แสงแดดอ่อน ๆยามเช้าลอดผ่านมู่ลี่ไม้ของห้องทำงานผู้บริหารสูงสุดในอาคารพาราดิโซ แซนิทารี ภพธรนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สั่งทำพิเศษทุกอย่างบนโต๊ะถูกจัดวางอย่างเป็ระเบียบสมบูรณ์แบบ ปากกาเรียงตามขนาดเอกสารจัดมุมตรงเป๊ะ สมกับเป็ประธานเ้าระเบียบ
ทว่าสายตาคมกริบของเขากลับจับจ้องมองไฟล์เอกสาร 'ร่างสัญญาและโครงสร้างงบประมาณการผลิตสื่อโฆษณา'ที่เปิดค้างไว้อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างครุ่นคิด
ตัวเลขยอดรวมงบประมาณคือ 95 ล้านบาท...เป็ตัวเลขที่สมเหตุสมผลตรงตามที่เคยตกลงกันไว้ในการเสนอขายงานทว่าสิ่งที่ทำให้ภพธรผู้มีสายตาแหลมคมสะดุดใจ ไม่ใช่ "ยอดรวม" แต่คือ"โครงสร้างบริษัทรับเหมา่" ในหมวดหมู่งบประมาณย่อย
เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของ วิทวัสผู้จัดการฝ่ายบัญชีวัยห้าสิบปีที่ยิ้มแย้มเดินเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อมในมือถือแฟ้มสัญญาอนุมัติฉบับจริง
“คุณภพครับ นี่เป็เอกสารสัญญาจ้างผลิตสื่อโฆษณาแคมเปญใหม่ที่ทางบริษัทเอเจนซี่ของคุณพิมมาดาส่งมาครับฝ่ายบัญชีและฝ่ายกฎหมายตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว เห็นว่าเงื่อนไขเรียบร้อยดีถ้าคุณภพเซ็นอนุมัติ ผมจะได้รีบตั้งเบิกเงินงวดแรกให้ทางเอเจนซี่ครับ”วิทวัสวางแฟ้มลงบนโต๊ะด้วยน้ำเสียงลื่นหู นุ่มนวล และเป็ธรรมชาติอย่างยิ่ง
ภพธรยังไม่จรดปากกาลงไป เขาเปิดอ่านทีละหน้าอย่างใจเย็นก่อนจะใช้นิ้วชี้เคาะเบา ๆ ที่ตารางหมวด 4 ข้อ 4.2
“คุณวิทวัสครับ...” ภพธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ “บริษัท 'โกลบอล ดิจิทัล โซลูชันส์' กับบริษัท 'เน็กซ์เจน มีเดีย' ที่รับหน้าที่ดูแลระบบคลาวด์และลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์จำลองเซนเซอร์ยอดรวมประมาณ 18 ล้านบาท...เป็ซัพพลายเออร์ที่ทางเอเจนซี่ของคุณพิมมาดาเสนอชื่อมาเอง หรือว่าทางฝ่ายจัดซื้อของเราแนะนำไปครับ?”
