Fall in love รูมเมทเป็นผู้ชายเนี่ยนะ!?

Fall in love : 20

โอเค

[คู่รอง]

"กลับก่อนนะ"ซีอาร์พูดบอกแล้วเดินออกไป

"เดี๋ยว!? แล้วกลับยังไง!? ให้ฉันไปส่งไหม!?"หญิงสาวรีบเอ่ยถามขัดขึ้นมาก่อนที่เขาจะเดินออกไป

"ไม่ต้อง"เขาตอบกลับสั้นๆแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไป

"พูดดีๆไม่เป็๲หรอวะ!? อีตาบ้านี่!!"ฝ้ายพูดบ่นพึมพำเบาๆคนเดียว

"เหมาะกันดีนะ"จู่ๆแอชตันเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับยกยิ้มแซวออกมาเล็กน้อย เหนือยกยิ้มขึ้นมาเช่นกัน

"เหมาะ? เหมาะอะไร!?"ฝ้ายเอ่ยถามกลับด้วยสีหน้าเลิ่กลั่กแสดงอาการไม่ถูก ทำให้แอชตันและเหนือถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

+++++++++++++++++++++++++++++++

ซีอาร์ลงมาจากห้องของฝ้ายจนถึงชั้นล่าง เขาเดินออกไปด้วยท่าทีนิ่งเฉย ในโสตประสาทคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

เมื่อเดินออกมาได้สักพักหนึ่ง...เขาหยุดแล้วมองทางซ้ายและขวาเพื่อดูว่ามีรถหรือเปล่า เมื่อเห็นว่าถนนโล่งเขาจึงเดินข้ามไปอย่างสบายๆ

ชายหนุ่มเดินมาเรื่อยๆพร้อมกับมองแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ถูกแต่งแต้มอย่างสวยงาม และบริเวณกลางน้ำยังมีเกาะเล็กๆที่ตกแต่งด้วยต้นไม้ดอกไม้สดใสสวยงาม

"ไงไอ้เด็กเมื่อวานซืน มาเดินหล่อเท่อะไรอยู่ตรงนี้ล่ะไอ้เวร!?"ในขณะที่ซีอาร์กำลังหยุดยืนมองดูแม่น้ำอยู่ใต้ต้นไม้ จู่ๆมีชายคนหนึ่งเอ่ยถามพร้อมกับแสยะยิ้มร้ายออกมา ซึ่งข้างหลังเขายังมีเพื่อนยืนอยู่ด้วย 4-5 คน

ซีอาร์หันมองด้วยสีหน้านิ่งเฉยไม่สื่ออารมณ์ใดๆ เพราะเขาสัญญากับน้องสาวสุดรักสุดหวงของตนเองไว้แล้วว่าจะไม่มีเ๱ื่๵๹กับใครอีก ก่อนที่เขาจะหันหน้ากลับโดยไม่สนใจชายคนนั้น

เมื่อชายหนุ่มถูกซีอาร์ทำการกระทำแบบนั้นใส่ ชายคนนั้นที่มาหาเ๹ื่๪๫ก่อนถึงกับหุบยิ้มทันทีด้วยสีหน้าไม่พอใจ

พรึ่บ!!

"ทำมาเป็๞เมินนะ!!"ชายหนุ่มคนนั้นพุ่งตัวเข้ามาจับกระชากคอเสื้อของซีอาร์ พร้อมกับเอ่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่พอใจ

ซีอาร์มองด้วยสีหน้านิ่งเฉยมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามควบคุมของอารมณ์ของตนเองไว้ หากเป็๲เมื่อก่อนกลุ่มคนที่มาหาเ๱ื่๵๹เขาคงจะนอนสลบไปแล้ว

"พี่กร...อย่ามาหาเ๹ื่๪๫ได้ป่ะ!?"ซีอาร์ขมวดคิ้วถามด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ดูรำคาญคนตรงหน้า ก่อนที่เขาจะผลักร่างของคนที่จับคอเสื้อตนเองออก

"คิดว่าเ๱ื่๵๹นี้มันจะจบง่ายๆหรอวะ!?"กรเอ่ยถามกลับโดยที่ใบหน้าแสยะยิ้มร้ายออกมา

"ทำยังไงถึงจะจบ?"ซีอาร์เอ่ยถามกลับด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาชายหนุ่มตรงหน้าและเพื่อนๆของเขาถึงกับมองด้วยสีหน้าอึ้งๆเล็กน้อย

"ยอมให้ฉันคบกับน้องสาวนายสิ แล้วฉันจะยอมจบทุกอย่าง รวมถึงเ๱ื่๵๹ที่นายเริ่มก่อนด้วย"เขาตอบกลับ ซีอาร์จึงมองนิ่งๆ

"ไม่รู้หรอว่าถ้าจะจีบผู้หญิงก็ควรจะทำตัวดีๆกับครอบครัวของเธอด้วย?"ซีอาร์เอ่ยถามกลับอีกครั้ง "อยากคบกับน้องผมแต่มารุมผมอ่ะนะ?"

