“อี๊! เอาปากสกปรกของคุณออกไปนะตาบ้า”เบือนหน้าหนีและผลักดันใบหน้าคมคร้ามให้ถอยห่าง แต่สุดท้ายสองมือเรียวก็ถูกจับตรึงไว้เหนือศีรษะและกายบอบบางก็เอนตัวนอนลงไปบนโซฟาตัวนุ่มโดยมีกายใหญ่ตระหง่านอยู่้า
“ปล่อยฉันนะไอ้ฝรั่งขี้นกไอ้ฝรั่งเฮงซวย!”ก่นว่าปากสั่นระริก กลัวจนหัวใจหล่นตุ้บไปกองอยู่ปลายเท้า แต่กลัว...หัวใจและความรู้สึกของตัวเธอเองที่พร้อมกระโจนเข้าไปในเปลวเพลิงร้อนแรงที่พัดพาความวาบหวามสู่กายามากกว่า
การได้ใกล้ชิดคนตรงหน้าไม่ต้องนานมากมายเ้าก้อนเนื้อซึ่งเต้นเป็จังหวะเพลงแร๊บอยู่ก็พร้อมยกประเคนให้โดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำไม่อยากมานั่งเสียใจในภายหลัง เมื่อสูญเสียทั้งร่างกายที่ทำยังไงก็ขัดขืนไม่ได้เพราะหัวใจทรยศ!
“ไม่ปล่อยหรอกหนูเข้าปากเสือแล้วเื่อะไรจะปล่อยล่ะ” ไซม่อนตอบกลับเสียงทุ้มเจือหัวเราะหน้าตาระรื่น ดวงตาเป็ประกาย นิ้วยาวลากไล้บนกลีบปากนุ่มอิ่มเต็มที่เคยรับรู้ถึงรสชาติความหวานหอมมาแล้วแ่เบาเหมือนผีเสื้อกำลังโบยบิน“น่า นะ honeyอย่าขัดขืนสิ ยังไงระหว่างเรามันก็ต้องจบอย่างนี้อยู่แล้วนี่น่า คิดมากไปทำไมปวดหัวเปล่าๆ”
“จบบนความสุขของคุณแต่ความทุกข์ของฉันน่ะสิผู้ชายเป็ยังไงกันหมด เห็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักเป็ไม่ได้คิดแต่จะแอ้มเขาท่าเดียว” ดึงมือออกจากการเกาะกุม นิ้วยาวเรียวจิ้มไปบนอกกว้างแรงๆ“อย่าคิดฉันจะยอมให้คุณ...!”
อุบ...เสียงหวานหายไปในลำคอเมื่อกลีบปากอวบอิ่มถูกปิดทับอย่างรวดเร็ว จะเบือนหน้าหนีก็ไม่ได้เพราะถูกจับตรึงปลายคางเอาไว้ เลยต้องพยายามขบเม้มริมฝีปากเข้าหากันไม่ยอมให้อีกฝ่ายสอดแทรกปลายลิ้นล่วงล้ำเข้าไปในโพรงปากนุ่มอย่างสุดความสามารถ
ไซม่อนอดหงุดหงิดไม่ได้กับผู้หญิงคนอื่นไม่มีเลยที่เขาต้องทำอย่างนี้ ทุกคนล้วนแล้วแต่ยินยอมให้ทั้งนั้นแต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับต้องล่อหลอกใช้กำลังบังคับขืนฝืนใจให้ได้มาครั้งนี้ก็เช่นกัน แม้คนตัวเล็กจะเพลี่ยงพล้ำแต่ก็ยังสู้ฝืนไว้ไม่ยอมให้เขานั้นทำอย่าง้าได้ถนัดถนี่ครั้นจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บตัวด้วยการบีบรั้งปลายคางมันก็ดูกระไรอยู่จึงเลือกทำวิธีการอื่นที่ดูจะได้ผลเช่นกัน
ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามเรือนกายกลมกลึงสอดแทรกปลายนิ้วไล้เนื้อนวลนุ่มมือราวกับแพรไหมและดึงเอาชายเสื้อให้เคลื่อนสูงขึ้นทีละน้อย
