เมอบิอุสที่ยืนอยู่ที่ทางเข้าของหมู่บ้านซึ่งไม่ไกลจากที่คนทั้งสองกลุ่มสู้กันนักพยายามทำตัวให้ไม่เป็ที่สังเกตเพราะจะได้ไม่ต้องเข้าร่วมศึกครั้งนี้ แต่จิ้งจอกสาวทั้งสองที่ไม่ว่ามองตรงไหนก็เป็จุดเด่นก็ไปสะดุดตาของเหล่าโจรป่าเข้าจนได้พวกมันจึงวิ่งเข้ามาหาเมอบิอุสกูมิโฮที่เห็นว่าอาจจะต้องต่อสู้จึงแปลงร่างเป็หมาจิ้งจอกทันทีส่วนอินาริส่งกระแสจิตบอกข้อมูลสำคัญให้เมอบิอุส
(เมอบิอุสคนที่ป้องกันหมู่บ้านอยู่บนเสื้อของพวกมันมีสัญลักษณ์เดียวกับคนที่ทำลายความสงบของป่ามายาพวกมันระดับประมาณ 35-40 ส่วนพวกโจรป่าระดับ 30-35)
อินาริที่ััดีเยี่ยมไม่แพ้ลูกสาวบอกเมอบิอุสเพื่อให้เขาตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อส่วนกูมิโฮที่เหมือนได้เจออริก็รวบรวมพลังเวทย์เอาไว้รอการตัดสินใจจากเมอบิอุสเช่นกัน
(ถ้าพวกที่กันเมืองอยู่เป็คนของสหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดเราไม่ควรแสดงฝีมืออะไรมากนัก เอาแค่ยันพวกโจรป่าไว้ก็พอพวกโจรกลุ่มใหญ่เหลือไม่มากแล้วยันไว้ได้สักพักพวกมันคงจะหนีไปเอง)
เมอบิอุสบอกแผนการพรางเอาปืนพกธรรมดาที่วัตสันให้ออกมายิงมั่วๆส่วนกูมิโฮก็ใช้ไฟสีแดงธรรมดาๆแถมเก็บหางของเธอให้เหลือแค่หางเดียวอีกด้วยอินาริคอยอยู่แนวหลังใช้คาถาเพิ่มพลังพื้นฐานให้เมอบิอุสและกูมิโฮมองผ่านๆเหมือนกลุ่มนักเดินทางธรรมดาๆที่ไม่มีอะไรพิเศษ
“แหมได้กลับมาใส่ะุเองอีกก็เป็ความสุขอีกแบบ”
เมอบิอุสพูดขึ้นพร้อมกับใส่ะุปืนพกธรรมดานั้นด้วยมือ หลังจากที่เขาได้ความสามารถบรรจุลูกะุอัตโนมัติแล้วเขาไม่เคยต้องมาเรียงลูกะุอีกเลย
“นี่นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ใช้คาถาเพิ่มพลังพื้นฐานฮุฮุ”
อินาริที่ทำปากเหมือนร่ายเวทย์จริงๆแม้จริงๆเธอจะไม่ต้องร่ายเวทย์ก็ตาม แต่โบกมือไปมาเพื่อหลอกสายตาเท่านั้น
(เสียดายจังนี่ก็ย่างพวกนี่ได้ไม่สนุกเลย)
กูมิโฮในร่างจิ้งจอกหางเดียวบ่นอุบลูกไฟเล็กๆธรรมดาๆไม่แรงสะใจเธอเลย
“เอ้ยพวกเราถอย !!!”
