CHA-AEM TALK
มหาวิทยาลัยK
"แกเลิกเรียนไปไหนป่ะ" ยัยเมย์เอ่ยถามขณะที่เรากำลังเรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้
"ไปบ้านว่าที่สามี" ฉันตอบด้วยสีหน้าเรียบๆ
"ไปทำไมอ่ะ"
"คุยเื่งานแต่งอ่ะ"
"อ๋อๆ"
ฉันและเพื่อนนั่งเรียนกันต่อจนถึงเวลาเลิกเรียน ฉันเดินลงมาข้างล่างและนั่งที่โต๊ะม้าหินหน้าตึกคณะ
ไม่นานก็มีรถ BMW สีดำคันหรูแล่นเข้ามา ทันทีที่คนขับเปิดประตูลงจากรถมา
"โคตรหล่อเลยแก" "แต่งตัวเนี๊ยบขนาดนี้นักธุรกิจแน่ๆ" "เขามาหาใครกันนะ"
บรรดานักศึกษาหญิงต่างพากันซุบซิบ และมองไปที่เ้าของรถคันนั้น แต่เ้าตัวกลับทำสีหน้าเรียบเฉย และเดินตรงเข้ามา
"ยัยเอมอย่าบอกนะว่านี่คือ..." ยัยเมย์เอ่ยออกมา เมื่อเห็นว่าเ้าของรถคันนั้นเดินตรงมาทางฉัน
"ว่าที่สามีฉันเอง"
"อร๊ายยย นนนี่อยากได้" ยัยนนนี่เอ่ยออกมา พร้อมกระทืบเท้าตัวเองเบาๆ เหมือนเด็กที่อยากได้ของเล่น
พี่ไวน์เดินตรงเข้ามา เขาไม่มองหน้าฉันสักนิดแต่กลับมองไปที่นนนี่ด้วยสีหน้าเรียบๆ ที่เดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
"กลับ" เขาเอ่ยออกมาเมื่อเดินมาถึงโต๊ะฉัน
"สวัสดีค่ะพี่ไวน์/สวัสดีครับ" ยัยเมย์และยัยนนนี่เอ่ยทักทายพี่ไวน์
"ดีครับ" พี่ไวน์ตอบสั้นๆ และเดินนำฉันออกไปที่รถ
"ไปก่อนนะพวกแก" ฉันบอกเพื่อนและรีบเดินตามเขาไป
ฉันเปิดประตูและขึ้นนั่งบนรถ พี่ไวน์ก็ขับรถออกจากมหาวิทยาลัย
ตลอดทางเราเอาแต่นั่งเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา จนกระทั่งเราเดินทางมาถึงที่บ้านพี่ไวน์
ฉันเดินเข้าบ้านมา แม่บ้านที่นี่ยิ้มแย้มและทักทายฉันดีมาก ฉันเดินตามพี่ไวน์มาที่ห้องรับแขก อยู่กันครบเลยแหะ คุณลุงคุณป้า พ่อแม่ฉัน รวมถึงพี่เชอรีนด้วย ฉันเอ่ยทักทายและนั่งลงข้างๆพี่เชอรีน
"อันนี้แบบการ์ด นี่เวดดิ้งสตูดิโอ นี่โรงแรม หนูชะเอมและไวน์เลือกเลยนะลูก" คุณป้าเอ่ยขึ้นมา พร้อมส่งแบบต่างๆมาให้ฉันเลือก
"ให้ชะเอมเลือกเลยครับ ผมยังไงก็ได้" พี่ไวน์ตอบด้วยสีหน้าเรียบๆ
ก็ดี! ฉันเลือกแบบที่ฉันชอบคนเดียว ฉันเลือกทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เรานั่งทานอาหารเย็นร่วมกัน และแยกย้ายกันกลับ ฉันกลับกับพี่เชอรีน
"ไหวมั้ยยัยเอม" พี่เชอรีนเอ่ยขึ้นขณะที่เรากำลังจะเข้านอน
"พี่รีนหมายถึงอะไรคะ"
"เื่แต่งงานไง ฉันเห็นพี่ไวน์ไม่เอาอะไรเลยสักอย่าง ทุกอย่างเอมเลือกเองหมดเลย" พี่เชอรีนเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ากังวล
"ก็ดีแล้วนิ่คะ ทุกอย่างเป็แบบที่เอมชอบหมดเลย" ฉันตอบยิ้มๆให้พี่สาวฉันคลายความกังวล
"แต่งกันไป เอมกับพี่ไวน์จะอยู่กันยังไงเนี่ย"
"เอาน่า เอมอยู่ได้อยู่แล้ว"
"พี่ไม่น่าหนี จนเอมต้องเดือดร้อนเลย"
"ไม่เดือดร้อนเลยค่ะ สบายมาก" ฉันตอบพร้อมยิ้มกว้างให้พี่สาวฉัน
"จ้าาาา พี่นอนดีกว่า"
"ฝันดีนะคะ"
พี่เชอรีนล้มตัวลงนอน ฉันเองก็ล้มตัวลงนอนตาม แต่นอนไม่หลับ ฉันเองก็กังวลมากเหมือนกัน ฉันนอนพลิกไปพลิกมา กว่าจะหลับก็เกือบเช้าแล้ว...