วิทวัสยิ้มรับอย่างสุขุม ไม่มีอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อยสมกับเป็ผู้จัดการฝ่ายบัญชีที่ทำงานมาเกือบสามสิบปี
“อ๋อสองบริษัทนี้เป็ซัพพลายเออร์เฉพาะทางที่ทางคุณพิมมาดาและเอเจนซี่ระบุมาในเอกสารแนบสัญญาครับคุณภพ”วิทวัสตอบด้วยน้ำเสียงน่าเชื่อถือ“ทางเอเจนซี่แจ้งว่าต้องใช้เทคโนโลยีเฉพาะของสองเ้านี้เพื่อให้ระบบเซนเซอร์ในโฆษณาเสถียรที่สุดฝ่ายบัญชีเราเห็นว่าอยู่ในกรอบงบ 95 ล้านบาท ไม่ได้เกินงบประมาณรวมที่ตั้งไว้ก็เลยเห็นชอบตามที่ทางเอเจนซี่เสนอมาครับ”
ภพธรหรี่ตาลงเล็กน้อย หากเป็ผู้บริหารคนอื่นคงเซ็นอนุมัติไปแล้วเพราะยอดรวม 95 ล้านบาทไม่ได้เกินงบ แต่สำหรับภพธร...เขาจำชื่อซัพพลายเออร์ในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีได้แทบทั้งหมดและชื่อสองบริษัทนี้ไม่เคยผ่านตาเขามาก่อนในฐานะบริษัทชั้นนำ
“งั้นเหรอครับ...” ภพธรปิดแฟ้มลงเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะนัดคุณพิมมาดาเข้ามาคุยรายละเอียดตัวเลือกซัพพลายเออร์ตรงนี้ด้วยตัวเองอีกทีก่อนจะเซ็นอนุมัตินะครับ”
“ได้ครับคุณภพ ไม่มีปัญหาครับ” วิทวัสก้มศีรษะรับคำอย่างสุภาพก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทางสงบนิ่ง
ทว่าเมื่อกลับมาถึงห้องทำงานส่วนตัวและล็อกประตูอย่างแ่าสีหน้าเรียบเฉยของวิทวัสก็แปรเปลี่ยนเป็ความเครียดขรึม
‘ไอ้ภพธรมันละเอียดเกินไปแล้ว... ขนาดซอยงบย่อย 18ล้านบาทไปซ่อนไว้ในชื่อซัพพลายเออร์นอมินีสองเ้า มันยังสะดุดตาอีก!’วิทวัสสบถในใจ
ก่อนหน้านี้ วิทวัสอาศัย่ที่ พิมมาดานำเอกสารแนบชุดใหญ่มาส่งที่ฝ่ายบัญชี ใช้ความสนิทสนมและความรีบเร่งเื่เวลาพูดต้อนให้หญิงสาวเซ็นรับรองใน "เอกสารแนบสเปกเทคนิค"ซึ่งเขาแอบสอดไส้ชื่อบริษัทนอมินีของตัวเองเข้าไป!
AE สาวเห็นว่าเป็เพียงเอกสารรายละเอียดอุปกรณ์ทางเทคนิคและอยู่ในกรอบงบ95 ล้านบาทเท่าเดิม จึงเซ็นรับรองไปโดยไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติ!
“ถ้าไอ้ภพธรเรียกยัยเด็กนั่นมาถาม แล้วยัยนั่นเกิดบอกว่าไม่เคยรู้จักบริษัทพวกนี้...เื่ได้บานปลายแน่” วิทวัสขมวดคิ้วแน่น ชายเก๋าเกมเริ่มวางหมากต่อไปในหัว
ณ ห้องทำงานประธานบริหาร ในบ่ายวันเดียวกัน
พิมมาดาเดินเข้ามาในห้องทำงานของภพธรด้วยความแปลกใจเมื่อถูกเรียกพบด่วน
“คุณพิมมาดาครับ”ภพธรเปิดฉากถามตรงประเด็นทันทีโดยดันเอกสารหน้าที่มีปัญหาให้เธอดู “บริษัท 'โกลบอล ดิจิทัล' กับ 'เน็กซ์เจน มีเดีย' ที่อยู่ในเอกสารแนบสัญญานี้...เป็ซัพพลายเออร์ของฝั่งเอเจนซี่คุณจริง ๆ หรือเปล่าครับ?”
พายก้มมองเอกสารที่ตัวเองลงนามไว้ แล้วก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความฉงน“เอ๋...สองบริษัทนี้เหรอคะ? เปล่านะคะคุณภพ! ในทีมเบรนสตรอมของเราใช้ซัพพลายเออร์เ้าประจำชื่อ 'เทคอินโนเวชัน' เ้าเดียวค่ะพายไม่เคยเห็นชื่อสองบริษัทนี้เลยนะคะ!”
