เหตุการณ์ตัดมาในเช้าตรู่ ณ ร้านยาเฮล การร่วมตัวเพื่อการเดินทางไปยังรูแอนทาว ได้เริ่มต้นขึ้น
เฮล : รอออม แปปนะคะ ออมไปส่งลุงแบร์หาหมอ ไปตั้งนานแล้ว ยังไม่กลับมาเลย จะเป็อะไรมั้ยนะ ’’ เฮล บอกด้วยความรู้สึกเป็ห่วงลึกๆ
ลอ : เฮล ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ
เฮล : ได้ค่ะ
ลอ : เปิดร้านขาย จ่ายยา นี้ คุณเป็หมอเหรอครับ’’หล่อถามด้วยความสงสัย
เฮล : ป่าวค่ะ ไม่ได้เป็แต่มีความรู้เื่ยาสมุนไพรบ้างจากตำราของลุงแบร์ ‘’ เฮลยิ้มม
ลอ : อ้าว งั้นมันก็ผิดกฎหมายนะครับ’’
เฮล : กฎหมาย มันใช้คุ้มครองเเต่คนรวยนิค่ะ ถ้าช่วยเหลือคนแล้วติดคุกมันก็น่าขำออก’’
‘’ฮ่า ฮ่า’’ ลอหัวเราะออกมา ด้วยความชอบใจ
แล้วบทสนทนานั้นก็ถูกตัดลง
‘’เฮลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล’’ เสียงออมคนเดิมแว่วมาแต่ไกล
ออม : เฮล เฮล เฮล เฮล ‘’ ออมพูดด้วยความตื่นตระหนก
เฮล : เกิดอะไรขึ้นเหรอ ออม สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย’’ เฮลถาม
ออม : ลุง แบร์ ตายแล้ว
เฮลรู้สึก ช็อค แต่ก็ยังมีสติแล้ว ถามออมกลับไปว่า
เฮล : แล้วลุงตายได้ยังไง ศพลุงอยู่ไหน’’
ออม :ลุงแบร์ อยู่ดีๆแกระเหยไปในอากาศ แต่ก่อนแกจะ ระเหยไปแกฝากนี้ไว้ให้ด้วย’’ออมหยิบแหวนวงหนึ่งให้เฮล เป็แหวนเก่าๆวง หนึ่งมี ลักษณะ เหมือนเป็รูปเปลวไฟ
เฮลรับแหวนนั้นไป แล้วนิ่งเงียบสักครู่ก่อนจะตัดสินใจฝากร้านเธอไว้กลับ เนลฟาลี เด็กฝึกงานร้านอาหารข้างร้านยาที่เฮลไว้ใจได้ก่อนจะออกเดินทาง แล้วทั้ง4คนก็เริ่มออกเดินทาง
ในระหว่างทางนั้นเอง ก็เจอหญิงชราคนหนึ่ง เธอถามพวกเขาว่าจะเดินทางไปที่ไหนกัน
อาร์ม : พวกเราจะเดินทางไป ยังรูแอนทาว
หญิงชราถึงกับชะงักแล้วถามต่อไปว่า
หญิงชรา : เมืองเเห่งเสือดาว นั้นน่ะเรอะ นี้พวกเ้าจะไปรูแอนทาวจริงๆรึ ? ’’
อาร์ม : ทำไมเหรอ ยาย ’’ทุกคนทำสีหน้าสงสัย
หญิงชรา : ก็รูแอนทาว เมืองแห่งเสือดาวนั้น น่ะ ตอนนี้เป็หนึ่งในอาณาเขตปกครองของ วาเนียเเวย์ พวกเ้าอย่าไปเลยนะ ‘’หญิงชราบอก’’
ลอ : นาเนีย เอ่ คุ้นๆเหมือนกัน ที่มีสิงโตด้วยใช่มั้ย’’
อาร์ม : นั้นมันหนังเว้ยยยยยย พ่าม
‘’แปะ แปะ ‘’ เฮลอมยิ้ม พร้อมกับปรบมือเบาๆ ส่วนออมยืนนิ่ง มองด้วยสายตาเอื่อมๆกับมุขฝืดๆพวกนั้น
หญิงชรา : นี้ พวกเ้าไม่ได้ฟังที่พูดเลยใช่มั้ย เนี้ย’’หญิงชราพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ลอ : เอ่อ ยาย เมืองรูแอนทาวนั้นน่ะ ฉันจะไป ไอ้วาเนีย มาเนีย นาเนียอะไร นั้นน่ะ ฉันไม่กลัวหลอก ไม่ว่าที่นั้นจะมี สิงโตพูดไร หรือว่าอะไรฉันก็จะไป’’
ก่อนจะแยกกันหญิงชราผู้เป็หมอดูก็ได้บอกคำทำนายให้คณะเดินทางก่อนไป
เธอทำนายว่า
คนตายไม่หวนคืน -ไฟฟืนจะผลาญบาป – ปีศาจจะกลับมา - ก้อนหินจะบังอาทิตย์ . เธอทิ้งท้ายด้วยว่า
‘’ความหวังหรือความสิ้นหวังกันนะ ที่จะมีชัย’’
หลังจากหญิงชราไปแล้ว ทิ้งพวกเขาให้ สงสัยใน คำทำนายสักครู่แล้วจึงเดินทางต่อ
ลอ : อีกนานมั้ยครับ กว่าจะถึง รูแอนทาว’’
เฮล : ถ้า ไปแบบนี้เรื่อยๆ ก็น่าจะอีก 2-3วันค่ะ’’ เฮลตอบ
อาร์ม : วันนี้เราพักกันที่นี้ก่อนเถอะครับ
แล้วพวกเขาทั้ง4ก็จัดแจงหาที่พักกันในเขตป่าตามอัถยาสัยโดยความคิดนึกถึงคำพูดของหญิงชรา.
วาเนียเเวย์ เป็ใคร แล้ว คำทำนายของหญิงชรานั้นมันหมายความว่ายังไงติดตามต่อตอนหน้า นะครับ