“ไม่ยอมฉันจริงหรือสาวน้อย”ถามเหมือนให้โอกาสที่ความจริงปิดตายไปเรียบร้อยแล้วปากหนาขบกับดูดซับบนความอ่อนนุ่มอย่างแ่เบาและอ่อนโยน ขณะส่งมือเคลื่อนเข้าเนินเนื้ออวบอิ่ม
หือ...เสียงครางหลุดจากลำคอแกร่งเห็นภายนอกทรวงคู่นี้ดูเล็กกะทัดรัด แต่พอได้ััเข้าจริงๆ ถึงได้รับรู้ความนุ่มหยุ่นและเต่งตึงรับกับมือเขาที่ทำให้หลงใหลจนอยากแตะต้องทั้งมือและปาก...กลืนกินจนไม่อยากหยุด
“อื้อ...”หัวใจถึงกับแทบหยุดเต้น ศีรษะทุยเบี่ยงหนีหยุดกึก เบิกตากว้างยิ่งกว่าไข่ห่างเผยแย้มปากอิ่มให้คนที่รอคอยโอกาสอยู่แล้วขบเคล้นอย่างถนัดถนี่ ร่ายเพลิงสวาทบาดอารมณ์ใส่อย่างไม่ยั้ง
‘ไม่นะคุณ ไม่เอาอย่าทำอย่างนี้ ฉันขอร้อง...’ แต่เสียงนั้นกลับดังอยู่เพียงแค่ในลำคอและหัวใจซึ่งเต้นรัวเร็วราวกับว่ามีใครเอาปืนกลมากระหน่ำยิงอยู่กายอรชรสั่นสะท้านไหวตามเรียวลิ้นอุ่นชื้น ซึ่งลากไล้ไปตามกลีบความนุ่ม เปิดแยกและสอดแทรกล่วงล้ำเข้าไปภายในโพรงปากแต่ยังไม่เท่ากับสายลมเย็นๆ พัดมาต้องกาย บอกให้รู้ว่าชายหนุ่มได้เลิกเสื้อขึ้นไปกองอยู่เหนือปทุมถันเต่งตึงแม้ยังไม่หลุดจากกายแต่ก็เผยให้ไซม่อนได้ยลความงามภายใต้กรวยผ้าลูกไม้สีหวานถนัดตา
อับอายก็มีอยู่ อยากร้องไห้ร้องไม่ออกไม่รู้ว่าจะเอาไงกับอารมณ์ของตัวเองดี ใจอยากให้เขาหยุด ทว่ากายซึ่งสั่นไหวเหมือนกิ่งไผ่ไหวลู่ไปตามกระแสลมแรงกลับโอนอ่อนผ่อนถามแล้วยังจะกระดกปลายลิ้นกระหวัดไล่ตามลิ้นชื้นที่ลากไล้ไปตามไรฟันและกวาดไล้กระพุ้งแก้มนุ่มเสียด้วย
ความเสียวซ่านเล่นงานมธุรสจนทำตัวไม่ถูกปลายยอดปทุมเต่งตึงแข็งตัวชูชันดันผ้าลูกไม้เชิญชวนให้อีกฝ่ายแตะต้องแต่เธอก็ยังพยายามขัดขืนฝืนความ้าขยับกายหนี แต่ไปซ้ายก็ติดกายใหญ่ ไปขวาก็ติดโซฟานุ่มเสียนี่
“แหม...ดุจริงๆนะตัวแค่นี้ คิดจะกัดลิ้นฉันหรือ” ไซม่อนเอ่ยเสียงทุ้มกลั้วเราะในลำคอเมื่อแม่สาวน้อยแก้มแดงยังคงแผลงฤทธิ์ใส่ั์ตาเป็ประกายวาววับอย่างไม่คิดยอมแพ้ แล้วดูสิขบกัดปากซะแบนราบเรียบแถมมองเขาอย่างกับจะกินเืกินเนื้ออีก เห็นแล้วความรู้สึกหนึ่งก็เกิดขึ้นมาั์ตาคมพราวระยับ รอยยิ้มแต่งแต้มบนวงหน้าคร้ามแกร่งโน้มไปแล้วกระซิบเบาๆข้างใบหูนุ่ม
“เธอกัดมาฉันกัดตอบดีไหม honey”
“ไม่นะ! อย่านะไอ้ฝรั่งบ้าปล่อยฉันสิโว้ย! ไอ้ฝรั่งขี้นก!”ใจนหน้าซีด เมื่ออีกฝ่ายขู่มา กลีบปากอวบอิ่มขยับด่าจนลิ้นพัวพันกันจับคำแทบไม่ได้กายและขาขยับพร้อมๆ กันเพื่อจะทำร้ายอีกฝ่ายให้จงได้!
