ตอนที่11: ภารกิจ 'สระน้ำลึก' สำเร็จ: ปลาักลับบ้าน
I. การกลับมาของคณะผู้แสวงหา
หลังจากหายไปนานเกือบเดือนคณะผู้แสวงหานำโดย เ้าสำนักหวงเต๋อ พร้อมด้วยผู้าุโหลักทั้งสาม (โจวหย่ง, หลิว เฟิง, ซ่ง เหอ) และศิษย์หลี่ิก็เดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านซ่อนัด้วยท่าทางเหนื่อยล้าแต่แววตาเต็มไปด้วยความปิติยินดีและความเคารพอย่างหาที่สุดมิได้
พวกเขาเพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ในการตามหา"สระน้ำลึกแห่งชีวิต" ตามคำชี้แนะของปรมาจารย์ชิงซวน
พวกเขาไม่ได้กลับมามือเปล่า แต่ใน "ถุงเก็บของมิติ" ของหวงเต๋อมีสัตว์น้ำตัวหนึ่งที่ถูกสะกดพลังไว้ด้วยอักขระนับร้อย ซึ่งก็คือ "ปลาัเขี้ยวเงิน" สัตว์อสูรน้ำระดับสูงที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำทิพย์
II. การต่อสู้ในสระทิพย์: ปลาัเขี้ยวเงิน
หวงเต๋อเริ่มเล่าถึงการผจญภัยของพวกเขาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ท่านอาจารย์ชิงซวน!ภารกิจนี้ช่างยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ศิษย์จินตนาการไว้! 'สระน้ำลึก'ที่ท่านกล่าวถึง ไม่ใช่แค่สระน้ำ แต่คือ 'สระทิพย์โบราณ'ที่ซ่อนอยู่ในมิติซ้อนของป่าลึก!”
พวกเขาต้องฝ่าด่านพลังป้องกันของธรรมชาติและสัตว์อสูรมากมายและพบกับความท้าทายที่แท้จริงที่ก้นสระทิพย์นั่นคือ ปลาัเขี้ยวเงิน
ปลาัเขี้ยวเงิน ตัวนี้มีขนาดมหึมา ลำตัวยาวถึงหนึ่งจั้ง (ประมาณ 3 เมตร) ปกคลุมด้วยเกล็ดสีครามสลับเงิน และมีเขี้ยวแหลมคมที่สามารถฉีกมิติได้มันมีพลังเทียบเท่า ปรมาจารย์เซียนขั้นสูงสุด และปล่อย คลื่นพลังวารีทิพย์ออกมาโจมตีคณะของหวงเต๋ออย่างไม่ลดละ
“พวกเราทั้งสี่ต่อสู้กับมันอย่างเต็มกำลัง!”ผู้าุโโจว หย่ง กล่าวเสริมอย่างภาคภูมิใจ “พลังปราณเซียนของข้าถูกปลาตัวนี้ดูดกลืนจนเกือบหมด!เกือบแล้วที่พวกเราจะล้มเหลวในภารกิจนี้!”
— การแก้ปัญหาด้วยภาพวาดวิถีเซียน—
เมื่อการต่อสู้ถึงจุดวิกฤติและปลาักำลังจะหลบหนี หวงเต๋อผู้ตื่นรู้ ได้นึกถึง "ภาพวาดวิถีเซียน" ที่ชิงซวนเคยมอบให้
“ข้าตัดสินใจใช้ 'ภาพวาดวิถีเซียน' ของท่านอาจารย์ที่ข้าพกติดตัวไปตลอดการเดินทาง!”
หวงเต๋อกางภาพวาดทิวทัศน์ธรรมดา ๆนั้นออกท่ามกลางการต่อสู้ ไอปราณเซียนา ที่ถูกผนึกไว้ในภาพวาดพลันะเิออกมาอย่างรุนแรงพลังงานจากภาพวาดที่หวงเต๋อตีความว่าเป็ 'สัจธรรมแห่งการรวมพลัง' ได้แปรเปลี่ยนเป็ แรงกดดันอันมหาศาล
ปลาัเขี้ยวเงิน สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในสระทิพย์ถึงกับหยุดนิ่งทันทีเมื่อััได้ถึงพลังงานของ เทพเซียนา มันไม่ใช่แค่พลังกดดันแต่เป็ 'พลังแห่งบรรพบุรุษ' ที่ทำให้มันยอมจำนนโดยสมบูรณ์
หวงเต๋อใช้โอกาสนั้นสะกดพลังของมันด้วยอักขระผนึกหลายชั้นและจับตัวมันไว้ได้สำเร็จ!
