหาที่พวยพุ่ง เขาคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้มั่นแล้วดึงเข้าหาตัวอย่างแรงจนร่างของมะปรางกระแทกเข้ากับแผ่นอกแกร่งของเขาอย่างจัง
"เธอคิดว่ายังไงล่ะ มะปราง?" ชานนท์กระซิบเสียงต่ำพร่า ร่างกายของเขาร้อนรุ่มเหมือนมีไฟสุม "ฉันต้องนั่งดูเมียตัวเองนอนคร่อมและโดนไอ้ยากูซ่านั่นขยี้อก ดูดเลียหัวนมจนแแดงก่ำ... แล้วยังโดนมันกระแทกรูจนน้ำรักเปรอะเปื้อนเต็มตัวแบบนั้น เธอคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไง?!"
"บอส... มันคือข้อตกลงและงานรักษานี่คะ มะปรางทำเพื่อเบาะแสฟอกเงิน..." มะปรางพยายามอธิบาย น้ำเสียงสั่นสะท้าน ทว่าหัวใจสาวกลับเต้นระทึกและมีความเสียวซ่านแล่นพล่านยามเห็นชานนท์หึงหวงเธอจนเสียการควบคุมขนาดนี้
"งานเหรอ? งั้นมาดูงานทำโทษของฉันบ้างเถอะเด็กดี..." ชานนท์เอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียม เขาผลักร่างของมะปรางให้นอนราบลงบนฟูกหนานุ่มกลางเสื่อทาทามิ รูดรั้งแว่นตาทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
ชานนท์กระชากเสื้อยูกาตะตัวบางของมะปรางออกอย่างรวดเร็วจนสาบเสื้อแยกกว้าง เผยให้เห็นเต้าอกกลมกลึงคัพ E ขาวเนียนสลอนที่ยังมีรอยรักสีแดงระเรื่อของเคนจิประทับอยู่ ชานนท์เห็นรอยนั้นแล้วขบกรามแน่นจนนูนเป็สัน มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นเต้าอกขาวโพลนล้นมืออย่างรุนแรงและป่าเถื่อนเพื่อลบรอยของคนอื่น
"อ๊ะ!... บอสขา... เจ็บค่ะ... อื้อ... เบาๆ หน่อยสิคะ..." มะปรางบิดกายเร่า ครางระคนเจ็บปนเสียว
"เจ็บสิดี! จะได้จำว่าตัวเธอเป็ของใคร!" ชานนท์ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาว ขบเม้มทำรอยรักทับรอยเก่าอย่างรุนแรง ปลายลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียยอดอกอวบสีชมพูดูดดึงเสียงดังสนั่นห้อง มือกวาดลงไปถอดกางเกงซับในตัวน้อยของเธอออก รูดแยกเรียวขาคู่สวยกางออกกว้าง เผยร่องสวาทสีชมพูฉ่ำเยิ้มที่มีน้ำหวานไหลซึมรอคอยอยู่ก่อนแล้ว
ชานนท์รีบควักตัวตนอันใหญ่โตแข็งกร้าวปูดเส้นเืของเขาออกมา มันขยายใหญ่เต็มขนาดร้อนระอุ ชานนท์ไม่รอช้าจ่อท่อนเอ็นเขื่องลงตรงปากทางรักที่ฉ่ำเปียก แล้วขยับสะโพกสอบกดกระแทกแทรกตัวตนเข้าไปรวดเดียวจนสุดโคนมิดลำชนปากมดลูกของเธอ
"อ๊ายยยย!... บอสขา!... ลึกมาก... เจ็บ แต่อึดอัดร่องเหลือเกินค่ะ..." มะปรางกรีดร้องลั่นห้อง สะโพกเกร็งจิกเกร็ง
