ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

เครู้สึกแปลกใจมากที่มีเสียงดังขึ้นในหัวของเขาเขานั้นได้เห็นหน้าต่างที่เหมือนกับเกมลอยอยู่ด้านหน้าของเขาและก็ได้มีเสียงดังขึ้นอีกครั้งว่า "เนื่องจากคุณมีความพิเศษอยู่ในตัวและพระเจ้าได้เห็นว่าคุณนั้นมีความพยายามที่จะมีชีวิตรอดจึงให้พรแก่คุณเพื่อให้มีชีวิตรอดง่ายขึ้น"เคได้ยินดังนั้นก็คิดว่าหากมันเป็นเหมือนนิยายที่เขาเคยอ่านมามันก็จะมีความสามารถต่างๆ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเขาก็จะแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น เคไม่รอช้ารีบถามกับระบบว่า"ฉันสามารถทำอะไรได้บ้าง"[คุณสามารถดูค่าสถานะได้และเนื่องจากมีของขวัญสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่คุณสามารถดูของขวัญได้ที่จดหมาย]เคกำลังจะพูดว่าดูค่าสถานะนั้นเสียงกริ่งจบคาบเรียนก็ได้ดังขึ้นมาก่อน เขาเลยจะไปหาที่เงียบๆดูอีกทีหลังจากเจ็บของเสร็จเคก็ได้เดินที่จะออกจากห้องเรียนก็ได้มีเสียงดังขึ้นว่า"อาวไอบ้านนอกกำพร้ามาเรียนด้วยว่ะ555"และก็ได้มีเสียงหัวเราะตามมาเรื่อยๆ เคได้หันกลับไปดูก็พบกับผู้ชายที่ด่าเขา ชายคนนี้เป็นคนที่มีรูปร่างสมส่วนหน้าตาหล่อเหลาดูดีมีฐานะมีชื่อว่าเก่ง และข้างๆเขานั้นก็ได้มีลูกน้องอีกสองคนกำลังหัวเราะเขาอยู่ เคได้หยุดเดินและหันไปหาเก่งแล้วพูดว่า"บ้านนอกแล้วหนักหัวพ่อมึงหรอ ถ้าหนักมากก็บอกมันตัดหัวทิ้งไปเลยดิ"พวกของเก่งนั้นได้หยุดหัวเราะลงทันทีที่ได้ยินเคพูดแบบนั้น เพราะปกติเคจะไม่ได้เป็นคนที่พูดแบบนี้กับพวกเขาและคนอื่นๆแต่แล้วทำไมอยู่มาวันนี้ถึงกล้าพูดแบบนี้ออกมาหน้าตาเฉย พวกเพื่อนที่อยู่ในห้องที่กำลังพูดคุยกันอยู่ก็ได้หันมาดูเหตุการณ์ตรงหน้าทันทีเก่งที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโมโหเป็นอย่างมากเขาไม่คิดเลยว่าไอบ้านนอกนี้จะกล้าที่จะพูดแบบนี้กับเขา เขาที่เป็นลูกของ ส.ส.นักการเมืองไม่เคยมีใครในโรงเรียนกล้าที่จะพูดกับเขาแบบนี้เลยสักคนเดียว เพราะกล้วอำนาจของพ่อเขาใครที่มีปัญหากับเขาจะไม่ได้อยู่ดีแม้แต่ครอบครัวของมันก็ตาม เขาอยากทำอะไรก็ได้ไม่มีใครกล้าหือกับเขาคนสักคนแม้แต่ ผ.อ ของโรงเรียนก็ตาม เก่งได้เดินไปหาเคแล้วกำคอเสื้อพร้อมกับพดว่า"มึงอยากตายมากใช่มั้ยไอบ้านนอก"เคได้ยินแบบนั้นก็ได้แสดงหน้าเย็นชาออกมาทันทีและพูดว่า"มึงเคยฆ่าคนจริงๆงั้นหรอ" พร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมาเล็กน้อยเพราะถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะอยุ่ในร่างเด็ก ม.