มหาวิทยาลัยK
"ยัยเอมว่าที่สามีแกหล่อน่าลากมากกกก" ยัยนนนี่เอ่ยขึ้นขณะที่เรากำลังกินข้าวเที่ยงโรงอาหาร
"เอาป่ะ ยกให้ ไปแต่งแทนฉันที" ฉันเอ่ยอย่างเซ็งๆ
"ถ้าเขาเอาฉันก็ดีสิ่ยะ" ยัยนนนี่พูดพร้อมเบะปากใส่ฉัน
"เขาก็น่าจะเอาแกนะนนนี่" ยัยเมย์เอ่ยยิ้มๆ
"แกคิดงั้นจริงๆหรอ" ยัยนนนี่พูดพร้อมทำตาลุกวาว
"เอาไปทิ้งขยะไงแก ฮ่าๆๆๆๆ" ยัยเมย์พูดจบก็หัวเราะออกมา
"อีชะนี -*- "
เรานั่งคุยเล่นกันสักพัก...
"ชะเอม" เสียงเรียกฉันดังจากทางด้านหลัง เสียงนี้ฉันคุ้นหูมาก คงไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจาก...
"ว่าไงเจมส์" ฉันหันไปยิ้มให้แล้วเอ่ยออกมา
"ขอคุยด้วยหน่อยสิ่"
"ได้สิ่"
ฉันและเจมส์ออกมาคุยกันที่ด้านหลังของโรงอาหาร
"ชะเอมจะแต่งงานแล้วหรอ" เจมส์เอ่ยขึ้นมา
"อื้ม พ่อแม่อยากให้แต่ง เอมขัดท่านไม่ได้"
"..." เจมส์มองฉันนิ่งๆ
"เรายังเป็เพื่อนที่ดีต่อกันได้นะเจมส๋" ฉันเอื้อมมือไปจับมือเขา
"ครับ" เจมส์เอามืออีกข้างมาจับมือฉัน
"แล้วพี่ฟ้า..." ฉันเอ่ยถาม
"พี่ฟ้าคือพี่รหัส เจมส์ไม่ได้คิดเกินเลยไปมากกว่านั้น และจะไม่มีวันที่คิดไปมากกว่านั้นด้วย"
"แล้วทำไมเจมส์ต้องไปไหนมาไหนกับเขาบ่อยๆ"
"ก็เขามาขอให้ไปเป็เพื่อน เจมส์ก็ไม่รู้จะพูดยังไง เลยต้องไป"
"อ๋อ"
ฉันและเจมส์นั่งคุยกันต่ออีกสักครู่ ฉันก็เดินกลับมาที่โรงอาหาร
"โอเคป่ะแก" ยัยเมย์เอ่ยถาม
"โอเคดิ่แก" ฉันตอบกลับยิ้มๆ
"กลับยัง" เสียงทุ้มของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาข้างๆฉัน ฉันเลยหันไปมอง
"พี่ไวน์" ฉันเอ่ยออกมาอย่างอึ้งๆ
"สวัสดีค่ะพี่ไวน์ / สวัสดีครับพี่ไวน์" ยัยเมย์และยัยนนนี่เอ่ยทักทายพี่ไวน์
"ครับ" พี่ไวน์ตอบกลับ
"นี่เมย์ นี่นนท์ ค่ะ" ฉันแนะนำเพื่อนๆฉันให้พี่ไวน์รู้จัก แต่ยัยนนนี่ ฉันแนะนำว่านนท์ ชื่อที่แท้จริงของนาง เพราะไม่มีใครรู้ว่านางเป็เพศที่3 นางไม่ยอมบอกใคร เพราะกลัวถึงหูพ่อแม่นาง
"อื้ม" เขาตอบกลับ และนั่งลงข้างๆฉัน "จะกลับยัง" เขาเอ่ยถามอีกครั้ง
"ยังค่ะ เลิกเรียนบ่ายสาม"
"อือ"
ตอบกลับมาแค่เนี้ย อะไรวะ!!! ฉันเอาแต่มองหน้าเขาอย่างสงสัย สงสัยว่าทำไมหล่อจัง >< ไม่ใช่แล้ว!!! สงสัยว่ามาทำไมต่างหากล่ะ