“ไอ้ฝรั่งบ้า มารังแกเขาทำไมเขาไปทำอะไรให้ อือๆ ” สุดท้ายเมื่อทำอะไรไม่ได้ และกลัวไซม่อนทำอย่างที่พูดมธุรสเลยปล่อยโฮพร้อมน้ำตาที่ล้นคลอเบ้าและไหลอาบแก้มอย่างเร็ว
“อ้าว...ร้องไห้ซะแล้ว โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคนดี”ไซม่อนยิ้มอย่างเอ็นดู สู้เขาอย่างเอาเป็เอาตาย ปากจัดด่าทอจ๋อยๆแต่ตอนนี้กลับร้องไห้เสียเฉยๆ นิสัยเธอเหมือนเด็กเลยแต่เป็เด็กน้อยน่ารักน่าใคร่มากเชียวล่ะ
ใบหน้าคมเข้มคลี่ยิ้มตาพราวปลายนิ้วยาวร้อนผ่าวกดซับหยาดน้ำตาบนวงหน้านุ่มอย่างอ่อนโยน “โอ๋...ไม่ร้องนะ honeyถ้าไม่หยุดร้องปล้ำจริงๆ นะ”
มธุรสหยุดร้อง แต่ยังปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้มพร้อมเสียงสะอื้นตามมาเป็ระลอก “ไม่ให้ร้องได้ไงเล่า ก็คุณนั่นแหละเอะอะก็จะปล้ำท่าเดียว จะให้ฉันดีใจะโร้องไชโยโห่ฮิ้วที่กำลังจะถูกผู้ชายแอ้มเอาหรือไง”ตวาดแว้ดเสียงขุ่น ใบหน้างอง้ำ ส่งค้อนปะหลับปะเหลือก ยกมือปาดน้ำตาบนพวงแก้มอย่างกับเด็กๆ
นี่ถ้าไม่ได้ใกล้ชิดเขาแทบไม่เชื่อเลย คนตรงหน้าจะเป็สาวแล้ว หุ่นเอย...นิสัยเอย ล้วนแล้วแต่ออกเค้าเด็กทั้งสิ้นนี่เขาหลอกเด็กอยู่หรือเปล่าน่ะ
“ถ้าไม่ปล้ำก็ไม่ร้องใช่ไหม”ถามออกไปแล้วก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เมื่ออีกฝ่ายส่งยิ้มหวานปะเหละมาให้จนอยากกลืนคำพูดเมื่อครู่ไปในทันที
“อือ...ไม่ปล้ำจริงๆนะ”
“ไม่ปล้ำแต่จูบ”
“ไม่ได้...” ‘โว้ย!’ สวนกลับไปทันควัน เกือบหลุดคำหลังออกไปแล้ว ดีว่าหุบปากไว้ได้ทัน ขืนหลุดปากไปมีหวังโดนขย้ำแหงๆ
“ไม่!คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคนบ้านฉันถือเื่ผู้หญิงกับผู้ชายที่ไม่ใช่สามีภรรยาถูกเนื้อต้องตัวกันแล้วฉันก็กลัวด้วย คุณอย่าทำอะไรฉันเลยน่ะ” อ้อนวอนเสียงเบาหวิว แพขนตายาวงอนกะพริบพร้อมรอยยิ้มออดอ้อนสำทับไป
ไซม่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ถ้าเขาอยากได้ แค่ล่อหลอกนิดหน่อย อีกฝ่ายก็ต้องยอมทำตามความ้าทว่าดวงตากลมโตอย่างกับนกหลงทางที่มองมาง้างหัวใจแข็งกระด้างให้ละลายกลายเป็น้ำยอมให้อีกฝ่ายอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกจากปอดแรงๆ ขยับให้กายเล็กลุกขึ้นนั่งแต่ก็ไม่ยอมให้ห่างตัว
“แลกกัน...ไม่ปล้ำแต่...”