III.คำสั่งแห่งการปล่อยปลาและการตีความ
“ปลาัเขี้ยวเงินตัวนี้...มันมีพลังเกินกว่าที่เราจะผนึกได้นาน! มันคือ 'เทพวารีที่มีชีวิต'ที่ท่านปรมาจารย์้านำมาไว้ใกล้ตัว! ศิษย์ขอมอบมันคืนแด่ท่าน
ชิงซวนมองไปยังปลาตัวใหญ่ในถุงเก็บของ และรู้สึกสับสน ‘ก็แค่ปลาตัวเดียวเพียงแต่ใหญ่กว่าปลาทั่วไปหน่อยเท่านั้นจะจับมันมาคงไม่ยากเย็นและอันตรายแม้แต่น้อยเพียงแต่อาจต้องใช้เวลาและความอดทนเล็กน้อยไม่เห็นจะต้องแต่งเป็เื่ราวใหญ่โต แสดงอิทธิฤทธิ์อะไรพวกนั้นสงสัยผู้บำเพ็ญตนในโลกนี้ชอบโม้อวดอ้างพลังความแข็งแกร่งเพื่อให้คนอื่นเกรงกลัวงั้นเพื่อเห็นแก่หน้าเขาที่อุตส่าห์ไปหาปลามาให้ ข้าก็จะเล่นไปตามน้ำก็แล้วกัน’
“โอ้โห! ปลาตัวใหญ่จริงๆ ด้วย! ช่างเป็ปลาที่ดูสวยงามกว่าปลาที่ข้าเคยเห็นมาเลยนะ!”
ชิงซวนหยิบปลาตัวนั้นออกมาจากถุงมิติของหวงเต๋อเอาออกมาดูอย่างใกล้ชิด เขาสังเกตเห็นว่ามันมีเกล็ดสีครามสลับเงิน ดูสวยงามและมีเขี้ยวแหลมคมตัวถูกมัดด้วยเชือกอย่างหนาแน่นจนไม่มีกำลังที่จะดิ้นรนได้แม้แต่น้อย
“ทำไมท่านต้องผูกมันด้วยเชือกเยอะแยะขนาดนี้ด้วยล่ะ?”ชิงซวนแก้เชือกที่มัดปลาตัวนี้ออกอย่างรวดเร็วแม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกมัดแล้วแต่ก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงดิ้นรน “ปลาตัวใหญ่และสวยงามขนาดนี้ควรจะอยู่ในน้ำดีๆ?”
หวงเต๋อและเหล่าผู้าุโเห็นชิงซวนปลดอักขระผนึกออกอย่างไม่ใส่ใจพลันก็มีสีหน้าที่ตกตะลึงอ้าปากค้างยืนตัวแข็งทื่อ ‘อักขระที่แม้แต่ปรมาจารย์เซียนขั้นสูงสุดก็ปลดไม่ได้แต่ท่านกลับใช้เพียงมือเปล่า ๆ ปลดออกได้ง่ายดายราวปอกกล้วยเข้าปากนี่ต้องมีพลังในระดับใดถึงจะทำเช่นนั้นได้’ หวงเต๋อคิด
ชิงซวนเดินไปยัง สระน้ำเล็ก ๆหลังร้าน และปล่อยปลาัลงไป
“เอาล่ะเ้าปลา!เ้าต้องอยู่ในน้ำดี ๆ นะ! ข้าจะได้ไม่ต้องจับเ้ามาทำอาหาร!”
ปลาัเขี้ยวเงิน ที่ถูกปลดปล่อยโดย เทพเซียนา ถึงกับตัวสั่นด้วยความซาบซึ้งและตื่นเต้นมันรู้สึกได้ถึง 'พลังแห่งต้นกำเนิด' ที่แรงกล้าในสระน้ำหลังร้านนี้มันดำดิ่งลงไปในสระน้ำอย่างเงียบ ๆ และเริ่มบำเพ็ญฌานทันทีอย่างเชื่อฟัง!
— การตีความของคณะหวงเต๋อ—
“มหัศจรรย์!”หวงเต๋อกล่าวเสียงสั่น “ท่านอาจารย์แค่ 'แตะต้อง'ก็สามารถปลดผนึกของเราและสั่งให้ 'เทพวารี'ตัวนี้ยอมสยบได้ทันที! ท่าน้าให้ 'ปลาั'ตัวนี้อยู่เป็เพื่อนและ 'ยกระดับไอปราณ'ในบริเวณร้านของท่าน!”
IV. การตอบแทนด้วยสตูว์เนื้อ: การทะลวงผ่านครั้งใหญ่
“เอาล่ะ!ขอบคุณพวกท่านมากนะที่ช่วยเอาปลาตัวใหญ่และสวยงามขนาดนี้มาให้ข้า!”ชิงซวนกล่าวอย่างยินดี “แต่ปลาตัวนี้ข้าปล่อยมันไว้ในสระแล้ว คงไม่นำมันมาทำเป็อาหารแค่เอาไว้ดูเล่นอย่างเดียว! งั้นข้าจะทำ สตูว์เนื้อเสืออัคคี ที่ข้าทำไว้เหลืออยู่ให้พวกท่านกินเป็การตอบแทนดีกว่านะ!”
