ตามล่า หาหัวใจ_End

        ชายหญิงสูงวัยกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ กลางเมืองใหญ่แห่งนครเยอรมัน ในช่วงเวลาแดดร่มลมตกของยามเย็น โดยที่ฝ่ายชายจับจูงมือฝ่ายหญิงไว้ให้เดินไปพร้อมๆ กัน

        “เราไปนั่งตรงนั้นกันไหม? ที่รัก” ออเวน เอ่ยถาม ขวัญสุตา ซึ่งตอนนี้อายุอานามของ ออเวน ก็เข้า 70 ปีแล้ว ส่วนขวัญสุตา ก็เข้า 62 ย่าง 63 ปีแล้วเช่นกัน

        “ก็ดีเหมือนกันค่ะ” ว่าแล้วทั้งสองคนก็พากันไปนั่งลงตรงที่นั่ง ใต้ต้นไม้ ใกล้ๆ สระน้ำ

        “ที่นี่ยังคงร่มรื่นเหมือนสมัยก่อนนะคะ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย จะมีก็แต่ผู้คน ที่หมุนเวียนปลี่ยนไปตามกาลเวลา” ขวัญสุตา เอื้อนเอ่ยออกมา พร้อมกับส่งสายตามองออกไปยังท้องน้ำ ซึ่งตอนนี้มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังพายเรือเล่นกันอยู่กลางสระน้ำสาธารณะนั้น

        “ใช่กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป แต่ถึงยังไงใจผมก็ยังเหมือนเดิมนะที่รัก ยังรักคุณคนเดียวเหมือนเดิม ไม่เสื่อมคลาย” ออเวน กล่าวยิ้มๆ พร้อมกับดึงร่างคนตัวเล็กเข้ามากอดไว้แนบอกอย่างรักใคร่ และก้มลงจุมพิตที่หน้าผากซึ่งตอนนี้เริ่มมีริ้วรอยเกิดขึ้นมาตามวัย

        “และขวัญก็ยังคงสวยน่ารักน่าใคร่เหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนไปเลย” ออเวน เอ่ยกระซิบที่ข้างหูคนที่อยู่ในอ้อมกอด

        “ปากหวานไม่เลิกเลย ตั้งแต่หนุ่มยันแก่เลยนะคุณเนี้ย” ขวัญสุตา เงยหน้าขึ้นมองหน้าคนตัวโต พร้อมกับยื่นมือไปดึงจมูกของ ออเวน อย่างหมั่นเขี้ยว

        “ก็ผมรักเมียผมนี้” ออเวน กล่าวบอกออกไปพร้อมกับ ก้มลงจูบปากบางของ ขวัญสุตา

        “อุ้ย! หวานกันจริงเลยคู่นี้ อิจฉาแล้วนะ” ทอฝัน เอ่ยขึ้น พร้อมกับเดินเข้าไปหา คนที่นั่งอยู่บนม้านั่งสาธารณะผละออกจากกัน และหันมามองที่ต้นเสียงนั้น ทอฝัน ใช้แขนเรียวเล็กทั้งสองข้างคล้องคอผู้ที่นั่งอยู่บนม้านั่งทางด้านหลัง  พร้อมกับหอมแก้มทั้งสอง คนละที

        “ไม่ดีเหรอมัมกับแด๊ดรักน่ะหึ!” ออเวน เอ่ยถามลูกสาวคนเล็กสุดในบ้าน

        “ดีสิคะ ดีมากๆ เลยด้วย และถ้าฝันมีแฟนนะ ฝันจะมีให้ได้เหมือนอย่างแด๊ดของฝันนี้แหละ ถ้าไม่ได้ตามนี้ ฝันจะไม่มีแฟนเลย” ทอฝัน กล่าวพร้อมกับส่งยิ้มให้ผู้เป็นบิดา ออเวน จึงยกมือขึ้นยีผมลูกสาวคนเล็กของตนด้วยความหมั่นเขี้ยว และเอ็นดูยิ่งนัก

        “น้อยๆ หน่อยยายฝัน มาออดอ้อนอะไรแด๊ดกับมัมย่ะ” เมื่อ ทอรุ้ง ขึ้นมาจากการพายเรือเล่นกับ ทอตะวัน แฝดคนละฝาของตน และเห็นว่าน้องคนเล็กสุดกำลังออดอ้อดบิดาและมารดาอยู่ จึงเดินเข้ามาหา และนั่งลงข้างๆ ผู้เป็นบิดา พร้อมกับใช้แขนสวมกอดเอวบิดาไว้ อย่างอออดอ้อนบ้าง

        “อะไรกัน เล่นอะไรเลยนี้ ไม่ยอมโตกันทั้งคู่เลย” ทอตะวัน พี่ชายคนโตที่เดินตามหลังแฝดคนละฝา ขึ้นมาจากสระน้ำ ต่อว่าน้องสาวทั้งสองอย่างไม่จริงจังนัก

        “นี้ก็จะค่ำแล้ว เรากลับกันดีกว่านะครับมัม แด๊ด ผมได้ให้ มาแชล เอารถมารอรับแล้ว” ทอตะวัน กล่าวบอกแก่มารดาบิดา พร้อมกับเดินเข้าไปช่วยพยุงมารดาให้ลุกขึ้น

        “โอเค! งั้นก็ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน” ออเวน เอ่ยพร้อมกับลุกขึ้น และสองสาวก็พากันเดินมาเกาะแขนบิดาคนละข้าง

        “ฮ่าๆๆ สองคนนี้ไม่ยอมลดละกันเลยนะ” ออเวน หันมาหา ขวัญสุตา ก่อนจะหัวเราะชอบใจ ซึ่ง ขวัญสุตา นั้นเจ้าลูกชายคนโตก็ค่อยจับจูงมือเดินเคียงคู่กันไปอยู่ไม่ยอมห่าง

๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖

จบแล้วค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และช่วยสนับสนุนนะคะ ^_^