“แต่อะไรคะ?”เอียงศีรษะเล็กน้อย แอบหันไปผ่อนลมหายใจออกจากปอดอย่างโล่งอกเล็กน้อยก่อนหันมาส่งสายตาหวานๆ และยิ้มนุ่มละมุนจนเห็นไรฟันขาวสะอาด มองอย่างมีความหวังรู้อย่างนี้ใช้ไม้อ่อนั้แ่แรกก็ไม่ถูกทำบ้าๆ แล้ว แต่ถึงรู้ตอนนี้ก็ยังไม่สายนี่นา
“ขอหนึ่งจูบ...แบบไม่อิดออดและขัดขืน”
มธุรสอ้าปากค้างกำลังจะส่ายศีรษะปฏิเสธอยู่แล้วเชียว แต่ทว่า...
“ถ้าไม่ตกลง งั้นเราก็มา...”ทำสีหน้าและดวงตาขึงขังขณะเอ่ยพูด
‘อีตาฝรั่งบ้าอีตาั์หน้าขาว เห็นเขากลัวหน่อย ก็ขู่เอาๆ อย่าให้ถึงทีเธอบ้างก็แล้วไปจะเอาให้หน้าหงาย เดินต่อไปไม่ได้เชียว ชิ...’ กลีบปากอิ่มขมุมขมิบแม้กลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น ขนกายลุกชัน ใบหน้านวลผ่องแดงสลับขาวงองุ้ม แต่ก็ต้องเก็บความขุ่นเคืองเอาไว้ในใจก่อนเพราะตอนนี้เธอตกเป็รองในทุกด้าน ขัดขืนไปรังแต่จะทำให้ตัวเองนั้นเพลี่ยงพล้ำเสียทีจนต้องเสียใจและอับอาย
“ก็...” ‘ได้’ ติดอยู่ในลำคอด้วยอับอาย “ก็ได้ แต่จูบอย่างเดียวนะไม่ทำอย่างอื่นนอกจากจูบ” ถามย้ำด้วยความอายอย่างกับจะแทรกแผ่นดินหนี สองมือทาบบนใบหน้าเห่อร้อนอย่างที่คิดว่าคงแดงก่ำลงไปถึงลำคอจนต้องรีบก้มหน้าหนีไม่ยอมสบกับดวงตาคมกริบเปล่งประกายวาววับเหมือนจะกินเธอเข้าไปหมดทั้งตัวอย่างนั้นแหละคนบ้าอะไรก็ไม่รู้ตาหวานอย่างกับยิ้มได้
ไซม่อนยิ้มกรุ้มกริ่มจูบในความหมายของเธอ เขาพอเดาถูก คือปากประกบปากเท่านั้นแต่ในความหมายของเขานั้น...หึหึ รอยยิ้มแต้มบนปากหนา คนเ้าเล่ห์ยาวไปไกล ด้วยเขาโอ้โลมล่อหลอกเพียงเล็กน้อยอีกฝ่ายก็จะทนไม่ไหวขอร้องให้เขาช่วย แล้วเขาก็ไม่ผิด ไม่ได้กลืนคำพูดตัวเองด้วย
“ไม่เอาคุณต้องพูดออกมา รับปากจะไม่ทำอย่างอื่นนอกจากจูบ ไม่งั้นฉันไม่ยอมจริงๆ ด้วย”แก้มนุ่มป่องออกทั้งสองข้าง ในดวงตาวาบวับเหมือนแสงของดวงอาทิตย์ที่สะท้อนน้ำทะเลจนเป็ประกายเธอรู้ทันหรอกน่า ถ้าแค่พยักรับเดี๋ยวมีเกินเลยแน่ ก็เ้าเล่ห์ขนาดนี้น่ะ แล้วน้ำหน้าอย่างเธอก็ห้ามเขาไม่ได้ด้วย
“ครับผม...จูบอย่างเดียวครับถ้าคุณไม่ขอให้ทำอย่างอื่น”
ได้ฟังคำตอบพ่อั์ใหญ่แล้วมธุรสรู้สึกแปลกๆมันทะแม่งๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เธอก็ไม่ทันได้เอ่ยสิ่งใดนิ้วร้อนผ่าวก็จับรั้งปลายคางมนโน้มใบหน้าลงไปจนเกือบถึงกลีบปากนุ่มที่ยังขบกัดจนแบนราบเรียบ