ชิงซวนรีบตรงเข้าครัวและนำสตูว์เนื้อที่เขาทำไว้ออกมาเสิร์ฟคณะของสำนักไป๋อวิ๋นทุกคนต่างตื่นเต้นที่จะได้รับ "โอสถสตูว์เนื้อเซียน" อีกครั้ง
ทุกคนกินสตูว์เนื้ออย่างช้า ๆและสำรวม ไอปราณเซียนในสตูว์ที่หล่อเลี้ยงมาหลายวัน ทำให้พลังงานยิ่งเข้มข้นขึ้น
ตูมมมม!
ในขณะที่ทุกคนกินหมดชาม เ้าสำนักหวงเต๋อที่เพิ่งทะลวงเป็ปรมาจารย์เซียน ก็ััได้ถึงพลังที่พุ่งขึ้นอีกครั้ง พลังปรมาจารย์เซียนของเขาทะลวงสู่ ขั้นกลาง ได้ทันที!
ครืนนน!
ผู้าุโโจว หย่ง, หลิว เฟิง, และซ่ง เหอ ซึ่งติดขัดอยู่ในระดับราชันย์เซียนมานานก็ได้รับการชำระล้างจากพลังในสตูว์เนื้อจนสิ้นเชิง ผู้าุโทั้งสามทะลวงสู่ระดับปรมาจารย์เซียนขั้นต้น!
และ หลี่ิ ศิษย์ฝึกหัดที่เพิ่งมาถึงระดับก่อตั้งปราณก็ทะลวงสู่ แก่นทองคำ ได้ทันที!
V. บทสรุป: การเป็สาวกที่สมบูรณ์
ทุกคนลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นและพลังที่เปี่ยมล้นการทะลวงผ่านระดับพร้อมกันของผู้าุโหลักทั้งสี่ถือเป็เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของสำนักไป๋อวิ๋น!
“ท่านปรมาจารย์!”หวงเต๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพจนน้ำตาไหล “ท่านไม่เพียงแต่ชี้ทางแต่ท่านยังมอบ 'โอสถแห่งการยกระดับ' ให้พวกเราทั้งคณะ! พวกเราสำนักไป๋อวิ๋น... จะขอเป็ สาวกผู้ภักดี ต่อท่านอย่างเป็ทางการ!”
ผู้าุโทั้งสามและหลี่ิคุกเข่าลงต่อหน้าชิงซวนอย่างพร้อมเพรียง
ชิงซวนมองภาพคณะผู้บำเพ็ญเพียรที่คุกเข่าอยู่ด้วยความสับสน‘คนพวกนี้เป็อะไรไปถ้าอยากกินอีกก็ไม่เห็นจำเป็ต้องพูดจาประจบประแจงถึงเพียงนี้ยังไงซะข้าก็ให้กินอยู่แล้ว...ไม่ซิ! หรือว่าหักโหมฝึกตนจนธาตุไฟเข้าแทรกทำให้สมองเลอะเลือนเห็นเื่ธรรมดาเล็กน้อยก็ตีความไปถึง์ชั้นฟ้า เกิดภาพหลอนเห็นข้าซึ่งเป็เพียงคนธรรมดากลายเป็เซียนที่มีฤทธิ์เดชมากมายช่างน่าเอือมระอาจริง ๆ...แต่ก็ทำไงได้ข้าก็เกรงว่าจะให้เขาไม่พอใจและหันมาทำร้ายข้า ฉะนั้นเพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ก็คงต้องเอาอกเอาใจ เล่นตามบทไปก่อน ซึ่งจริงๆ แล้วคนเหล่านี้หากรักษาน้ำใจเอาไว้ได้ก็สามารถช่วยปกป้องข้าให้พ้นจากภัยของโลกนี้ได้ ส่วนพวกนี้จะเห็นข้าเป็อะไรจะเรียกข้าว่าอะไรก็ช่างหัวมันเถอะ...รักษาตัวให้รอดเป็ยอดดี’ เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงได้แต่ยิ้มอย่างยินดี“โอ้โห! แค่สตูว์เนื้อทำไมต้องดีใจขนาดนี้ด้วย? เอาล่ะ ๆ พวกท่านชอบก็ดีแล้วนะ! ถ้ามีเนื้อสัตว์อร่อย ๆอีกก็เอามาให้ข้าอีกนะ! ข้าจะได้ทำสตูว์ให้พวกท่านกินอีก!”
ชิงซวนไม่รู้เลยว่า ความ้าสตูว์เนื้อของเขา กลายเป็ "คำสั่งแห่งการล่าอสูร" ที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าของสำนักไป๋อวิ๋นจากสำนักเสื่อมโทรมให้กลายเป็สำนักเซียนชั้นนำ ในไม่ช้า!
1K