"มองทำไม" เขาขมวดคิ้วและเอ่ยถาม
"ก็กำลังสงสัย ว่ามาทำไม"
"มารับกลับ จะได้ไปเลือกชุดแต่งงาน" เขาตอบพร้อมถอดสูทออก ใบหน้าเขามีเหงื่อเล็กน้อย
เขาถอดสูท เผยให้เห็นเสื้อเชิร์ตสีขาวด้านใน ที่พอดี หุ่นดีจุง แอร๊ยยยย ><
"เช็ดน้ำลายหน่อย" เขาเอ่ยพร้อมยักคิ้วกวนๆ
"บ้า" ฉันตอบและหันหน้าหนี
"ฮึ"
"เอมเลิกเรียนบ่ายสาม พี่ไวน์กลับไปก่อนสิ่"
"ไม่อ่ะ เดี๋ยวรอ ี้เีขับรถไปๆมาๆ"
"อ่ะค่าาา"
ฉันและเพื่อนขึ้นไปเรียน ส่วนพี่ไวน์นั่งรอที่โต๊ะม้าหินหน้าตึกคณะ
WINE TALK
"คุณไวน์จะไปไหนคะ" เลขาเอ่ยถามผมเมื่อเห็นว่าผมเดินออกจากห้องทำงาน
"ไปรับชะเอม"
"อ๋อ เชิญค่ะ" พอได้ยินว่าไปรับชะเอม เลขาผมก็ยิ้มแย้มและให้ไปได้อย่างง่ายดาย เลขาผมเป็คนของแม่ครับ คอยจับตามองผมตลอด -*-
"คุณไวน์จะไปไหนครับ" คนขับรถของผมเอ่ยถามเมื่อผมเดินลงมาถึงชั้นล่างของตึก
"ผมจะไปรับชะเอม ลุงกลับบ้านได้เลยครับ"
"ไม่ให้ผมขับให้หรอครับ"
"ไม่ต้องครับ"
"ครับๆ"
จะมีใครมาถามอีกป่าววะ -*- ผมเดินออกมาที่รถ โอเคไม่มีใครถามละ ผมขับออกมาที่มหาวิทยาลัย K ทันที
ผมดูนาฬิกาที่ข้อมือ เที่ยงกว่าๆน่าจะกินข้าวเที่ยง ผมเลยเดินมาที่โรงอาหารโดยที่ไม่โทรหาชะเอมก่อน ไม่ใช่อะไรนะครับ ไม่มีเบอร์! -*- จะแต่งงานกันอยู่แล้ว ยังไม่มีเบอร์เลยวุ้ย
ผมกวาดสายตามองหา ก็เห็นเ้าตัวเดินออกไปกับชายคนหนึ่ง ผมเลยแอบเดินตาม เห็นเธอนั่งคุยกัน แต่ผมฟังไม่รู้เื่นะครับ เพราะอยู่ห่างกัน แต่ที่แน่ๆ มีจับมือกันด้วย!
ผมเพ่งสายตามองดีๆ นี่มันไอ้คนที่บอกเลิกที่ห้างนี่หว่า แล้วมาจับมงจับมืออะไรกัน ห๊าาาา
สักครู่ชะเอมก็ลุกเดินออกมาที่โรงอาหาร เธอนั่งลงที่โต๊ะหนึ่ง เอ๊ะ ไอ้ผู้ชายคนนั้นเจอที่ผับ และหิ้วชะเอมขึ้นคอนโดนิ่ ฮึ! 2คนเลยนะ -*-
ผมเดินเข้าไปเอ่ยทักชะเอม ชะเอมเลิกเรียนบ่ายสามผมเลยต้องนั่งรอที่หน้าตึกคณะ
**********END EP7***********
SPOIL
"กินหมูกินไก่บ่อยแล้ว ไม่อยากกินหนูบ้างหรอคะ เผื่อติดใจ"
"ไม่ครับไม่ชอบกินอะไรแบบนี้ มันน่ากลัว"
******************************
3K
![[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673430100_78053029.webp)