“ไม่ขัดขืนนะ honey”
“คนกำลังจะโดนรังแกน่ะไม่ให้ทำใจก่อนหรือไง” อิดออดกระเง้ากระงอด หวังว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ แต่เห็นตาคมกริบมองมาราวกับจะกลืนกินจนหมดตัวแล้วก็ได้แต่กลุ้มเพราะมันมุ่งมั่นจนน่ากลัวเหลือเกิน เปลี่ยนใจทันไหมหว่า?
“ได้สิ แต่ระหว่างรอ honey ทำใจ มือไม้ฉันไม่นิ่งก็ต้องทำใจไม่ว่ากันนะ”
ห๊ะ...เอาเปรียบกันเห็นๆนี่หว่า “ก็ได้ๆ งั้นคุณก็รีบๆ จูบฉันให้เสร็จๆ ไปเสียทีสิฉันเหนื่อยอยากกลับห้องไปพักผ่อนแล้ว” ตอบกลับน้ำเสียงงอนๆตวัดค้อนด้วยสายตาปะหลับปะเหลือก “หรือจะให้ฉันจูบคุณ ได้สิ”
“ไม่! หยุดเลยหนูน้อย”
ไซม่อนรีบปฏิเสธถ้าให้หญิงสาวจูบก็แค่ปากแนบปากไม่อะไรเกินไปกว่านั้นแต่ถ้าเป็เขา...สิ่งที่เกิดขึ้นจะเป็ความรู้สึกวาบหวามลึกล้ำที่ถ่ายถอดด้วยััแนบชิดหลังนิ้วหนานาบบนแก้มเนียนใส ค่อยๆ โน้มใบหน้าไปประทับจุมพิตบนกลีบปากอวบอิ่มขบกัดคลึงเคล้นหยอกล้อกับกลีบปากนุ่มหวานเปิดแยกสอดแทรกปลายลิ้นซอกซอนไปในอุ้งปากอุ่นนุ่มอย่างละมุนละไมและอ่อนโยนเกาะเกี่ยวเลี้ยวเลาะไปตามซอกหลืบไรฟันกวาดไล้กระพุ้งแก้มนุ่มอย่างไม่ทำให้อีกฝ่ายนั้นตื่นตระหนกและขลาดกลัว
ฝ่ามืออุ่นวาดไล้ไปตามจุดชีพจรััคลึงเคล้นล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและไม่เอาแต่ใจดึงรั้งให้หญิงสาวรับรู้ว่าเขาไม่ใช่สิ่งแปลกปลอมที่ต้องขลาดกลัวและถอยหนี แล้วยังใช้ความช่ำชองของล่อหลอกปลุกเร้าเพลิงปรารถนาในกายสาวอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคงก่อเกิดสายธารวาบหวามระคนเร่าร้อน จากตื่นกลัวในตอนแรกกลับแปรเปลี่ยนไปหลงระเริงเพลิดเพลินอย่างไม่รู้ตัว
มือใหญ่เคลื่อนไหวอย่างแ่เบาราวกับสายลมที่พัดแตะต้องท้องทุ่งที่มีดอกไม้เบ่งบานด้วยความกลัวดอกไม้อ่อนเยาว์จะบอบช้ำบดเบียดริมฝีปากร้อนบนความอ่อนนุ่นอย่างอ่อนโยน เรียวลิ้นสากระคายตวัดไล้ล่วงล้ำไปกระหวัดพลิกพลิ้วเลาะเล็มไปถ้วนทั่วโพรงปากนุ่มอย่างหลงใหล
