หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันไป เหลือแต่พระยาเดชาดำรงศักดิ์กับสมยศสองคนในบ้านเท่านั้น ความรู้สึกของทั้งสองมีความตึงเครียด เื่ของพิภพกับจิตลดาเหมือนหนามทิ่มแทงใจของพระยาเดชาดำรงศักดิ์มาโดยตลอด ลูกสาวคนเดียวของเขา…แม้แต่วันเผาเขาก็ยังไม่ได้ไปด้วยซ้ำ สมยศรินน้ำชาให้พระยาเดชาดำรงศักดิ์ เขารู้ดีแก่ใจว่านายท่านใหญ่กำลังเสียใจอยู่ การที่คนแก่ผมขาวต้องมารับรู้ว่าคนหนุ่มสาวตายก่อนเป็เื่ที่ทรมานใจอย่างมาก แท้จริงแล้วพระยาเดชาดำรงศักดิ์เป็คนแข็งแค่ภายนอกเท่านั้น
“คุณหนูม่านฟ้ามีความคิดความอ่านเกินเด็กทั่วไปอย่างมากขอรับนายท่านใหญ่ กระผมประทับใจในตัวคุณหนูยิ่งนัก เมื่อเธอโตขึ้น คุณหนูม่านฟ้าต้องทำให้นายท่านใหญ่ได้ภูมิใจในตัวของเธอแน่นอน คุณหนูน่ารักและฉลาดอย่างมาก”
พระยาเดชาดำรงศักดิ์ถอนหายใจ “ฉลาดเกินไปจริงๆ”
“เมื่อคุณหนูโตขึ้น คุณหนูคงทำให้นายท่านใหญ่คงปวดหัวไม่น้อย”
“เด็กคนนี้รับมือยากกว่าพิภพกับจิตลดา ม่านฟ้าไม่ได้ใช้อารมณ์ในการกระทำใดๆ มีแผนเป็ของตัวเอง เด็กคนนี้้าแก้แค้นให้พ่อแม่ แต่ก็รู้ในความอ่อนแอของตน เมื่อได้เจอฉัน เธอก็ไม่ลังเลจะใช้ฉันแต่อย่างใด แต่กลับใช้ความรักของฉันที่มีต่อจิตลดาในการสืบหาความเื่นี้ เมื่อฉันสืบจนเจอ ฉันย่อมต้องกำจัดคนที่ฆ่าลูกสาวของฉัน”
“จากที่นายพวงบอก หลังเกิดเหตุม่านฟ้าก็เอาแต่เก็บตัวอยู่หลายวัน แต่จู่ๆก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเป็คนละคน”
สมยศถาม “ท่านคิดว่า คุณหนูคงรู้ว่าใครเป็คนทำ แต่ทำอะไรมิได้ จึงขังตัวเองใช่หรือไม่?”
“รู้ว่าใครทำ แต่ไม่รู้ว่าใครคือคนที่อยู่เื้ั” พระยาเดชาดำรงศักดิ์หลับตาขณะพูด
สมยศเศร้าใจ “น่าสงสารคุณหนูเหลือเกิน ยังเด็กก็มีความคิดเื่การแก้แค้นแล้ว”
“………”
“แม้แต่คุณจิตลดาเองก็ไม่ทราบถึงอันตรายนี้ เพราะอย่างนั้น…”
“ฉันผิดเองเื่จิตลดา เฮ้อ…ม่านฟ้าน่าจะรับรู้บางอย่าง ฉันถึงบอกว่าเด็กคนนี้ฉลาดเกินไป มีคนจ้องทำลายตระกลูเรา ไม่สิ ต้องบอกว่าทั้งสี่ตระกูลที่ปกป้องนายเหนือหัวหลวงนั้นถูกจ้องเล่นงานอยู่ ่นี้ทายาทแต่ละตระกูลได้รับอุบัติเหตุบ่อยๆอย่างน่าแปลกใจ พวกเขาช่างลงมือได้เอิกเกริกจริงๆ ไม่คิดว่าพวกฉันจะไม่สังเกตเห็นหรือไร หากในอนาคตมีคนที่จะสามารถปกป้องม่านฟ้าได้ ฉันคงจะวางใจและนอนตายตาหลับ”
