รวมเรื่องสั้นสั่นเสียว ชุดนวดสวาทพ่อผัว 18+

        เช้าวันรุ่งขึ้นเอวิกาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกระบมไปทั้งร่างทั้งจากความเจ็บปวดทางกายและรอยแผลในใจจากคำพูดอันเจ็บแสบของภาคย์

        เธอลุกขึ้นไปอาบน้ำชำระร่างกายพยายามล้างคราบไคลและร่องรอยของคืนที่ผ่านมาออกไปให้หมดสิ้น

        แม้ว่าเธอจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ในใจลึกๆ ก็มีความหวังเล็ก ๆ ผุดขึ้นมา เพราะอย่างน้อยเมื่อคืนนี้ภาคย์ก็ได้หลั่งเข้าไปในตัวเธอแบบเต็มเหนี่ยว

        น้ำรักขุ่นข้นปริมาณไม่น้อยที่ถูกฉีดอัดเข้าไปในรูสวาทของเธอจนทะลักล้นออกมาเปียกชุ่มผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้าง

        สองเดือนผ่านไป …

        เอวิกาเริ่มมีอาการแพ้ท้อง คลื่นไส้อาเจียนอยู่บ่อยครั้ง คุณสมภพ พ่อผัวของเธอสังเกตเห็นอาการผิดปกติจึงรีบพาเธอไปหาหมอที่โรงพยาบาลชื่อดัง

        ผลตรวจออกมาว่าเอวิกาตั้งครรภ์แล้วข่าวดีนี้สร้างความปิติยินดีให้กับคุณสมภพอย่างหาที่สุดไม่ได้ เขารีบโทรศัพท์ไปบอกภาคย์ทันทีด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยตื่นเต้นดีใจ

        “ไอ้ภาคย์ แกจะเป็นพ่อคนแล้วนะโว้ยยินดีด้วยนะลูก”

        คุณสมภพพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

        แต่ปลายสายกลับเงียบงันไปชั่วครู่ก่อนที่ภาคย์จะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        “ครับ คุณพ่อ”

        คำตอบของภาคย์ทำให้คุณสมภพรู้สึกงุนงงเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

        ตลอดระยะเวลาการตั้งครรภ์คุณสมภพดูแลเอาใจใส่เอวิกาเป็นอย่างดี ราวกับไข่ในหินเขาซื้อของบำรุงมาให้เธอกินไม่ขาด พาเธอไปเลือกซื้อเสื้อผ้าสำหรับคนท้องสวย ๆรวมถึงช่วยพาเธอไปตรวจครรภ์อย่างสม่ำเสมอ

        ในขณะที่ภาคย์กลับแทบไม่เคยสนใจเอวิกาเลยแม้แต่น้อย เขายังคงทำงานหนัก ดึก ๆ ดื่น ๆบางคืนก็ไม่กลับบ้านโดยมีข้ออ้างว่ามีงานด่วนหรือต้องไปติดต่องานกับลูกค้าต่างประเทศติดกันหลายวัน

        จนกระทั่งครบกำหนดการผ่าตัดคลอดเอวิกาให้กำเนิดบุตรชายตัวน้อยที่น่ารักน่าชัง ดวงตาแป๋วแหววจมูกโด่งเหมือนภาคย์และคุณสมภพไม่มีผิด

        พ่อผัวของเธอช่วยตั้งชื่อให้หลานชายคนแรกว่า“น้องภูมิ”

        คุณสมภพหลงรักหลานชายคนแรกของตระกูลนาวาคีรีนุกูลอย่างหัวปักหัวปำเขาอุ้มหลานชายตัวน้อยขึ้นชื่นชมและกอดหอมด้วยความภาคภูมิใจ

        แต่ภาคย์กลับมาถึงโรงพยาบาลหลังจากที่เด็กคลอดไปแล้วสามชั่วโมงแล้วก็รีบกลับไปทำงานต่อ โดยให้เหตุผลว่าติดประชุมด่วน

        ทิ้งให้เอวิกานอนพักรักษาตัวอยู่เพียงลำพังในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลเอกชนราคาแพงลิบลิ่วด้วยความรู้สึกเจ็บปวดและน้อยใจเป็นที่สุด

        ‘น้องภูมิเป็นลูกชายคนแรกของเขาแท้ ๆทำไมเขาถึงไม่สนใจเลยนะ’

        เอวิกาคิดในใจอย่างเจ็บช้ำเธอได้แต่กอดลูกชายตัวน้อยแน่นพยายามปลอบใจตัวเองว่าอย่างน้อยเธอก็ยังมีลูกชายเป็นที่โซ่ทองคล้องใจและยังมีพ่อผัวเป็นที่พึ่ง

        หลังจากคลอดลูกเอวิกาก็กลับมาอยู่บ้านพร้อมกับลูกชายตัวน้อย คุณสมภพยังคงดูแลเธอเป็นอย่างดี

        แต่ภาคย์กลับยิ่งห่างเหินออกไปเขากลับบ้านดึกขึ้น บางช่วงเขาแทบไม่กลับเข้าบ้านเลยติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน

        เวลาอยู่บ้านภาคย์ก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องทำงานไม่ค่อยออกมาเจอหน้าเอวิกาและลูกชายเท่าไหร่ทำให้เอวิการู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับเขาเท่านั้น

        คืนหนึ่งขณะที่เอวิกากำลังป้อนนมลูกชายอยู่ในห้องนอนเธอระบายความในใจออกมากับเจ้าตัวน้อยด้วยความกลัดกลุ้มใจ

        “โธ่เอ๊ย น้องภูมิลูกแม่”

        เอวิกาพึมพำกับลูกชาย

        “ทำไมคุณพ่อของหนูถึงได้ใจร้ายอย่างนี้นะไม่ยอมแตะต้องแม่เลย ตั้งแต่หนูคลอดหนูมาเนี่ย”

        แม่นมบุญเอิบที่คอยนั่งช่วยดูแลเธอและเจ้าตัวน้อยอยู่ข้างเตียงพยายามช่วยพูดปลอบใจเอวิกาว่า

        “คุณหนูเอวิกาอย่าคิดมากไปเลยค่ะคุณภาคย์เขาเป็นคนเฉย ๆ แบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว”

        “แต่เอวิกากำลังคิดว่าภาคย์เขาแอบมีคนอื่น เขาอาจกำลังนอกใจหนูอยู่ก็ได้นะคะแม่นมเอิบ”

        แม่นมบุญเอิบชะงักเล็กน้อยพยามคิดคำพูดที่จะช่วยให้เมียของคุณภาคย์เบาใจ