ตอนที่ 67 ความหวานของโจ๊กหรือความหวานจากปลายลิ้น
" หลังจากหยางโจว กลับจากตำหนักเมฆาล่องลอยแล้วได้พาองค์หญิงซีเหยียนที่ยังสลบไสลจากแรงกดดันของทักษะฝามือเทวะที่แท้จริงที่ได้ปลดปล่อยปราณสีทองออกมาจนทำให้ท่านบรรพชนและองค์มหาเทพเทวะราองค์ราชินีและผู้าุโ 12 นักษัตร ทั้ง 12 คน ได้รับแรงกดดันแทบจะต้านไว้ไม่ไหวมีเพียงองค์หญิงซีเหยียนเท่านั้นที่กระอักโลหิตออกมาจนสลบไป จนหยางโจวต้องนำมาพักห้องพักของตนเอง "
เ้าฟื้นแล้วหรือภรรยาข้าเ้าสลบไปหลายชั่วยามเลยนะ
ที่นี้คือที่ไหนกันสามีข้า ทำไมห้องนี้จึงตกแต่งแปลกประหลาดยิ่งนัก อะ ทำไมเตียงนี้จึ่งนุ่มจัง นั้นอะไรสามีข้าทำไมเ้านำมนุษย์ตัวน้อยไปกักขังไว้ที่นั้น ทำไมเ้ามนุษย์นั้นจึงแต่งตัวแปลกประหลาดยิ่งนักยิ่งคำพูดคำจาของพวกมันเหมือนกับเ้าเลย
" หลังจากองค์หญิงซีเหยียนฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นสิ่งแปลกประหลาดในห้องหยางโจวมากมาย และได้ถามหยางโจวว่าสิ่งเหล่านี้คืออะไร ทั้งคนที่อยู่ในทีวี ทั้งตู้เย้นที่นอนโต๊ะโซฟาแก้วนำ้เครื่องใช้ไฟฟ้าทุกอย่างที่อยู่ในห้องนี้รวมอุปกรณ์ต่าง ๆ ในห้องครัวห้องนำ หยางโจวอธิบายว่ามันคืออะไรมันใช้งานอย่างไร เมื่องเข้าใจทุกสิ่งอย่างและเรียนรุ้วิธีการใช้งานแล้วนางจึงหยุดถาม นางหันไปสนใจที่นอนที่นุ่มสบายนางขึ้นไปะโโลดเต้นเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่เมื่อนางเหนื่อยนางก็มาสนใจทีวีซึ่งหยางโจวได้ลงบันทึกทั้งหนังทั้งเพลงต่าง ๆ มากมายแต่ส่งที่นางสนใจดูมากที่สุดคือหนังการ์ตูนอนิเมชั่นแฟนตาซีเกี่ยวกับเ้าหญิงเ้าชายบางที่ก็หัวเราะบางทีก็ร้องให้ บางครั้งก็ทำท่าขวยเขินเมื่อมีบทเข้าพระเข้านางกัน เมื่อหยางโจวเห็นว่านางไม่สอบถามอะไรมากแล้วและนี้ก็ดึกมากแล้วหยางโจวจึงไปต้มโจ๊กให้นางได้กิน เมื่อองค์หญิงได้กลิ่นหอมโจ๊กที่ลอยลงมาแต๊ะจมูกเป็กลิ่นหอมของอาหารที่ไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อน "
สามีข้ากลิ่นอาหารนี้หอมจังเลยกลิ่นอาหารนี้ข้าไม่เคยได้กลิ่นอาหารที่หอมแบบนี้มาก่อนเลย มันคือสิ่งใดอย่างนั้นหรือสามีของข้าท่านทำอาหารเป็ด้วยอย่างนั้นหรือ ข้าไม่เคยเห็นชายใดทำอาหารได้เช่นท่านเลย
ฮ่า ฮ่า ฮ่า อาหารชนิดนี้มันคือโจ๊ก มาเร็วเ้าคงหิวแล้ว เ้าะโไปทั่วห้องของข้าเลย ดูซิรกไปหมดแล้วเ้าเป็ผู้หญิงอะไรกันเนี๊ยะ ทำตัวเป็เด็กไปได้ ถามข้าได้ทุกอย่างเลย มากินก่อนอิ่มแล้วค่อยไปเล่นต่อ
ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ ก็ข้าไม่เคยเห็นสิ่งของแปลกประหลาดแบบนี้มาก่อนเลยเ้านี้ทำให้ข้าแปลกใจอยู่เรื่อยเลย ข้ากินแล้วนะ อ้า ! อร่อยจังเลยเ้ามีอีกหรือไม่ข้าขออีก ข้าขอเพิ่มไขสองฟองนะ