“นายท่านใหญ่โปรดอย่ากล่าวเช่นนี้ ท่านอย่าโทษตัวเองเลยขอรับ”
“หากฉันไม่กีดกันสองคนนั้น บางทีพวกเขาอาจจะมีชีวิตที่ยืนยาวกว่านี้ คนหนุ่มสาวมักเห็นความรักเป็สิ่งสวยงามเสมอ” พระยาเดชาดำรงศักดิ์ได้แต่งงานมีภรรยาก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้แต่งเพราะความรัก แต่งเพราะความเหมาะสมที่พ่อแม่จัดการให้ เขาโชคดีที่มีภรรยาาที่ดี
เธอสวยเก่งและสุขุมอยู่เสมอ บางครั้งก็เป็เพื่อนคู่คิดที่ดี จนกลายเป็ความรู้สึกที่ดีและมีความรักให้แก่กัน เพียงแต่ร่างกายเธออ่อนแอ สามารถคลอดลูกได้คนเดียวเท่านั้น เขาจึงมีเพียงแค่จิตลดาที่เป็ลูก
สมยศถอนหายใจ “อย่างน้อย…คุณหนูม่านก็เป็ตัวแทนของทั้งสองท่าน และยังเป็เด็กดีที่มากเล่ห์อีกด้วย กระผมล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าจะมีผู้ใดทำให้คุณหนูม่านหวั่นไหวได้ในอนาคต เื่นี้คงจะยากไปหน่อย คุณหนูบอกว่าต้องรวยกว่าคุณหนูนะขอรับ”
“แล้วยังไง?”
“นายท่านใหญ่ ท่านลืมไปแล้วหรือ? เงินเดินเบี้ยหวัดข้าราชการค่อนข้างน้อยกว่าอาชีพการค้า แถมน้อยคนที่จะมีหัวการค้า ข้าราชการที่ดีๆก็มีแต่คนทื่อ ซื่อตรงทั้งนั้น พลิกแพลงไม่เก่ง เอาคุณหนูไม่อยู่ เผลอๆอาจโดนคุณหนูควบคุมเองเสียด้วยซ้ำ ไม่สามารถเป็คู่คิดได้ แม้มีอำนาจมากเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้คุณหนูสนได้ กระผมเกรงว่านายท่านใหญ่อาจจะปวดหัวหนักกว่าเดิม ว่าจะให้ใครเป็คู่ของคุณหนู บังคับให้เธอแต่งก็ยากอยู่แล้ว หาคนที่เหมาะกับคุณหนูยิ่งยากกว่า”
“เื่นั้นช่างมันเถอะ ถ้าไม่มีจริงๆ ต่อให้ผู้ชายโดนควบคุมก็ถือซะว่า... มันมาได้แค่นี้"
ถ้าผู้ชายคนนั้นมีฐานะเหมาะสมดูแลม่านฟ้าได้ เขาก็จะดีใจมาก แม้จะโดนหลานสาวปั่นหัวจนตกอยู่ในกำมือก็ช่างมันสิ เขาย่อมอยากให้ม่านฟ้าดีกว่าใครๆแม้จะเป็สามีของเธอเอง
คิดไปคิดมา เขาก็เริ่มจะคิดหนักตามสมยศลูกน้องคนสนิท ม่านฟ้าทั้งพยศและมีความคิดเป็ของตัวเอง เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะจัดการได้มากน้อยแค่ไหน ขอเพียงแค่เด็กคนนี้ไม่ทำอะไรเกินขอบเขตมากเกินไป
ม่านฟ้ายังเด็กนัก แต่นิสัยราวกับไม่เหมือนเด็กอายุสิบสองปี เผลอๆเธอรู้มากกว่าผู้ใหญ่ด้วยซ้ำไป สำหรับตอนนี้เขาขอศึกษานิสัยและดูพฤติกรรมของม่านฟ้าไปก่อน