โจรคนนึงที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าเห็นว่าการปล้นครั้งนี้คงจะหมดหวังแล้วจึงสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดถอยทันที ถ้ายังฝืนต่อไปก็มีแต่เสียกับเสียเท่านั้น
“ฟู่....ถอยกันซะที”
เมอบิอุสที่ได้รับแผลเล็กน้อยจากโจรป่าเป่าปากโล่งอกเพราะว่าเขาก็กลัวตัวเองยั้งไม่อยู่เหมือนกันแล้วชายคนนึงที่อยู่ในกลุ่มของสหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดจากการแต่งตัวที่ดีที่สุดในกลุ่มก็เดินเข้ามาคุยกับเขาชายคนนั้นนับว่าเป็หนุ่มที่หล่อมากๆคนนึงเลยทีเดียว
มองแล้วอายุน่าจะประมาณ25 ผมยาวรวบเป็หางม้าไปที่ด้านหลังแต่งตัวเหมือนจอมยุทธ์ที่ออกมาจากหนังจีนกำลังภายใน พกดาบที่ดูจะมีค่าไม่ใช่น้อย ต่างกับเมอบิอุสที่ใส่ชุดผ้าฝ้ายที่ได้จากวันแรกที่เล่นเกมส์ทำให้เขาดูเหมือนผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งผ่านออกมาจากถ้ำแห่งโชคชะตามากๆ
“ไม่เป็อะไรแล้วนะครับทุกอย่างอยู่ในการควบคุมแล้ว และยินดีต้อนรับเข้าสู่หมู่บ้านเอริเซ่”
ชายคนนั้นพูดกับเมอบิอุสแต่ตามองอินาริที่ยืนอยู่ข้างหลังไม่วางตา
“ผมชื่อเสี่ยวหลงครับเป็ 1 ในรองหัวหน้าของสหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดได้รับมอบหมายมาให้ดูแลหมู่บ้านนี้โดยเฉพาะแล้วไม่ทราบว่าคุณชื่อ...”
ชายคนนั้นแนะนำตัวเองพร้อมกับถามชื่อของจิ้งจอกสาวในร่างมนุษย์เมอบิอุสรู้ว่าเสี่ยวหลงคนนี้ตั้งใจพูดกับอินาริั้แ่แรกแล้วเขาจึงส่งกระแสจิตบอกอินาริ
(คุยกับเขาอย่างเป็มิตรก่อนนะครับ)
อินาริฟังสิ่งที่เมอบิอุสส่งกระแสจิตมาบอกโดยไม่แสดงพิรุธแม้แต่น้อยแม้ชายหนุ่มจะไม่บอกเธอก็กะจะทำแบบนั้นอยู่แล้วเนื่องจากเสี่ยงหลงเป็คนเดียวที่เธอััพลังของเขาแทบจะไม่ได้นั้นแปลว่าเขาต้องมีระดับมากกว่าเธอมากแน่ๆ
“สวัสดีค่ะคุณเสี่ยวหลง ชั้นชื่ออินาริค่ะ ส่วนน้องชายตรงนั้นชื่อเมอบิอุสแต่ไม่น่าเชื่อนะคะที่จะได้พบรองหัวหน้าของสหพันธ์ใหญ่ๆ ในหมู่บ้านที่เล็กๆแบบนี้คงเป็ภารกิจที่สำคัญมากเลยสินะคะ”
อินาริพูดพร้อมกับทำสายตามองเสี่ยวหลงด้วยความชื่นชมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสของเธอทำเอาเสี่ยงหลงมองตาค้างโดยเฉพาะคอเสื้อของเธอที่ลึกเป็พิเศษก็ทำให้ตาของเสี่ยงหลงมองต่ำเป็พิเศษเช่นเดียวกัน
“ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกครับแต่รายละเอียดมันมากอยู่ ถ้าไม่รังเกียจเรากินข้าวไปคุยกันไปดีกว่าครับ”
เสี่ยวหลงที่หลงคิดว่าสาวสวยตรงหน้าแอบมีใจให้ตำแหน่งและหน้าตาของเขาแล้วนั้น รีบฉวยโอกาสสานต่อความสัมพันธ์ทันที