"มันต้องสะสางเ๱ื่๵๹เก่าด้วยไง คนละเ๱ื่๵๹กัน เ๱ื่๵๹ส่วนตัวฉันกับนายก็อีกเ๱ื่๵๹ ส่วนเ๱ื่๵๹ที่ฉันจะจีบน้องนายนั่นก็อีกเ๱ื่๵๹"เขาตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเฉย

"อ่า...นั่นก็เ๹ื่๪๫ของพี่ ผมไปล่ะ แล้วอย่ามาหาเ๹ื่๪๫ผมเลย ผมสัญญากับน้องไว้แล้วว่าจะไม่มีเ๹ื่๪๫กับใครอีก"ซีอาร์ตอบกลับแล้วเดินสวนไหล่เลี่ยงไปทันที

"แล้วเมื่อไหร่จะยอมยกซูให้ฉันสักที!?"กรเอ่ยถามขัดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง ซีอาร์ถึงกับชะงักฝีเท้าหยุดนิ่ง "ฉันก็รักน้องนายมาตั้งนาน ซูก็ชอบฉันด้วย"

"แล้วไง?"เขาหันหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามกลับ ก่อนที่จะเดินหนีไปปล่อยให้กรและเพื่อนๆของเขายืนมองอยู่อย่างนั้น

"ทำใจเถอะ ต่อยเขาซะขนาดนั้นแล้วยังหวังจะคบกับน้องเขาอีก"เพื่อนคนหนึ่งของกรเดินมาแล้วพูด พร้อมกับใช้ฝ่ามือตบลงบนไหล่เขาเบาๆเชิงปลอบโยน

"คิดสภาพถ้าซูรู้ว่ามึงเป็๞คนต่อยซีอาร์คงได้แปลงร่างเป็๞นกอย่างสมบูรณ์แบบ"เพื่อนอีกคนหนึ่งของกรพูดเสริม

"ไอ่พวกนี้ก็ตอกย้ำกูจริง!"กรหันไปพูดเสียงดุใส่พร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น แต่นั่นไม่ได้ทำให้เพื่อนของเขากลัวเลยสักนิด แต่กลับแอบกลั้นหัวเราะกันมากกว่า

"น้องกูชอบไอ่บ้านั่นจริงๆหรอวะ!?"ซีอาร์เอ่ยถามตนเองพึมพำเบาๆก่อนที่เขาจะรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาซูกัสทันที พร้อมกับเดินไปตรงที่นั่งที่หนึ่งใต้ต้นไม้ขนาดใหญ่

:ฮัลโหล?:

"ซูเธอชอบพี่กรจริงๆหรอ!?"ชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาอย่างตรงประเด็น

:อะ...เอ่อ...ทำไมถามแบบนั้น!?:ซูกัสตอบกลับด้วยคำถาม :ไม่ได้ชอบสักหน่อย:

"บอกพี่มาตามตรง พี่ไม่ว่าอะไรหรอก"

:อืม...ใช่ค่ะ:

"เค/ติ๊ด"ซีอาร์ตอบรับแล้ววางสายทันที ปล่อยให้ซูกัสขมวดคิ้วงุนงงคนเดียว "ทำไมต้องไปชอบไอ่พี่กรด้วยวะเนี่ย!?"

ชายหนุ่มกุมขมับแล้วพูดบ่นพึมพำออกมาเบาๆ เพราะเขาไม่ได้คิดเลยว่าซูกัสจะชอบกรจริงๆ หากเป็๲เมื่อก่อนซีอาร์คงจะไม่รู้สึกอยากคัดค้านแต่อย่างใด...

หลายสัปดาห์ผ่านไปทั้งซีอาร์และฝ้ายต่างดำเนินชีวิตของตนเองไปอย่างราบรื่น เหนือและแอชตันยังคงอาศัยอยู่กับฝ้าย

กริ๊งงง~! กริ๊ง~!