“อือ...” เสียงเล็กๆหลุดออกจากกลีบปากนุ่มตามจังหวะการแตะต้องไล้ลูบของมืออุ่นซึ่งเที่ยวท่องไปทั่วกายากลมกลึง ััผิวเนื้อเนียนนุ่มเรียบลื่นราวกับผ้าไหม เคลื่อนไล้ลูบไปสีข้างและตรงเข้าครอบเนินเนื้ออวบอิ่มนุ่มหยุ่นคลึงเคล้นอย่างอ่อนโยนด้วยถวิลหา
เมื่อโดนหยอกเย้าด้วยััเดี๋ยวเนิบนาบบางเบาเดี๋ยวหนักหน่วงวอนเว้าให้สนองตอบ ความคิดขัดขืนก็เลือนหายไปจากสมองมธุรส มือเล็กที่จับเสื้อตัวใหญ่ไว้เคลื่อนไหวอย่างไม่ทันรู้ตัวสอดแทรกนิ้วล่วงเข้าไปััผิวกายหนาหลับตาพริ้มปล่อยตัวปล่อยใจไปกับจูบรสหวานนุ่มราวกับท่องไปในดินแดนแห่งความฝัน
ไซม่อนใช้ความช่ำชองปลุกเร้าอารมณ์สาวน้อยจนกระเจิดกระเจิงและตอบสนองกลับมาอย่างไม่ประสีประสาทำให้เขาร้อนผ่าวราวกับอยู่ในกองเพลิงไฟ รอยยิ้มแต่งแต้มบนแก้มสากเคลื่อนจุมพิตจากการบดคลึงกลีบปากอิ่มหวานไปทั่ววงหน้านวลเนียนพลางขบกัดติ่งหูเล็กแ่เบา
“จุ๊ๆ ไม่เป็ไร honey”ปลอบประโลมเสียงนุ่มทุ้ม เมื่อมีเสียงขัดอกขัดใจดังมา ฝ่ามือร้อนคลึงเคล้นบัวตูมอวบอิ่ม พร้อมเกี่ยวรั้งดึงเสื้อตัวนุ่มออกจากกายกลมกลึงโดยคนถูกถอดไม่ขัดขืนแล้วยังให้ความร่วมมือด้วยจุมพิตร้อนผ่าวขบเคลื่อนลงไปจูบไซซอกคอขาวนวลเนียน
“อือ...” สายลมเย็นๆพัดมาแตะต้องเรือนกายเหมือนปลุกเรียกสติของคนที่หลงเพริดไปในเพลิงพิศวาสทว่าฤทธิ์จูบที่วอนเว้าทำให้เธอเหมือนกับคนจมน้ำกลับดึงรั้งให้ลงไปอีกครั้งยิ่งเมื่อสองปทุมถันถูกััด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวคล้ายสายลมอุ่นระอุพัดมาโอบรัดรอบกาย วาบหวิวหวั่นไหวจนทำอะไรไม่ถูก
“คุณ...คุณไหนว่า...”
“จุ๊ๆ ”ไซม่อนยกปลายนิ้วไปวางบนกลีบปากนุ่ม ส่ายศีรษะเป็การห้ามปราม “ฉันยังจูบไม่เสร็จเลย honey อย่าขัดขืนสิ”เอื้อนเอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม เว้าวอนด้วยสายตาคมกริบสำทับอีกครั้งปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาในกายสาวอย่างอย่างแ่เบาและอ่อนโยนพร้อมความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นในใจอย่างปัจจุบันทันด่วน
เขากำลังกลัว! ไม่รู้ว่าทำไมถึงเกิดความรู้สึกนี้และในตอนนี้ความกลัวอัดแน่นอยู่ในหัวใจ แต่ก็รีบสลัดทิ้งไปอย่างเร็ว ไม่มีอะไรสักหน่อยแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวเท่านั้นเอง!