“งั้นต้องขอรบกวนแล้วค่ะพวกเราเดินทางมากันไกลพอสมควร ได้คนใจกว้างอย่างพี่เสี่ยวหลงช่วยก็คงจะดีไม่น้อยเมอบิอุสจ้ะ รีบขอบคุณพี่เสี่ยงหลงเร็ว”
อินาริยิ้มให้เสี่ยวหลงที่กำลังจะเป็เ้ามือเลี้ยงข้าวเธอแม้ปากบอกให้ขอบคุณแต่เธอกลับส่งกระแสจิตบอกเมอบิอุสในสิ่งที่ตรงข้ามกับคำที่กำลังพูดอยู่โดยสิ้นเชิง
(ถ้าถึงเวลาต้องฆ่ากันจริงๆแล้วเราขอฆ่าไอ้เสี่ยวหลงนี่นะ สายตาน่ารังเกียจจริงๆ)
“ขอบคุณครับพี่เสี่ยวหลง”
เมอบิอุสก็ต้องทำหน้าให้เหมือนดีใจที่มีคนเลี้ยงข้าวเช่นกันแต่ในใจกลับรู้สึกเช่นเดียวกับอินาริ ก่อนจะเดินตามเสี่ยวหลงไปยังร้านอาหารระหว่างทางเขาพบว่าหมู่บ้านนี้สมชื่อหมู่บ้านแห่งศิลปะจริงๆเพราะว่าทั้งสองข้างทางมีแต่ผู้เล่นคนอื่นที่กำลังทำงานศิลปะอยู่ ทั้งวาดรูปปั้นรูปปั้น แกะสลัก สินค้าที่วางขายที่สองข้างทางก็เป็พวกเครื่องประดับที่ทำโดยช่างในเมืองนั้นเอง
หมู่บ้านนี้เรียกว่าเป็การขัดแย้งที่ลงตัวบ้านของศิลปินแต่ละคนสร้างตามใจตัวเองโดยคำนึงให้เข้ากับบ้านรอบข้างนั้นด้วยมีบ้านหลังหนึ่งเป็บ้านทรงกลมที่เหมือนดวงจันทร์ และบ้านรอบๆก็มีสัญลักษณ์รูปดาวอันใหญ่ๆติดอยู่เพื่อให้เข้ากับดวงจันทร์แถมบ้านหลังติดกันก็มีรูปปั้นกระต่ายอีกตาหาก
ปกติคงเป็หมู่บ้านที่สงบสุขและน่าอยู่มากๆอีกหมู่บ้านหนึ่งพวกเขาทุกคนเดินมาไม่นานก็พบร้านอาหารสองชั้นที่ประตูทางเข้ามีรูปปั้นช้อนซ้อมวางคู่กันอยู่
“เชิญน้องอินาริก่อนเลยครับ”
เสี่ยวหลงเดินนำหน้าไปเปิดประตูให้อินาริ
“ขอบคุณคะแล้วร้านนี้เขาให้คู่หูเข้าได้ไหมคะ อินาริไม่อยากทิ้งจิ้งจอกไว้ด้านนอก”
อินาริที่ยังคงสีหน้ายิ้มละไมได้ตลอดเวลาถามเสี่ยงหลงที่อยู่ด้านหน้าของเธอ พร้อมทั้งมองไปทางกูมิโฮ ก่อนจะเดินผ่านหน้าเสี่ยวหลงเข้าไปในร้านตามคำเชิญ
“ไม่ต้องห่วงครับไม่มีอะไรที่พี่เสี่ยวหลงจัดการไม่ได้ครับ”
เสี่ยวหลงตอบอินาริในทันทีก่อนจะสูดกลิ่นของอินาริที่เพิ่งเดินผ่านเขาไปให้เต็มปอดแล้วปิดประตูใส่หน้ากูมิโฮกับเมอบิอุส โดยไม่สนใจทันที
(เมอบิอุสพอท่านแม่ฆ่ามันแล้วเราขอเผามันซ้ำนะ)
กูมิโฮในร่างหมาจิ้งจอกคาดโทษของเสี่ยวหลงอีกคนเมอบิอุสก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ ขณะเปิดประตูให้กูมิโฮเดินเข้าไปในร้านซึ่งภายในร้านเป็ร้านอาหารแบบจีน ที่แม้จะไม่หรูหรามากก็ตามแต่กลับตกแต่งได้อย่างลงตัว เถ้าแก่ของร้านเดินมาต้อนรับเสี่ยวหลงด้วยตัวเองก่อนจะพาทุกคนไปยังชั้นสอง ซึ่งมีห้องรับรองพิเศษอยู่
ภายในห้องรับรองพิเศษในห้องอาหารเมอบิอุสเห็นมีคนมาเพิ่มอีก 1 คนเป็ชายแก่อายุประมาณ 70จากการแต่งตัวที่ฉูดฉาดเกินวัยแล้วคิดว่าคงต้องเป็ศิลปินแน่นอน