เ้านี้จริง ๆ เลยเอาของข้าไปกินก่อนนี้เอาไว้กินแค่ลองท้องเท่านั้น ถ้าเ้าหิวข้ายังมีขนมนมเนยในตู้เย็นอีกเยอะ ดูซิเ้ากินเป็เด็กเลยมานี้ข้าเช็ดปากให้
" จ๊วบบบ "
" หยางโจวใช้ปากแทนมือเช็ดปากองค์หญิงวีเหยียนใช้ริมฝีปากเช็ดอย่างแ่เบาแล้วใช้ปลายลิ้นตะวัดเข้าไปัักับลิ้นขององค์หญิงซีเหยียนไปมาอยู่ภายในปากขององค์หญิงซีเหยี่ยน องค์หญิงซีเหยี่ยนเมื่อถูกลิ้นสวาทของหยางโจวเข้ามาััก็ตกตะลึงและเมื่อถูกสิ่งแปลกปลอมเข้ามาััลิ้นของตนเองด้วยความหวานจากโจ๊กหรือความหวานจากปลายลิ้นของหยางโจวองค์หญิงซีเหยี่ยนก็ได้ใช้ลิ้นของตนเองตอบรับความหอมหวานจนลืมเลื่อนเื่ราวภายนอก หยางโจวเองด้วยมีประสบการณ์เื่ราวแบบนี้อยู่แล้ว จึงได้ฉวยโอกาสอุ้มองค์หญิงซีเหยียนไปเตียงนอนและได้ใช้มือไปัักับเนินอกอันเต็งตึงของหญิงสาวจนนางไม่มีแรงต้านทานและมืออีกข้างก็ไปััยังจุดยุทธศาสตร์ของหญิงสาว องค์หญิงซีเหยียนเองนั้นไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนยิ่งมาััจุดอ่อนไหวของร่างกายเหล่านี้แล้ว ร่างกายขององค์หญิงจึงสั่นสะท้านไปทั้งร่างกาย ด้วยความชำนาญของหยางโจวเสื้อผ้าของทั้งสองคนหลุดออกจากร่างกายไปเมื่อไรไม่รู้ตัว ร่างกายของทั้งสองได้ััแนบชิดติดกัน ร่างกายทั้งสองคนได้เข้าผสานร่วมกันเป็คนเดียวกันต่างคนต่างสั่นสะท้านเต้นเร้าอยู่ภายในร่างกาย องค์หญิงซีเหยียนมีแรงกระตุกสุดขีดครั้งแล้วครั้งเล่าก่อเกิดเสียงครวญครางดังระงมของคนสองคนสลับกันไปมาจนไม่รู้เวลาล่วงเลยผ่านไปเท่าใดจวบจนมีความอบอุ่นซาบซ่านไปทั่วร่างกาย ทักษะฝามือคู่ทะลายูเา และทักษะวิชาดัชนีทะลวงถ้ำอสูรไม่เคยทำให้หยางโจวได้ผิดหวังเมื่อนำมันออกมาใช้งานทุกครั้งจวบจนเมื่อแสงตะวันวันใหม่มาเยื่อน "
" ร่างกายของคนทั้งสองสงบนิ่ง เมื่อหยางโจวลืมตาขึ้นมาพบหญิงสาวผู้หนึ่งนอนชิดแนบอกของตนเอง องค์หญิงซีเหยียนเผยร่างกายเปลื่อยเปล่าเปิดเผยให้เห็นทรวดทรงองเอวที่แสนงดงาม อกงามตั้งชูชันตระหง่านไม่อาจปิดบังซ่อนเร้นถ้าทายสายตาของหยางโจวจนอดที่จะใช้มือััอย่างแ่เบาไม่ได้
อุ๊ยย ! เ้าบ้าเ้าลามกเ้าทรมานข้ามาทั้งคืนแล้วเ้ายังไม่เบื่อข้าหรืออย่างไร
ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้างดงามเช่นนี้ข้าจะเบื่อเ้าได้อย่างไรกัน นี้ก็เช้าแล้วเราไปอาบนำ้ด้วยกันดีกว่า แล้วเ้าจะรู้ว่าในห้องน้ำนั้นตื่นเต้นไม่แพ้บนเตียงนอน