ชายหนุ่มทอดสายตามองหน้านวลแดงปลั่งราวกับผลเชอร์รี่คลี่ปากหนายิ้มราวกับ้าให้ประทับลงไปกึ่งกลางใจสาวน้อยแสนหวาน ไล่มาถึงใบหน้าเรียวรูปไข่จากหน้าผากกว้างลงมาถึงคิ้วโก่งรับกับดวงตากลมโตใสแจ๋วเป็ประกายหวานเชื่อมกึ่งหวาดกลัวกึ่งอย่างรู้ล้อมกรอบด้วยขนตายาวงอนดึงดูดจนละสายตาแทบไม่ได้ ไซม่อนมองเื่ลงมาถึงปากอวบอิ่มที่ตอนนี้เห่อบวมและแดงช้ำ
“ขอฉันมองเธอให้เต็มๆตาหน่อยนะสาวน้อย” เว้าวอนเสียงทุ้มราวกับละเมอ ตวัดสายตาไล้ลงไปตามลำคอระหงก่อนเสียงครางจะหลุดออกจากลำคอ ทรวงอกอิ่มเต่งตึงกระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้าทำเอาหัวใจหนุ่มถึงกับเต้นระรัวด้วยความชื่นชมระคน...หิวกระหาย
“มะ...ไม่เอานะ คะ...คุณอย่ามองนะ”ร้องห้ามด้วยความกระดากอายสองมือเล็กยกขึ้นปิดปังเรือนกายส่วนที่มีเพียงแค่เสื้อชั้นในบางเบาจนปิดปิดสิ่งใดไว้ไม่มิดมองการกระทำของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกว่าหายใจไม่ออกแก้มนุ่มทั้งสองข้างเห่อแดงราวกับว่าเธอกำลังอยู่ในหม้อน้ำซึ่งถูกต้มจนเดือด
“ทำไมละ”ไซม่อนเอ่ยถามเสียงนุ่มทุ้มและเซ็กซี่ตวัดั์ตาวามวาวและเว้าวอนมองเข้าไปในดวงตาคู่ใสราวกับตาตั๊กแตนยิ้มละมุนปลอบโยนพลางจับสองมือเล็กออกจากทรวงขึ้นไปตรึงเอาไว้เหนือศีรษะเปิดเปลือยทรวงอิ่มสล้างราวบัวตูมที่ชูดอกขึ้นเหนือน้ำ เพื่อเขาจะได้ยลกายสาวนวลเนียนลออให้เต็มๆ
เสียงอื้ออึงดังออกมาจากลำคอแกร่งร่างเธอเล็กก็จริง ทว่าทุกส่วนบนเรือนกายกลับรับกันอย่างเหมาะเจาะทรวงเต่งตึงขนาดกะทัดรัดเหมาะมือ “ไม่ต้องอายนะสาวน้อย เธอสวยไปหมดทั้งตัว”ทาบปลายนิ้วเลื่อนไล้ไปบนผิวกายเนียนนุ่ม เคลื่อนไหวราวกับสายลมหอบพัดเอาความกลัวจากคนตัวเล็ก
“ตรงนี้...” ไล้ปลายนิ้วไปทั่วผิวเนียนนุ่มประดุจกำมะหยี่ก่อนวางมือร้อนระอุทาบทับบนทรวงอกอวบอิ่ม ซึ่งไหวกระเพื่อมตามอัตราการหายใจรัวเร็ว“ก็นุ่มหยุ่นและนิ่มน่าัั” กดคลึงก้อนเนื้อที่ปลายยอดแต่งแต้มด้วยผลเชอร์รี่ซึ่งดีดตัวตอบรับในฉับพลัน
มธุรสขบกัดฟันด้วยความวาบหวิวซ่านเสียวที่แล่นพล่านจากศีรษะจรดปลายเท้าเรียวลิ้นเล็กยื่นออกมาลากไล้เลียริมฝีปากที่แห้งผากอย่างกะทันหัน กายสั่นสะท้านไหวเหมือนเรือลำน้อยลอยล่องอยู่ในท้องมหาสมุทรมีพายุโหมกระหน่ำจะคว่ำเรือให้จมพยายามไม่สนใจััปลุกเร้าดำฤษณาแต่กายก็ร้อนด้วยกระแสลมที่นำมาซึ่งความปั่นป่วนอย่างต่อเนื่อง
