“ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ”เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นภายในห้องนอนของหญิงสาว ปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาจากภวังค์
“อืม...ไอ้นาฬิกาบ้าเอ้ย”เธอบ่นอย่างงัวเงียก่อนที่จะเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาแล้วลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยสภาพที่ดูโทรม
“อืม...”เธอบิดี้เีขนานใหญ่ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์จแบตอยู่ขึ้นมาดูตามปกติ เธอเห็นข่าวหนึ่งถูกแชร์ไปทั่วทั้งโซเชียล
“โครงการแลกเปลี่ยนระหว่างเผ่าพันธุ์หรอ? ฮึ” เธอพูด “โลกเรากลายเป็อะไรไปกันหมดแล้วเนี่ย”
จากนั้นเธอก็ปฎิบัติภารกิจส่วนตัวของเธอจนเสร็จในขณะที่เธอกำลังแต่งชุดเพื่อที่จะไปเรียนอยู่ “ก๊อกๆ” มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา“พี่คะ คุณแม่ทำอาหารเช้าไว้แล้วนะคะ”เสียงใสเล็กๆของเด็กผู้หญิงตัวน้อยดังขึ้นมาจากอีกฝั่งของประตู “รีบๆเข้านะคะเดี๋ยวไปเข้าสายนะคะ”
“จ้าๆ รอแปปนึงนะ พี่ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ” เธอพูดพลางแต่งตัวจนเสร็จจากนั้นเธอก็รีบหอบข้างของที่จำเป็ต่อการเรียนใส่กระเป๋าจากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องลงมาที่ห้องทานอาหาร บนโต๊ะมีอาหารเช้าวางอยู่และมีเด็กหญิงตัวเล็ก กำลังนั่งกินอาหารอยู่พร้อมกับหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างๆกัน
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่”
“อ้าวอรุณสวัสดิ์จ่ะเมย์ กินอะไรหน่อยไหม?”
“ก็ดีเหมือนกันค่ะ”เธอพูดก่อนที่จะหยิบจานอาหารเช้าที่วางอยู่บนโต๊ะมา
“พี่เมย์คะพี่ได้ยินเื่การแลกเปลี่ยนระหว่างเผ่าพันธุ์ไหมคะ?” หญิงร่างเล็กถามเธอ
“อืม...พี่ได้ยินแล้วแหละ”เธอพูด “ข่าวออกจะดังขนาดนั้น”
“แล้วพี่คิดว่าเราจะได้เป็โฮสต์หรือเปล่าคะ?” หญิงร่างเล็กถาม“หนูคงจะตื่นเต้นน่าดูเลย”
“นี่ลูกเดี๋ยววันพรุ่งนี้แม่จะไปต่างประเทศกับพ่อเขานะลูก” หญิงวัยกลางคนบอก
“แล้วแม่ไปนานแค่ไหนหรอคะ?”
“ประมาณสองอาทิตย์น่ะลูก”
“แม่คะแล้วแม่จะซื้อของฝากกลับมาไหมคะ?”เด็กสาวถามด้วยความตื่นเต้น
“อยู่แล้วจ่ะลูก”เธอพูดพลางลูบหัวด้วยความเอ็นดู
หลังจากนั้นไม่นานเมย์ก็ทานอาหารจนเสร็จ“หนูต้องไปแล้วนะคะแม่”เธอพูดก่อนที่จะรีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากบ้านไปพร้อมกับรถมอเตอร์ไซค์ “จ่ะดูแลตัวเองด้วยนะลูก”
.
.
.
.
.
.
.
.
