"แพรว"พอร์ทลงมานั่งข้างแพรววาที่นั่งร้องไห้เสียใจอย่าหนัก
"..."
"ผ้าเช็ดหน้า พี่ไม่ห้ามหรอกนะ ร้องไห้ออกมาเลย"พอร์ทยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
"แพรวไม่เชื่อค่ะว่าพี่ไม่เกี่ยวข้อง"
"ฮ่าๆๆๆ"
"ขำอะไรคะ แพรวจริงจังนะ"
"ก็แค่คิดสภาพว่าหากน้องพี่ตื่นมาร้องไห้แบบนี้คงดี"แพรววาหันไปมองพอร์ทขนาดที่แดเนียลจับจ้องทั้งสองอยู่โดยไม่พูดอะไร
"..."
"ผมคงดีใจเหมือนที่แพรวร้องไห้เพื่อผม"แพรววาเบิกตากว้างเมื่อนึกเหตุการณ์ที่เขาถูกยิง
"ว่าแต่แผลพี่เป็นไงบ้าง"แพรววาพูดขึ้นก่อนยกเสื้อขึ้นเพื่อดูบาดแผลของเขาซึ่งมีผ้าพันแผลที่พึ่งถูกเปลี่ยนอยู่
"พอดีเปลี่ยนไปก่อนมาที่นี่นะ"พอร์ทหัวเราะแห้งๆ แต่แล้วทำให้แพรววารู้สึกโล่งใจ"แล้วได้ทานยาจากที่แดเนียลให้มาแล้วด้วย"
"..."
"ขอโทษทีนะ"
"ไม่ค่ะ แพรวไม่โกรธที่หรอกค่ะ"
"คงโกรธแดเนียลที่ไม่ยอมบอกอะไรสินะ"
"ค่ะ"
"ถ้าเป็นผม ผมก็โกรธเหมือนกัน"
"เอ๋"
"เพียงเพราะเหตุผลแค่ว่าต้องการปกป้องคนรัก แดเนียลกับแพร แสดงคนละแบบเพื่อที่จะปกป้องกันและกันแค่เท่านั้นเอง"
"...''
"ถ้าเป็นผม ขอแค่ได้อยู่กับคนที่เรารักก็เพียงพอแล้ว"
"เอ๋ พี่นี่เคยมีคนรักหรือไง"
"มีสิ แพรวไง"
"เอ๋"เสียงหัวใจแพรววาเริ่มดังขึ้นไม่เป็นจังหวะขนาดที่พอร์ทยิ้มส่งให้ก่อนยันกายลุกขึ้นมา
"แดเนียล"เสียงของพอร์ทดังขึ้นทำให้แพรววาหันไปมองทางแดเนียลที่กำลังจ้องพวกเธอ"ดูเหมือนเขามีอะไรอยากคุยด้วย"
"อื้ม"
"แพรวชอบเขา?"
-///_///-
แพรววาหน้าแดงขึ้นขนาดหันไปจ้องพอร์ทที่โบกมือให้อยู่
"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่คะ"
"เรากลับไปอยู่ที่บ้านกันเถอะ"จู่ๆ แดเนียลก็พูดขึ้นมาทำเอาคนฟังหันมามอง
"..."แพรววารู้สึกตกใจเล็กน้อยกับคนพูดของพี่ชาย
"หรือแพรววาไม่อยากกลับ?"
"..."
"ที่ผ่านมาพี่ขอโทษ"แพรววาหยุดเดินแล้วกำหมัดไว้แน่
"พี่บอกแพรวได้ไหมคะ ว่าทำไมพี่ถึงทำแบบนี้"
"..."
"พี่แดเนียล"
"ไม่ได้ยินแพรววาเรียกชื่อพี่มาแบบนี้นานแล้ว ก็ได้ที่จะเล่าทุกอย่างให้ฟัง"แดเนียลพูดขึ้นก่อนเล่าเรื่องทุกอย่างให้แพรววาฟัง
"ไม่จริง!"แพรววารู้สึกช็อกเมื่อรู้ที่ไปที่มา
"อีกเรื่อง พี่มาอยู่ที่นี่เพราะมีเรื่องบางอย่าง"
"..."
"พ่อแม่เราไม่ได้เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุ แต่ถูกฆาตกรรมจากมาเฟีย"
"มาเฟีย?"
"ใช่ เพราะงั้นพี่ถึงยอมร่วมมือกับรัฐบาลโลก เพื่อคลี่คลายเรื่องนี้โดยแลกกับข้อมูลการทำลายimmortal"
"พี่จะแก้แค้น?"
"ไม่ใช่พี่สักหน่อย แต่เป็นพวกรัฐบาลโลกต่างหาก เขาจะเป็นคนแก้แค้นแทนพี่เพราะพวกนั้นเองก็ต้องการโค่นพวกมาเฟียอยู่แล้ว เพราะงั้นเราไปจากที่นี่กันเถอะ"แพรววาถอนเล็กน้อยทำให้แดเนียลชะงักไป
"..."
"ทำไมล่ะเพราะพอร์ทหรือมาร์ทตินล่ะ"
"แพรววาขอร้องเถอะนะหยุดคิดจะแก้แค้นเถอะนะ"แดเนียลไม่ปริปากตอบขนาดที่แพรววาพยายามขอร้องเขา
"แพรว แม้พี่จะไม่แก้แค้น พวกนั้นก็จัดการแทนพี่อยู่ดี"แดเนียลพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะเดินจากเธอไป
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นขนาดที่แพรววากำลังหันไปมองแดเนียลก่อนที่จะเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนตรงหน้าค่อยๆ ล้มลงไปนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับของเหลวข้นสีแดงค่อยๆ ไหลออกมาจากตัวเขา
"พี่!"