“สวัสดีครับคุณปิกัสโซ่ นี่อินาริแขกของผมครับ คุณอินารินี่คุณปิกัสโซ่หัวหน้าของหมู่บ้านแห่งนี้ครับ”
เสี่ยงหลงแนะนำปิกัสโซ่ให้อินาริรู้จักส่วนคนและจิ้งจอกจืดจางอย่างเมอบิอุสและกูมิโฮไม่อยู่ในสายตาของรองหัวหน้าสหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้วจนเมอบิอุสรู้สึกว่าพลังจากที่กูมิโฮย่างศพของเสี่ยวหลงแล้ว เขาจะเอาปืนไปรัวใส่หน้าหล่อๆของอีกสักรอบก่อนจะเข้ามานั่งร่วมโต๊ะถัดจากอินาริ ส่วนกูมิโฮนอนอยู่ข้างๆเมอบิอุสอย่างเรียบร้อย
“สวัสดีคะคุณปิกัสโซ่เมืองนี้มีแต่ของน่าสนใจนะคะเป็เมืองที่ดูแล้วรู้เลยว่าการวางผังเมืองต้องทำอย่างใส่ใจมากๆ”
อินาริชวนปิกัสโซ่คุยในขณะที่เสี่ยวหลงสั่งอาหารจำนวนมากมาเพื่อเอาใจอินาริ เพื่อเป็การแสดงความใจกว้างเขาสั่งอาหารมาหลายอย่างมากเพราะอยากให้สวยงามที่นั่งตรงข้ามกับเขาได้ชิมครบทุกอย่าง
“มันแน่นอนอยู่แล้วสาวน้อยเพราะว่าเมืองนี้เป็เมืองที่อุดมไปด้วยจิติญญาของศิลปะที่เกิดจากศิลปินมากมายที่้าหลบความวุ่นวายมาเพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่ตัวเองรักในที่ที่มีแต่คนเข้าใจพวกเขาแต่เฮ้อไอ้พวกโจรป่านั้นทำเอาเมืองนี้เกือบแย่ตั้งหลายครั้ง”
ปิกัสโซ่พูดด้วยเสียงสั่นคลอนนี่เป็เมืองที่เขาใช้เวลาเกือบทั้งหมดในการเล่นเกมนี้สร้างขึ้นมาทั้งๆที่เป็เมืองที่สงบสุขชาวบ้านทุกคนสามารถแลกเปลี่ยนผลงานของตัวเองกับผู้อื่นได้อย่างเป็กันเองแท้ๆ
“ท่านปีกัสโซ่ไม่ต้องเป็ห่วงนะครับพวกเราสหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดจะคอยปกป้องเมืองที่สวยงามนี่เอง”
เสี่ยวหลงยืดอกพูดพร้อมทั้งยิ้มให้อินาริก่อนจะชวนอินาริพูดต่อ
“แล้วน้องอินาริเดินทางมาหมู่บ้านนี้ทำไมเหรอครับ”
เขามองอินาริไม่วางตาโดยเฉพาะคอเสื้อกิโมโนของเธอที่ลึกเป็พิเศษสร้อยรูปดอกกุหลาบสีแดงสวยที่ตัดกับเนินอกขาวนวลอวบอิ่มของเธอนั้นทำให้แม่จิ้งจอกดูเซ็กซี่กว่าเดิมมาก
“ก็อยากได้พัดกับร่มสวยๆน่ะคะพอดีเจอนักเดินทางท่านนึงเขาแนะนำว่าควรจะมาที่เมืองนี้”
อินาริก็ยังวางตัวกับเสี่ยวหลงได้อย่างสุภาพและเหมาะสมต่อแม้สายตาของเขาที่มองเธอจะน่ารังเกียจจนออกหน้าออกตามากก็ตามโชคดีที่ตอนนี้ของทานเล่นทยอยเอามาวางไว้ที่โต๊ะแล้วทำให้อินาริมีอย่างอื่นทำจะได้ไม่ต้องเห็นสายตาของเสี่ยวหลงอีก ส่วนเมอบิอุสกินแต่น้อยเพราะว่าเขาเก็บเอาไว้ให้กูมิโฮที่นอนอยู่ข้างๆด้วย
(มิโฮทนหน่อยนะเชื่อสิเดี๋ยวอาหารพวกนี้เหลือแน่แล้วตอนนี้เราจะขอเอากลับไปกินในโรงแรมให้สะใจเลยนะ)