“แต่ฉัน...คุณ...”มธุรสพูดไม่ออก หนังตาอ่อนนุ่มกะพริบปริบๆแก้มเนียนทั้งสองข้างร้อนผ่าวและคงแดงปลั่งยิ่งกว่าลูกตำลึงเมินหลบสายตาคมกริบที่สะกดจิตให้เธอลุ่มหลงจนลืมหมดสิ้นความอายแม้กระทั่งความถูกต้องและปณิธานว่าต้องเสียความบริสุทธิ์ก็ต่อเมื่อได้ก้าวเข้าสู่พิธีวิวาห์อย่างถูกต้อง
“หืม...ฉันทำไมหรือ”โน้มใบหน้าลงไปถาม จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อ ริมฝีปากประทับบนเนินทรวงประพรมจุมพิตวนเวียนรอบเต้าอวบอิ่ม ตวัดปลายลิ้นป่ายปัดหยอกล้อก่อนอ้างับปลายยอดนุ่ม
“คุณ!”มธุรสหวีดร้องเสียงหลง ลมหายใจหอบกระชั้น สองมือจิกกดบนหนังโซฟา เมื่อปั่นป่วนไปทั้งกายด้วยกระแสไฟพิศวาสที่พลุ่งพล่านไหลไปตามกระแสเืแต่กลับไม่มีคำใดหลุดออกจากปาก เพราะโดนความเสียวซ่านโจมตีจนสยิวซ่านไปถึงกึ่งกลางใจ
“เรียกฉันทำไมละหืม...”มองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตสะกดใจให้หญิงสาวมองดูเขาประพรมจุมพิตไปทั่วโนมเนื้อนุ่มแ่เบาฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ผิวเนื้อนวลนุ่มราวกับผ้าแพรเคลื่อนไปตามสีข้างไล้วนแผ่นหลังเนียนนุ่ม สะกิดเล็กน้อยตะขอเสื้อชั้นในก็หลุดออกปลดปล่อยอกอิ่มสล้างให้เป็อิสระ
“ให้ฉันได้ชมความงามและลิ้มรสความหวานของเธอนะ honey”ชายหนุ่มเอ่ยเว้าวอนเสียงทุ้มพร่าทาบดันทรวงอกอวบขึ้นพลางตวัดเรียวนิ้วหยอกเย้าสลับริมฝีปากหนาร้อนอ้างับหยอกเอินเม็ดบัวนุ่มช้าสลับเร็วเรียกเสียงร้องหวานแ่พลิ้วจากสาวน้อยแสนหวานได้อีกระลอก
“เธอยังไม่ได้บอกชื่อฉันเลยนะhoney”
อือ...ในนาทีนี้คำถามไม่ได้ดังแตะโสตประสาทมธุรสเลยกายอรชรบิดไปมาด้วยความวาบหวามซ่านเสียว ศีรษะทุยสะบัดแรงๆขบกัดกลีบปากไม่ให้เสียงร้องอันน่ารังเกียจหลุดออกไปแค่นี้ก็ทำให้เธออายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว
“จะไม่บอกฉันจริงๆ หรือ honey”เอ่ยถามเสียงเซ็กซี่เร้าใจ ปล่อยสองแขนกลมกลึงให้เป็อิสระเขาอยากได้สิ่งใดก็ต้องได้ เมื่อไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลปลายนิ้วยาวร้อนลากไล้บนผิวกายนุ่มจนถึงหน้าท้องแบนราบเรียบ
“ไม่บอกจริงๆ น่ะ”ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ใส่ตาคนตัวเล็กซึ่งเมินหลบไม่ยอมสบสายตาคมกริบอย่างกับจะสะกดจิต“ถ้าไม่ยอมบอก งั้นก็...”