" หยางโจวได้อุ้ม ซีเหยี่ยนไปห้องน้ำและได้ปฏิบัติภารกิจล้างหน้าไก่อีหลายชั่วยาม เมื่อเสร็จภารกิจแล้วหยางโจวได้มาทำอาหารเช้าให้ภรรยาได้ทานฝีมือของตนเองอีกครั้ง โดยหยางโจวได้ทำอาหารที่องค์หญิงซีเหยียนไม่เคยได้ทานมาก่อนด้วยรสม่าม่าต้มยำกุ้งรสชาติเผ็ดซี๊ดซ็าดถึงใจจนองค์หญิงซีเหยี่ยนชมไม่คาดปากหลังจากทานเสร็จแล้วหยางโจวได้นำช็อคโกเเลตมาให้กินแก้เผ็ดร้อนทั้งน้ำอัดลมขนมหวานต่าง ๆ มากมายจนบรรเทาอาการเผ็ดร้อนลงไปได้ หยางโจวได้เล่าเื่ราวต่าง ๆ มากมายทั้งเื่ภรรยาทั้งหกคนของตนเองให้ซีเหยียนฟังและเื่ราวของหงซินที่หายไปในประตูมิติเวลาที่หยางโจวยังตามหาตัวไม่พบและเื่ราวพ่อแม่ตระกูลหยางของตนเองและโดยเฉพาะดาวโลกที่ตัวเองเติบโตขึ้นมาและได้บอกกับองค์หญิงซีเหยียนว่าของทุกอย่างที่อยู่ในห้องนี้ก็มาจากดาวโลกทั้งหมด องค์หญิงซีเหยียนก็ไม่ได้ว่าอะไรที่หยางโจวมีชายาอยู่แล้วถึงหกคนและคู่หมั่นที่สูญหายไปอีกหนึ่งคนเพราะทุกคนที่มาจากเอกภพภายนอกส่วนมากจะมีชายากันอยู่แล้วและบางคนมีชายามากกว่าหยางโจวหลายร้อยหลายพันคนโดยเฉพาะเสด็จพ่อของตนเองยังมีชายารองและอนุอีกมากมายแต่เสด็จพ่อก็ยังรักเสด็จแม่ไม่เสื่อมคลายเพราะผู้ฝึกยุทธนั้นไม่ยึดติดเื่หญิงชาย ยิ่งชายใดมีพลังและความสามารถมากก็จะเป็ที่เชิดหน้าชูตาของเหล่าชายา "
ซีเหยียนภรรยาข้าเ้าไม่โกรธข้าอย่างนั้นรึที่ข้านั้นมีทั้งชายาและคู่หมั่นอยู่ก่อนหน้านี้แล้วที่เอกภพภายนอกที่ข้าจากมา
ไม่เลยสามีข้า ข้าดีใจเสียอีกที่ได้พี่สาวเพิ่มขึ้นมาอีกตั้งหกเจ็ดคน ที่ข้าเรียกชายาของท่านทั้งหมดเป็พี่สาวนั้นเพราะเอกภพภายนอกต้องใช้เวลาบ่มเพาะนานมาก กว่าแต่ละคนจะบรรลุแต่ละขั้นตามที่ข้ารู้มาไม่เหมือนตัวประหลาดเช่นท่านอายุ 30 กว่าปีก็ไม่รู้บรรลุพลังขั้นใดแล้วแม้แต่ท่านบรรพชนของข้าแทบกระอักเืเมื่อเจอพลังของเ้ากดทับ ข้านั้นส่งสารพี่สาวเ่าั้มากกว่าที่ต้องพรัดพรากจากเ้าเพราะที่ข้ารู้มาคนที่มาจากเอกภพภายนอกเมื่อเข้ามาเอกภพบรรพการแห่งนี้แล้วไม่สามารถกลับไปหาครอบครัวได้อีก จนกว่าจะบบรลุขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการเช่นท่านบรรพชนทั้ง 12 นักษัตร แต่ถ้าจะกลับไปเอกภพภายนอกนั้นจะออกไปได้เพียงต้องถอดดวงจิตเออกไปได้ท่านั้นจึงไม่เคยมีใครออกไปเอกภพภายนอกอีกเลยนอกจากท่านบรรพชนทั้ง 12 คน นี้เ้าไม่เป็ห่วงเสด็จพ่อเสด็จแม่และพี่สาวเ่าั้และคนตระกูลหยางของเ้าหรืออย่างไรกัน "
เ้านี้น๊าเหมือนกับชายาทั้งหกคนของข้าเลยแทนที่จะหึงหวงกันนี้กับสมัครสมานสามัคคีกันยิ่งกว่าพี่น้องกันเสียอีกข้าละหวั่นใจจริงถ้าเ้าพบเจอกับชายาข้าทั้งหมดแล้วพวกเ้าจะร่วมมือมาทุบตีทำร้ายร่างกายข้า เฮ้อ !