ไม่นานนักเธอก็ขับมาถึงที่หน้าตึกของคณะเธอ
“เอี๊ยด....ด”เมย์จอดรถมอเตอร์ไซค์ของเธอที่บริเวณที่จอดรถของตึกก่อนที่จะเดินเข้าไปในตึกของคณะ
“อ้าวว่าไงเมย์” เพื่อนสาวของเธอทัก
“อ้าวว่าไงเจส” เมย์ทักกลับ “เป็ยังไงบ้างล่ะ”
“ก็สบายดีแหละ”เจสตอบ “ปิดเทอมแค่แปปเดียวเอง”
“เออว่าแต่เธอทำการบ้านหรือยัง?” เจสถาม
“งานอะไรหรอ?” เมย์ถาม
“อ้าวก็งานทำแผนภาพที่อาจารย์ก่อนปิดเทอมไงสั่งไง” เจสพูด
“โอ้ยตายแล้ว ฉันลืม” เมย์พูดออกมา
“เธอรีบเอาของฉันไปลอกเลยเร็ว”เจสพูดก่อนที่จะยื่นงานให้กับเมย์เพื่อเอาไปลอกบนโต๊ะไม้ที่อยู่ข้างๆกัน
ระหว่างนั้น
“เมย์เธอดูนั่นสิ” เจสทักเมย์พลางชี้ไปที่ชายรูปงามคนหนึ่ง เขาคือจอห์น เรย์มอนด์ชายหนุ่มผู้ที่ถือได้ว่าทรงเสน่ห์ที่สุดในคณะ
“อ้าย...เขามองมาทางนี้ด้วย”เจสพูดด้วยความตื่นเต้น หน้าขึ้นสี ตัวก็บิดไปมาด้วยความเขิญอายแต่มย์กลับไม่รู้สึกอะไรเลย
จอห์นค่อยๆเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆเจสแทบจะละลายไปตรงนั้นกลับความฮ็อตของเขา “ว่าไงจ่ะ?” เขาพูดทัก
“เออ....คือ....”เจสพูดอย่างกระอักกระอ่วน “ก็...สบายดีค่ะ...แหะๆ”
“แล้วเธอล่ะจ๊ะ”จอห์นพูดถามเมย์
“ก็...เออ....สบายดี”เมย์ตอบก่อนที่จะหันไปทำงานต่อ
เมื่อเห็นดังนั้นจอห์นเลยเดินมานั่งข้างๆเมย์“คืนนี้จะไปกินข้าวที่ไหนไหม? ฉันเลี้ยงเอง” เขาพูด“คือ..ฉันต้องกลับบ้านน่ะ เพราะฉันต้องทำงานที่บ้านต่ออีก”
“ให้ฉันช่วยไหม?” เขาถาม
“ไม่เป็ไร”เธอพูด “ฉันจัดการได้”
“เอาน่าให้ฉันช่วยเถอะ”
“ไม่ต้อง!” เธอขึ้นเสียงเพราะทนกับความขี้หลีของเขาไม่ได้อีกต่อไปจากนั้นเธอก็หยิบเอกสารทั้งหมดขึ้นมา “ฉันจัดการเองได้ ฉันไปล่ะ”เธอพูดก่อนที่จะเดินจากเขาไป
หลังเลิกคาบ
“นี่เมย์ทำไมเธอถึงไปพูดกับจอห์นเขาอย่างนั้นล่ะ?” เจสถาม“เธอไม่ชอบเขาหรอ?”
“ก็ประมาณนั้นแหละ”เมย์ตอบ
“เอาน่าผู้ชายก็งี้แหละ”
“แต่คนนี้ฉันรับไม่ได้จริงๆ”
“ว่าแต่เย็นนี้เธอจะไปไหนหรือเปล่า?”
“คงไม่หรอกฉันอยากกลับบ้านมากเลย”
“โอเคเอาอย่างนั้นก็ได้” เจสพูด “งั้นเจอกัน”
“โอเคเจอกัน” เมย์พูดก่อนที่จะเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ของเธอแล้วขี่ออกไป
15นาทีต่อมา
“กลับมาแล้วค่า..”เมย์พูดเพื่อบอกคนในบ้านว่าเธอกลับมาแล้วเธอเห็นแม่และน้องสาวของเธอกำลังนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา
“อ่าวมาแล้วหรอจ่ะ?” แม่เธอทัก
“นี่พี่! เรามีข่าวดีแหละ” น้องสาวของเธอบอก
“มีอะไรหรอ?”
“เราได้เป็โฮสต์ด้วยแหละ!” น้องสาวบอกด้วยความดีใจ
“จริงหรอ?”
“จริงสิลูก”แม่เธอบอก “แต่น่าเสียดายที่แม่อาจจะไม่ได้อยู่ตอนที่เขามา”
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะแม่เดี๋ยวตอนแม่กลับมาแม่ก็เจอเขาได้”
“แล้วเขาชื่ออะไรหรอ?” เมย์ถาม
“เขาชื่อเดม่อนจ่ะเขาเป็มนุษย์หมาป่า”
“หา? หมนุษย์หมาป่าหรอ? แล้วเขาหน้าตาเป็ยังไงหรอ?”
“หนูก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะค่ะ”น้องสาวเธอบอก “ต้องรอดูพรุ่งนี้น่ะค่ะ”
“อืม...งั้นหนูขอขึ้นไปข้างบนก่อนนะคะ”เมย์พูดก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอ
หลังจากที่เธอเข้ามาในห้องเธอก็วางข้าวของลงบนโต๊ะก่อนที่จะโยนตัวลงบนที่นอนก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูสักพักหนึ่งก่อนที่จะเอาโทรศัพท์ไปเสียบกับสายชาร์จ แล้วเธอก็เดินไปทำภารกิจส่วนตัวของเธอจากนั้นเธอก็เดินมานอนบนเตียงเพราะตอนนี้มันเริ่มมืดแล้ว
“ทำไมวันนี้มันง่วงแปลกๆแฮะ”เธอคิดก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลงไป ปล่อยให้ร่างกายเข้าสู่ภวังค์.....
End
Chapter 1