ในนิยายไม่ได้ระบุไว้ว่าใครเป็คนฆ่าพิภพกับจิตลดา เพียงแต่บอกว่าโดนฆาตกรรมทำให้ดูเป็อุบัติเหตุอย่างมีเงื่อนงำเท่านั้น เื่นี้ม่านฟ้าบังเอิญได้ยินมาระหว่างที่เธอกับตาพวงเข้าไปซื้อของในตัวเมืองจังหวัด ในร้านอาหารแห่งหนึ่งมีห้องส่วนตัวสำหรับลูกค้าเงินหนา ขณะที่เธอกำลังเดินผ่านห้องนั้น ประตูไม่ได้ปิดสนิท เธอได้ยินลูกสาวบริษัทที่ทำงานของพ่อพูดคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง เธอจำเสียงได้ ม่านฟ้าตัวจริงเคยเจออรดี ความทรงจำชัดเจนแบบแปลกๆเหมือนถูกจงใจให้จำเสียงนี้ได้
ผู้หญิงคนนี้ชื่ออรดี เธอโวยวายใส่ผู้ชายคนนั้น เธอร้องไห้เสียใจหนักมากเื่พ่อของเธอ เธอ้าให้จิตลดาตายเท่านั้น ผู้ชายคนนั้นบอกว่ามันเป็อุบัติเหตุ เขาไม่คิดว่าพิภพจะออกมาช่วยแม่ของเธอ แต่ม่านฟ้ารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คิดฆ่าพ่อเธอไปด้วย ความรู้สึกของเธอได้บอกแบบนั้น
ลูกสาวบริษัทก่อสร้างที่พ่อเธอทำงานอยู่เกิดอยากได้พ่อของเธอมาเป็สามี ความหล่อของ พ่อไปเตะตาลูกสาวเ้าบองบริษัท จึงวางแผนฆ่าจิตลดาผู้เป็แม่ของเธอ แต่ไม่รู้ทำไม มันถึงกลายเป็ว่าพ่อของเธอได้เอาตัวมาขวางแล้วตายไปพร้อมกับแม่ ความจริงคือแม่เธอกำลังจะถูกฆ่าแต่พ่อมาช่วย คนร้ายเื้ัเลือกฆ่าทั้งคู่ จากนั้นก็เอาเสาเหล็กมาทุ่มใส่ศพให้ดูเหมือนว่าเสาเหล็กมันร่วงหล่นเอง หากจะสืบจริงๆ อรดีก็ผิดไปเต็มๆ แต่เื้ัที่ชักจูงเธอคือผู้ชายคนนั้นแน่นอน
เธอคิดว่ามันต้องมีมากกว่านั้น ทำไมพระยาเดชาดำรงศักดิ์เพิ่งจะรู้ว่าพ่อแม่เธอตาย มันไม่ช้าไปเหรอ? กว่าพระยาเดชาดำรงศักดิ์จะสืบได้ก็คงสายเกินไปเพราะคนก็ตายไปแล้ว จิตลดามีฐานะที่ไม่ธรรมดา พระยาเดชาดำรงศักดิ์มีแม่ของเธอเป็ลูกสาวเพียงคนเดียวย่อมรักสุดหัวใจ เธอไม่รู้ว่าตระกูลภักดีมีศัตรูมากมายขนาดไหน พระยาเดชาดำรงศักดิ์ไม่มีทายาทคนอื่นอีก ตอนนี้มีเพียงเธอที่เป็หลานสายตรงซึ่งเป็เืเนื้อเชื้อไขแท้ๆ แต่พระยาเดชาดำรงศักดิ์มีหลานชายบุญธรรมและหลานสาวบุญธรรม นั่นคือพระเอกกับนางเอก อีกสองปีจากนี้ เธอต้องไปเจอเื่วุ่นวายแน่ๆ
เนื้อเื่จะเข้มข้นขึ้นก็คือหลังสองปีนี้ เธอไม่อยากยุ่งกับเนื้อเื่หลักเลยแฮะ
แต่ช่างเถอะ…
ไปสอยทุเรียนดีกว่า ชาวสยามรอทุเรียนของเธออยู่นะ∼
158
![สังสารวัฏ [生死轮回]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1601460336_76023530.webp)
