ชายหาดสีขาว ทะเลสีคราม ท้องฟ้าสีฟ้า?
ผมกำลังนอนอาบแดดท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่แผดเผาร่างกายทั้งที่มีร่มกางครอบคลุมแสงไม่ให้กระทบิัโดยตรง ความร้อนระอุแผ่ขยายทั่วอาณาบริเวณโดยเฉพาะพื้นที่ที่ผมอยู่กลับร้อนเป็พิเศษเหงื่อไหลระบายราวกับพืชกำลังคายน้ำอย่างแรง สองหูได้ยินเสียงน้ำทะเลพัดเข้าออกเป็จังหวะอันสงบ
มองไปรอบ ๆ ตัว ด้วยการกวาดสายตา ไม่มีใครอื่นนอกจากผมเลยสักคนเดียวไร้ผู้คนส่งเสียงสนุกสนานชวนปวดหัว มีแค่เสียงอ้างว้างหรือเสียงนกบินท่ามกลางท้องนภากว้างใหญ่คอยเพิ่มมิติการรับฟังเท่านั้น
อ่า...เงียบดีจัง
สมกับเป็ชายหาดส่วนตัวไร้ซึ่งมนุษย์ซึ่งเป็ภัยร้ายถ้าให้พูดถึงทะเลแล้วล่ะก็ นอกจากชายหาดซึ่งมีไว้สร้างปราสาททรายกับบริเวณต้นน้ำรสเค็มซึ่งนำพาเราไปสู่มหาสมุทรที่ตอนนี้ยังสำรวจยังไม่หมดแล้วก็ต้องกล่าวถึงชุดว่ายน้ำผู้หญิงกับชุดว่ายน้ำเปิดเผยผิวคือ์อันเที่ยงแท้ของเหล่าชายหนุ่มและหญิงสาวรสนิยมชมชอบผู้หญิงเหมือนกัน
ชุดว่ายน้ำแบบทูพีซท่อนบนช่วยกระชับทรวดทรงของหญิงงามผู้มีความมั่นใจเผยร่องอกพอดูเย้ายวนชวนหัวใจและท่อนล่างของชายสุขภาพดีเต้นกระสับกระส่ายจวนเจียนจะะเิสู่โลกกว้างทว่าสำหรับชุดว่ายน้ำท่อนล่างคือมหันตภัยร้ายท่อนขาบนจนถึงปลายเท้าถูกเผยออกสู่สายตา บริเวณส่วนที่เรียกว่ากางเกง(ใน)นั้นก็หวั่นเกรงว่าจะหลุดลุ่ยออกมาได้โดยไม่ตั้งใจ
นอกจากนั้น ่หน้าท้องและเอวคอดกิ่วคืออาวุธไม้ตายของเหล่าหญิงงามที่จะมาปลิดชีพพวกผู้ชายในพริบตา
ผมเอี้ยวตัวหยิบกระติกน้ำบนโต๊ะเล็กข้างๆ
ดูดน้ำหวานเย็นชื่นใจลงคอรู้สึกว่าร่างกายกำลังสดชื่นเหมือนกำลังได้รับการเยียวยา
แต่ว่าพูดถึงชุดว่ายน้ำก็เท่านั้นเพราะตอนนี้ผมทำได้แค่นึกอยู่ในใจเพื่อเปรียบเทียบว่าสภาพปกติของทะเลที่มีนักท่องเที่ยวมาใช้กับทะเลที่ไร้ประชากรมนุษย์ถึงคำบรรยายจะดูล่อแหลมแต่ผมไม่ได้มีความคิดอกุศลกับหญิงสาวในชุดว่ายน้ำหรอกนะ
ผมไม่ได้ตั้งใจเหยียดหยามใครทั้งนั้นนอกจากเหยียดตัวเอง
อีกทั้งผู้หญิงนั้นน่ากลัวจะตายไป ผู้หญิงสวยและไม่สวยน่ารักและไม่น่ารัก กล่าวคือไม่ว่าจะมีรูปร่างหน้าตาแบบไหนหาได้สำคัญเพราะจิตใจของผู้หญิงช่างยากจะหยั่งถึงอันตรายต่อร่างกายและหัวใจ
แน่นอนว่ารวมถึงผู้ชายด้วย
ผมเคยไปต่างโลกผู้หญิงของต่างโลกกับผู้หญิงของโลกหลักล้วนเหมือนกันอย่างกับแกะ
มีคำกล่าวของคนคนหนึ่งบอกกับผมว่า
‘ผู้หญิงสวยนั้นมีอยู่มากมายแต่ไม่มีทางจะสวยไปถึงหัวใจ’
มีอีกสาเหตุอีกหลายอย่างแต่เก็บไว้ในกล่องแพนโดร่าดีกว่า เปิดออกแล้วจะน่ารำคาญแย่ พระเ้าผู้มอบกล่องให้แพนโดร่าบอกว่าห้ามเปิดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทว่าความอยากรู้อยากเห็นของแพนโดร่าก็ทำเสียเื่ไปซะหมดแม้จะมีความหวังในโลกใบนี้หลงเหลืออยู่ แต่ความสิ้นหวังนั้นมากเกินไป
เอาล่ะ พอแล้วกับเื่ผู้หญิงหรือจะชุดว่ายน้ำ
ผมลุกขึ้นออกจากบริเวณร่มเงาคอยบังแสง
สองเท้าขยับวิ่งฝ่าผิวทรายอันอบอุ่น
ร่างกาย้าน้ำทะเลอย่างเร่งด่วนเลยล่ะ
……………………
X-X-X
8 มิถุนายน
ผมเปลี่ยนอิริยาบถจากนอนราบบนเตียงเป็นั่งพลางขยี้ตานาฬิกาปลุก(โทรศัพท์)ยังส่งเสียงดังไม่หยุดหย่อนราวกับจะบอกว่าถ้าไม่ตื่นก็ประสาทกินไปซะ
“ทะเล?”