ถ้าข้าพบเจอพวกพี่สาวเ่าั้ได้ก็ดีซิข้าจะไปหาพวกนางก็ไม่ได้ นางจะมาหาข้าก็ไม่ได้ต้องรอเวลามากกว่าสองหมื่นปีและถ้าพี่สาวไม่บรรลุพลังเท่าขั้นเซียนของเอกภพบรรพการแห่งนี้บรรดาพี่สาวเ่าั้ก็ไม่สามารถเข้ามาที่เอกภพบรรพการนี้ได้อยู่ดี
ซีเหยี่ยนภรรยาข้าเ้าอยากพบพวกนางจริง ๆ รึ ถ้าข้าบอกว่าสามารถพาเ้าไปพบพวกนางได้เ้าจะเชื่อข้ารึไม่
จริงรึ ! สามีข้าเ้าไม่ล้อข้าเล่นนะ
จริงแท้แน่นอนเ้าจับมือข้าไว้ พาข้ากลับใจกลางดวงใจมหาเทพเทวะ
" กรึ๊มมม "
...........................................................
" ณ ใจกลางดวงใจมหาเทพเทวะ ่เวลานี้ภรรยาของหยางโจวทั้งหกคนของหยางโจว ยังทำการบ่มเพาะอยู่เมื่อเห็นหยางโจวกลับมาแล้วก็ดีใจกันเป็อย่างมาก และอยู่ ๆ ร่างกายของพวกนางทุกคนก็ซี๊ดขาวแทบกระอักเื ทุกคนต่างทรุดลงกับพื้นเมื่อได้พบเจอซีเหยียนที่ได้ปล่อยพลังปราณที่แผ่ออกมากดทับร่างกายของพวกนาง เนื่องจากซีเหยียนนั้นเมื่อนางมาอยู่ยังเอกภพภายนอกพลังและขั้นยุทธของนางนั้นเทียบเท่ากับพลังมหาเทพเทวะขั้นกลางเลยที่เดียว "
แย่แล้วซีเหยียนข้าลืมบอกเ้าไปว่าพลังและขั้นยุทธของเ้านั้นสูงกว่าคนของเอกภพภายนอกแห่งนี้มากเ้ารีบลดพลังของเ้าลงก่อนเดี๋ยวพี่สาวของเ้าจะกระอักโลหิตจนหมดร่างกายเสียก่อน
อ๊ะ ! พี่สาวทุกท่านซีเหยียนไม่ได้มีเจตนาทำร้ายพวกท่านเลยเดี๋ยวซีเหยียนถ่ายทอดลมปราณรักษาพวกท่านให้
" หลังจากหยางโจวและองค์หญิงซีเหยียนรักษาร่างกายเหล่าภรรยาทั้งหกคนแล้วก็เล่าเื่ราวของซีเหยียนให้ภรรยาทั้งหกฟังแทนที่ภรรยาทั้งหกจะหึงหวงหยางโจวกับไม่สนใจหยางโจว ได้ดึงตัวซีเหยียนไปพูดคุยกันต่างหากไม่ยอมสนใจหยางโจวจนหยางโจวต้องกลับไปตระกูลหยางก่อนเพื่อพบเจอพ่อแม่และคนในตระกูลหยางและให้ หยางโจวฟงและหยางอี้ซินทำการก่อสร้างอาคารทุกอย่างให้เหมือนกับตระกูลหยางสามรถบบรจุคนให้ได้มากกว่าสิบล้านคน โดยหยางโจวจะวางค่ายกลกำกับและนำปราณบริสุทธจากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษามาบรรจุไว้ยังสถานที่นี้เพื่อจะนำไปแทนอาคารเดิมที่พังเสียหาย ที่นักษัตรหยางเหนียนและหยางโจวตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะให้ศิษย์ทั้งมหานิกายมหาเทพเทวะมาใช้สถานที่แห่งนี้ฝึกฝนบ่มเพาะพลังและจะไม่แบ่งแยกศิษย์สายนอกศิษย์สายในและศิษย์หลักเพื่อให้ทุกคนมีสิทธิเสมอภาคกันให้ทุกคนเข้าถึงแหล่งที่ให้ความรู้ แหล่งที่สามารถเพิ่มพูนพลังและทักษะวิชาต่าง ๆ ให้ทุกคนมาอยู่รวมกันไม่แบ่งแยกนักษัตร และหยางโจวยังมีเป้าหมายในสร้างกองทัพที่ยิ่งใหญ่เหมือนกับกองทัพตระกูลหยางของตนเองจะเอาเทคโนโลยีจากดาวโลกที่ตระกูลหยางได้ปรับปรุงให้เหมาะสมกับพลังของเหล่าเทพเซียนเพื่อนำไปใช้กับอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการเพื่อกอบกู้เอกภพบรรพการกลับคืนมาโดยหยางโจวต้องนำสิ่งของเหล่านี้ไปปรับปรุงเพื่อรองรับการโจมตีของเหล่าเทพเซียนของเอกภพบรรการก่อน "