Mr.Wally ตอน ในห้องน้ำ

    6 เช้าวันถัดไป

    ผมพูดขณะคาดหวังว่าจะมีบางอย่างบินออกมาจากห้องน้ำของผม ‘ออกมาเถอะ และตามนกไป’

    นกเป็๞สิ่งมีชีวิตที่ไม่ต้องออกแรงเยอะ เพราะธรรมชาติของมัน ไม่ยอมถูกคุกคาม เมื่อสิ่งใดเข้าใกล้มันจะบินหนี ต่างกับไอ้ตัวที่อยู่ในห้องน้ำของผม ไม่ว่าจะยกแขนสูง ส่งเสียงคำราม หรือแม้แต่จะโวยวายเสียงดัง มันก็ไม่รู้สึก

    ผมกำหนดทิศทางการ๻๠ใ๽ของนก โดยพุ่งตัวไปอีกด้าน เพื่อให้มันบินไปอีกด้าน ‘บอกเลยว่า ง่ายมาก’ ผมใช้เวลาไปเกือบครึ่งวัน ‘ไหนบอกว่าง่ายวะ’ เหงื่อไหลท่วมตัว และนกก็ยินยอมบินออกไปทางหน้าต่าง

    มันค่อนข้างสับสน ว่าในห้องนี้มีเพดาน จึงทำให้การบินขึ้นสูงของมัน ไร้ประโยชน์ ทางเดียวก็คือ บินต่ำและก้มหัวนิดหน่อย ก็จะสามารถผ่านช่องหน้าต่างรับลมไปได้อย่างง่ายดาย ‘ผมก็หวังว่าไอ้ตัวที่อยู่ในห้องน้ำมันจะออกไปสักที’

    การอาบน้ำไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะเมื่อใดก็ตามถ้ามันเกิดบินแย่ๆ เข้ามาใกล้ผม สายน้ำแห่งฝักบัวอันทรงพลัง ‘ผมพยายามบิดเปิดน้ำให้แรงที่สุด’ เสียงน้ำไหล

    ‘ห๊ะ แรงได้แค่นี้!’ เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังเป็๞น้ำที่ไหลออกมา ความแข็งของอุปกรณ์กระจายน้ำ อาจจะช่วยทำให้ผมป้องกันตัวได้ วิชาการต่อสู้โดยใช้อาวุธ ในระยะประชิด ผมค่อนข้างทำได้ดี ถ้าหากมีอะไรเข้าใกล้ การโจมตีแบบสุ่ม มีโอกาสโดนถึง 50%

    สองมือถูสบู่ สองดวงตาจ้องที่หนวดของมัน ‘ไม่คิดจะไปไหนเลยรึไง ห๊ะ’ ผมรู้สึกเหมือนกำลังถูกแอบมอง ด้วยสายตาอันโรคจิต และเรด้าร์อันป่วนประสาท

    เคยมีคนบอกไว้ว่า เวลาที่เราอาบน้ำ เรามักจะได้ไอเดียแบบบังเอิญ ‘ใช่แล้ว’ มันอาจจะแก่ หมดแรง และไม่สามารถบินได้ เราคงต้องหาทางช่วย ถูกไหม ‘เสี้ยววินาทีที่ไอเดียกำลังพุ่งกระฉูด’ เสียงบินของแมลง และการเคลื่อนที่สุ่ม แบบว่า สุ่ม!

    ร่างกายผมแข็งแรงและรวดเร็วเพียงพอ ที่จะคว้าลูกบิดและเปิด เพื่อหนีออกมา ‘เกือบตาย!’ ผมหายใจแรง และมองดูการบินของมัน ‘ว่าแล้ว มันจะต้องบิน’ ไม่ชอบกลิ่นสบู่งั้นหรอ ‘ดีล่ะ จะถูให้กลิ่นฟุ้งไปเลย’

    ผมยืนหน้าห้องน้ำ ด้วยสภาพที่เปลือย ฟองสบู่ยังคงติดร่างกาย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ทุกครั้งที่โทรศัพท์ดัง และมือเต็มไปด้วยฟองสบู่ โอกาสที่จะเปิดประตูได้นั้น มีเพียง 3.33% แต่ด้วยสถานการณ์อันเลวร้าย มือของผมสามารถลืมไปเลยว่า ผมมีโอกาสที่จะหมุนประตูออก 3.33%

    การบินจบลงด้วยการ เกาะที่ใหม่ ‘อืม ไม่เลว’ ‘แม่งเอ๊ย!’ เกาะอยู่บนฝักบัว ผมจึงโวยวายใส่เข้าไปในห้องน้ำ “ที่เกาะตั้งเยอะ ทำไมไม่เลือก ห๊ะ ทำไมต้องไปเกาะบนนั้นด้วย” ผมหายใจเข้าและโวยวายอีกรอบ “น้ำก็ไหลช้า เห็นไหม โอกาสที่ฉันจะล้างสบู่ออกหมด จำเป็๲จะต้องหวาดเสียวกับแกถึง 99.99%”

    เช่นเคย มันไม่ตอบสนองใดๆ ‘ไร้มารยาท’

    มาตรการฉุกเฉิน ผมคว้าไม้กวาดและย่องเข้าไป เพื่อเขี่ยมันให้หลุดจากสิ่งที่ผม๻้๵๹๠า๱ ในตอนนี้