ปลาย ก็ตามเขาที่ผ่านการฆ่าฟัดมามากมายนั้นหากปล่อยจิตสังหารเต็มที่ตอนนี้เขามั่นใจว่าสามารถทำให้คนเป็นบ้าหรือไม่ก็ตายได้เลยเก่งที่ได้ยินแบบนั้นก็จิตใจสั้นไหวทันทีเป็นหากเขาไม่ชอบหน้าใครก็จะให้ลูกน้องของพ่อจัดการแทน ตัวเขานั้นไม่เคยฆ่าคนจริงๆสักครั้งเดียวพร้อมกับที่เขานั้นได้รับจิตสังหารของเคเขาก็เริ่มตัวสั้นทันที เก่งได้สบตากับเคแต่ภาพที่เขาเห็นนั้นเป็นภาพของ ปีศาจ!เคได้เห็นถ้าทางของเก่งก็ได้เดินมาที่ข้างหูของเขาและได้พูดขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับน้ำเสียงที่หนักแน่นและดุดันกว่าเดิมว่า ที่มีเพียงเขาและเก่งเท่านั้นที่ได้ยิน"กูถามว่ามึงเคยฆ่าคนจริงๆ มั้ย หากไม่เคยก็อย่ามาให้กูเห็นหน้าอีกไม่งั้นมึงตาย" เขานั้นเน้นคำสุดท้ายที่แฝงไปด้วยจิตสังหารที่มากกว่าเดิม และเขาก้ได้เดินออกไปจากห้องทันที***หลังจากออกมาจากห้องเรียนเคก็ได้เดินไปกินข้าวที่โรงอาหารพร้อมกับคิดแผนการในอนาคตไปพลางๆ จนเดิมมาถึงโรงอาหารเขาได้สั่งอาหารมาแล้วเดินไปหาที่นั่งทานอาหาร เคนั้นไม่ค่อยมีเพื่อนมากนักเพราะเขาบ้านเด็กบ้านนอกแถวยังกำพร้าพ่อแม่อีกหลังจากออกมาจากศูนย์รับเลี้ยงเล็กอายุ13ปี เขาก็ได้หาเงินเลี้ยงส่งตัวเองมาจนถึงตอนนี้เพราะเหตุนี้จึงทำให้เขาไม่ค่อยมีเพื่อนมาก จะมีก็คือเพื่อนผู้หญิงที่เวลาทำรายงานกลู่มดึงชื่อเขาไปอยู่ด้วยถึงจะไม่ค่อยได้คุยกันมากก็เถอะ"นี่ๆ พวกเราขอนั่งด้วยได้มั้ย"เคกำลังนั่งทานอาหารก็ได้มีเสียงหวานสัยดังขึ้นข้างๆเขา ทำให้เคสะดุ้งและหันไปหาต้นเสียงทันทีที่เห็นหน้าเจ้าของเสียงก็ทำให้เขานั้นรู้แล้วว่าในโลกนี้มีนางฟ้าอยู่จริงๆ เพราะเธอที่อยู่ตรงหน้าของเขานั้นงดงามราวกับเทพธิดาบนสวงสวรรค์ชั้นฟ้า โครงหน้าตารูปไข่ หน้าอกที่ใหญ่เกินวัยของสาว ม.ปลาย สะโพกที่โค้งได้รูป เอวขดงดงามงอด ทุกส่วนบนร่างกายเธอนั้นสมบูรณ์แบบไรที่ติ และพวกเพื่อนๆของเธอนั้นงดงามอย่าบอกใครเลยละ ขณะที่เขากำลังเคลิ้มอยู่นั้นเธอคนนั้นก็ได้พูดขึ้นมาอีกครั้งว่า"นี่ พวกเราของนั่งด้วยได้มั้ย พอดีที่นั่งมันเต็มหมดน่ะ" พอได้ยินแบบนั้นเคก็ได้แต่หยักหน้ารับไม่ได้พุดอะไรแต่สายตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่เธอเหมือนเดิม จนเธอรู้สึกว่าเขาจะมองเธอนานแล้วและพูดว่า"จะจ้องอีกนานมั้ย ไม่เคยเห็นฉันรึไง""ขอโทษ ผมไม่เคยเห็นเหล่านางฟ้าที่งดงามขนาดนี้มาก่อนเลย"เขาได้ตอบแบบไม่คิด เลยว่าคำตอบของเขานั้นจะทำให้เธอและกลุ่มเพื่อนผู้หญิงของเธอนั้นจะได้เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับเขามากที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 ไอบ้านนอก

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 ไอบ้านนอก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้