ในขณะที่ฝ้ายกำลังนั่งดูหนังอยู่กับแอชตันและเหนือ จู่ๆโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นมา เธอหยิบขึ้นมากดรับสายโดยที่ไม่ได้ดูชื่อผู้ที่โทรเข้ามา

"ฮัลโหล?"

:กลับบ้านเถอะลูก:คนปลายสายพูด ทำให้หญิงสาวถึงกับชะงักทันที เธอดูชื่อผู้ที่โทรเข้ามาก่อนจะนำโทรศัพท์แนบไว้ที่หูอีกครั้ง

"ไหนว่าไม่ให้หนูกลับไงคะ? ทำไมคุณถึงโทรมาขอให้กลับ?"ฝ้ายเอ่ยถามกลับพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย เหนือและแอชตันหันขวับมองฝ้ายพร้อมกัน

"เปิดลำโพง"แอชตันพูดสั่งเธอด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบ ฝ้ายจึงกดเปิดลำโพงแล้วถือโทรศัพท์ไว้

:กลับมาหาพ่อเถอะนะลูกรัก พ่อกับแม่ก็คุยๆกันแล้ว ยังไงถ้าลูกชอบอะไรแบบไหนเราลองมาคุยกันอีกครั้งเถอะนะ:

"ถอนหมั้นให้หนู"ฝ้ายตอบกลับ ทำให้คนปลายสายเงียบไปสักพัก...

:โอเค:

ทั้งสามคนถึงกับทำสีหน้าอึ้งปะปนกับดีใจทันทีเมื่อพ่อของหญิงสาวตอบแบบนั้นออกมา เพราะไม่คิดว่าเขาจะยอมง่ายๆแบบนี้

"โอเคค่ะ เดี๋ยวกลับไปค่ะ"ฝ้ายตอบ ก่อนที่พ่อของเธอจะเป็๲ฝ่ายวางสายไป "ในที่สุด! จากที่รอคอยมานานแสนนาน"

หญิงสาวหันไปพูดกับชายหนุ่มทั้งสองคนด้วยสีหน้าที่ดูดีใจอย่างมาก แอชตันเองก็ดีใจไม่ต่างกัน เนื่องจากทั้งสองอยากจะถอนหมั้นกันมาตั้งนานแล้วด้วย

"แบบนี้เราก็จะแต่งงานกันได้แล้วนะ!"แอชตันหันไปพูดกับเหนือด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ไม่แต่ง"เหนือตอบกลับอย่างไม่จริงจังมากนัก ชายหนุ่มที่ได้รับคำตอบแบบนั้นกลับมาถึงกับส่ายหน้าไปมาเบาๆด้วยความเหนื่อยใจ

"แบบนี้เราต้องฉลองกันสักหน่อยแล้วล่ะ"หญิงสาวพูด ทั้งสามยิ้มออกมาพร้อมกันอย่างรู้ใจทันที

"ทำไมผมรู้สึกว่ามันดูแปลกๆ...เขายอมง่ายจัง ทั้งๆที่คิดจะจัดงานแต่งให้อยู่แล้ว..."เหนือเอ่ยขัดคอออกมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแ๵่๭เบาในประโยคสุดท้าย

"คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง อย่าคิดมากเลยพี่"ฝ้ายตอบกลับ เหนือมองนิ่งๆแล้วพยักหน้ารับ ถึงแม้ในใจจะยังแอบรู้สึกสงสัยอยู่ก็ตาม

"อย่าคิดมากเลยน่า"แอชตันหันมาพูดกับเหนือบ้าง มือหนายกขึ้นแล้วลูบศีรษะเขาเบาๆอย่างอ่อนโยน "โอ๊ะ!"

"อย่ามาเล่นหัวผมนะ"เหนือพูดออกมาพร้อมกับจับข้อมือของแอชตันแล้วบีบอย่างไม่สุดแรง แต่แรงพอที่จะทำให้แอชตันถึงกับร้องอุทานออกมาได้ แต่ร้องด้วยความ๻๠ใ๽ไม่ใช่เจ็บ

ก๊อกๆๆ!!

ทั้งสามคนสะดุ้ง๻๠ใ๽พร้อมกันทันทีเมื่อจู่ๆมีเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น เคาะดังเสียจนคิดว่าเขาทุบประตู จากนั้นฝ้ายจึงเป็๲ฝ่ายเดินไปดูและเปิดประตู

"ช่วยหน่อยดิ!"