เมอบิอุสบอกแผนการเล็กๆให้กับจิ้งจอกสาวเธอตอบรับด้วยการนอนเฉยๆเหมือนหมาจิ้งจอกที่ฝึกมาเป็อย่างดี ด้านอินาริก็กินอาหารบนโต๊ะอย่างช้าๆเพราะเธอเก็บท้องไว้กินของหนักๆที่จะมาทีหลังส่วนเสี่ยวหลงตอนนี้เริ่มรินเหล้ามากินแล้ว
“น้องอินาริมาได้ถูกเวลาพอดีเลยพวกพี่สหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ด เพิ่งปราบพวกโจรป่าไป รับรองว่าใน 15วันนี้มันไม่กลับมาแน่นอน น้องเลือกของได้ตามสบายได้เลยนะ”
เสี่ยวหลงที่คะนองปากหลงพูดคำพูดที่ชวนให้เมอบิอุสเก็บไปคิดก่อนจะกะดกเหล้าอีกหนึ่งจอกซึ่งเมอบิอุสไม่ยอมปล่อยให้ข้อสงสัยนี้ผ่านไปเขาจึงส่งกระแสจิตให้อินาริ
(อินาริถามเื่โจรป่าอีกหน่อย)
(ได้จ้ะเมอบิอุส)
“โจรป่าพวกนี้จะกลับมาอีกเหรอค่ะน่ากลัวจังเลย พวกนี้มาจากไหนกันเหรอค่ะพี่เสี่ยวหลง”
อินาริทำสีหน้ากังวลออกมาพร้อมกับถามเื่โจรป่าตามที่เมอบิอุสขอไปด้วยมือของเธอก็รินเหล้าให้เสี่ยวหลงอีกแก้ว
“โจรป่าพวกนี้มันไม่เข็ดง่ายๆหรอกครับพวกพี่สหพันธ์ชิลด์แอนซอร์ดไล่ปราบมันมานานแล้ว พวกมันเกิดจากการรวมกลุ่มของโจรป่าสองกลุ่มที่มีฐานทัพอยู่ด้านตะวันตกของหมู่บ้านนี่ไม่ไกลเท่าไรนัก กลุ่มแรกชื่อกลุ่มหมีดำมีคนประมาณ 100คนได้ หัวหน้าก็ชื่อหมีดำนั้นแหละ อีกกลุ่มชื่อกลุ่มแมงมุมม่วงมีคนประมาณ 80คนแม้ส่วนมากมีระดับต่ำกว่าแต่ป้อมที่มีปืนใหญ่ตั้งอยู่กลุ่มหมีดำกับแมงมุมม่วงนี่แหละที่ร่วมมือกันหมายจะยึดเมืองนี้ไปให้ได้”
เสี่ยวหลงที่เจอเหล้าไปแค่3-4 จอกก็เริ่มพูดมากซะแล้วข้อมูลที่เขาพูดออกมานั้นละเอียดมากกว่าที่เมอบิอุสคาดเอาไว้มากนักแต่ก่อนที่อินาริจะได้รีดข้อมูลอะไรมากกว่านี้อีก
“ขออนุญาตครับ”
ชายอีกคนที่แต่งตัวคล้ายๆเสี่ยวหลงแต่ดูหรูหราน้อยกว่ามากเดินเข้ากระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูของเสี่ยวหลงก่อนที่เขาจะลุกขึ้น
“แหมเสียดายจริงๆนะครับที่วันนี้พี่มีธุระด่วนเข้ามาพอดี ไม่งั้นเราคงได้คุยกันนานกว่านี้นะน้องอินาริไม่ต้องห่วงน้องนั่งกินข้าวให้สบายใจเดี๋ยวลงบัญชีพี่ไว้ก็ได้”
เสี่ยวหลงประสานมือที่ระดับอกเพื่อแสดงความเคารพให้กับปีกัสโซ่และอินาริก่อนจะเดินตามชายที่เพิ่งเข้ามาเมื่อกี้ไป
“แล้วพี่เสี่ยวหลงจะกลับมาเร็วๆนี่รึเปล่าคะอินาริก็เสียดายเหมือนกัน”
อินาริที่ตอนนี้ยืนขึ้นเหมือนเมอบิอุสและปีกัสโซ่ถามพร้อมเอียงคอเล็กน้อย แม่จิ้งจอกแสนเซ็กซี่สามารถทำน่าตาได้น่ารักอย่างน่าเหลือเชื่อ
“คงประมาณ 4-5วันจ้ะ ถ้าน้องอินาริไม่รีบก็รอพี่ก่อนนะ”
เสี่ยวหลงตอบพร้อมกับขยิบตาให้อินาริเธอก็ยิ้มตอบอย่างอ่อนหวานให้เสี่ยวหลงที่กำลังจะเดินออกไป แต่ก่อนจะออกไปเสี่ยวหลงได้หันกลับมาพูดกับปีกัสโซ่อีกประโยคก่อนจะเดินออกไป
“คุณปีกัสโซ่ครับเื่นั้นก็เหมือนเดิมนะครับ”
8K