“แต่เนี่ยคือลายเซ็นของคุณพิมมาดากำกับอยู่ในหน้าเอกสารแนบนี้นะครับ”ภพธรชี้ไปที่ลายเซ็นจริงของเธอ
หญิงสาวตาโต นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อวันก่อนทันที! “อ๊ะ!พายจำได้แล้วค่ะ! วันก่อนที่คุณวิทวัสเรียกพายไปตรวจเอกสารที่ห้องบัญชีเขาบอกว่านี่เป็ 'เอกสารปรับปรุงรหัสอุปกรณ์ตามมาตรฐานใหม่ของพาราดิโซ' บอกให้พายช่วยเซ็นรับรองรายการอุปกรณ์ให้หน่อยเพื่อจะได้รีบเสนออนุมัติ... พายเห็นว่ายอดรวมมันเท่าเดิมคือ 95 ล้านบาทและเป็เอกสารรหัสอุปกรณ์ยิบย่อย พายเลยเซ็นไปค่ะ!”
ภพธรได้ฟังดังนั้น ั์ตาคมกริบก็ฉายแวววาวโรจน์ทันทีรอยยิ้มเ็าปรากฏที่มุมปาก
“ปลอมได้เนียนมาก...” ภพธรพึมพำ “วิทวัสไม่ได้โกงตรง ๆ แต่อาศัยความที่คุณไม่คุ้นเคยกับระเบียบภายในของบริษัทเราหลอกให้คุณเซ็นเอกสารแนบเพื่อดึงสองบริษัทนี้เข้ามาเป็ Sub-contractor รับ่ต่อเงิน 18 ล้านบาท...พอเื่แตก เขาจะอ้างว่าเอเจนซี่ของคุณเป็คนเซ็นยอมรับการเสนอชื่อสองบริษัทนี้เข้ามาเอง...เท่ากับว่าถ้าเื่นี้ถูกตรวจพบภายหลังคนที่ต้องรับผิดชอบฐานระบุซัพพลายเออร์ผีเพื่อดึงเงินออก ก็คือเอเจนซี่ของคุณเต็มๆ”
พายหน้าซีด ความรู้สึกเย็นวาบวิ่งผ่านแผ่นหลัง “นี่...นี่พายโดนหลอกใช้เป็เครื่องมือโกงเงินตั้ง 18 ล้านบาทเหรอคะเนี่ย?! คุณวิทวัสเขา...เขาร้ายกาจขนาดนี้เลยเหรอคะ!”
“เขาทำงานสายนี้มานานครับ รู้ช่องโหว่ของกฎหมายและเอกสารดีกว่าใคร”ภพธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มและมั่นคง เขาจ้องมองหญิงสาวด้วยสายตาเชื่อมั่น“แต่เขาพลาดไปอย่างเดียว...”
“พละ... พลาดอะไรคะคุณภพ?”
“เขาพลาดที่คิดว่าผมจะสงสัยคุณ” ภพธรคลี่ยิ้มบาง ๆ อบอุ่น“และเขาคงคิดไม่ถึงว่า คุณจะจำรายละเอียดเอกสารที่ตัวเองเซ็นได้แม่นยำขนาดนี้”
พายชะงักกึกหัวใจที่กำลังตื่นตระหนกกลับมาพองโตและอบอุ่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาดเมื่อได้รับความเชื่อใจอย่างเต็มเปี่ยมจากชายหนุ่มตรงหน้า
“แล้วเราจะทำยังไงกันต่อดีคะคุณภพ?” พิมมาดาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“ในเมื่อเขากล้าใช้เอกสารนอมินีมาล่อเรา... เราก็ต้องเล่นตามน้ำครับ”ภพธรพิงหลังกับเก้าอี้ด้วยท่าทางทรงอำนาจ “ผมจะทำทีเป็เซ็นอนุมัติสัญญาฉบับนี้เพื่อให้เงิน 18 ล้านบาทถูกเตรียมโอนเข้าบัญชีบริษัทนอมินีพวกนั้น...แต่ในระหว่างนี้ ผมกับคุณ เราจะแอบสืบเส้นทางการเงินและหาหลักฐานว่าใครคือ 'เ้าของแท้จริง' ของสองบริษัทนั้นเพื่อมัดตัววิทวัสให้ดิ้นไม่หลุด!”
หญิงสาวพยักหน้ารับคำด้วยสายตามุ่งมั่น “ได้เลยค่ะคุณภพ!พายจะช่วยคุณสืบเอง... คนโกงแบบนี้ ต้องจับให้ได้ค่ะ!”
2K