คำพูดสั้น ๆ ออกมาจากปาก
เมื่อกี้ก่อนตื่นนอนเหมือนจะฝันถึงทะเลทะเลสีคราม ชายหาดสีขาวอร่าม ความร้อนแรงดุจเปลวไฟของดวงอาทิตย์คอยเพิ่มค่าตัวเลขการเกิดมะเร็งิัเสียงคลื่นทะเลบางเบาราวกับของจริงจนน่าแปลกใจ ผมไม่มีเวทมนตร์ใช้พลังเปลี่ยนความฝันให้กลายเป็เื่จริงหรือทำให้สมจริงในต่างโลกมีแต่พวกซัคคิวบัสหรือพวกจอมเวทสายควบคุมพิเศษที่ศึกษามาในศาสตร์มายาเท่านั้นที่ทำได้
พอพูดถึงทะเลแล้วผมก็อยากไปสักครั้งจังนะทะเลที่ต่างโลกเคยไปอยู่หรอก แต่ทะเลของโลกหลักกลับเคยเห็นแค่ในหนัง ละคร ข่าวเวลามีสึนามิถล่มหรืออุบัติเหตุเท่านั้นเอง
อืม...จำลาง ๆ ได้อีกว่ากำลังคิดเื่ไร้สาระอย่างชุดว่ายน้ำของผู้หญิงด้วย
ผู้หญิงนั้นเข้าใจค่อนข้างยากดังนั้นไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วยจะดีกว่า
เลิกคิดเื่ทะเล วกกลับสู่ความจริง
ผมหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาปัจจุบันเหมือนทุกครั้งหลังจากตื่นนอน
7 โมง 40 นาที
ใบหน้าเกิดการบิดเบี้ยวขึ้นมาในชั่วพริบตา
ซวยแล้ว
เหตุผลว่าทำไมถึงซวย คำตอบก็กระจ่างชัดอยู่แล้วว่าวันนี้ผมต้องเริ่มชีวิตใหม่ในฐานะนักเรียนมัธยมปลาย
ตามความจริงแล้ว ณ ตอนนี้ วันเปิดเทอมของนักเรียนก็ผ่านมาเกือบ2 สัปดาห์ กระนั้นผมก็ทำเื่เอาตัวเองเข้าไปเป็นักเรียนของโรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งอ้าขารับผมเข้าไปอย่างง่ายดายเพียงให้ทำแบบทดสอบวัดความรู้พื้นฐานและพูดคุยเล็กน้อย อาจารย์ที่มาสัมภาษณ์บอกผมว่าโรงเรียนนี้การสอบวัดความรู้นั้นไม่ได้มีผลต่อการเข้าเรียนต่อแต่คุณสมบัติของนักเรียนต่างหากที่มีความสำคัญ ผมก็ถามกลับไปว่าคุณสมบัติของนักเรียนหมายความว่ายังไงอาจารย์เพียงบอกว่าเป็เื่ที่ไม่สามารถบอกนักเรียนได้ ผมก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อแค่เขาบอกเื่ที่เหมือนจะเป็ความลับก็เลยอดสงสัยต่อว่าเฉลยอันแท้จริงของเื่ที่เป็ความสำคัญของการคัดเลือกนักเรียนคืออะไรและทำไมถึงรับผมเข้ามาแต่ก็นั่นแหละ สรุปว่าก็รู้ว่ามีสถานที่ศึกษาต่อก็เพียงพอ
อะไรที่ไม่ควรรู้ก็ไม่จำเป็ต้องรู้
ประโยคนี้สามารถใช้ได้กับหลาย ๆเื่ราวบนโลกหลักและต่างโลก ตรงกันข้ามก็ไม่สามารถใช้กับหลาย ๆเื่ราวบนโลกหลักและต่างโลกเช่นกัน
ส่วนก่อนหน้านั้นทำไมผมถึงไปสมัครเรียนต่อโรงเรียนนี้ได้ความจริงแล้วมันออกจะวุ่นวายเล็กน้อย เพราะว่าการเข้าเรียนต่อครั้งนี้มันคือกรณีพิเศษยังไงล่ะ
ผมดันตกอยู่ในสถานการณ์อันซับซ้อนน่ะสิ
—เื่มันมีอยู่ว่า
X-X-X
3K