"ซี๊ดดด... แน่น รูเมียแม่งบีบตัวแน่นฉิบหาย..." ชานนท์สูดปากครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านจนตัวเกร็ง ร่องรักของมะปรางตอดรัดท่อนเอ็นหนาแน่นหนึบ ชานนท์เริ่มโยกสะโพกกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงป่าเถื่อนไม่กั๊กแรง จังหวะรักหนักหน่วงะเืฟูกนอน เสียงเนื้อกระทบเนื้อ พั่บ! พั่บ! พั่บ! ดังรัวเร็วสลับกับเสียงครางระงมของมะปรางที่บิดกายเร่าตามแรงส่ง
ชานนท์จับมะปรางพลิกคว่ำตัวในท่าคลานเข่า (Doggy Style) บั้นท้ายกลมกลึงลอยเด่นยั่วยวนอารมณ์ ชานนท์จ่อท่อนเนื้อยัดเยียดเข้าไปในร่องสาวแฉะชื้นอีกครั้งแล้วบดกระแทกจากด้านหลังลึกซึ้งถึงใจ มือหนาสองข้างจับสะโพกผายของเธอไว้แน่น โหมกระหน่ำซอยสะโพกสอบใส่ยับเยินจนมะปรางโยกคลอนไปทั้งร่าง
"ครางชื่อผัวสิมะปราง... เรียกพี่ว่าผัว... ไม่ใช่บอส!" ชานนท์กระซิบสั่งเสียงพร่าข้างใบหูที่แดงก่ำ
"อ๊ะ... ผัวขา... ผัวของมะปราง... เสียวจะตายอยู่แล้วค่ะ... โอยยย กระแทกแรงๆ เลยค่ะผัวขา..." มะปรางครางกระเส่าร้องขอเสียงหวานตามอารมณ์เตลิดเปิดเปิง
"ซี๊ดดด... ดีมากเด็กดี... หนูเป็ของผัวคนเดียว... รูแน่นโคตรๆ..." ชานนท์บดสะโพกเน้นย้ำรัวเร็วถี่ยิบจนร่องสาวตอดขยับถถี่รัว มะปรางเกร็งตัวกระตุกขึ้น์รอบใหญ่ ชานนท์ซอยสะโพกเน้นย้ำอีกสิบกว่าครั้งรวดเร็วแล้วกดสะโพกยัดท่อนเนื้อลึกสุดโคนแช่ค้างไว้ในตัวเธอ ฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นเข้าไปในร่องรักสาวจนล้นปรี่ไหลย้อนออกมาเลอะหน้าขาเนียน
ทั้งสองล้มพับนอนหอบหายใจรดกันบนฟูกนอน ชานนท์กอดดึงร่างเปียกเหงื่อของมะปรางเข้ามาแนบอก ลูบหัวปลอบโยนความป่าเถื่อนเมื่อครู่ด้วยความรักใคร่
ทว่าในขณะที่ชานนท์กำลังจะปรับเอนหมอนหนุนนอน สายตาคมกริบของเขากลับเหลือบไปเห็นแสงสะท้อนโลหะแวบหนึ่งที่ช่องรอยต่อไม้ใต้ฐานเตียงเรียวกังโบราณ ชานนท์ขมวดคิ้ว ลุกขึ้นนั่งเงียบๆ แล้วเอื้อมมือไปแกะวัตถุขนาดจิ๋วเท่าปลายนิ้วก้อยออกมา
มันคือ **เครื่องดักฟังไร้สายขนาดจิ๋ว (Miniature Bugging Device)** ที่ยังคงมีไฟกะพริบแสดงสถานะทำงานอยู่!
ชานนท์เบิกตากว้าง แววตาดิ่งลึกเย็นะเืขึ้นมาทันที เขาส่งสัญญาณให้มะปรางเงียบเสียงลง มะปรางหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว... ความจริงปรากฏชัดแล้วว่า คนในคฤหาสน์ของเคนจิมีหนอนบ่อนไส้ และพวกเขากำลังตกอยู่ภายใต้การจับตามองของศัตรูทุกฝีเก้า!